#เรื่องค่อนข้างยาวนะคะ .. ไม่เคยคิดว่าต้องมาเล่าเรื่องราวของตัวเองให้ใครฟัง เพียงแต่คิดว่าถ้าได้ระบายมันออกไปความรู้สึกหนักอึ้งในใจมันคงจะลดลง
เรากับแฟนคบกันมาตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย เรานับถือศาสนาพุทธ แฟนเรานับถือศาสนาอิสลาม คิดว่าเป็นความรักแบบเด็กๆ พอแยกย้ายกันไปเรียนมหาวิทยาลัยคงจะลืมกันไปเอง แต่ไม่ใช่เลย เราสองคนเรียนคนละมหาวิทยาลัย แต่จังหวัดเดียวกัน เค้ายังคงไปมาหาสู่ ยังคงมารับส่งกันเสมอ เมื่อเติบโตขึ้นเราก็เรียนรู้ว่าความรักต่างศาสนามันเจ็บปวด พ่อแม่เราและเค้าไม่สามารถทำใจยอมรับคนรักของลูกได้ เพราะเราซึ่งเป็นลูกสาวคนเดียวต้องเปลี่ยนศาสนาจากพุทธไปเป็นอิสลาม ทางบ้านเค้าก็ต้องการลูกสะใภ้ที่นับถือศาสนาอิสลาม หรือเราต้องเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลามก่อนแต่งงาน 2-3 ปี มาถึงตรงนี้เพื่อนๆหลายคนคงคิดว่าถ้ารักแท้ รักจริงต่อกันการเปลี่ยนศาสนามันไม่ใช่เรื่องยากอะไร แต่สำหรับทางบ้านและครอบครัวเรามันยากจะทำใจได้ เราต้องเปลี่ยนรูปแบบการใช้ชีวิตทุกอย่าง อาหารการกิน(มุสลิมจะทราบดีว่าควรจะเลือกรับประทานเฉพาะอาหารที่รับรองโดยฮาลาลเท่านั้น) การร่วมงานบุญต่างๆนานาแบบที่พ่อแม่ต้องการ โดยเฉพาะเราจะไม่สามารถจัดงานศพให้บุพการีตนเองได้มันน่าเจ็บปวดที่สุด
สองสามปีหลังที่เราคบกันต่างทำเป็นลืมเรื่องความแตกต่างของศาสนาไปช่วงหนึ่ง คิดว่าคงมีทางออกอื่นให้พอได้เลือกอยู่ เราให้แฟนไปเจอพ่อ แม่ และญาติๆ คนอื่นของเรา ทุกคนต่างก็ ชอบและเอ็นดูแฟนเรามาก เราคิดว่าการหว่านล้อมของญาติพี่น้องอาจจะช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้นมาบ้าง แต่ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง พ่อและแม่เราให้แค่คบกันภายใต้เงื่อนไขที่ว่าไม่แต่งงานถ้าเราต้องเปลี่ยนศาสนา เพียงเท่านี้ก็กดดันมากพอแล้ว เท่านี้ยังคงไม่เพียงพอ หลังเรียนจบ รับปริญญาทำงานได้ปีกว่า แม่แฟนเริ่มเข้ามามีส่วนให้มันยุ่งยากไปอีก มาหาลูกมาอยู่กับลูกครั้งละเป็นอาทิตย์ เราเข้าใจว่าแม่คิดถึงลูก อยากมาหา อยากกอด