+ + + + ถึง .... พี่กาแฟยามบ่าย และ .... เกี๊ยก + + + +

ถึง .... พี่กาแฟยามบ่าย

ดีจัยมากค่ะ ที่เห็นพี่กาแฟบ่าย ใช้รูปที่นิดวาดให้เป็นโลโก้ประจำตัว

ขอบคุณพี่  ที่เห็นคุณค่าของมัน ... รูปนี้มันไม่ค่อยสวย เด๋วน้องจะวาดให้ใหม่น้า (แต่ต้องรอว่างก่อนนะจ๊ะ)




ถึง... เกี๊ยก

เราเสียใจที่นายคืนรูปที่เราอุตส่าห์ตั้งใจวาดให้นาย

นายรู้ไหมว่า เราใช้ความตั้งใจ ใช้ความคิดในการออกแบบว่า จะให้รูปมันมี Character แบบไหนถึงจะเหมาะสมกับคนที่เราจะให้

ไม่เป็นไร เมื่อนายไม่เห็นคุณค่าของมัน และคืนมันมา .... เราก็จะรับคืน ...



กระทู้นั้น เราผิดที่ว่านายโง่ เราก็เสียใจและได้ขอโทษนายไปแล้ว ซ้ำยังได้บอกนายไปว่า นายจะอภัยให้เราหรือไม่ ก็เป็นสิทธิของนาย

เราไม่โกรธ .... และ เราก็ไม่ได้โกรธนายที่นายไม่ยกโทษให้เรา




แต่สิ่งที่ทำให้เราโกรธนายคือ  เราเห็นนายนินทาเราลับหลังในกระทู้ที่เป็นประเด็นปัญหากับคู่กรณีของเรา เพราะอะไร ? หาพวก ?

ต้องการให้คู่กรณีของเรา เอามาเป็นประเด็นตีกินเราอีกอย่างนั้นเหรอ ? .... นาย "ไม่ใจ" เลยว่ะเกี๊ยก ! เรามองนายผิดไป นึกว่าจะใจนักเลง

จากนี้ไป มิตรภาพที่เรามีให้กับนาย .... เราก็ขอคืนเหมือนกัน