เรื่องนี้มันเกิดขึ้นมา ไม่นานมานี้เอง เราเรียนอยู่มหาลัย เรื่องมันเกิดขึ้นช่วงขึ้นปี2ใหม่ๆ ตอนปี1เราก็มีแฟนที่คบกันมาตั้งแต่มัธยม เรามาเรียนมหาลัย แต่เขายังอยุ่ที่เดิมเพราะเป็นรุ่นน้องเรา คบกันมา จนมาถึงปี2 เราก็เริ่มห่างกันด้วยอะไรหลายๆอย่าง ช่วงจะเปิดภาคเรียนใหม่ ที่เราจะต้องมีน้องสาย ก็ตื่นเต้น ก่อนจะเปิดเทอมโครงการเราเค้าจัดให้มีการปฐมนิเทศจากหลายๆคณะมารวมกัน เราจัดหนักจัดเต็มให้กิจกรรมนี้มากแฟนก็ไม่เข้าใจทะเลาะกันทุกวันๆๆ จนเราโดนบอกเลิก ช่วงนั้นเฮิร์ทมาก แต่อยู่ได้เพราะมีเพื่อน พอถึงเวลาที่คณะเรามีกิจกรรมให้น้องทำแยกออกมา เราเจอน้องคนนึงขอใช้ชื่อว่า ก.ละกัน(ไม่ใช่อักษรย่อชื่อน้องแต่อย่างใดนะคะ) น้องเป็นน้องในคณะเราเองภาควิชาเดียวกัน แต่น้องไม่ใช่สายรหัสเรา น้องเป็นผู้ชายที่ดูเถื่อนมากค่ะ น้องเหมือนนักร้องคนนึงที่เราชอบมาก (เราเคยพูดกับเพื่อนไว้ว่าถ้าไม่ได้แบบนี้ไม่ต้องเอาผัว) บอกเลยว่าปลื้มค่ะ แล้วเวลาทำกิจกรรมเพื่อนทุกคนลงความเห็นว่า ก. จะเป็นคนเดียวที่ทำไม่ผ่าน แต่ผลสรุปคือ ก.เป็นคนเดียวที่ทำได้ เค้าเป็นคนนิ่งๆ เราก็แอบชอบในใจแหละ แต่เพื่อนดันรู้ก็แซวๆกันไป พอเพื่อนเริ่มรู้เยอะขึ้นก็แซวหนักเลยค่ะ น้องไปวิ่งก็หาน้ำบริการเต็มที่ พอจบกิจกรรมนี้ ก็มีการเลี้ยงน้องโดยการพาขึ้นร้านเหล้า เราก็จัดเลยจ้าาา แซวเต็มที่ มีมุกกี่มุกหยอดให้หมด แอบส่องยิ้มให้น้อง ซึ่งน้องก็ยิ้มตอบค่ะ น้องเล่นด้วย เราก็มอมน้องเลย น้องเมาเราก็คอยดูแลพยุงน้องดูแลดีกว่าน้องสายอีก
ผ่านไป แล้วเราก็กลับบ้านเพราะยังไม่เปิดเรียน น้องคณะทุกคนในโครงการจะแอดเฟสเรามา แต่น้องคนนี้ไม่ เราเลยถามเพื่อนว่า "เฮ้ย ก. ใช้ชื่อเฟสไรวะ อยากส่องๆ" เพื่อนก็บอกว่า "**** ที่รูปคู่กะแฟนเค้าไงเมิง" เราก็ไปส่องทุกวันๆหน้าเฟสเค้าก็ไม่ค่อยอัพเดทค่ะ จนวันนึงตัดสินใจแอดน้องไป น้องรับแอด แล้วทักเรามา เราคุยกันแบบออกรสชาติมาก คุยกันทุกวันๆ น้องก็ขอไลน์ เราเลยเปลี่ยน มาคุยไลน์กันแทน คราวนี้คุยหนักกว่าเดิม น้องทักเรามาทุกวันๆๆๆ สามเวลาหลังอาหาร ประมาณนั้น น้องถามเราว่า ทำไมมาคุยกับผม ก็บอกไปตรงๆเลยค่ะ "น้องเหมือนนักร้องที่พี่ชอบไง น้องหล่อ พี่ชอบๆ" พูดมันตรงๆเลยค่ะใครจะมาเราออกตัวแรงไปยังไก็ช่าง ก็เรารู้สึกแบบนี้จริงๆ
เรากลับมาที่มอเพราะต้องมางานรับปริญญาพี่ๆ น้องเค้าก็ต้องไปค่ะ เราคุยกันไว้ว่ากลับมาที่มอเราจะเลี้ยงก๋วยเตี๋ยวเพราะน้องบอกเราว่าอยากกิน เราคุยกันทุกวันแบบหวานเราโดนหยอดตลอด "รู้มั้ย ทำไมฝนตก... เพราะมีคนคิดถึงไง" "พี่หน้าด้านหรอ... ด้านไหนก็น่ารัก" ฯลฯ
