ไปเที่ยวมาหลายทริป ไม่เคยได้โพสต์ในนี้อย่างเป็นเรื่องเป็นราวซักที รอบนี้ขอสักหน่อยนะค่ะ
เพราะมีทั้ง แห้ว-ซิตี้ทัวร์หลอกเราทำไม?? ของหาย?? จะได้คืนมั้ย??
เนื่องจากมีทั้งประสบการณ์ในแง่ดีและไม่ดี เผื่อจะมีใครไปใช้ประโยชน์ในการท่องเที่ยวได้ด้วยเลยต้องขอแชร์ซะหน่อย
(ผิดพลาดประการใด ขออภัยด้วยค่ะ)
เนื่องจากต้องจัดการวันลาที่มีเหลืออยู่ให้เหมาะสม ทริปนี้จึงขอใช้เวลารวมวันเดินทางแล้ว = 5 วัน
อาเซียนกำลังจะเปิดละ เราเหลือ บรูไน ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย มาเลเซีย ที่ยังไม่เคยได้ไปสัมผัส
ด้วยงบและเวลาที่มีอยู่ ตกลงกับเพื่อนได้ จึงสรุปว่า มาเลเซียละกัน
เริ่มจาก เพื่อการประหยัด และเพื่อนยังสยองกับข่าวเครื่องบินมาเล เราจึงเลือกแอร์เอเชีย ฉะนั้นเราย้อมต้องลงที่สนามบิน KLIA2
ไฟท์เช้าประมาณ 7 โมง ไปถึงเราก็เลือกที่จะขึ้นรถบัสเข้าไปในเมือง เสียค่ารถบัสไป 10 RM(100บาท)ต่อคน
เค้ามีเวลาให้เลือกนะค่ะ เดินลงมาที่ชั้นล่างจะมีเคาน์เตอร์ขายตั๋วอยู่ แวะซื้อน้ำทาน เดินมารอขึ้นรถ เจ้าหน้าที่ขอดูตั๋ว บอกให้ขึ้นรถเลย
คนเต็มรถ ใกล้เวลาเค้าก็ออกเลย อ๋อ! อันนี้แบบว่าอยากนั่งตรงไหนก็นั่งเลย ไม่มีเลขที่นั่งระบุนะค่ะ
พอเราไปถึง KL Sentral เราก็เดินทะลุจากสถานี ผ่านห้างสรรพสินค้าออกไปหาโรงแรมที่จองไว้ เราจอง Hotel Summer View
จองผ่านอะโกด้าไว้ แต่ที่นี่เค้าจะให้จ่ายค่าประกันไว้ก่อน ประมาณ 100 RM แล้วจะได้คืนตอน check out(ในอโกด้าก็จะมีแจ้งไว้)
เก็บใบเสร็จไว้ขอเงินคืนด้วยนะค่ะ (ในมาเลเซียหลายโรงแรมก็เป็นแบบนี้นะค่ะ)
เอาของเก็บเรียบร้อย ก็รีบกลับไปสถานี KL เพื่อไป Putrajaya
ก่อนไปเราก็หาข้อมูลจากในพันทิพย์นี้แหละ เห็นบอกว่ามีบัสทัวร์กะว่าจะใช้บริการ พอไปถึงก็ไปวิ่งหา เจอโบว์ชัวร์โฆษณา(ตามรูป)
แต่พอไปซื้อตั๋ว ซึ่งในนั้นบอกไว้ว่า มีรอบบ่ายสอง เราไปถึงตั้งแต่ประมาณบ่ายโมง คนขายบอกขอโทรถามคนขับรถก่อน
คนขายตั๋วบอกประมาณว่า คนขับบอกไม่ได้ ประมาณว่าที่เต็ม เราก็คิดว่าสงสัยคนจะเยอะมาก เราไม่ได้ซื้อล่วงหน้ามา ทำใจเอาพลาดเอง
