คือจะเล่ายังไงดี!!! ผมอยากหาอะไรทำที่มันได้ตังค์ ที่ไม่ใช่งานผ่านเน็ตติงต๊องครับ นั้งคิดนอนคิดอยู่2วัน ขายขนมปังบ้าง ขายน้ำ ขายของกินขายเสื้อผ้าขายรองเท้า สรุปคิดมาถึงสติ๊กเกอร์ได้ไง 555+ ผมขายสติ๊กเกอร์ครับ เลยไปจัดมา ขนาดของมันประมาณ 9*6ซม. จัดมา100แผ่น บทต่อไปขายไหนดี มีตลาดใน ม ครับ คือผมยังเรียนอยู่มหาลัยที่ห่วงชื่อเสียงของเขามากกว่าอนาคตเด็ก :-p มันยากตรงไม่กล้าขาย เลยไปช่วนเพื่อนมาเป็นเพื่อนขายมันชื่อสมพ๊ง!! สมพ๊งเป็นประเภทคนหลุดๆ กวนหน้ามึน 4โมงเย็นไปตั้งร้านกันได้รถของปาคดีเซลมาขนของ พอตั้งร้านเสดเรียบร้อยนั้งขายได้30นาที

เงียบปิ๊ด เดินผ่านอย่างเดียว แม่ค้าร้านข้างๆมาถามว่าขายอะไรน่าสนใจจัง นี้!!! มีคนเข้าใจด้วย5555 แกเลยเอาโต๊ะมาให้ยืมครับ เพราะผมว่างกับพื้นแล้วก็มีผ้าปู แล้วผมก็แกะเอาตะแกรงในตูเย็นมาทำเป็นแผงห้อยสติ๊กเกอร์ ไม่อยากลงทุนเยอะ แกบอกว่าตั้งโต๊ะดูเพื่อสวยขึ้น เลยจัด 10นาทีผ่าน มีผู้หญิงมาซื้อครับ จัดไป5อัน น้ำตาแทบไหล ขายได้แล้วววว ^___^ เริ่มมันส์ ขายไป3ชัวโมง เก็บร้าน กลับมานั้งนับเงิน ได้500!!! ครก! เงิน500เหมือนเงิน5ล้านมีแต่เหรียญกับแบงค์20 ดีใจมากนะบอกความรู้สึกไม่ได้หรอก รีบโทรอ้างป๊ากับแม่ 5555+ มันตื่นเต้นจริงๆนะกับเงิน500 คือลงทุนไป700 ค่าที่25 บาท ของเหลือให้ขายได้อีกครึ่งนึงวันต่อมามันเป็นวันลอยกระทงใน ม. เลยชวนสมพ๊งหุ้นด้วย แลมันตื่นเต้นครับหารูปทั้งคืน ได้เป็นร้อยกว่า ผมเอามานั้งลดขนาดขยายขนาด เสริมเติมแต่งในโฟโตชอป เรียนเอาจากยูทูปครับ 5555 ตื่นเช้าเอาอีกไปปริ้น ตั้งร้านนั้งขาย 30นาทีแรกเงียบปิ๊ดเหมือนเดิม เลยคุยกับสมพ๊งว่าอย่าเคลียดนะ มันเลยบอกเครียด

ไร สติ๊กเกอร์-ไม่ได้ขายได้ก็บุญหัวแล้ว 5555 สรุปผมเครียดกว่ามัน. นั้งหน้ามึนจนเสร็จงานเก็บร้าน ได้900 ป๊าดติโธ๊!!! ช็อคครับ รวม2วัน1400 ตอนนี้โปคเจคใหม่พุ่งเต็มหัวผมกับสมพ๊ง !!! ไม่หวังรวยหรอกครับแต่อะไรก็เป็นไปได้
ตอนนี้ตั้งเพจเฟสบุคชื่อ I AM Sticker มีผมกับสมพ๊งกดไลค์กันอยู่2คน 5555 ไม่กล้าเชิญเพื่อนครับแลดูมันยังติงต๊องอยู่ คงยังไม่จบแค่นี้ มีอะไรหลุดออกมาจากหัวจะมาเล่าอีกนะครับ เผื่อจะมีประโยชน์กับเด็กวัยรุ่นวัยทำงาน
ขายของที่ตลาด2วันได้ตังค์1400บาทไทย อยากแชร์ประสบการณ์อันน้อยนิด ^__^
ตอนนี้ตั้งเพจเฟสบุคชื่อ I AM Sticker มีผมกับสมพ๊งกดไลค์กันอยู่2คน 5555 ไม่กล้าเชิญเพื่อนครับแลดูมันยังติงต๊องอยู่ คงยังไม่จบแค่นี้ มีอะไรหลุดออกมาจากหัวจะมาเล่าอีกนะครับ เผื่อจะมีประโยชน์กับเด็กวัยรุ่นวัยทำงาน