แต่ยังมีอย่างอื่นแอบแฝง คอยเอาไลน์ เบอร์โทรศัพท์ลูกสาวเพื่อนๆมาให้ลูกชาย คอยแนะนำคนนั้นคนนี้ตลอด อย่าเพิ่งด่วนว่าเราแอบเช็คโทรศัพท์แฟนแบบไร้มารยาทนะ เพราะช่วงที่แฟนไม่ตื่นเราก็กวาดพื้น ถูห้อง ทำโน่นนี่นั่น ไลน์ก็เด้งขึ้นมา ลักษณะการคุยเหมือนคุยกันมาเรื่อยๆ เช่น "พี่คะ น้องตื่นแล้วนะคะ", "พี่คะ ตื่นได้แล้วค่ะ ตื่นมาคุยกัน" .. แฟนเราก็เหมือนผู้ชายทั่วไปที่พอมีผู้หญิงคนอื่นมาคุย มาปลื้มตัวเองก็รู้สึกชอบ รู้สึกลำพองใจ ยิ่งมาดที่ดูคล้าย bad boy เมื่อควบไอ้เขียวนินจาไปไหนต่อไหน สาวๆสมัครซ้อนท้ายพรึ่บแม้จะไม่หล่อปานพี่หลิวก็ตาม
คบกันก็ย่อมมีเรื่องที่ไม่เข้าใจกัน ผ่านจุดเลวร้ายมาด้วยกัน เป็นช่วงเวลาที่ลำบากที่สุด มองไปรอบๆตัวคือไม่มีใครช่วยอะไรได้ ทุกคนต่างผ่านมาแค่พูดว่าเสียใจ มีแค่เราที่ยังลำบากอยู่ด้วยกัน เราสองคนก็เหมือนๆคู่อื่นในสังคม อยู่ด้วยกัน ไปไหนด้วยกันตลอด ออกทริปตากแดด ลุยฝน สนุกด้วยกัน หัวเราะ ร้องไห้ด้วยกัน ช่วงหลังที่แม่เค้ามาบ่อย เราต้องเก็บของเคลียร์ห้องหลายครั้ง แฟนเลยตัดสินใจบอกแม่เค้าว่าเราอยู่ด้วยกัน เราเข้าใจนะในสายตาผู้ใหญ่เราดูเป็นคนไม่ดี ง่ายไป แม่แฟนบอกกับแฟนว่าต้องให้เราเข้าอิสลามให้ได้ ไม่งั้นก็เลิกกันไปซะให้พ้นๆ คนพูดนั่นพูดง่าย แต่คนทำมันทำยากนะ ทั้งรักทั้งผูกพัน
หลายคนพูดว่าถ้าเราไม่ยอมเปลี่ยนศาสนาสักวันทางบ้านแฟนก็จะกดดันจนเราทนไม่ไหว ต้องเลิกราไปเอง สุดท้ายมันก็มาถึง สามวันก่อนแฟนบอกว่า พ่อแฟน(ไม่รู้ว่าเราคบกัน มีแต่แม่แฟนที่รู้) โทรศัพท์มาบอกว่าจะให้ญาติมาอยู่กับแฟนที่คอนโดสองคน คนนึงเป็นผู้หญิง 23 ปี เป็นคนไข้มะเร็ง ต้องมาฉายแสงกับให้ยาเคมีบำบัดที่โรงพยาบาลตติยภูมิที่จังหวัดนี้ อีกคนเป็นแม่ของผู้หญิงคนนี้ จะมาอยู่จนกว่าจะหาย .. มะเร็งที่ไหนหาย? หายไปจากโลกนี้สิ? เราพยายามยื่นข้อเสนอต่างๆ ที่จะช่วยไม่ให้เราต้องห่างกัน แฟนเราอ้างว่าญาติคนนี้รักษามาหลายวิธี สูญเงินไปเยอะ ไม่มีเงินค่าที่อยู่ ค่าอะไรๆอีกแล้ว จะมาขออยู่ด้วย ฉายแสงจันทร์ถึงศุกร์ แล้วเสาร์ อาทิตย์จะกลับบ้าน แล้วมาใหม่อาทิตย์ถัดไป ..