คนขายเลยแนะนำว่า นั่งรถเมล local bus ไปได้นะ หลายๆที่มันเดินต่อกันได้ เราก็เลยให้เค้าแนะนำสายรถเมล์และที่ขึ้น เค้าแนะนำเป็นสายนึงไว้
พอลงไปซื้อตั๋วชั้นล่าง คนขายตั๋วข้างล่างดันแนะนำอีกสายนึง ซึ่งเราก็ดูข้อมูลแนะนำละ มันผ่านจริง
แต่ปรากฏว่า ตามเวลาที่คนขายตั๋วข้างล่างบอก เรารอเท่าไหร่ก็ไม่มา
ระหว่างนั้นก็มีนักท่องเที่ยวแบบเรานี้แหละ น้องผู้หญิงชาวเกาหลีสองคน วิ่งลงมาจะซื้อบัสทัวร์แบบเรา
มีคู่สามีภรรยาคนมาเลเองก็จะมาขึ้นบัสทัวร์ สักพักน้องผู้ชายญี่ปุ่นอีกสองคนก็มาเดินวนหาทางขึ้นบัสอีก
แต่สรุปแห้วกันทั้งหมดนี้แหละ.................บัสจอดอยู่(ตามภาพ) วัน-เวลาก็ถูกต้องตามประกาศโฆษณา คนก็มีมาจะใช้บริการเป็นระยะ
แต่ชั้นนนนนไม่ไป ฉันจะจอดเฉยๆ (ซะงั้น) รถเมลล์ประจำท้องถิ่นก็ไม่มาซะที
สุดท้าย น้องสาวชาวเกาหลีสองคนวิ่งไปดูราคาแท็กซี่และวิ่งกลับมาชวนเรากะเพื่อนแชร์ค่าแท็กซี่ ด้วยราคา 75RM/คัน
ตกคนละ 18กว่าๆ แพงกว่าค่าบัสทัวร์ แต่ดีกว่านั่งรอแบบหมดความหวัง อุตส่าห์ตะกายมาแล้วก็ต้องตะกายต่อ
แต่เราว่า แพงกว่าแต่มันก็คุ้มนะ เพราะเค้าแวะให้เราตามจุดครบตามรูปแบบบัสทัวร์อะแหละ แต่ก็ดูส่วนตัวดี จอดให้ถ่ายรูปพร้อมแนะนำสถานที่ให้ด้วย
ขึ้นๆลงๆ รถ ฝนตกนิดๆหน่อยๆด้วย รถบนถนนในบ้านเมืองนี้น้อยมาก บริเวณสะพานนี้พี่แท็กซี่จอดริมฟุตบาทให้ปีนไปถ่ายรูปเลย
เบ็ดเสร็จใช้เวลาจนถึงเย็นๆ ก็นั่งรถกลับ KL sentral ฝนตกเลยต้องกลับโรงแรมก่อน
พอฝนซาลงก็เลยไปขึ้นรถโมโนเรลที่สถานี tun sambanthan เพื่อแวบไปเดินหอคอยเก่าสักนิดนึง
เพราะกะว่าวันอื่นจะมาแวะเที่ยวตอนกลางวันเพิ่ม เห็นมีงานกระโดดร่มชูชีพด้วย เดี๋ยวค่อยมาใหม่ ตอนนี้ขอแค่แวะชมยามค่ำ พร้อมชมเมืองยามค่ำ
(จาก KL sentral จะขึ้นโมโนเรลเลยก็ได้ โดยเดินผ่านห้างออกมาขึ้นสถานีต้นทางของโมโนเรลเลย)
วันที่สอง เดินทางไปคาเมรอน ไฮแลนด์ เริ่มจากไปสถานีรถบัส Puduraya ด้วยการนั่งรถไฟที่ KL sentral ไปเปลี่ยนรถที่ Hang Tuah
ลงที่สถานี Plaza Rakyat แล้วเดินออกตามรั้วที่กั้นไว้ จริงๆ คือมันเหมือนเป็นส่วนหนึงของสถานีที่สร้างไม่เสร็จ ก็จะเข้าถึงสถานีรถบัส Puduraya เลย
