จะทำยังไงเมื่อมีเพื่อนมาติดอย่างหนัก ทั้งๆที่รู้จักกันยังไม่ถึง4เดือน???

เราเพิ่งเปิดเทอมเข้าปี1 ซึ่งต้องอยู่หอตลอด4ปีการศึกษา เพราะมหาลัยเราอยู่ต่างจังหวัด คือเดิมทีเราเป็นคนที่ไม่วอแว ไม่ยุ่งเรื่องใคร ไม่คิดเล็กคิดน้อย โลกส่วนตัวสูง แต่เวลาอยู่กับครอบครัว หรือเพื่อนในโรงเรียน เราจะไม่มีโลกส่วนตัว ช่วงแรกๆที่เราเข้ามาในมหาลัย เราก็อยู่กับเพื่อนนะ เราก็ทำความรู้จักกับทุกคน ทั้งในสาขา นอกสาขา หรือต่างคณะ ทำให้เราซี้กับเพื่อนร่วมหอห้องหนึ่ง เรามักทำกิจกรรมหลังเลิกเรียนด้วยกันบ่อยๆ เพราะมีเพื่อนที่อยู่เราสาขาเดียวกัน ส่วนในรูมเมทเราเค้าสาขาเดียวกันหมดเลย มีเราที่ต่างสาขาอยู่คนเดียว เรื่องเวลาเลยไม่ตรงกัน ทำให้เราไปซี้กับห้องนี้ และมีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง ขอใช้นามสมมุติว่า ก นะ คือ ก กับเราเจอกันในวันแรก เราเรียนสาขาเดียวกัน ทำให้เราได้รู้จักกัน แล้ว ก ก็ไม่ไปไหนกับใครนอกจากรูมเมทตัวเองแล้วก็เรา ส่วนเรา เราจะไปกับรูมเมทบ้าง เพื่อนร่วมห้องเรียนบ้าง เพื่อนต่างสาขาบ้าง แต่ส่วนใหญ่ก็จะไปกับ ก เพราะยังไม่ค่อยสนิทกับใครมาก ทำให้ ก กับเราค่อนข้างสนิทกัน มีไปนอนห้อง ก บ้าง เพราะบางที รูมเมทไปเที่ยวตอนดึก เราไม่ไปเลยไปนอนกับ ก แล้ว ก ก็ชอบชวนเราไปนอนบ่อยๆนะ ถึงรูมเมทเราจะไม่ไปเที่ยว แต่เราไม่ค่อยไป เพราะเราชอบนอนห้องตัวเอง รูมเมทก็น่ารัก เลยไม่อยากไป หลังจากนั้นไม่นาน เราก็ได้รู้จักเพื่อนๆมากขึ้น ทำให้เราไปไหนมาไหนกับเพื่อนคนอื่น พอตกเย็น ปกติ เราจะไปหา ก แต่พักหลังมานี้เราก็ไม่ค่อยได้ไปหา เพราะช่วงนี้รู้สึกอยากอ่านคัมภีร์ คือเราเป็นคนเคร่งศาสนา และเราต้องประกอบศาสนกิจอยู่เป็นประจำ

ก เท่าที่เราสัมผัส ก เป็นคนคิดเล็กคิดน้อย เจ้ากี้เจ้าการ ขี้น้อยใจมากๆ แต่เราก็คิดว่า ก จริงใจกับเรานะ

ลักษณะ นิสัยที่ ก ชอบทำกับเราคือ ก ชอบอยากรู้อยากเห็นเรื่องของเราในทุกๆเรื่อง ไม่ว่าจะเรื่องครอบครัว เรื่องเพื่อน แทบทุกๆเรื่อง แต่ ก ไม่ค่อยมีกาลเทศะกับเรานะ ชอบตบหัวเรา เราไม่กินหมู ก ก็จะเอาหมูมาแหย่เราประจำๆ ชอบเล่นอะไรที่เราไม่ชอบ พอเราให้หยุดก็ไม่หยุด แต่เราก็ไม่ได้โกรธอะไรนะ

มีอยู่วันนึง ก ถามเราว่า
ก: เราสนิทกันมั้ย
เรา: สนิทนะ (ตอบด้วยอาการเฮฮา)
ก: แล้วถ้าวันหนึ่งเราทะเลาะกันไม่เข้าใจกันหล่ะ
เรา: ให้วันนั้นมันมาก่อนค่อยว่ากัน คิดไรของแกเนี่ย