วันต่อๆมาในงานซ้อมรับปริญญาเราก็บูมพี่ๆไปเรื่อย น้องเดินตามเราตลอดค่ะ ไม่ห่างเลย พอพี่ๆบอกจะเลี้ยงข้าว น้องแอบเดินวนมาหาเรา แล้วกระซิบว่า อดไปกินเตี๋ยวเลย ตกเย็นก็เลยหนีเพื่อนหนีพี่พากันไปกินก๋วยเตี๋ยว ที่นี้เพื่อนมาเห็นมหกรรมการล้อก็เกิดขึ้น น้องเค้าก็บอกเราว่า เขินอ่ะ ล้อยาวแน่เลย จะล้อจนจบปีสี่เลยป่ะเนี่ย แล้ววันนั้นฝนดันตกหนักมากค่ะ น้องก็บอก "รู้แล้วดิ่ ว่าทำไมฝนตก... ขนาดอยู่ใกล้ๆกันนะเนี่ย เค้าคงไม่อยากให้เราจากกันไปไหนเลยมั้ง" โห เขินเลยค่ะ ไม่เคยเจอเด็กหยอดมุกซะด้วยพอฝนเริ่มซาก็กลับหอกัน น้องเอาแท็บมากันฝนให้เราค่ะ คือน้องลงทุนมากแท็บน้องไม่ใส่เคสด้วยเอามาเสี่ยงกะเม็ดฝน ยอมรับเลยว่ามีความสุขมากค่ะ คุยกับคนนี้ อาจจะอยู่ในช่วงที่กำลังเฮิร์ท เหมือนเค้าเข้ามาทำให้เราไม่เหงา เข้ามาทำให้เราลืมทุกอย่างได้ไวมาก
เรากลับบ้านไปอีกรอบคุยกันหนักกว่าเดิมค่ะ ตลอดเวลาเลยก็ว่าได้คุยทุกเรื่อง คุยกัน ว่าทำไมเราดูสนิทกันไวเหมือนรู้จักกันมานาน ปรึกษากันทุกๆอย่าง พอกลับมาที่มออีกทีเพื่อนมางานรับปริญญาจริงน้องก็ชวนเราไปจตุจักรค่ะ เขินมากบอกเลย เดินไปแบบไม่คุยกัน คุยกันแค่คำสองคำ ต่างคนต่างเขิน ในวันรับปริญญา น้องไม่ได้ไปค่ะ แต่เราชวนน้องว่าจะไปเที่ยวเอเชียทีคกัน ระหว่างที่เดินวนๆหาซื้อดอกไม้ให้พี่ๆน้องก็โผล่มาค่ะ ยืนยิ้มอยู่ตรงหน้าเลย เพื่อนเราก็บอกไม่ต้องไปในงานแล้ว อยู่กับน้องไป ก็ชวนกันเดินทั่วเลยค่ะ เข้าไปในวัดแถวนั้นไปไหว้พระกัน นั่งเล่นรอเพื่อนๆ ลืมพี่ไปเลยค่ะ สัญญากับพี่คนนึงไว้ว่าจะมางานรับปริญญาให้ได้ จะมาทั้งวันซ้อมและวันรับจริง
ตกเย็นแล้วก็ไปเที่ยวเอเชียทีคกัน โดยมีเพื่อนๆเราหญิงล้วน และหนึ่งชายคือน้องค่ะ ครั้งนี้เป็นการเที่ยวแบบไกลออกไปอีก หลังจากที่คุยกันมา เราบ่นว่าอยากขึ้นชิงช้า น้องเค้าก็บอก "วันนึงผมจะพามาขึ้นนะรอผมหน่อย" น้องบอกน้องไม่เคยมาที่นี่เลย มาที่นี่ครั้งแรก และเป็นครั้งแรกที่มาเที่ยวกับผู้หญิงโดยที่มากับเพื่อนๆของผู้หญิง น้องเทคแคร์ ดูแลเรามาก เราก็ดูแลน้องเทคแคร์น้องทุกอย่าง เรามีความสุขมากแต่ก็เจ็บที่เวลาเล่นเฟส รูปโปรน้องเป็นรูปคู่กะแฟน เรารับรู้ทุกอย่างว่าน้องมีแฟน แต่เค้าเรียนกันคนละที่ น้องไม่เคยพูดถึงแฟนเลย เราเคยพูดกับน้องว่าเราเป็นคนผิดที่ทำแบบนี้ แต่เรากลับไปไม่ได้แล้ว เราไม่อยากทำร้ายแฟนน้อง ไม่อยากทำร้ายใจตัวเองเหมือนกัน พี่ๆเคยบอกว่าคณะเดียวกันโครงการเดียวกันอย่ามาจีบกันเองถ้ารักกันจริงไปรอดก็ดี แต่ถ้าไปไม่รอดจะมองหน้ากันไม่ติด เพราะโครงการเรามันจะอยู่ จะเจอกันตลอด
น้องเค้าก็บอก "ผมมีแฟนใช่ว่าจะมีความสุขนะพี่ อยู่ไกลกันแบบนี้ แล้วเหงา ดีกว่าให้ผมเจ็บต่อไป พี่คบกับผมพี่อย่าคิดเรื่องนี้นะ ผมขอ ผมไม่อยากทำให้พี่เสียใจนะผมจะทำวันนี้ให้ดีที่สุด เราจะยังอยู่ด้วยกันอีกนาน ผมชอบพี่นะ"
เราคุยกันมาตลอดทุกเรื่องค่ะ ปัญหาส่วนตัว ปัญหาสุขภาพ รวมถึงปัญหาครอบครัว น้องทะเลาะกับแฟนบ่อยมาก พูดกับเราบ่อยๆว่า "ผมเจ็บจังพี่" เราก็ได้แต่ปลอบใจ เราเคยถาม เบื่อพี่มั๊ย เค้าก็บอก "ผมมีความสุขมากนะที่คุยกับพี่ เรามาเจอกันช้าจัง พี่รอผมนะ"
