สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นต้องบอกก่อนเลยนะคะ
จขกท เป็นผู้หญิงที่เรียนจบมาทางด้านคอมพิวเตอร์ค่ะ
(แต่ไม่ชอบ ที่เรียนเพราะพ่อกับแม่อยากให้เรียน ตอนนั้นไม่รู้จะเรียนอะไร เลยเรียนตามที่พ่อกับแม่บอกค่ะ)
เรียนไปรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง เกรดกลางๆค่ะ ไม่เก่งภาษา อย่างอื่นพอไปได้ค่ะ
เวลาเรียนปฏิบัติ เพื่อนช่วยบ้างช่วยเพื่อนบ้างค่ะ ทฤษฎีพอไปได้ค่ะ
ตอนเรียนก็ลองหาอะไรทำเสริม ขายของออนไลน์ พวกอาหารเสริมครีมบำรุงค่ะ
ตอนนั้นทำได้แค่นี้ เพราะพ่อกับแม่อยากให้เรียนอย่างเดียว เลยไม่มีประสบการณ์อะไรเลย(ตอนทำแอบทำนะ)
รายได้ก็ดีค่ะ ทำว่างๆไม่ได้จริงจังอะไร (ส่วนตัวชอบเรื่องสวยๆงามๆอยู่แล้ว เลยขายได้ค่ะ )
พอจบมาก็ไม่รู้จะทำอะไร เลยขอพ่อกับแม่เปิดร้านค่ะ ช่วงนั้นมีข่าวขายของออนไลน์แล้วโดนหลอกเยอะมาก
เลยขายในเน็ตไม่ได้ เลยคิดว่าเปิดร้านเลย น่าจะขายได้มากกว่า
เปิดแล้ว พ่อแม่ลงทุนให้ค่ะ (บอกก่อนเลยพ่อแม่อยากให้ทำงานที่ได้เงินเดือน มากกว่าุรกิจส่วนตัวค่ะ)
ก่อนจะได้เปิดต้องบอกก่อนเลยคิดอยู่นาน เครียดมาก
เพราะเราจบเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์แต่ไม่เก่งเรื่องนี้เลย
เรื่องอื่นไม่ต้องพูดถึง ไม่มีประสบการณ์เลยค่ะ
เราพูดไม่ค่อยเก่ง เป็นคนเงียบๆเรียบๆ คิดว่าถ้าใครอยากได้ลูกน้องหรือพนักงานก็อยากได้
แบบที่มีความรู้และเก่งด้านนั้นจริงๆ ไม่ต้องสอน โดยเฉพาะ งานเกี่ยวกับคอมแน่นอนค่ะว่าฉันไม่มีๆๆ
คิดแล้วตัดสินใจบอกพ่อแม่ แล้วอธิบายว่าทำไมถึงไม่อยากทำงานที่เป็นลูกน้องเขา
พ่อกับแม่คงกลัวลูกเครียดตัดสินใจ เปิดร้านให้ลงทุนเยอะมาก
ถึงตอนนี้ยังคิดอยู่เลยจะเอาที่ไหนไปคืน เพราะ เงียบมาก บอกเลยค่า
แต่ยังพอมีลูกค้าบ้างนะคะ แต่ก็ไม่ได้ทุกวันเหมือนพ่อแม่เคยบอก
ทุกคำที่ท่านเคยพูด เจอจริงๆทุกอย่าง เราเชื่อคนง่ายโดนหลอกบ่อย ตอนนี้ไม่กล้าตัดสินใจอะไรเลย
เครียดค่ะ ได้แต่นั่ง คิดว่าตัวเองมีอะไรดีพอจะทำอะไรได้บ้าง จะได้หาเงินมาคืนพ่อแม่
เมื่อก่อนเคยคิดว่าเราจะต้องได้ดีกว่าพ่อแม่ เพื่อจะได้เลี้ยงและดูแลท่าน ตอบแทนท่าน
