ไม่ได้เบื่อวันจันทร์ แต่เบื่อวันทำงาน

เพื่อนๆคนไหนเบื่อวันทำงานแบบเราบ้างไหมน๊อออออ   เราเบื่อวันที่ต้องไปทำงานมากๆเลย  ตัวงานก็ดำเนินไปตามรูปแบบของมัน  แต่เราเบื่อสังคมในที่ทำงาน  เราไม่มีเพื่อนสนิทที่ทำงาน  เมื่อก่อนเคยมีเพื่อนสนิทเพราะเข้าทำงานพร้อมกัน  ตอนนั้นในแผนกคนไม่เยอะ  แต่ตอนนี้มีน้องๆเข้ามาใหม่เพื่อนที่เราสนิทก็เอนเอียงไปสนิทกับน้องใหม่  น้องใหม่เป็นคนเฟรนรี่  คนชอบเยอะยิ่งพอน้องใหม่สามารถไปสนิทกับน้องอีกฝ่ายก็เลยทำให้เพื่อนสนิทเรากลับไปสนิทกับทั้งน้องใหม่และน้องอีกฝ่าย  เราก็เลยหมดความหมายไปเลย  พวกเค้าจะสนิทจะช่วยเหลือกันมาก  งานใครเยอะเค้าก็จะเทคแคร์ไตร่ถาม  ช่วยกันทำ  ส่วนเราเคยขอความช่วยเหลืองานที่เราทำไม่ได้  แรกๆดํกระตือรือร้นจะช่วย  โดยบอกเค้าจะช่วยงานเรท  ส่วนเราก็ช่วยงานเค้า  เราจะรีบช่วยงานเค้าจนเสร็จ  แต่สุดท้ายงานเราเค้าก็ถ้าอารมณ์ดีๆก็เหมือนจะช่วย  แต่เอาเข้าจริงเรารองานของเรานานมากคอยตามถามผิดกับเราที่รีบช่วย  สุดท้ายได้งานที่เค้าทำส่วๆไปงั้นอหละ  เราคงไม่ได้มีประโยชน?เหมือนคนอื่นเค้าเลยไม่สนใจ  และการไม่มีพรรคพวกทำให้เราเบื่อที่ทำงาน  ยิ่งต้องทำงานที่ไม่มีคนช่วยเบื่อหนักเลย และนอยด์มากเมื่อเพื่อนปรึกษางานเราแต่สุดท้ายไม่เชื่อเรากับไปเชื่อคนอื่นนอกแผนก  จี๊ดเลย  ตั้งแต่นั้นบอกกับตัวเองว่าจะคุยได้กับทุกคนแต่จะไม่สุงสิงกับใครจริงจังสำหรับกับคนที่ทำงานอีกเลย  ไม่ขอยุ่ง  ไม่มีเพื่อนสนิท แต่ทำไงได้ต้องกินต้องใช้  ไหนจะลูกอีก  งานหน้าเบื่อ  แต่ความจนมันน่ากลัว  ก้มหน้าทำงานให้เวลามันหมดๆไป  กลับบ้าน  ใจจ่อให้รีบถึงวันหยุด