ตัวเราเอง เรารออยู่แล้วค่ะ ตอนนี้เริ่มรักไปแล้ว ใจนึงก็มีความสุขมากที่เจอผู้ชายนิสัยแบบนี้ อบอุ่น เทคแคร์ ดูแลทุกอย่าง พูดตรงๆ นิสัยดิบๆเถื่อนๆ แต่อ่อนโยนมาก เรากินข้าวด้วยกันทุกวันเที่ยวด้วยกันบ่อยขึ้นๆโดยไปกับเพื่อนๆเรานั่นแหละค่ะ เค้าบอกเรา "นั่งข้างๆกันเเวลาขึ้นรถไปไหน ง่วงนอน เหนื่อย เพลีย ซบไหล่ผมได้นะ ผมไม่ถือ ผมจะดีใจด้วยซ้ำ มันเริ่มแล้วนะ" เราเจอแบบนี้ เราก้เอาใจเต็มที่เลยค่ะ ต่างคนต่างเอาใจกัน น้องไม่สบายพี่หายามาให้ เอายาให้ไปจนตัวเองไม่เหลือ
น้องอยากเมาพี่พาขึ้นร้านเหล้าไปกับเพื่อนสนิทเค้าอีกคนค่ะ เค้ากลับบ้านบ่อยเพราะบ้านเค้าไม่ไกลมาก เราก็เฟสไทม์กันตลอด น้องกลับไปหาเพื่อนๆที่มอเก่าก็คุยกันตลอดรู้ความเคลื่อนไหว(น้องไม่ได้ซิ่วมานะคะแต่น้องติดที่อื่นแล้วเปิดเทอมก่อนที่ ที่นี่จะประกาศผมน้องก็ไปเรียนที่อื่นก่อนพอที่นี่ประกาศน้องก็มาเรียนที่นี่ โครงการเราไม่รับเด็กซิ่ว)
เราไปกินหมูกระทะบ่อยมาก โดยที่น้องขอจ่ายตลอด แต่เราไม่ยอมค่ะ เราจะเลี้ยงเพราะเราเป็นพี่ สรุปตกลงไม่ได้ก็จ่ายใครจ่ายมัน ชีวิตเราก็ดำเนินไปแบบมีความสุขมากค่ะ เปิดเทอมก็ยังคุยกัน กินข้าว เที่ยว หมูกระทะ ร้านเหล้า ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยมาก จนเพื่อนคณะอื่นแซว นี่ไม่ใช่น้องสายนิ่ ทำไมไปด้วยกันบ่อยจัง รู้ความเคลื่อนไหวของกันและกันตลอด
เวลาที่น้องไปเรียนที่คณะก็จะรอกลับหอพร้อมเราตลอดทั้งๆที่หอเราไม่ได้ใกล้กันเลย เป็นหอในนะคะ แต่ไกลกันมาก เวลาน้องไม่มีเรียนเราก็จะไปอ่านหนังสือ นั่งเล่นด้วยกันตลอด เค้าเคยส่งเพลงมาให้เราแล้วบอกว่า คิดเหมือนกันมั้ย เป็นเพลง ความจริง ของ The Mousses ค่ะซึ่งตอนนั้น MV ออกมาได้แค่สองวันเอง มานั่งฟัง ก็ อื้มมมม...ตรงเราเลยเน๊อะ
ทุกครั้งที่น้องไปกินเหล้าก่อนไปก็จะมารอเราที่หน้าหอ เพื่อที่จะบอกว่าไปกินเหล้านะ กลับมาก็จะมารอเราที่หน้าหอเพื่อเจอเราและบอกว่า กลับมาแล้วนะครับ ฝันดีนะ
เราเคยพูดว่าเราอยากไปโรงเกลือ น้องก็ชวนค่ะ "เดือนหน้าเราไปกัน" เราอยากไปทะเล น้องก็บอก "ไปมั้ยผมจะพาไปเอาเพื่อนพี่ไปด้วยนะจะได้ไม่น่าเกลียด" เราบ่นอยากไปเล่นสงกรานต์สีลม น้องก็บอกเดี๋ยวพาไปนะ รอสงกรานต์เรามาคุยกันอีกที
เวลาไปร้านเหล้าน้องคุยกับคนอื่น เราก็ไม่อยากออกตัวแรงก็แค่มองหน้ายิ้มๆ เค้าก็จะถามเราว่า "หวงผมหรอ ไม่เป็นไรนะ ผมไม่นอกใจหรอกผมไม่หล่อไม่ต้องกลัว" คำที่เรามักจะได้ยินบ่อยๆ คือ สบายยย , ไม่ต้องร้อง,เหงาป่าว จะอยู่เป็นเพื่อน มันเป็นคำแซวกันเล่นๆที่ดูน่ารักอ่ะค่ะ
เพื่อนๆทุกคนอิจฉาเลย ช่วงนั้นมีความสุขที่สุดในสามโลกเลย เวลาอยู่ด้วยกัน พอกลับมาห้องก็มานั่งคิด เค้ามีแฟนแล้วๆๆ แต่เราก็ไม่หวังอะไรเกินไปจากนี้เลย
วันนึง น้องจะกลับบ้าน ก็ทักเรามา "จะกลับบ้านนะ ถึงแล้วจะทักไป ผมติดหนี้ไรบ้างเนี่ย ชิงช้า โรงเกลือ ทะเล สีลม รอนะใกล้มีตังละ" จนเย็นค่ะน้องก็ไม่ทักเรามา แล้วก็เลยทักไป "ถึงบ้านยัง" เค้าก็ตอบว่า "ถึงแล้วครับ ผมเจ็บจังพี่" แล้วเราดันไปเปิดเฟส เหมือนเพื่อนในเฟสเราไปกดไลค์ เตตัสแฟนเค้าค่ะ ว่า "เจ็บแล้วจำคือคน เจ็บแล้วทนคือคนอย่าง*นี่ไง" เรารู้เลยว่าเค้าทะเลาะกันแน่ๆ
กลับมามอก็คุยกันปกตินะคะเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเค้าเลย เราก็ยังไปกินข้าวกันปกติค่ะ ตอนเย็นไปกินหมูกระทะกัน เรารับรู้เลยว่า ความรู้สึกมันแปลกๆ กลับมาเราก็อัพเตตัส ว่า เจ็บ เค้าก็มาถาม "พี่เป็นไร พี่อย่าเครียด ผมไม่สบายใจ ผมไม่เป็นไร เรายังเหมือนเดิม ผมไม่ได้ไปไหน เราจะไม่เลิกคุยกัน จะไม่มีใครว่าเราได้ ฯลฯ" เราก็ได้แต่ตอบว่าไม่เป็นไรจริงๆนะ
ช่วงเวลาความสุขมันผ่านไปไวมากๆค่ะ วันนึงเค้าก็เงียบไป เราเลยถามเค้าว่า "ที่ผ่านมาพี่คิดไปเองคนเดียวใช่มั้ย" เค้าก็ตอบมาว่า "พี่ไม่ได้รู้สึกคนเดียวนะ ผมรู้สึกดีมากๆ มันเกินคำว่าชอบไปแล้ว" เราก็บอก "ไหนๆก็มาถึงขั้นนี้แล้วให้พี่ได้พูดอะไรได้มั้ย พี่ไม่รู้สายไปรึป่าว"
เค้าก็บอกเราว่า"ไม่ต้องพูดอะไรนะ ผมรู้สึกดีมาก พี่ดูแลผมดีทุกอย่าง แต่เราควรหยุดแค่นี้มั้ย" ...
น้ำตาไหลเลยค่ะ ปล่อยโฮเลย เพื่อนกอดคอกันร้องไห้เลย เราก็ได้แต่พูดกับเพื่อน "กูคิดไปเองใช่มั้ย กูมันให้ความสำคัญตัวเองมากไปใช่มั๊ย ทำไมกูทำให้เค้าทุกอย่าง เค้ายังทำแบบนี้ เค้าไม่เคยเห็นความสำคัญกูเลย" เพื่อนร้องไห้เลยค่ะ เราก็รู้สึกผิดที่ทำเพื่อนร้องไห้ไปด้วย แต่เราไม่ไหวแล้วจริงๆ เราก็เลยเลิกคุยเลยค่ะ เลิกติดต่อ
วันนึงเค้าก็ทักเรามา "เป็นไร เครียดอะไร เรายังเหมือนเดิม เจอหน้าผมยิ้มบ้าง ผมรู้ว่าพี่มีอะไรแน่ เพื่อนพี่ทักเฟสมา ทั้งๆที่พี่เขาไม่เคยคุยกับผม" แต่ในความรู้สึกมันไม่ใช่ค่ะ มันยิ้มไม่ออก
หลายๆอาทิตย์ผ่านไปพอเริ่มทำใจได้ ก็เลยตอบเค้าไป "ทำไมต้องหลบหน้าตลอดล่ะ" เค้าก็บอกว่าไม่ได้หลบ แค่ผมกำลังมีปัญหาส่วนตัวผมไม่ได้คุยกับใครเลยนะ คิดถึงมั้ย ... บางครั้งเค้าก็มาบอกว่า ไม่ต้องรอผม ผมมันไม่ดี อย่ามายุ่งกับผม บางครั้งก็มาพูดว่า รอผมนะ ไม่นาน
คืออะไร เราเคยคุยกับน้องสายเรา น้องก็บอก มันบอกผมว่ามันเลิกกะแฟนมันแล้วพี่ มันบอกขอเวลาพัก บอกเลยค่ะ ว่าความหวังมันผุดขึ้นมาอีก ก็กลับมาคุยกันเหมือนเดิมอีก แต่ไม่ได้ไปกินข้าวกัน เจอหน้าก็ยิ้มทักกัน ความสุขเดิมๆกลับมา วนในลูปเดิมค่ะ
แล้วเค้าก็หายไปอีก... เราไปดูคอนเสิร์ตในมหาลัย ที่เค้าเป็นคนชวนเราเองตอนที่ซื้อบัตร ว่าจะไปดูด้วยกัน เราเห็นเค้าไปกับเพื่อนสนิทเค้าที่ชวนขึ้นร้านเหล้ากับเราบ่อยๆแล้วก็ผู้หญิงคนนึงซึ่งเป็นเพื่อนที่รู้จักกับเราเองค่ะ ปีเดียวกับเรา ซึ่งเพื่อนคนนี้รู้ว่าเรากับน้องคุยกัน เราไม่สบายก็นอนทรมานไปค่ะ ไม่มีใครดูแล ไม่มีแม้แต่ยาจะกินเพราะให้เค้าไปหมด ไม่มีตังซื้อยาก็นอนทรมาน บ่นกับใครไม่ได้
