กล้าๆหน่อย ปูนนี้แล้วมีอะไรต้องเสียอีก

เพื่อนว่างั้น เมื่อสาวแก่วัยสามสิบต้นๆตกหลุมรักเด็กรุ่นน้องที่อายุห่างกันแปดปีเต็ม ใจก็อยากจะทำอย่างเพื่อนว่า "กล้าๆหน่อย" จริงๆอยากจะจับเด็กตีหัวลากเข้าพงหญ้าซะให้รู้แล้วรู้รอด  แต่หน้าที่การงานและสังคมแคบๆมันค้ำคอ  เด็กก็อ่อยซะ(หรือคิดไปเองก็ไม่รู้) แหม่ เสียตัวเจ๊ไม่กลัวเลยจีๆ ที่กลัวคือกลัวเสียคนมากกว่า อยากย้อนเวลาได้จัง ถ้าเกิดทันกัน เจ๊จะจับฟัดซะให้หนำใจ    


ใครมีโมเม้นแบบนี้บ้างมาแชร์กันหน่อย มีวิธีจัดการกับความรู้สึกพวกนี้ยังไงกัน  วันๆนั่งฝันถึงหนุ่มน้อยหน้ามนเป็นสาวอายุสิบสี่แบบนี้ไม่ไหวชริงๆ เพลีย