สวัสดีค่ะเพื่อนๆ
เราอายุ 20 มีแฟนอยู่อังกฤษ ตัวเราอยู่นอร์เวย์ รักกันดีมาก คบกันจะ 1ปี ล่ะ
แต่ก็ต้องมาเจอกับปัญหาที่ทุกคนก็น่าจะเดาออก นั้นก็คือความห่างด้วยระยะทางนั้นเอง เขาก็อยากมาหาเราบ่อยๆนะ แต่ก็มาบ่อยไม่ได้ 4-5 เดือนมาที
คือแบบเขาอ่ะอยากมาหาเราบ่อยๆ เราก็อยากเจอเขานะ ก็ด้วยเพราะความคิดถึง โดยปกติเขามาที 1-2 อาทิตย์ แต่เมื่อช่วงปิดเทอมซัมเมอร์ที่ผ่านมาเค้าก็มาอยู่เป็นเดือน ด้วยความที่เราอาศัยอยู่กับแม่ เราก็เข้าใจแม่นะว่าแม่คงอึดอัด แต่เขาก็เข้ากับครอบครัวเราได้ดี คุยกับแม่ก็ถูกคอ ตอนแรกดูราบรื่นเลย เราก็ดีใจอ่ะที่เขาเข้ากับครอบครัวเราได้
พอหลังจากเขากลับไป เราก็คิดถึงเขามาก เขาเป็นคนที่อบอุ่นมาก พูดจาเพราะ ให้ความสำคัญกับเรามาก ขนาดอยู่ไกลกันเรายังไม่รู้สึกห่างเลย
คือคนที่มีแฟนอยู่ไกลก็น่าจะเข้าใจอ่ะนะ ว่าเรารู้สึกยังงัย
เขากลับไปช่วงเดือนสังหาคม แล้วก็ตั้งใจว่าจะมาใหม่เดือนมีนาคม เพราะเราตั้งไปไทยตอนเดือนธันวาคม แต่ไปๆมาๆ เขาอยากมาหาเราก่อนไปไทย คือก่อนหน้านี้อ่ะเราไม่รู้เลยว่าเราจะว่างจากโรงเรียนล่วงหน้าก่อนกลับไทย 1 อาทิตย์ เราก็เลยจองตั๋วกลับไทยหลังอาทิตย์ที่เราว่าง เราเลยมีเวลาอยู่ที่ไทยน้อย คือถ้าเรารู้เราก็จะจองตั๋วช่วงอาทิตย์ที่ว่างเลย
ที่นี้เราก็เลยคุยกับแฟนว่าว่างก่อนกลับนะ เขาก็เลยอยากมาหา แต่ถ้ามาก็ต้องเสียเงินจองโรงแรมอีกเพราะเราอยู่โรงเรียนประจำเขามาค้างด้วยไม่ได้ เราเลยโทรไปขออนุญาติแม่กลับบ้าน แล้วก็บอกว่าแฟนจะมาหา ให้เขาไปบ้านได้มั้ย จริงๆคือ ไม่น่าจะมีปัญหาอารัย แต่แม่ก็โกรธเรามาก หาว่าเราโกหกเรื่องวันหยุด อยากนัดเจอแฟนเลยจองตั๋วช้า เอาเป็นว่าแม่ก็ดุเราประมาณว่าบ้านของแม่อ่ะ เราจะให้ใครไปใครมาไม่ได้หรอกนะ เพราะเป็นบ้านของพ่อเลี้ยงกับแม่ เราไม่มีสิทธิ์ เราต้องได้รับอนุญาติก่อน เราได้ยินก็เสียใจนะ พยายามอธิบายว่าไม่ได้โกหกเรื่องวันหยุด แล้วก็บอกแม่ว่าถ้างั้นก็ไม่เป็นไรก็ได้ เพราะถ้าให้เรากลับบ้านคนเดียวก็ควลำบาก ไหนจะนั่งกลับคนเดียว 6 ชม. แล้วก็ต้องกลับมาสนามบินที่ออสโลอีกตอนจะไปไทย มันแลดูยุ่งยาก ปัญหาหลายอย่างมาก เพราะบ้านเราอยู่ไกลมาก ไหนจะกระเป๋าเดินทาง เราเลยคิดจะอยู่หอต่อ
แต่แฟนเราเขาก็อยากมามากเราก็เล่าให้เขาฟังไปแล้วว่าไม่สะดวก เขาเลยตัดสินใจจองโรงแรม ออกเงินเอง
พอแม่รู้ แม่ก็ไม่พอใจเรา แล้วก็บอกว่ามันไร้สาระ แล้วก็พูดเรื่องเดือนมีนาคม ถ้าแฟนเราจะมา แม่ยังไม่อนุญาตินะ ต้องคุยกับพ่อเลี้ยวก่อน
เราเสียใจมาก แต่ก็เข้าใจแม่ ไม่อยากดื่อ แต่ปัญหาคือตอนคุยกันตอนแรกแม่โอเคงัย ทีนี้แฟนเราเขาก็จองตั๋วล่วงหน้าไว้นานแล้ว ทีนี้เราเลยไม่กล้าบอกแฟน เราสงสารเขาอ่ะ เขาก็ไม่ได้ทำไรผิด อีกใจก็ไม่อยากทำให้แม่โกรธ
ปล. แต่ก็แอบคิดนะว่า แม่จะรู้มั้ยว่าความคิดถึงเนี่ยมันทรมานจริงๆ
ปล 2. อย่าแชร์นะ ให้คำแนะนำก็พอ เดี๋ยวมีคนรู้จักมาอ่าน แล้วจะรู้ว่าเราเป็นใคร