เราคิดอยู่ในใจเสมอว่า ทำไมต้องทำแบบนี้กับเรา ทำไมไม่เคยเห็นความสำคัญ ไหนสัญญาที่บอกจะเที่ยวด้วยกัน จะมีความสุขด้วยกัน จะอยู่ด้วยกันอีกนาน จะพาไปหาหมอ แล้วที่ทำอยู่ตอนนี้คืออะไร? ความสุขที่ผ่านมา เอาไปไว้ที่ไหน ทำไมต้องเข้ามาในตอนที่เราเจ็บที่สุดเพื่อมาช่วยเราให้หายเจ็บ แล้วมาทำให้เราเจ็บยิ่งกว่าเดิม ทุกวันนี้รู้แล้วค่ะ เค้ากลับไปคบกับแฟนเก่าเค้าแล้ว แต่เค้าก็ยังทักไลน์มาบ่อยๆ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เราทำใจไม่ได้ค่ะ เราอยากให้เค้าซิ่วไปที่อื่นเหมือนที่เค้าเคยบอกเราตอนแรก แรกๆเราไม่อยากให้เค้าไป ตอนนี้เราอยากให้ไป ไปไหนก็ได้ ที่เราจะไม่ต้องเจอกันอีกเลย
ทำไมต้องเข้ามาทำให้คิด แล้วหายไป
ผ่านไป แล้วเราก็กลับบ้านเพราะยังไม่เปิดเรียน น้องคณะทุกคนในโครงการจะแอดเฟสเรามา แต่น้องคนนี้ไม่ เราเลยถามเพื่อนว่า "เฮ้ย ก. ใช้ชื่อเฟสไรวะ อยากส่องๆ" เพื่อนก็บอกว่า "**** ที่รูปคู่กะแฟนเค้าไงเมิง" เราก็ไปส่องทุกวันๆหน้าเฟสเค้าก็ไม่ค่อยอัพเดทค่ะ จนวันนึงตัดสินใจแอดน้องไป น้องรับแอด แล้วทักเรามา เราคุยกันแบบออกรสชาติมาก คุยกันทุกวันๆ น้องก็ขอไลน์ เราเลยเปลี่ยน มาคุยไลน์กันแทน คราวนี้คุยหนักกว่าเดิม น้องทักเรามาทุกวันๆๆๆ สามเวลาหลังอาหาร ประมาณนั้น น้องถามเราว่า ทำไมมาคุยกับผม ก็บอกไปตรงๆเลยค่ะ "น้องเหมือนนักร้องที่พี่ชอบไง น้องหล่อ พี่ชอบๆ" พูดมันตรงๆเลยค่ะใครจะมาเราออกตัวแรงไปยังไก็ช่าง ก็เรารู้สึกแบบนี้จริงๆ
เรากลับมาที่มอเพราะต้องมางานรับปริญญาพี่ๆ น้องเค้าก็ต้องไปค่ะ เราคุยกันไว้ว่ากลับมาที่มอเราจะเลี้ยงก๋วยเตี๋ยวเพราะน้องบอกเราว่าอยากกิน เราคุยกันทุกวันแบบหวานเราโดนหยอดตลอด "รู้มั้ย ทำไมฝนตก... เพราะมีคนคิดถึงไง" "พี่หน้าด้านหรอ... ด้านไหนก็น่ารัก" ฯลฯ
วันต่อๆมาในงานซ้อมรับปริญญาเราก็บูมพี่ๆไปเรื่อย น้องเดินตามเราตลอดค่ะ ไม่ห่างเลย พอพี่ๆบอกจะเลี้ยงข้าว น้องแอบเดินวนมาหาเรา แล้วกระซิบว่า อดไปกินเตี๋ยวเลย ตกเย็นก็เลยหนีเพื่อนหนีพี่พากันไปกินก๋วยเตี๋ยว ที่นี้เพื่อนมาเห็นมหกรรมการล้อก็เกิดขึ้น น้องเค้าก็บอกเราว่า เขินอ่ะ ล้อยาวแน่เลย จะล้อจนจบปีสี่เลยป่ะเนี่ย แล้ววันนั้นฝนดันตกหนักมากค่ะ น้องก็บอก "รู้แล้วดิ่ ว่าทำไมฝนตก... ขนาดอยู่ใกล้ๆกันนะเนี่ย เค้าคงไม่อยากให้เราจากกันไปไหนเลยมั้ง" โห เขินเลยค่ะ ไม่เคยเจอเด็กหยอดมุกซะด้วยพอฝนเริ่มซาก็กลับหอกัน น้องเอาแท็บมากันฝนให้เราค่ะ คือน้องลงทุนมากแท็บน้องไม่ใส่เคสด้วยเอามาเสี่ยงกะเม็ดฝน ยอมรับเลยว่ามีความสุขมากค่ะ คุยกับคนนี้ อาจจะอยู่ในช่วงที่กำลังเฮิร์ท เหมือนเค้าเข้ามาทำให้เราไม่เหงา เข้ามาทำให้เราลืมทุกอย่างได้ไวมาก
เรากลับบ้านไปอีกรอบคุยกันหนักกว่าเดิมค่ะ ตลอดเวลาเลยก็ว่าได้คุยทุกเรื่อง คุยกัน ว่าทำไมเราดูสนิทกันไวเหมือนรู้จักกันมานาน ปรึกษากันทุกๆอย่าง พอกลับมาที่มออีกทีเพื่อนมางานรับปริญญาจริงน้องก็ชวนเราไปจตุจักรค่ะ เขินมากบอกเลย เดินไปแบบไม่คุยกัน คุยกันแค่คำสองคำ ต่างคนต่างเขิน ในวันรับปริญญา น้องไม่ได้ไปค่ะ แต่เราชวนน้องว่าจะไปเที่ยวเอเชียทีคกัน ระหว่างที่เดินวนๆหาซื้อดอกไม้ให้พี่ๆน้องก็โผล่มาค่ะ ยืนยิ้มอยู่ตรงหน้าเลย เพื่อนเราก็บอกไม่ต้องไปในงานแล้ว อยู่กับน้องไป ก็ชวนกันเดินทั่วเลยค่ะ เข้าไปในวัดแถวนั้นไปไหว้พระกัน นั่งเล่นรอเพื่อนๆ ลืมพี่ไปเลยค่ะ สัญญากับพี่คนนึงไว้ว่าจะมางานรับปริญญาให้ได้ จะมาทั้งวันซ้อมและวันรับจริง
