รู้สึกว่า การมีน้ำใจให้คนอื่นเป็นเรื่องที่ไม่ควรทำ หรือป่าว

คือ ไม่รู้จะเริ่มยังไง ก็อย่างหัวข้อแหละค่ะ เริ่มเกิดความรู้สึกที่ว่าการมีน้ำใจใหห้คนอื่นมัน จะดีรึป่าว เราไม่รู้หรอกว่าเขียนไว้จะมีใครอ่านมัย เราแค่อยากระบายเฉยๆ เรื่องมีอยู่ว่า เราไปจอดรถรอแฟนอยู่ที่ สยาม ตอนที่เราไปก็ค่อนข้างเย็นๆ ค่ำๆแล้ว พอจอดรถได้แปบนึงก็นั่งรอแฟนอยู่ในรถ มีคนเดินผ่านมาเป็นผู้ชายวัยรุ่นแต่งตัวดี มาคนเดียว โบกไม้โบกมืออยู่ข้างรถ ประหนึ่งขอความช่วยเหลือ ด้วยความที่เห็นอย่างนั้น เลยเปิดประตูไปค่ะ ผู้ชายคนนั้นก็เอ่ยปากขอความช่วยเหลือทันที เริ่มด้วยเล่าว่า พอดีตนขับรถมากับแฟนแต่ทะเลาะกัน แฟนเลยขับรถหนีกลับไปเลยทิ้งตนไว้ที่นั้น ไม่มีอะไรติดตัว ขอรบกวนยืมเงินหน่อยเป็นค่า Taxi กลับหอตรงเอแบค เค้าพูดพร้อมกับขอโทษนะครับที่ทำให้ตกใจ เค้าไม่ต้องกลัว เค้าไม่มีพิษภัยอะไร เด๋วเค้าจะให้เบอร์ติดต่อไว้ พร้อมทั้งขอเบอร์เราไปเพื่อจะได้ติดต่อกลับคืนเงินให้ด้วย เห็นมาดี เลยให้เค้ายืมเงินไปจำนวนหนึ่ง ขอไปประมาณ 400 บาท เพราะเค้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าค่า Taxi จะเท่าไร ด้วยความที่เห็นแบบนั้นเลยให้ไป ขอบคุณเราเป็นยกใหญ่ พร้อมกับ ทิ้งเบอร์ กะ ชื่อไว้ให้ แล้วเดินจากไป เราก็ไม่ได้อะไร แต่ก็แอบคิดในใจว่า ถ้าคนเรามันตั้งใจจะคืนมันคงติดต่อกลับมาเองแหละ รออยู่ 2 วันก็ไม่มีวี่แวว อะไร แบบเงียบฉี่...... ก็เลยลองโทรกลับไปดูตามเบอร์ที่เค้าทิ้งไว้ให้ ปรากฎว่า "หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้" คือออ  ปิดเครื่อง หรือเค้าอาจจะไม่ได้ใช่เบอร์นี้ หรืองงงงง หลอกกูแหละ ..... จำนวนเงินก็ไม่ได้เยอะอะไรมากมายนักหรอก แต่มันก็แอบเคืองๆในใจ ว่าการมีน้ำใจก็คนอื่นที่เห็นว่าเค้าเดือดร้อน กลายเป็นแบบนี้ไปสะได้ ก็ได้แต่ทำใจค่ะ ว่าเราคงเคยติดค้างเค้าไว้ ชาตินี้เค้ามาเอาคืน ถือสะว่าทำบุญทำทานไป  อันนี้เบอร์ที่เค้าทิ้งไว้ 091-8820638 ชื่อเบียร์

หมายเหตุ การเขียนเรื่องนี้ขึ้นไม่ได้ต้องการอะไร แค่อยากระบายเฉย พร้อมกับเขียนไว้เป็นประสบการณ์ อุทาหรณ์ สำหรับใครหลายๆ คนเพื่อจะเจอเรื่องแบบนี้กับตัวเอง