กลัวความรู้สึกแอบชอบ

ผมมีความกลัวจะทุกข์ พอ ๆ กับความฟรุ้งฟริ้ง กรุ้มกริ่ม ที่เจอในแต่ละวันมาเล่า และขอความเห็น (ใจ) ครับ

ผมไม่เคยมีแฟนตั้งแต่เกิดมาจนอายุ 25 ปี แต่ผมก็แอบชอบคนและผิดหวังสม่ำเสมอนะครับ
เวลาชอบใคร ผมมักจะกินข้าวไม่ลง และมักจะฮึดออกกำลัง เพราะอยากดูดีขึ้น  ที่ตลกคือไม่รู้สึกอยากมองสาว ๆ สวย คนไหนเลย แม้ว่าจะสวยมากคนที่เราชอบแค่ไหน

สิ่งที่เกิดตอนนี้ มันจะได้ สามอาทิตย์แล้วครับ
ตอนนี้เหตุการณ์ต่าง ๆ มันเกิดขึ้น เปนความรู้สึกซ้ำรอยจากคนที่ผมเคยชอบ  ขาดแต่ความผิดหวังที่ผมรู้สึกไม่อยากรับมันแล้ว

เรื่องคือ
มีรุ่นน้องคนหนึ่งเข้ามาฝึกงาน (งานของผมเป็นลักษะ NGO ทำเพื่อเด็ก ๆ) วันแรกที่เจอเธอก็เป็นผู้หญิงที่น่ารัก แต่ไม่มาก ไม่ใช่สเปคเราซะทีเดียว ดูบ่อย ๆ ก็เหมือนผู้หญิงที่น่ารักทั่วไป
พอได้ร่วมงานแต่สิ่งที่เธอมีแม้ความสามารถจะไม่โดดเด่น แต่เธอมีความมุ่งมั่น ในการทำงานมาก กว่าพี่ ๆ  แต่ความมุ่งมั่นนั้นก็ไม่ได้ทำให้ใครหมั่นไส้ แต่กับเอ็นดูเธอ

ผมรู้ว่าอาจเกิดปัญหาไปหลงรัก จึงตั้งใจไม่หาโอกาสพูดคุย หรือใกล้ชิดเธอมาก
แต่มันก็ไม่ได้ ผมได้มีโอกาสเข้าไปแนะนำเธอเรื่องงาน ด้วยในงานนั้นผมถนัดจริง ๆ แล้วเธอก็ได้รับประโยชน์ต่อที่ดีต่อเธอและงาน

ผมกลับมานั่งคิด เป็นแบบนี้ต่อไปเกิดผมชอบเธอมาก ๆ เพราะใจสะอ้อนจะทำไงดี

เธอยังคงเสมอต้นเสมอปลายในความน่ารัก แต่ที่มันมันกว่าคือ ผมหลุดแอบมองหน้า แล้วพบความน่ารักสดใสที่ไม่ได้ปรุงแต่ง

แต่จุดนี้เอง  ก็อดคิดไม่ได้ว่าใคร ๆ ก็เห็นมุมแบบนี้ของเธอ ก็ต้องชอบเธอ เพราะเธอมาจากโรงเรียนที่มีชื่อเสียง มีกิจกรรมเด่น พร้อมเรียน มหาวิทยาลัยมาถึงปีสุดท้ายแล้ว

สามอาทิตย์เอง ผมไม่กล้าถามเธอหากว่ามีแฟนหรือยัง

ผมกลัวชอบเธอ แล้วจะผิดหวัง
ผมกลัวที่จะไม่พยายาม
ผมกลัวดีไม่พอสำหรับเธอ
ผมกลัวเธอคิดว่า ผมเรียบเรียบ จนไม่น่าจะชอบผู้หญิง

ผลกลัวจะชอบเธอที่ความงดงามจากใจ
ผมกลัวครับ....