เดินเข้าสถานีก็จะมีทั้งผู้ชาย ผู้หญิงมาเดินถามเราว่าจะไปไหน คือ เค้าเหมือนเป็นคนมาคอยดักพาเราไปซื้อตั๋ว ตอนแรกๆเราก็ตกใจ ออกแนวรำคาญ
มาเดินประกบถามว่าจะไปไหน จะไปวันไหน กี่โมง แต่สุดท้ายเราพบว่า บอกเค้าไปเหอะ แล้วให้เค้าพาไปซื้อ ง่ายดี
สรุปแล้วเราได้ตั๋วของ C.S.Express มารอบ 10.30 am ราคา 35 RM เค้าจะบอกชานชาลาให้ขึ้น ของเราบอกหมายเลข 8 แต่...555 ตอนแรกไปเดินหาไม่มีเลข 8 มันมี 5 6 7 9 ซะงั้น แต่สรุปแล้วก็คือ เดินลงไปอันหมายเลข 7 นั้นแหละมันแอบอยู่ด้วยกัน
ลงไปก็เป็นช่องจอดรถบัส รถจะมาตามเวลา ถ้าลงไปก่อนเวลามันจะเป็นของทัวร์อื่น/หรือไม่ก็รถไปที่อื่น ก่อนขึ้นเอาตั๋วให้คนขับดูละกัน จะได้ไม่ขึ้นผิดค่ะ
ของเราขึ้นไปมองหาเลขที่นั่งตามตั๋ว แต่เบาะมันไม่มีเลขนิ ก็เลยตัดสินใจนั่งๆ ไปเหอะ ไว้เค้ามาไล่ละกัน แล้วก็มีคุณฝรั่ง 2 คนขึ้นมา อาการเดียวกับเราเลย คือ หาเลขที่ตามที่ตั๋วระบุ สุดท้าย ก็......นั่งไหนก็นั่งละกัน
ทั้งหมดจะใช้เวลาประมาณ 4 ชั่วโมง แต่นั่งไปสัก 2 ชั่วโมงรถจะมีแวะพัก
ประมาณว่า รถทัวร์บ้านเราแวะให้ลงไปกินข้าวนี้แหละ วิวตามทางก็ช่างคดเคี้ยว เหวี่ยงไปมาเหลือเกิน
มีน้ำตกอยู่ริมถนน มีร้านของฝากให้แวะซื้อของเหมือนบ้านเราเลย แต่ถนนแคบกว่า บางช่วงรถบัส รถใหญ่จะขับผ่านกันต้องค่อยๆหลบกัน
สุดท้ายเราก็มาถึง cameron ส่วนใหญ่รถบัสจะส่งที่ Tanah rata ก่อน จะมีบางคันที่ขึ้นไปถึง Brinchang
พอลงรถเราก็เดินหาของกิน ซื้อแพกเก็จเที่ยว ซื้อตั๋วกลับไว้เลย (เรามาแบบเดินทางต่อตลอด) เดินไปเดินมาก็เจอคุณฝรั่งที่เรามาพร้อมตลอด
แบบว่าเมืองเล็กๆ เดินยังไงก็คงเจอกันนั้นแหละค่ะ แต่มีร้านให้ซื้อทัวร์หลายร้าน ร้านของกินก็มีให้เลือก
มีแม้กระทั้งสตาร์บัค (แต่เหงามาก คนไม่นิยม ถ้าจะเยอะก็คงเพราะคนไทยนี้แหละ)
เราพักที่เขต brinchang โรงแรม snooze ซึ่งลักษณะจะเป็นแบบ guesthoues+homestay ห้องพักธรรมดาๆ ไม่ต้องใช้แอร์จริงๆ แหละอากาศเย็นอยู่ละ
เราเรียกแท็กซี่จากตรงสถานีรถ/ท่ารถบสนั้นแหละ นั่งต่อไปเองอีกประมาณคันละ 10 RM
ตอนแรกก็แบบว่า แพงอะ แต่พอเห็นระยะทาง จ่ายไปนั้นแหละดีละ