ฉายแสงกี่คอร์สเล่าถึงจะพอ ให้ยาเคมีบำบัดกี่ครั้งเล่ามันถึงจะดีขึ้น อีกทั้งคนที่มาอยู่สนิทสนมกับพ่อแฟนมากๆ ซึ่งนั่นหมายถึงเราต้องไม่แสดงตัวเราให้เค้าได้รู้จัก เราต้องเคลียร์ห้อง เก็บข้าวของทุกๆชิ้น เราต้องไม่กลับไป แล้วให้ใครไม่รู้ใช้สอยทุกอย่างที่เราสร้างมาอย่างสบายใจ .. จะเป็นแบบนี้นานมั้ย .. เราต้องห่างกันไปนานแค่ไหน?? เรารู้จักคนของเราดี ถ้าไม่ได้อยู่ด้วยกัน เค้าจะไม่โทร ไม่มาหา ไม่แชท ไม่ไลน์ ไม่ทำอะไรสักอย่าง สุดท้ายต้องเลิกกันใช่มั้ย .. เราเสียใจ เจ็บปวดที่มันต้องเป็นแบบนี้ เราเสียใจที่ไม่เชื่อแม่ตั้งแรกว่ามันจะเป็นรักที่เจ็บปวด
#ใครคิดว่าเริ่มจะมีความรักต่างศาสนา เราแนะนำนะคะว่าควรคุยกันตั้งแต่เริ่มแรก จะได้มีทิศทางการดำเนินชีวิตที่แน่นอนและชัดเจน
#แฟนเราดูคล้ายเป็นประเภทหมาหยอกไก่ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรกับใคร
#เราเศร้าตรงที่ร่วมทุกข์ ร่วมสุขกันมา สุดท้ายถูกใครไม่รู้ดึงมือเราแยกออกจากกัน
#อาจะมีคนคิดว่าเรื่องแค่นี้ไม่เจ็บเท่าไหร่ เราอาจจะถ่ายทอดได้ไม่ดีนัก แต่เชื่อเถอะว่าเราเจ็บจริงๆ
#ขอบคุณนะคะที่ช่วยรับฟังปัญหาของเรา แม้ว่าการตั้งกระทู้อาจไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา แต่เรายังดีใจที่มีคนรับฟัง ขอบคุณจริงๆค่ะ
#บางแท็กอาจดูไม่ค่อยเกี่ยวข้องมากนัก แต่อยากแบ่งปันเรื่องราวให้ได้อ่านกัน
แบ่งปันเรื่องราวความรักต่างศาสนา ..
เรากับแฟนคบกันมาตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย เรานับถือศาสนาพุทธ แฟนเรานับถือศาสนาอิสลาม คิดว่าเป็นความรักแบบเด็กๆ พอแยกย้ายกันไปเรียนมหาวิทยาลัยคงจะลืมกันไปเอง แต่ไม่ใช่เลย เราสองคนเรียนคนละมหาวิทยาลัย แต่จังหวัดเดียวกัน เค้ายังคงไปมาหาสู่ ยังคงมารับส่งกันเสมอ เมื่อเติบโตขึ้นเราก็เรียนรู้ว่าความรักต่างศาสนามันเจ็บปวด พ่อแม่เราและเค้าไม่สามารถทำใจยอมรับคนรักของลูกได้ เพราะเราซึ่งเป็นลูกสาวคนเดียวต้องเปลี่ยนศาสนาจากพุทธไปเป็นอิสลาม ทางบ้านเค้าก็ต้องการลูกสะใภ้ที่นับถือศาสนาอิสลาม หรือเราต้องเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลามก่อนแต่งงาน 2-3 ปี มาถึงตรงนี้เพื่อนๆหลายคนคงคิดว่าถ้ารักแท้ รักจริงต่อกันการเปลี่ยนศาสนามันไม่ใช่เรื่องยากอะไร แต่สำหรับทางบ้านและครอบครัวเรามันยากจะทำใจได้ เราต้องเปลี่ยนรูปแบบการใช้ชีวิตทุกอย่าง อาหารการกิน(มุสลิมจะทราบดีว่าควรจะเลือกรับประทานเฉพาะอาหารที่รับรองโดยฮาลาลเท่านั้น) การร่วมงานบุญต่างๆนานาแบบที่พ่อแม่ต้องการ โดยเฉพาะเราจะไม่สามารถจัดงานศพให้บุพการีตนเองได้มันน่าเจ็บปวดที่สุด