หนักใจ อุปสรรคความรัก
เราอายุ 20 มีแฟนอยู่อังกฤษ ตัวเราอยู่นอร์เวย์ รักกันดีมาก คบกันจะ 1ปี ล่ะ
แต่ก็ต้องมาเจอกับปัญหาที่ทุกคนก็น่าจะเดาออก นั้นก็คือความห่างด้วยระยะทางนั้นเอง เขาก็อยากมาหาเราบ่อยๆนะ แต่ก็มาบ่อยไม่ได้ 4-5 เดือนมาที
คือแบบเขาอ่ะอยากมาหาเราบ่อยๆ เราก็อยากเจอเขานะ ก็ด้วยเพราะความคิดถึง โดยปกติเขามาที 1-2 อาทิตย์ แต่เมื่อช่วงปิดเทอมซัมเมอร์ที่ผ่านมาเค้าก็มาอยู่เป็นเดือน ด้วยความที่เราอาศัยอยู่กับแม่ เราก็เข้าใจแม่นะว่าแม่คงอึดอัด แต่เขาก็เข้ากับครอบครัวเราได้ดี คุยกับแม่ก็ถูกคอ ตอนแรกดูราบรื่นเลย เราก็ดีใจอ่ะที่เขาเข้ากับครอบครัวเราได้
พอหลังจากเขากลับไป เราก็คิดถึงเขามาก เขาเป็นคนที่อบอุ่นมาก พูดจาเพราะ ให้ความสำคัญกับเรามาก ขนาดอยู่ไกลกันเรายังไม่รู้สึกห่างเลย
คือคนที่มีแฟนอยู่ไกลก็น่าจะเข้าใจอ่ะนะ ว่าเรารู้สึกยังงัย
เขากลับไปช่วงเดือนสังหาคม แล้วก็ตั้งใจว่าจะมาใหม่เดือนมีนาคม เพราะเราตั้งไปไทยตอนเดือนธันวาคม แต่ไปๆมาๆ เขาอยากมาหาเราก่อนไปไทย คือก่อนหน้านี้อ่ะเราไม่รู้เลยว่าเราจะว่างจากโรงเรียนล่วงหน้าก่อนกลับไทย 1 อาทิตย์ เราก็เลยจองตั๋วกลับไทยหลังอาทิตย์ที่เราว่าง เราเลยมีเวลาอยู่ที่ไทยน้อย คือถ้าเรารู้เราก็จะจองตั๋วช่วงอาทิตย์ที่ว่างเลย
ที่นี้เราก็เลยคุยกับแฟนว่าว่างก่อนกลับนะ เขาก็เลยอยากมาหา แต่ถ้ามาก็ต้องเสียเงินจองโรงแรมอีกเพราะเราอยู่โรงเรียนประจำเขามาค้างด้วยไม่ได้ เราเลยโทรไปขออนุญาติแม่กลับบ้าน แล้วก็บอกว่าแฟนจะมาหา ให้เขาไปบ้านได้มั้ย จริงๆคือ ไม่น่าจะมีปัญหาอารัย แต่แม่ก็โกรธเรามาก หาว่าเราโกหกเรื่องวันหยุด อยากนัดเจอแฟนเลยจองตั๋วช้า เอาเป็นว่าแม่ก็ดุเราประมาณว่าบ้านของแม่อ่ะ เราจะให้ใครไปใครมาไม่ได้หรอกนะ เพราะเป็นบ้านของพ่อเลี้ยงกับแม่ เราไม่มีสิทธิ์ เราต้องได้รับอนุญาติก่อน เราได้ยินก็เสียใจนะ พยายามอธิบายว่าไม่ได้โกหกเรื่องวันหยุด แล้วก็บอกแม่ว่าถ้างั้นก็ไม่เป็นไรก็ได้ เพราะถ้าให้เรากลับบ้านคนเดียวก็ควลำบาก ไหนจะนั่งกลับคนเดียว 6 ชม. แล้วก็ต้องกลับมาสนามบินที่ออสโลอีกตอนจะไปไทย มันแลดูยุ่งยาก ปัญหาหลายอย่างมาก เพราะบ้านเราอยู่ไกลมาก ไหนจะกระเป๋าเดินทาง เราเลยคิดจะอยู่หอต่อ
แต่แฟนเราเขาก็อยากมามากเราก็เล่าให้เขาฟังไปแล้วว่าไม่สะดวก เขาเลยตัดสินใจจองโรงแรม ออกเงินเอง
พอแม่รู้ แม่ก็ไม่พอใจเรา แล้วก็บอกว่ามันไร้สาระ แล้วก็พูดเรื่องเดือนมีนาคม ถ้าแฟนเราจะมา แม่ยังไม่อนุญาตินะ ต้องคุยกับพ่อเลี้ยวก่อน
เราเสียใจมาก แต่ก็เข้าใจแม่ ไม่อยากดื่อ แต่ปัญหาคือตอนคุยกันตอนแรกแม่โอเคงัย ทีนี้แฟนเราเขาก็จองตั๋วล่วงหน้าไว้นานแล้ว ทีนี้เราเลยไม่กล้าบอกแฟน เราสงสารเขาอ่ะ เขาก็ไม่ได้ทำไรผิด อีกใจก็ไม่อยากทำให้แม่โกรธ
ปล. แต่ก็แอบคิดนะว่า แม่จะรู้มั้ยว่าความคิดถึงเนี่ยมันทรมานจริงๆ
ปล 2. อย่าแชร์นะ ให้คำแนะนำก็พอ เดี๋ยวมีคนรู้จักมาอ่าน แล้วจะรู้ว่าเราเป็นใคร