หลัง จากวันนั้นไม่นาน ก ก็มีอาการเปลี่ยนไป เวลาเราไปไหนกับใคร ก ก็จะถามว่า ไปไหนกับใคร จะทิ้งเราใช่ป่ะ เราก็ตอบไปว่า จะทิ้งแกทำไม ทำไมคิดอะไรแบบนั้น

วันต่อๆมาก็ถามเราอีก แกจะทิ้งเค้ามั้ย เราก็ตอบไปอีกว่า ก เป็นไรเนี่ย ชอบถามอะไรแปลกๆ

วันต่อมาก็ถามอีก แกจะทิ้งเราใช่ป่ะ แกไปไหนเนี่ย เราก็เริ่มเกิดความรำคาญเราเลยบอก ก ไปว่า อย่าถามแบบนี้อีก มันน่ารำคาญ ไร้สะระ ถามแบบนี้ทำไม

และ วันต่อมาก็ถามอีก แกทิ้งเราใช่ป่ะ เราเลยกวนประสาทแล้วตอบไปว่า อืม ถ้าทิ้งเมื่อไหรก็รู้เอง โตๆกันแล้ว ไม่ใช่เด็กประถมนะ ไร้สาระ อย่าพูดแบบนี้อีก ก ก็มีอาการเหมือนจะร้องไห้

วันหนึ่ง ก ชวนไปโลตัส เราก็บอกไม่ไปนะ เราขี้เกียจ ก ก็บอกว่า ทีเรายังไปไหนกับแกได้ ที่เค้าก็ไม่ยอมไป แล้วก็งอลเรา เราเลยกลับไปนั่งพักที่ห้อง แล้วพอดีมีเพื่อนอีกคน ขอใช้นามสมมุติว่า ข มาชวนไปโลตัสอีก
ข: ไปโลตัสกัน
เรา: เออ ก ชวนพอดีเลย ลองไปชวนมันดิ
ข: แกก็ไปด้วยสิ
เรา: ขึ้เกียจไป
ข: ไปเหอะ นะๆ
ข ก็ตื้อเราจนเรายอมไป เราเลยไปห้อง ก แล้วบอกว่าไปโลตัสกัน ข ชวน ก มองหน้าเราแล้วถามเรา
ก: ถ้า ข ไม่ไป แกก็ไม่ไปกับเราสินะ
เรา: ไม่ใช่ ข มันชวนหลายรอบ เลยเปลี่ยนใจ ไปหลายๆคนสนุกจะตาย
ก: (แสดงอาการน้อยใจ)
เรา: เป็นไรอีกอ่ะ คิดมากอีกแล้วแงะ ไม่เหนื่อยบ้างแงะคิดมากอะ (เราพูดแบบดุๆ)
ก: (เดินไปเข้าห้องน้ำ)
เราสังเกตได้ว่า ก ออกมาจากห้องน้ำมีน้ำตาคลอๆออกมาด้วย

ก มีอาการแบบนี้มาเกือบเดือนและค่ะ บางที่ ก ก็แสดงอาการเป็นห่วง และหวงเรามากๆ ทำให้เรารู้สึกรำคาญ และอยากตีตัวออกห่างเพราะเบื่อที่ต้องมาเจออะไรแบบนี้ เราไปไหนกับคนอื่นก็งอล ทั้งๆที่เราเป็นแค่เพื่อนที่ยังไม่รู้จักอะไรกันมากมายด้วยซ้ำ

ประเด็นคือเราไม่เข้าใจว่า ก เป็นอะไร คิดอะไรกับเรา เราหนักใจมากๆ คือเราควรทำยังไงดี บางทีเราก็อยากคบกับเพื่อนคนอื่นบ้าง แต่ไม่ได้หมายความว่าเราต้องคบเพื่อนคนนี้แล้วทิ้งเพื่อนคนนั้น เราก็เข้าใจนะว่า ก แคร์เรา แต่คนเราคบกันแค่ 2 คนไม่ได้ เราอยู่มหาลัย เราต้องรู้จักเพื่อนคนอื่นบ้าง จะมาอยู่ในโลกแคบๆคงเป็นไปไม่ได้ ช่วยแนะนำทีนะคะ ไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ เครียดเลยเจอแบบนี้ แทนที่จะเอาเวลาไปตั้งใจเรียนแท้ๆ