สองสามปีหลังที่เราคบกันต่างทำเป็นลืมเรื่องความแตกต่างของศาสนาไปช่วงหนึ่ง คิดว่าคงมีทางออกอื่นให้พอได้เลือกอยู่ เราให้แฟนไปเจอพ่อ แม่ และญาติๆ คนอื่นของเรา ทุกคนต่างก็ ชอบและเอ็นดูแฟนเรามาก เราคิดว่าการหว่านล้อมของญาติพี่น้องอาจจะช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้นมาบ้าง แต่ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง พ่อและแม่เราให้แค่คบกันภายใต้เงื่อนไขที่ว่าไม่แต่งงานถ้าเราต้องเปลี่ยนศาสนา เพียงเท่านี้ก็กดดันมากพอแล้ว เท่านี้ยังคงไม่เพียงพอ หลังเรียนจบ รับปริญญาทำงานได้ปีกว่า แม่แฟนเริ่มเข้ามามีส่วนให้มันยุ่งยากไปอีก มาหาลูกมาอยู่กับลูกครั้งละเป็นอาทิตย์ เราเข้าใจว่าแม่คิดถึงลูก อยากมาหา อยากกอด แต่ยังมีอย่างอื่นแอบแฝง คอยเอาไลน์ เบอร์โทรศัพท์ลูกสาวเพื่อนๆมาให้ลูกชาย คอยแนะนำคนนั้นคนนี้ตลอด อย่าเพิ่งด่วนว่าเราแอบเช็คโทรศัพท์แฟนแบบไร้มารยาทนะ เพราะช่วงที่แฟนไม่ตื่นเราก็กวาดพื้น ถูห้อง ทำโน่นนี่นั่น ไลน์ก็เด้งขึ้นมา ลักษณะการคุยเหมือนคุยกันมาเรื่อยๆ เช่น "พี่คะ น้องตื่นแล้วนะคะ", "พี่คะ ตื่นได้แล้วค่ะ ตื่นมาคุยกัน" .. แฟนเราก็เหมือนผู้ชายทั่วไปที่พอมีผู้หญิงคนอื่นมาคุย มาปลื้มตัวเองก็รู้สึกชอบ รู้สึกลำพองใจ ยิ่งมาดที่ดูคล้าย bad boy เมื่อควบไอ้เขียวนินจาไปไหนต่อไหน สาวๆสมัครซ้อนท้ายพรึ่บแม้จะไม่หล่อปานพี่หลิวก็ตาม
คบกันก็ย่อมมีเรื่องที่ไม่เข้าใจกัน ผ่านจุดเลวร้ายมาด้วยกัน เป็นช่วงเวลาที่ลำบากที่สุด มองไปรอบๆตัวคือไม่มีใครช่วยอะไรได้ ทุกคนต่างผ่านมาแค่พูดว่าเสียใจ มีแค่เราที่ยังลำบากอยู่ด้วยกัน เราสองคนก็เหมือนๆคู่อื่นในสังคม อยู่ด้วยกัน ไปไหนด้วยกันตลอด ออกทริปตากแดด ลุยฝน สนุกด้วยกัน หัวเราะ ร้องไห้ด้วยกัน ช่วงหลังที่แม่เค้ามาบ่อย เราต้องเก็บของเคลียร์ห้องหลายครั้ง แฟนเลยตัดสินใจบอกแม่เค้าว่าเราอยู่ด้วยกัน เราเข้าใจนะในสายตาผู้ใหญ่เราดูเป็นคนไม่ดี ง่ายไป แม่แฟนบอกกับแฟนว่าต้องให้เราเข้าอิสลามให้ได้ ไม่งั้นก็เลิกกันไปซะให้พ้นๆ คนพูดนั่นพูดง่าย แต่คนทำมันทำยากนะ ทั้งรักทั้งผูกพัน