แต่ตอนนี้โตแล้ว ยังต้องให้ท่านเลี้ยงอยู่เลย น้องๆอีก เราเป็นพี่แต่กลับเป็นตัวอย่างให้น้องไม่ได้เลย
บอกเลยพ่อแม่เราเลี้ยงเราดีมาก อยากได้อะไรหาให้ได้แต่เราไม่ค่อยเรียกร้องอะไร นอกจากเรื่องเรียนที่ต้องใช้
บางครั้งสิ่งที่ไม่อยากได้แต่พ่อแม่เห็นว่าเหมาะกับเราก็ซื้อให้ พาไปเที่ยว กินของดีๆ ใช้ของดีๆ เลือกทุกอย่างที่ดีที่สุดให้เราตลอด
จนบางครั้งเราอยากตัดสินใจเองบ้าง แต่ก็นะ ท่านจะมีเหตุผลมาตลอดจนเราต้องทำตามท่านเสมอ
มีเรื่องเปิดร้านนี้แหละที่เราได้เปิด แต่การตกแต่งหรือเรื่องอื่น พ่อแม่รู้และตัดสินใจให้ตลอดเลย
(นอกจากของที่ต้องสั่งมาลงทีร้าน แต่ก็ต้องขอท่านก่อน )
เรารักพวกท่านมากๆ มากจนไม่รู้ว่าจะมีใครรักเราได้แบบนี้อีกไหม แบบที่พ่อแมให้เรา
ปล. ที่เขียนมาแค่อยากระบาย อยากได้กำลังใจ หรืออยากทราบเรื่องราวกว่าจะประสบความสำเร็จต้องเจออะไรมาบ้าง
ใครอยากแชร์ประสบการณ์ เพื่อให้ผู้หญิงคนนี้เข้มแข็งขึ้นบ้าง แชร์ได้เลยค่ะ อยากรับฟัง
^_^ ขอบคุณค่ะ
-_-! เครียดจัง เรียนจบมาไม่รู้ทำอะไรดี ใครเคยเป็นแบบนี้บ้างค่ะ แชร์หน่อยเพื่อเป็นกำลังใจ
จขกท เป็นผู้หญิงที่เรียนจบมาทางด้านคอมพิวเตอร์ค่ะ
(แต่ไม่ชอบ ที่เรียนเพราะพ่อกับแม่อยากให้เรียน ตอนนั้นไม่รู้จะเรียนอะไร เลยเรียนตามที่พ่อกับแม่บอกค่ะ)
เรียนไปรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง เกรดกลางๆค่ะ ไม่เก่งภาษา อย่างอื่นพอไปได้ค่ะ
เวลาเรียนปฏิบัติ เพื่อนช่วยบ้างช่วยเพื่อนบ้างค่ะ ทฤษฎีพอไปได้ค่ะ
ตอนเรียนก็ลองหาอะไรทำเสริม ขายของออนไลน์ พวกอาหารเสริมครีมบำรุงค่ะ
ตอนนั้นทำได้แค่นี้ เพราะพ่อกับแม่อยากให้เรียนอย่างเดียว เลยไม่มีประสบการณ์อะไรเลย(ตอนทำแอบทำนะ)
รายได้ก็ดีค่ะ ทำว่างๆไม่ได้จริงจังอะไร (ส่วนตัวชอบเรื่องสวยๆงามๆอยู่แล้ว เลยขายได้ค่ะ )
พอจบมาก็ไม่รู้จะทำอะไร เลยขอพ่อกับแม่เปิดร้านค่ะ ช่วงนั้นมีข่าวขายของออนไลน์แล้วโดนหลอกเยอะมาก
เลยขายในเน็ตไม่ได้ เลยคิดว่าเปิดร้านเลย น่าจะขายได้มากกว่า
เปิดแล้ว พ่อแม่ลงทุนให้ค่ะ (บอกก่อนเลยพ่อแม่อยากให้ทำงานที่ได้เงินเดือน มากกว่าุรกิจส่วนตัวค่ะ)