อ๋อ! ขากลับจองรถได้ของ Unititi Express ค่าตั๋วขากลับ 30 RM เองอะ(ถูกกว่าขามาอีก) และถ้าไม่กลับไป KL ก็มีรถไปที่อื่นต่อได้ แต่ต้องเช็คเวลาเอาเองที่ท่ารถ
ส่วนค่าทัวร์ มีหลายแบบเราเลือกแบบครึ่งวัน adventure คือ ขึ้นเขา Brinchang เดินป่าMossy Forest ไร่ชา BOH
มีแวะไปฟาร์มผีเสื้ออะไรประมาณนี้ด้วย
เช้าวันต่อมา ทัวร์บอกจะมารับ 8.45น. ให้รอหน้าที่พัก เหอะๆ รอไปจน 9 โมงนิดๆ ถึงจะมา
เดจาวูมาก รถที่มารับเป็นรถจิ๊บสีดำติดเขาควายหน้ารถ(ซึ่งเราเห็นเมื่อวันที่มาถึงยังคุยกะเพื่อนว่ารถคันนี้จะมารับเราหรือเปล่า) แล้วมันก็มาจริงๆ
เดจาวูขั้นที่สอง คือ คนขับลงมาเปิดประตูท้ายรถให้เราขึ้น เจอคุณฝรั่งสองคนมาร่วมชะตากรรมกับเราอีกละ อิอิ ทัวร์ตั้งหลาย บ. ไม่ซื้อ ดันมาซื้อทัวร์เดียวกับเราซะได้
รถจะขับพาเราขึ้นเขาไปเรื่อยๆ เค้าจะมีจุดจอดของแต่ละ บ. พาคนเดินลงไปชมวิว ไปฟังบรรยายแนะนำสถานที่
คนขับรถเราพาเรามารวมกลุ่มกับอีกกลุ่มนึง กลุ่มเลยดูใหญ่ จริงๆจะประมาณ 4-6คน/คัน น่าจะพอดีๆ
เราก็ฟังบ้างไม่ฟังบ้าง เนื่องจากกำลังสนุกสนานกับการเห็บภาพวิว รถแต่ละคันก็จะวิ่งตามกันไปตามจุดต่างๆ ฉะนั้นเราก็จะเจอกับกลุ่มคุ้นๆ ตา
มีพาขึ้นไปจุดชมวิวบนยอดเขา คุณฝรั่งคนนึงสายตาดีมาก มองไปเห็นลิงบนยอดไม้ไกลๆ มีเรียกเราให้ดู แล้วบอกว่า กล้องเราน่าจะถ่ายได้ 555
เราก็ถ่ายมาได้.........แต่.........ยอดไม้ไหวๆ ลิงตัวเท่ามดเลยมั้ง
จบทัวร์ช่วงเที่ยงกว่าๆ ก็มาแวะกิน steam boat มันก็คือ สุกี้หม้อไฟบ้านเรา แต่ต่อท่อตรงกลางให้สูงๆยาวๆ จะได้ไม่มีควันกระจายฟุ้งนั้นเอง
แล้วเราก็กลับไปที่ Tanah rata ไปขึ้นรถบัสกลับ KL อ๋อ รถบัสที่นี้เวลาเราถามว่าให้ขึ้นคันไหน เค้ามักจะเขียนเลขทะเบียนรถให้เราเลยนะค่ะ
เค้าไม่ได้มีเลขข้างรถหรือรหัสป้ายหน้ารถอะไรให้เรานะค่ะ เล็งป้ายทะเบียนชัวร์ดี
....ขอติดไว้ก่อนนะค่ะ พรุ่งนี้มาต่อค่ะ.... เรื่องที่อยากแชร์ ยังไม่หมด ขอไปทำรูปเพิ่มเติมก่อนนะค่ะ
เที่ยวอาเซียนเพื่อนบ้านเรา-มาเลเซีย(Putrajaya-Cameron Highland-Melaka) ซิตี้ทัวร์แต่ไม่ทัวร์ มือถือหายจะได้คืนมั้ย?