หลายคนพูดว่าถ้าเราไม่ยอมเปลี่ยนศาสนาสักวันทางบ้านแฟนก็จะกดดันจนเราทนไม่ไหว ต้องเลิกราไปเอง สุดท้ายมันก็มาถึง สามวันก่อนแฟนบอกว่า พ่อแฟน(ไม่รู้ว่าเราคบกัน มีแต่แม่แฟนที่รู้) โทรศัพท์มาบอกว่าจะให้ญาติมาอยู่กับแฟนที่คอนโดสองคน คนนึงเป็นผู้หญิง 23 ปี เป็นคนไข้มะเร็ง ต้องมาฉายแสงกับให้ยาเคมีบำบัดที่โรงพยาบาลตติยภูมิที่จังหวัดนี้ อีกคนเป็นแม่ของผู้หญิงคนนี้ จะมาอยู่จนกว่าจะหาย .. มะเร็งที่ไหนหาย? หายไปจากโลกนี้สิ? เราพยายามยื่นข้อเสนอต่างๆ ที่จะช่วยไม่ให้เราต้องห่างกัน แฟนเราอ้างว่าญาติคนนี้รักษามาหลายวิธี สูญเงินไปเยอะ ไม่มีเงินค่าที่อยู่ ค่าอะไรๆอีกแล้ว จะมาขออยู่ด้วย ฉายแสงจันทร์ถึงศุกร์ แล้วเสาร์ อาทิตย์จะกลับบ้าน แล้วมาใหม่อาทิตย์ถัดไป ..
ฉายแสงกี่คอร์สเล่าถึงจะพอ ให้ยาเคมีบำบัดกี่ครั้งเล่ามันถึงจะดีขึ้น อีกทั้งคนที่มาอยู่สนิทสนมกับพ่อแฟนมากๆ ซึ่งนั่นหมายถึงเราต้องไม่แสดงตัวเราให้เค้าได้รู้จัก เราต้องเคลียร์ห้อง เก็บข้าวของทุกๆชิ้น เราต้องไม่กลับไป แล้วให้ใครไม่รู้ใช้สอยทุกอย่างที่เราสร้างมาอย่างสบายใจ .. จะเป็นแบบนี้นานมั้ย .. เราต้องห่างกันไปนานแค่ไหน?? เรารู้จักคนของเราดี ถ้าไม่ได้อยู่ด้วยกัน เค้าจะไม่โทร ไม่มาหา ไม่แชท ไม่ไลน์ ไม่ทำอะไรสักอย่าง สุดท้ายต้องเลิกกันใช่มั้ย .. เราเสียใจ เจ็บปวดที่มันต้องเป็นแบบนี้ เราเสียใจที่ไม่เชื่อแม่ตั้งแรกว่ามันจะเป็นรักที่เจ็บปวด
#ใครคิดว่าเริ่มจะมีความรักต่างศาสนา เราแนะนำนะคะว่าควรคุยกันตั้งแต่เริ่มแรก จะได้มีทิศทางการดำเนินชีวิตที่แน่นอนและชัดเจน
#แฟนเราดูคล้ายเป็นประเภทหมาหยอกไก่ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรกับใคร
#เราเศร้าตรงที่ร่วมทุกข์ ร่วมสุขกันมา สุดท้ายถูกใครไม่รู้ดึงมือเราแยกออกจากกัน
#อาจะมีคนคิดว่าเรื่องแค่นี้ไม่เจ็บเท่าไหร่ เราอาจจะถ่ายทอดได้ไม่ดีนัก แต่เชื่อเถอะว่าเราเจ็บจริงๆ
#ขอบคุณนะคะที่ช่วยรับฟังปัญหาของเรา แม้ว่าการตั้งกระทู้อาจไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา แต่เรายังดีใจที่มีคนรับฟัง ขอบคุณจริงๆค่ะ
#บางแท็กอาจดูไม่ค่อยเกี่ยวข้องมากนัก แต่อยากแบ่งปันเรื่องราวให้ได้อ่านกัน