ตกเย็นแล้วก็ไปเที่ยวเอเชียทีคกัน โดยมีเพื่อนๆเราหญิงล้วน และหนึ่งชายคือน้องค่ะ ครั้งนี้เป็นการเที่ยวแบบไกลออกไปอีก หลังจากที่คุยกันมา เราบ่นว่าอยากขึ้นชิงช้า น้องเค้าก็บอก "วันนึงผมจะพามาขึ้นนะรอผมหน่อย" น้องบอกน้องไม่เคยมาที่นี่เลย มาที่นี่ครั้งแรก และเป็นครั้งแรกที่มาเที่ยวกับผู้หญิงโดยที่มากับเพื่อนๆของผู้หญิง น้องเทคแคร์ ดูแลเรามาก เราก็ดูแลน้องเทคแคร์น้องทุกอย่าง เรามีความสุขมากแต่ก็เจ็บที่เวลาเล่นเฟส รูปโปรน้องเป็นรูปคู่กะแฟน เรารับรู้ทุกอย่างว่าน้องมีแฟน แต่เค้าเรียนกันคนละที่ น้องไม่เคยพูดถึงแฟนเลย เราเคยพูดกับน้องว่าเราเป็นคนผิดที่ทำแบบนี้ แต่เรากลับไปไม่ได้แล้ว เราไม่อยากทำร้ายแฟนน้อง ไม่อยากทำร้ายใจตัวเองเหมือนกัน พี่ๆเคยบอกว่าคณะเดียวกันโครงการเดียวกันอย่ามาจีบกันเองถ้ารักกันจริงไปรอดก็ดี แต่ถ้าไปไม่รอดจะมองหน้ากันไม่ติด เพราะโครงการเรามันจะอยู่ จะเจอกันตลอด
น้องเค้าก็บอก "ผมมีแฟนใช่ว่าจะมีความสุขนะพี่ อยู่ไกลกันแบบนี้ แล้วเหงา ดีกว่าให้ผมเจ็บต่อไป พี่คบกับผมพี่อย่าคิดเรื่องนี้นะ ผมขอ ผมไม่อยากทำให้พี่เสียใจนะผมจะทำวันนี้ให้ดีที่สุด เราจะยังอยู่ด้วยกันอีกนาน ผมชอบพี่นะ"
เราคุยกันมาตลอดทุกเรื่องค่ะ ปัญหาส่วนตัว ปัญหาสุขภาพ รวมถึงปัญหาครอบครัว น้องทะเลาะกับแฟนบ่อยมาก พูดกับเราบ่อยๆว่า "ผมเจ็บจังพี่" เราก็ได้แต่ปลอบใจ เราเคยถาม เบื่อพี่มั๊ย เค้าก็บอก "ผมมีความสุขมากนะที่คุยกับพี่ เรามาเจอกันช้าจัง พี่รอผมนะ"
ตัวเราเอง เรารออยู่แล้วค่ะ ตอนนี้เริ่มรักไปแล้ว ใจนึงก็มีความสุขมากที่เจอผู้ชายนิสัยแบบนี้ อบอุ่น เทคแคร์ ดูแลทุกอย่าง พูดตรงๆ นิสัยดิบๆเถื่อนๆ แต่อ่อนโยนมาก เรากินข้าวด้วยกันทุกวันเที่ยวด้วยกันบ่อยขึ้นๆโดยไปกับเพื่อนๆเรานั่นแหละค่ะ เค้าบอกเรา "นั่งข้างๆกันเเวลาขึ้นรถไปไหน ง่วงนอน เหนื่อย เพลีย ซบไหล่ผมได้นะ ผมไม่ถือ ผมจะดีใจด้วยซ้ำ มันเริ่มแล้วนะ" เราเจอแบบนี้ เราก้เอาใจเต็มที่เลยค่ะ ต่างคนต่างเอาใจกัน น้องไม่สบายพี่หายามาให้ เอายาให้ไปจนตัวเองไม่เหลือ
น้องอยากเมาพี่พาขึ้นร้านเหล้าไปกับเพื่อนสนิทเค้าอีกคนค่ะ เค้ากลับบ้านบ่อยเพราะบ้านเค้าไม่ไกลมาก เราก็เฟสไทม์กันตลอด น้องกลับไปหาเพื่อนๆที่มอเก่าก็คุยกันตลอดรู้ความเคลื่อนไหว(น้องไม่ได้ซิ่วมานะคะแต่น้องติดที่อื่นแล้วเปิดเทอมก่อนที่ ที่นี่จะประกาศผมน้องก็ไปเรียนที่อื่นก่อนพอที่นี่ประกาศน้องก็มาเรียนที่นี่ โครงการเราไม่รับเด็กซิ่ว)
