เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงของผมเอง
เล่าตั้งแต่แรกเลยนะครับ ผมชื่อเบ้น ส่วนแฟนผมชื่อมิ้นครับนิสัยเธอดีมาก เด็กเรียน หน้าตาน่ารัก ดูแบบเรียบร้อย คบกันมาได้ก็เกือบ3เดือนแล้ว เราเรียนกันคนละที่ผมอยู่ปวช.3 มิ้นเขาอยู่ม.5 วันนึงเราได้มีโอกาสคุยกันและคบกันเป็นแฟน ตอนแรกผมก็ไม่คิดว่าผิดจะรักเค้ามากขนาดนี้เพราะผมเป็นคนที่ไม่ดีมาก่อน ทั้งกินเหล้าทุกวันเที่ยวกลางคืนทุกวัน แบบพูดได้เลยว่าเลวมากครับทำอะไรที่คนดีเขาไม่ทำกัน แต่พอผมมาเจอมิ้นตอนแรกผมก็ไม่คิดจะเปลี่ยนตัวเองหรอกครับ ผมคิดว่าจะเปลี่ยนทำไมก็แค่ผู้หญิงคนเดียว แต่พอได้ลองคบได้ลองคุยเธอกลับเติมเต็มในสิ่งที่ผมขาดหายไป ตามจริงผมเป็นคนขี้ขายมากไม่ค่อยเคยไปเที่ยวกับผู้หญิงคนไหนไม่กล้าพูดคุยด้วย แต่พอเจอมิ้นผมกลับกล้าคุยกับเค้า พูดคุยแกล้งกันน่ารักๆ แบบที่ผมไม่เคยเป็นมาก่อน ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน แต่เค้ากลับมาทำในสิ่งที่ผมขาดหายไป ทำให้ผมยิ้มได้ ทำให้ผมไปเที่ยวไปดูหนังด้วย (ผมไม่เลยไปดูหนังกับผู้หญิงคนไหนเลยครับมีมิ้นนี้แหละเป็นคนแรก) ผมไม่เคยขอใครคบเป็นแฟนต่อหน้า ไม่เคยบอกรักผู้หญิงคนไหนนอกจากแม่ต่อหน้าเลย แต่กับมิ้นผมกล้าแสดงออก
ผมเป็นคนหึงมากครับ แค่ผู้ชายทักมาผมก็จะต่อยแล้ว แบบหวงหึงมากแค่เพื่อนเขาผมยังหึงเลย แต่เธอก็เข้าใจผมนะ เวลาผมงี่เง่าทำตัวแย่ใส่มิ้น เธอไม่เคยคิดจะบอกเลิกผมเลย ผมคิดว่าเราเจอผู้หญิงที่ยอมเราขนาดนี้ ทำเพื่อเราขนาดนี้ ทำไมเราไม่ทำอะไรเพื่อเขาบ้าง
ผมจึงเปลี่ยนตัวเองเพื่อผู้หญิงคนเดียว เพื่อให้คนที่ผมรักเขาได้สบายใจ เวลามิ้นมีปัญหาผมมักจะพูดกับมิ้นเสมอว่า
"เบ้นจะไม่ทิ้งมิ้นไปไหนนะ"
"เบ้นจะอยู่ข่างๆมิ้นนะ"
"เบ้นรักมิ้นนะ"
ยังมีอีกครับแต่ประโยคที่บ่อยที่สุดก็3ประโยคนี้แหละครับ เวลาเขางอนผมง้อเขาตลอดเลยจะผิดจะถูก ผมก็ง้อรู้ตัวอีกทีก็ไม่อยากเสียเธอไปแล้ว รักของมิ้นเรียกว่ารักแรกเลยก็ว่าได้ครับ (เพราะผมเคยโดนหลอกมา5ครั้ง)แล้วไม่เคยสมหวังความรักกับใครสักคนแบบจริงๆจังๆ
อ้อลืมไปบ้านเธออยู่หน้าหมู่บ้านผมครับเธออยู่กับ แม่ อา พี่ชาย น้องสาว (ส่วนพ่อเธอทำงานอยู่ที่เขาค้อเพรชบูรณ์) แม่มิ้นกำลังผ่อนบ้านด้วยกันกับอา แต่อาเค้าจะไปอยู่กับแฟนที่ชลบุรีแล้วตอนนี้ก็ย้ายออกไปแล้วด้วยครับ แม่ของมิ้นจึงต้องผ่อนบ้านคนเดียว เค้าคงไม่ไหวเลยต้องย้ายออกไปอยู่ห้องเช่าหลังหมู่บ้าน
วันนึงมิ้นได้ยินแม่คุยกับพ่อว่า แม่ไม่ไหวแล้วถ้ามิ้นจบม.6จะให้กลับไปเรียนที่นู้นพอมิ้นรู้มิ้นเลยมาบอกผม เธอร้องไห้หนักมาก พอผมรู้ผมล้มทั้งยืนเลยครับพอรู้ว่าเธอจะต้องจากผมไปไกล เธอเป็นคนที่ทำให้ผมได้รู้จักคำว่ารักจริงๆ ผมควรทำยังไงต่อไปดีครับ ผมคิดไม่ออกแล้วจริงๆทั้งมิ้นและผมต่างก็ร้องไห้พอรู้ว่าต้องจากกันแบบนี้ ผมควรทำอย่างไรดี

??