เพราะมีทั้ง แห้ว-ซิตี้ทัวร์หลอกเราทำไม?? ของหาย?? จะได้คืนมั้ย??
เนื่องจากมีทั้งประสบการณ์ในแง่ดีและไม่ดี เผื่อจะมีใครไปใช้ประโยชน์ในการท่องเที่ยวได้ด้วยเลยต้องขอแชร์ซะหน่อย
(ผิดพลาดประการใด ขออภัยด้วยค่ะ)
เนื่องจากต้องจัดการวันลาที่มีเหลืออยู่ให้เหมาะสม ทริปนี้จึงขอใช้เวลารวมวันเดินทางแล้ว = 5 วัน
อาเซียนกำลังจะเปิดละ เราเหลือ บรูไน ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย มาเลเซีย ที่ยังไม่เคยได้ไปสัมผัส
ด้วยงบและเวลาที่มีอยู่ ตกลงกับเพื่อนได้ จึงสรุปว่า มาเลเซียละกัน
เริ่มจาก เพื่อการประหยัด และเพื่อนยังสยองกับข่าวเครื่องบินมาเล เราจึงเลือกแอร์เอเชีย ฉะนั้นเราย้อมต้องลงที่สนามบิน KLIA2
ไฟท์เช้าประมาณ 7 โมง ไปถึงเราก็เลือกที่จะขึ้นรถบัสเข้าไปในเมือง เสียค่ารถบัสไป 10 RM(100บาท)ต่อคน
เค้ามีเวลาให้เลือกนะค่ะ เดินลงมาที่ชั้นล่างจะมีเคาน์เตอร์ขายตั๋วอยู่ แวะซื้อน้ำทาน เดินมารอขึ้นรถ เจ้าหน้าที่ขอดูตั๋ว บอกให้ขึ้นรถเลย
คนเต็มรถ ใกล้เวลาเค้าก็ออกเลย อ๋อ! อันนี้แบบว่าอยากนั่งตรงไหนก็นั่งเลย ไม่มีเลขที่นั่งระบุนะค่ะ
พอเราไปถึง KL Sentral เราก็เดินทะลุจากสถานี ผ่านห้างสรรพสินค้าออกไปหาโรงแรมที่จองไว้ เราจอง Hotel Summer View
จองผ่านอะโกด้าไว้ แต่ที่นี่เค้าจะให้จ่ายค่าประกันไว้ก่อน ประมาณ 100 RM แล้วจะได้คืนตอน check out(ในอโกด้าก็จะมีแจ้งไว้)
เก็บใบเสร็จไว้ขอเงินคืนด้วยนะค่ะ (ในมาเลเซียหลายโรงแรมก็เป็นแบบนี้นะค่ะ)
เอาของเก็บเรียบร้อย ก็รีบกลับไปสถานี KL เพื่อไป Putrajaya
ก่อนไปเราก็หาข้อมูลจากในพันทิพย์นี้แหละ เห็นบอกว่ามีบัสทัวร์กะว่าจะใช้บริการ พอไปถึงก็ไปวิ่งหา เจอโบว์ชัวร์โฆษณา(ตามรูป)
แต่พอไปซื้อตั๋ว ซึ่งในนั้นบอกไว้ว่า มีรอบบ่ายสอง เราไปถึงตั้งแต่ประมาณบ่ายโมง คนขายบอกขอโทรถามคนขับรถก่อน
คนขายตั๋วบอกประมาณว่า คนขับบอกไม่ได้ ประมาณว่าที่เต็ม เราก็คิดว่าสงสัยคนจะเยอะมาก เราไม่ได้ซื้อล่วงหน้ามา ทำใจเอาพลาดเอง