เราไปกินหมูกระทะบ่อยมาก โดยที่น้องขอจ่ายตลอด แต่เราไม่ยอมค่ะ เราจะเลี้ยงเพราะเราเป็นพี่ สรุปตกลงไม่ได้ก็จ่ายใครจ่ายมัน ชีวิตเราก็ดำเนินไปแบบมีความสุขมากค่ะ เปิดเทอมก็ยังคุยกัน กินข้าว เที่ยว หมูกระทะ ร้านเหล้า ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยมาก จนเพื่อนคณะอื่นแซว นี่ไม่ใช่น้องสายนิ่ ทำไมไปด้วยกันบ่อยจัง รู้ความเคลื่อนไหวของกันและกันตลอด
เวลาที่น้องไปเรียนที่คณะก็จะรอกลับหอพร้อมเราตลอดทั้งๆที่หอเราไม่ได้ใกล้กันเลย เป็นหอในนะคะ แต่ไกลกันมาก เวลาน้องไม่มีเรียนเราก็จะไปอ่านหนังสือ นั่งเล่นด้วยกันตลอด เค้าเคยส่งเพลงมาให้เราแล้วบอกว่า คิดเหมือนกันมั้ย เป็นเพลง ความจริง ของ The Mousses ค่ะซึ่งตอนนั้น MV ออกมาได้แค่สองวันเอง มานั่งฟัง ก็ อื้มมมม...ตรงเราเลยเน๊อะ
ทุกครั้งที่น้องไปกินเหล้าก่อนไปก็จะมารอเราที่หน้าหอ เพื่อที่จะบอกว่าไปกินเหล้านะ กลับมาก็จะมารอเราที่หน้าหอเพื่อเจอเราและบอกว่า กลับมาแล้วนะครับ ฝันดีนะ
เราเคยพูดว่าเราอยากไปโรงเกลือ น้องก็ชวนค่ะ "เดือนหน้าเราไปกัน" เราอยากไปทะเล น้องก็บอก "ไปมั้ยผมจะพาไปเอาเพื่อนพี่ไปด้วยนะจะได้ไม่น่าเกลียด" เราบ่นอยากไปเล่นสงกรานต์สีลม น้องก็บอกเดี๋ยวพาไปนะ รอสงกรานต์เรามาคุยกันอีกที
เวลาไปร้านเหล้าน้องคุยกับคนอื่น เราก็ไม่อยากออกตัวแรงก็แค่มองหน้ายิ้มๆ เค้าก็จะถามเราว่า "หวงผมหรอ ไม่เป็นไรนะ ผมไม่นอกใจหรอกผมไม่หล่อไม่ต้องกลัว" คำที่เรามักจะได้ยินบ่อยๆ คือ สบายยย , ไม่ต้องร้อง,เหงาป่าว จะอยู่เป็นเพื่อน มันเป็นคำแซวกันเล่นๆที่ดูน่ารักอ่ะค่ะ
เพื่อนๆทุกคนอิจฉาเลย ช่วงนั้นมีความสุขที่สุดในสามโลกเลย เวลาอยู่ด้วยกัน พอกลับมาห้องก็มานั่งคิด เค้ามีแฟนแล้วๆๆ แต่เราก็ไม่หวังอะไรเกินไปจากนี้เลย
วันนึง น้องจะกลับบ้าน ก็ทักเรามา "จะกลับบ้านนะ ถึงแล้วจะทักไป ผมติดหนี้ไรบ้างเนี่ย ชิงช้า โรงเกลือ ทะเล สีลม รอนะใกล้มีตังละ" จนเย็นค่ะน้องก็ไม่ทักเรามา แล้วก็เลยทักไป "ถึงบ้านยัง" เค้าก็ตอบว่า "ถึงแล้วครับ ผมเจ็บจังพี่" แล้วเราดันไปเปิดเฟส เหมือนเพื่อนในเฟสเราไปกดไลค์ เตตัสแฟนเค้าค่ะ ว่า "เจ็บแล้วจำคือคน เจ็บแล้วทนคือคนอย่าง*นี่ไง" เรารู้เลยว่าเค้าทะเลาะกันแน่ๆ
กลับมามอก็คุยกันปกตินะคะเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเค้าเลย เราก็ยังไปกินข้าวกันปกติค่ะ ตอนเย็นไปกินหมูกระทะกัน เรารับรู้เลยว่า ความรู้สึกมันแปลกๆ กลับมาเราก็อัพเตตัส ว่า เจ็บ เค้าก็มาถาม "พี่เป็นไร พี่อย่าเครียด ผมไม่สบายใจ ผมไม่เป็นไร เรายังเหมือนเดิม ผมไม่ได้ไปไหน เราจะไม่เลิกคุยกัน จะไม่มีใครว่าเราได้ ฯลฯ" เราก็ได้แต่ตอบว่าไม่เป็นไรจริงๆนะ
ช่วงเวลาความสุขมันผ่านไปไวมากๆค่ะ วันนึงเค้าก็เงียบไป เราเลยถามเค้าว่า "ที่ผ่านมาพี่คิดไปเองคนเดียวใช่มั้ย" เค้าก็ตอบมาว่า "พี่ไม่ได้รู้สึกคนเดียวนะ ผมรู้สึกดีมากๆ มันเกินคำว่าชอบไปแล้ว" เราก็บอก "ไหนๆก็มาถึงขั้นนี้แล้วให้พี่ได้พูดอะไรได้มั้ย พี่ไม่รู้สายไปรึป่าว"
เค้าก็บอกเราว่า"ไม่ต้องพูดอะไรนะ ผมรู้สึกดีมาก พี่ดูแลผมดีทุกอย่าง แต่เราควรหยุดแค่นี้มั้ย" ...