ก่อนจะได้เปิดต้องบอกก่อนเลยคิดอยู่นาน เครียดมาก
เพราะเราจบเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์แต่ไม่เก่งเรื่องนี้เลย
เรื่องอื่นไม่ต้องพูดถึง ไม่มีประสบการณ์เลยค่ะ
เราพูดไม่ค่อยเก่ง เป็นคนเงียบๆเรียบๆ คิดว่าถ้าใครอยากได้ลูกน้องหรือพนักงานก็อยากได้
แบบที่มีความรู้และเก่งด้านนั้นจริงๆ ไม่ต้องสอน โดยเฉพาะ งานเกี่ยวกับคอมแน่นอนค่ะว่าฉันไม่มีๆๆ
คิดแล้วตัดสินใจบอกพ่อแม่ แล้วอธิบายว่าทำไมถึงไม่อยากทำงานที่เป็นลูกน้องเขา
พ่อกับแม่คงกลัวลูกเครียดตัดสินใจ เปิดร้านให้ลงทุนเยอะมาก
ถึงตอนนี้ยังคิดอยู่เลยจะเอาที่ไหนไปคืน เพราะ เงียบมาก บอกเลยค่า
แต่ยังพอมีลูกค้าบ้างนะคะ แต่ก็ไม่ได้ทุกวันเหมือนพ่อแม่เคยบอก
ทุกคำที่ท่านเคยพูด เจอจริงๆทุกอย่าง เราเชื่อคนง่ายโดนหลอกบ่อย ตอนนี้ไม่กล้าตัดสินใจอะไรเลย
เครียดค่ะ ได้แต่นั่ง คิดว่าตัวเองมีอะไรดีพอจะทำอะไรได้บ้าง จะได้หาเงินมาคืนพ่อแม่
เมื่อก่อนเคยคิดว่าเราจะต้องได้ดีกว่าพ่อแม่ เพื่อจะได้เลี้ยงและดูแลท่าน ตอบแทนท่าน
แต่ตอนนี้โตแล้ว ยังต้องให้ท่านเลี้ยงอยู่เลย น้องๆอีก เราเป็นพี่แต่กลับเป็นตัวอย่างให้น้องไม่ได้เลย
บอกเลยพ่อแม่เราเลี้ยงเราดีมาก อยากได้อะไรหาให้ได้แต่เราไม่ค่อยเรียกร้องอะไร นอกจากเรื่องเรียนที่ต้องใช้
บางครั้งสิ่งที่ไม่อยากได้แต่พ่อแม่เห็นว่าเหมาะกับเราก็ซื้อให้ พาไปเที่ยว กินของดีๆ ใช้ของดีๆ เลือกทุกอย่างที่ดีที่สุดให้เราตลอด
จนบางครั้งเราอยากตัดสินใจเองบ้าง แต่ก็นะ ท่านจะมีเหตุผลมาตลอดจนเราต้องทำตามท่านเสมอ
มีเรื่องเปิดร้านนี้แหละที่เราได้เปิด แต่การตกแต่งหรือเรื่องอื่น พ่อแม่รู้และตัดสินใจให้ตลอดเลย
(นอกจากของที่ต้องสั่งมาลงทีร้าน แต่ก็ต้องขอท่านก่อน )
เรารักพวกท่านมากๆ มากจนไม่รู้ว่าจะมีใครรักเราได้แบบนี้อีกไหม แบบที่พ่อแมให้เรา
ปล. ที่เขียนมาแค่อยากระบาย อยากได้กำลังใจ หรืออยากทราบเรื่องราวกว่าจะประสบความสำเร็จต้องเจออะไรมาบ้าง
ใครอยากแชร์ประสบการณ์ เพื่อให้ผู้หญิงคนนี้เข้มแข็งขึ้นบ้าง แชร์ได้เลยค่ะ อยากรับฟัง
^_^ ขอบคุณค่ะ