คนขายเลยแนะนำว่า นั่งรถเมล local bus ไปได้นะ หลายๆที่มันเดินต่อกันได้ เราก็เลยให้เค้าแนะนำสายรถเมล์และที่ขึ้น เค้าแนะนำเป็นสายนึงไว้
พอลงไปซื้อตั๋วชั้นล่าง คนขายตั๋วข้างล่างดันแนะนำอีกสายนึง ซึ่งเราก็ดูข้อมูลแนะนำละ มันผ่านจริง
แต่ปรากฏว่า ตามเวลาที่คนขายตั๋วข้างล่างบอก เรารอเท่าไหร่ก็ไม่มา
ระหว่างนั้นก็มีนักท่องเที่ยวแบบเรานี้แหละ น้องผู้หญิงชาวเกาหลีสองคน วิ่งลงมาจะซื้อบัสทัวร์แบบเรา
มีคู่สามีภรรยาคนมาเลเองก็จะมาขึ้นบัสทัวร์ สักพักน้องผู้ชายญี่ปุ่นอีกสองคนก็มาเดินวนหาทางขึ้นบัสอีก
แต่สรุปแห้วกันทั้งหมดนี้แหละ.................บัสจอดอยู่(ตามภาพ) วัน-เวลาก็ถูกต้องตามประกาศโฆษณา คนก็มีมาจะใช้บริการเป็นระยะ
แต่ชั้นนนนนไม่ไป ฉันจะจอดเฉยๆ (ซะงั้น) รถเมลล์ประจำท้องถิ่นก็ไม่มาซะที
สุดท้าย น้องสาวชาวเกาหลีสองคนวิ่งไปดูราคาแท็กซี่และวิ่งกลับมาชวนเรากะเพื่อนแชร์ค่าแท็กซี่ ด้วยราคา 75RM/คัน
ตกคนละ 18กว่าๆ แพงกว่าค่าบัสทัวร์ แต่ดีกว่านั่งรอแบบหมดความหวัง อุตส่าห์ตะกายมาแล้วก็ต้องตะกายต่อ
แต่เราว่า แพงกว่าแต่มันก็คุ้มนะ เพราะเค้าแวะให้เราตามจุดครบตามรูปแบบบัสทัวร์อะแหละ แต่ก็ดูส่วนตัวดี จอดให้ถ่ายรูปพร้อมแนะนำสถานที่ให้ด้วย
ขึ้นๆลงๆ รถ ฝนตกนิดๆหน่อยๆด้วย รถบนถนนในบ้านเมืองนี้น้อยมาก บริเวณสะพานนี้พี่แท็กซี่จอดริมฟุตบาทให้ปีนไปถ่ายรูปเลย
เบ็ดเสร็จใช้เวลาจนถึงเย็นๆ ก็นั่งรถกลับ KL sentral ฝนตกเลยต้องกลับโรงแรมก่อน
พอฝนซาลงก็เลยไปขึ้นรถโมโนเรลที่สถานี tun sambanthan เพื่อแวบไปเดินหอคอยเก่าสักนิดนึง
เพราะกะว่าวันอื่นจะมาแวะเที่ยวตอนกลางวันเพิ่ม เห็นมีงานกระโดดร่มชูชีพด้วย เดี๋ยวค่อยมาใหม่ ตอนนี้ขอแค่แวะชมยามค่ำ พร้อมชมเมืองยามค่ำ
(จาก KL sentral จะขึ้นโมโนเรลเลยก็ได้ โดยเดินผ่านห้างออกมาขึ้นสถานีต้นทางของโมโนเรลเลย)
วันที่สอง เดินทางไปคาเมรอน ไฮแลนด์ เริ่มจากไปสถานีรถบัส Puduraya ด้วยการนั่งรถไฟที่ KL sentral ไปเปลี่ยนรถที่ Hang Tuah
ลงที่สถานี Plaza Rakyat แล้วเดินออกตามรั้วที่กั้นไว้ จริงๆ คือมันเหมือนเป็นส่วนหนึงของสถานีที่สร้างไม่เสร็จ ก็จะเข้าถึงสถานีรถบัส Puduraya เลย