น้ำตาไหลเลยค่ะ ปล่อยโฮเลย เพื่อนกอดคอกันร้องไห้เลย เราก็ได้แต่พูดกับเพื่อน "กูคิดไปเองใช่มั้ย กูมันให้ความสำคัญตัวเองมากไปใช่มั๊ย ทำไมกูทำให้เค้าทุกอย่าง เค้ายังทำแบบนี้ เค้าไม่เคยเห็นความสำคัญกูเลย" เพื่อนร้องไห้เลยค่ะ เราก็รู้สึกผิดที่ทำเพื่อนร้องไห้ไปด้วย แต่เราไม่ไหวแล้วจริงๆ เราก็เลยเลิกคุยเลยค่ะ เลิกติดต่อ
วันนึงเค้าก็ทักเรามา "เป็นไร เครียดอะไร เรายังเหมือนเดิม เจอหน้าผมยิ้มบ้าง ผมรู้ว่าพี่มีอะไรแน่ เพื่อนพี่ทักเฟสมา ทั้งๆที่พี่เขาไม่เคยคุยกับผม" แต่ในความรู้สึกมันไม่ใช่ค่ะ มันยิ้มไม่ออก
หลายๆอาทิตย์ผ่านไปพอเริ่มทำใจได้ ก็เลยตอบเค้าไป "ทำไมต้องหลบหน้าตลอดล่ะ" เค้าก็บอกว่าไม่ได้หลบ แค่ผมกำลังมีปัญหาส่วนตัวผมไม่ได้คุยกับใครเลยนะ คิดถึงมั้ย ... บางครั้งเค้าก็มาบอกว่า ไม่ต้องรอผม ผมมันไม่ดี อย่ามายุ่งกับผม บางครั้งก็มาพูดว่า รอผมนะ ไม่นาน
คืออะไร เราเคยคุยกับน้องสายเรา น้องก็บอก มันบอกผมว่ามันเลิกกะแฟนมันแล้วพี่ มันบอกขอเวลาพัก บอกเลยค่ะ ว่าความหวังมันผุดขึ้นมาอีก ก็กลับมาคุยกันเหมือนเดิมอีก แต่ไม่ได้ไปกินข้าวกัน เจอหน้าก็ยิ้มทักกัน ความสุขเดิมๆกลับมา วนในลูปเดิมค่ะ
แล้วเค้าก็หายไปอีก... เราไปดูคอนเสิร์ตในมหาลัย ที่เค้าเป็นคนชวนเราเองตอนที่ซื้อบัตร ว่าจะไปดูด้วยกัน เราเห็นเค้าไปกับเพื่อนสนิทเค้าที่ชวนขึ้นร้านเหล้ากับเราบ่อยๆแล้วก็ผู้หญิงคนนึงซึ่งเป็นเพื่อนที่รู้จักกับเราเองค่ะ ปีเดียวกับเรา ซึ่งเพื่อนคนนี้รู้ว่าเรากับน้องคุยกัน เราไม่สบายก็นอนทรมานไปค่ะ ไม่มีใครดูแล ไม่มีแม้แต่ยาจะกินเพราะให้เค้าไปหมด ไม่มีตังซื้อยาก็นอนทรมาน บ่นกับใครไม่ได้
เราคิดอยู่ในใจเสมอว่า ทำไมต้องทำแบบนี้กับเรา ทำไมไม่เคยเห็นความสำคัญ ไหนสัญญาที่บอกจะเที่ยวด้วยกัน จะมีความสุขด้วยกัน จะอยู่ด้วยกันอีกนาน จะพาไปหาหมอ แล้วที่ทำอยู่ตอนนี้คืออะไร? ความสุขที่ผ่านมา เอาไปไว้ที่ไหน ทำไมต้องเข้ามาในตอนที่เราเจ็บที่สุดเพื่อมาช่วยเราให้หายเจ็บ แล้วมาทำให้เราเจ็บยิ่งกว่าเดิม ทุกวันนี้รู้แล้วค่ะ เค้ากลับไปคบกับแฟนเก่าเค้าแล้ว แต่เค้าก็ยังทักไลน์มาบ่อยๆ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เราทำใจไม่ได้ค่ะ เราอยากให้เค้าซิ่วไปที่อื่นเหมือนที่เค้าเคยบอกเราตอนแรก แรกๆเราไม่อยากให้เค้าไป ตอนนี้เราอยากให้ไป ไปไหนก็ได้ ที่เราจะไม่ต้องเจอกันอีกเลย