ถ้าเรามีแฟนแล้ว วันนึงเขาต้องจากเราไปอยู่ ตจว. เราควรจะทำยังไงดีครับ ??
เล่าตั้งแต่แรกเลยนะครับ ผมชื่อเบ้น ส่วนแฟนผมชื่อมิ้นครับนิสัยเธอดีมาก เด็กเรียน หน้าตาน่ารัก ดูแบบเรียบร้อย คบกันมาได้ก็เกือบ3เดือนแล้ว เราเรียนกันคนละที่ผมอยู่ปวช.3 มิ้นเขาอยู่ม.5 วันนึงเราได้มีโอกาสคุยกันและคบกันเป็นแฟน ตอนแรกผมก็ไม่คิดว่าผิดจะรักเค้ามากขนาดนี้เพราะผมเป็นคนที่ไม่ดีมาก่อน ทั้งกินเหล้าทุกวันเที่ยวกลางคืนทุกวัน แบบพูดได้เลยว่าเลวมากครับทำอะไรที่คนดีเขาไม่ทำกัน แต่พอผมมาเจอมิ้นตอนแรกผมก็ไม่คิดจะเปลี่ยนตัวเองหรอกครับ ผมคิดว่าจะเปลี่ยนทำไมก็แค่ผู้หญิงคนเดียว แต่พอได้ลองคบได้ลองคุยเธอกลับเติมเต็มในสิ่งที่ผมขาดหายไป ตามจริงผมเป็นคนขี้ขายมากไม่ค่อยเคยไปเที่ยวกับผู้หญิงคนไหนไม่กล้าพูดคุยด้วย แต่พอเจอมิ้นผมกลับกล้าคุยกับเค้า พูดคุยแกล้งกันน่ารักๆ แบบที่ผมไม่เคยเป็นมาก่อน ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน แต่เค้ากลับมาทำในสิ่งที่ผมขาดหายไป ทำให้ผมยิ้มได้ ทำให้ผมไปเที่ยวไปดูหนังด้วย (ผมไม่เลยไปดูหนังกับผู้หญิงคนไหนเลยครับมีมิ้นนี้แหละเป็นคนแรก) ผมไม่เคยขอใครคบเป็นแฟนต่อหน้า ไม่เคยบอกรักผู้หญิงคนไหนนอกจากแม่ต่อหน้าเลย แต่กับมิ้นผมกล้าแสดงออก
ผมเป็นคนหึงมากครับ แค่ผู้ชายทักมาผมก็จะต่อยแล้ว แบบหวงหึงมากแค่เพื่อนเขาผมยังหึงเลย แต่เธอก็เข้าใจผมนะ เวลาผมงี่เง่าทำตัวแย่ใส่มิ้น เธอไม่เคยคิดจะบอกเลิกผมเลย ผมคิดว่าเราเจอผู้หญิงที่ยอมเราขนาดนี้ ทำเพื่อเราขนาดนี้ ทำไมเราไม่ทำอะไรเพื่อเขาบ้าง
ผมจึงเปลี่ยนตัวเองเพื่อผู้หญิงคนเดียว เพื่อให้คนที่ผมรักเขาได้สบายใจ เวลามิ้นมีปัญหาผมมักจะพูดกับมิ้นเสมอว่า
"เบ้นจะไม่ทิ้งมิ้นไปไหนนะ"
"เบ้นจะอยู่ข่างๆมิ้นนะ"
"เบ้นรักมิ้นนะ"
ยังมีอีกครับแต่ประโยคที่บ่อยที่สุดก็3ประโยคนี้แหละครับ เวลาเขางอนผมง้อเขาตลอดเลยจะผิดจะถูก ผมก็ง้อรู้ตัวอีกทีก็ไม่อยากเสียเธอไปแล้ว รักของมิ้นเรียกว่ารักแรกเลยก็ว่าได้ครับ (เพราะผมเคยโดนหลอกมา5ครั้ง)แล้วไม่เคยสมหวังความรักกับใครสักคนแบบจริงๆจังๆ
อ้อลืมไปบ้านเธออยู่หน้าหมู่บ้านผมครับเธออยู่กับ แม่ อา พี่ชาย น้องสาว (ส่วนพ่อเธอทำงานอยู่ที่เขาค้อเพรชบูรณ์) แม่มิ้นกำลังผ่อนบ้านด้วยกันกับอา แต่อาเค้าจะไปอยู่กับแฟนที่ชลบุรีแล้วตอนนี้ก็ย้ายออกไปแล้วด้วยครับ แม่ของมิ้นจึงต้องผ่อนบ้านคนเดียว เค้าคงไม่ไหวเลยต้องย้ายออกไปอยู่ห้องเช่าหลังหมู่บ้าน
วันนึงมิ้นได้ยินแม่คุยกับพ่อว่า แม่ไม่ไหวแล้วถ้ามิ้นจบม.6จะให้กลับไปเรียนที่นู้นพอมิ้นรู้มิ้นเลยมาบอกผม เธอร้องไห้หนักมาก พอผมรู้ผมล้มทั้งยืนเลยครับพอรู้ว่าเธอจะต้องจากผมไปไกล เธอเป็นคนที่ทำให้ผมได้รู้จักคำว่ารักจริงๆ ผมควรทำยังไงต่อไปดีครับ ผมคิดไม่ออกแล้วจริงๆทั้งมิ้นและผมต่างก็ร้องไห้พอรู้ว่าต้องจากกันแบบนี้ ผมควรทำอย่างไรดี