เดินเข้าสถานีก็จะมีทั้งผู้ชาย ผู้หญิงมาเดินถามเราว่าจะไปไหน คือ เค้าเหมือนเป็นคนมาคอยดักพาเราไปซื้อตั๋ว ตอนแรกๆเราก็ตกใจ ออกแนวรำคาญ
มาเดินประกบถามว่าจะไปไหน จะไปวันไหน กี่โมง แต่สุดท้ายเราพบว่า บอกเค้าไปเหอะ แล้วให้เค้าพาไปซื้อ ง่ายดี
สรุปแล้วเราได้ตั๋วของ C.S.Express มารอบ 10.30 am ราคา 35 RM เค้าจะบอกชานชาลาให้ขึ้น ของเราบอกหมายเลข 8 แต่...555 ตอนแรกไปเดินหาไม่มีเลข 8 มันมี 5 6 7 9 ซะงั้น แต่สรุปแล้วก็คือ เดินลงไปอันหมายเลข 7 นั้นแหละมันแอบอยู่ด้วยกัน
ลงไปก็เป็นช่องจอดรถบัส รถจะมาตามเวลา ถ้าลงไปก่อนเวลามันจะเป็นของทัวร์อื่น/หรือไม่ก็รถไปที่อื่น ก่อนขึ้นเอาตั๋วให้คนขับดูละกัน จะได้ไม่ขึ้นผิดค่ะ
ของเราขึ้นไปมองหาเลขที่นั่งตามตั๋ว แต่เบาะมันไม่มีเลขนิ ก็เลยตัดสินใจนั่งๆ ไปเหอะ ไว้เค้ามาไล่ละกัน แล้วก็มีคุณฝรั่ง 2 คนขึ้นมา อาการเดียวกับเราเลย คือ หาเลขที่ตามที่ตั๋วระบุ สุดท้าย ก็......นั่งไหนก็นั่งละกัน
ทั้งหมดจะใช้เวลาประมาณ 4 ชั่วโมง แต่นั่งไปสัก 2 ชั่วโมงรถจะมีแวะพัก
ประมาณว่า รถทัวร์บ้านเราแวะให้ลงไปกินข้าวนี้แหละ วิวตามทางก็ช่างคดเคี้ยว เหวี่ยงไปมาเหลือเกิน
มีน้ำตกอยู่ริมถนน มีร้านของฝากให้แวะซื้อของเหมือนบ้านเราเลย แต่ถนนแคบกว่า บางช่วงรถบัส รถใหญ่จะขับผ่านกันต้องค่อยๆหลบกัน
สุดท้ายเราก็มาถึง cameron ส่วนใหญ่รถบัสจะส่งที่ Tanah rata ก่อน จะมีบางคันที่ขึ้นไปถึง Brinchang
พอลงรถเราก็เดินหาของกิน ซื้อแพกเก็จเที่ยว ซื้อตั๋วกลับไว้เลย (เรามาแบบเดินทางต่อตลอด) เดินไปเดินมาก็เจอคุณฝรั่งที่เรามาพร้อมตลอด
แบบว่าเมืองเล็กๆ เดินยังไงก็คงเจอกันนั้นแหละค่ะ แต่มีร้านให้ซื้อทัวร์หลายร้าน ร้านของกินก็มีให้เลือก
มีแม้กระทั้งสตาร์บัค (แต่เหงามาก คนไม่นิยม ถ้าจะเยอะก็คงเพราะคนไทยนี้แหละ)
เราพักที่เขต brinchang โรงแรม snooze ซึ่งลักษณะจะเป็นแบบ guesthoues+homestay ห้องพักธรรมดาๆ ไม่ต้องใช้แอร์จริงๆ แหละอากาศเย็นอยู่ละ
เราเรียกแท็กซี่จากตรงสถานีรถ/ท่ารถบสนั้นแหละ นั่งต่อไปเองอีกประมาณคันละ 10 RM
ตอนแรกก็แบบว่า แพงอะ แต่พอเห็นระยะทาง จ่ายไปนั้นแหละดีละ
อ๋อ! ขากลับจองรถได้ของ Unititi Express ค่าตั๋วขากลับ 30 RM เองอะ(ถูกกว่าขามาอีก) และถ้าไม่กลับไป KL ก็มีรถไปที่อื่นต่อได้ แต่ต้องเช็คเวลาเอาเองที่ท่ารถ
ส่วนค่าทัวร์ มีหลายแบบเราเลือกแบบครึ่งวัน adventure คือ ขึ้นเขา Brinchang เดินป่าMossy Forest ไร่ชา BOH
มีแวะไปฟาร์มผีเสื้ออะไรประมาณนี้ด้วย
เช้าวันต่อมา ทัวร์บอกจะมารับ 8.45น. ให้รอหน้าที่พัก เหอะๆ รอไปจน 9 โมงนิดๆ ถึงจะมา
เดจาวูมาก รถที่มารับเป็นรถจิ๊บสีดำติดเขาควายหน้ารถ(ซึ่งเราเห็นเมื่อวันที่มาถึงยังคุยกะเพื่อนว่ารถคันนี้จะมารับเราหรือเปล่า) แล้วมันก็มาจริงๆ
เดจาวูขั้นที่สอง คือ คนขับลงมาเปิดประตูท้ายรถให้เราขึ้น เจอคุณฝรั่งสองคนมาร่วมชะตากรรมกับเราอีกละ อิอิ ทัวร์ตั้งหลาย บ. ไม่ซื้อ ดันมาซื้อทัวร์เดียวกับเราซะได้
รถจะขับพาเราขึ้นเขาไปเรื่อยๆ เค้าจะมีจุดจอดของแต่ละ บ. พาคนเดินลงไปชมวิว ไปฟังบรรยายแนะนำสถานที่
คนขับรถเราพาเรามารวมกลุ่มกับอีกกลุ่มนึง กลุ่มเลยดูใหญ่ จริงๆจะประมาณ 4-6คน/คัน น่าจะพอดีๆ
เราก็ฟังบ้างไม่ฟังบ้าง เนื่องจากกำลังสนุกสนานกับการเห็บภาพวิว รถแต่ละคันก็จะวิ่งตามกันไปตามจุดต่างๆ ฉะนั้นเราก็จะเจอกับกลุ่มคุ้นๆ ตา
มีพาขึ้นไปจุดชมวิวบนยอดเขา คุณฝรั่งคนนึงสายตาดีมาก มองไปเห็นลิงบนยอดไม้ไกลๆ มีเรียกเราให้ดู แล้วบอกว่า กล้องเราน่าจะถ่ายได้ 555
เราก็ถ่ายมาได้.........แต่.........ยอดไม้ไหวๆ ลิงตัวเท่ามดเลยมั้ง
จบทัวร์ช่วงเที่ยงกว่าๆ ก็มาแวะกิน steam boat มันก็คือ สุกี้หม้อไฟบ้านเรา แต่ต่อท่อตรงกลางให้สูงๆยาวๆ จะได้ไม่มีควันกระจายฟุ้งนั้นเอง
แล้วเราก็กลับไปที่ Tanah rata ไปขึ้นรถบัสกลับ KL อ๋อ รถบัสที่นี้เวลาเราถามว่าให้ขึ้นคันไหน เค้ามักจะเขียนเลขทะเบียนรถให้เราเลยนะค่ะ
เค้าไม่ได้มีเลขข้างรถหรือรหัสป้ายหน้ารถอะไรให้เรานะค่ะ เล็งป้ายทะเบียนชัวร์ดี
....ขอติดไว้ก่อนนะค่ะ พรุ่งนี้มาต่อค่ะ.... เรื่องที่อยากแชร์ ยังไม่หมด ขอไปทำรูปเพิ่มเติมก่อนนะค่ะ