ดูเหมือนคนโง่ที่ตัดสินใจชีวิตตัวเองไม่ได้ ถึงขนาดต้องตั้งกระทู้ประจานตัวเองประกาศให้โลกรู้ว่าเราคิดไม่ออก......
ได้โปรดอย่าประนามเลยนะคะ ไม่เจอกับตัวคงไม่เข้าใจ กระทู้นี้เราอยากขอคำแนะนำคนนอกจริง ๆ เรื่องมันส่วนตัวก็จริงแต่คิดไม่ตกอยากฟังคนอื่นคิดบ้าง
เรื่องย่อคือ....
เราคบกับเขามาสิริรวม 11 ปี เจอกันในที่ทำงานเก่า เขาเลิกกับแฟนเก่าที่คบกันมา 9 ปีมาคบกับเรา ตอนนี้ต่างคนต่างได้งานที่ทำงานใหม่แต่ก็ยังคบกันมาเรื่อยๆ ตลอดเวลาคบกันอยู่กันคนละหอ เจอกันทุกวันตอนเย็นกินข้าวเย็นด้วยกันเกือบทุกวัน เสาร์-อาทิตย์เขาไปส่งเรากลับบ้านก่อนกลับบ้านตัวเอง
ผ่านมา 11 ปี เคยเจอพ่อแม่เขาครั้งนึงในปีที่7 เราพาเขาเข้าบ้านตั้งแต่ 3 ปีแรกที่คบกันทุกคนในครอบครัวเรารู้จักเขา
เขาไม่เคยพาเราไปเจอเพื่อน แต่เขาก็ไม่ได้ไปไหนจากเรา แต่เราพาเขาไปเจอเพื่อน แนะนำให้รู้จัก พยายามให้มีกิจกรรมร่วมกัน แต่เขาบอกไม่ชอบ ชอบอยู่คนเดียว คบกันได้ 3 ปีรู้สึกความรักจืดจาง แต่ยังพยายามอยู่ ชวนเที่ยวเพราะเราชอบเที่ยว (เราเลี้ยงค่าตั๋วค่าที่พัก เขาจ่ายค่ากินค่ารถ)
ผ่านไปครบ 7 ปีทนไม่ได้เพราะรู้สึกเขาไม่มีความคิดอยู่ร่วมกับเรา ไม่เคยคิดถึงอนาคต แรก ๆ เคยหวานชื่นเดี๋ยวนี้ไม่เหลือแล้ว ไม่เคยเดินจับมือมานานจนลืมไปแล้ว แตะโดนตัวกัน ตกใจสะบัดหลบอีกต่างหาก เดินด้วยกันเราเหมือนเพื่อนกินคือ เจอกันเพื่อไปกินกัน (อย่าคิดลึกนะคะ) แต่เวลากินข้าวเอาใจดีตลอดไม่เคยบกพร่องเรื่องกิน สรรหาพาไป จ่ายให้ทุกมื้อ
วกกลับมาเรื่องอนาคตไม่มีเลย สุดท้ายเราโกรธให้พาไปพบพ่อแม่ เขาก็พาไปบ้าน ไปครั้งเดียว เจอพ่อแม่น่ารักดี เอาน้ำให้กิน ไปนั่ง ๆ แป๊บนึงแล้วก็ลากลับหลังจากนั้นไม่เคยไปอีกเลย นอกจากนั้นเรายังเคยไปงานแต่งงานคนที่ออฟฟิศเขาครั้งนึง ไปด้วยกันเขาแนะนำว่าเราเป็นแฟน
ครบ 11 ปี เราซื้อบ้านเอง (เงินเราทั้งหมด) ตั้งใจจะทำให้เขา เพราะเคยคุยกันในปีที่7 เขาบอกว่าแต่งงานไม่ได้เพราะยังไม่พร้อมไม่มีบ้าน เราเลยซื้อเองเลย เพราะเขาไม่เคยทำอะไร เราเลยให้เขาขับรถพาไปดูแล้วเลือกด้วยกัน แล้วเราก็ซื้อเองใช้เวลานานอยู่เพราะเราไม่มีเงินมาก ซื้อบ้านเก่ามาทำใหม่เพราะเราไม่ขับรถ อยากอยู่ใกล้แนวรถไฟฟ้าเดินทางสะดวก
เขาไม่เล่น FB มี account แต่ไม่ได้ up อะไร มีแต่เรา up ไป tag ไว้ ไม่เคยเปิดเสียงมือถือ เริ่มเล่น Line เพราะเราซื้อเครื่องใหม่ให้แล้วลงให้เพราะเอาไว้คุยกัน พวกเราไม่ชอบถ่ายรูปตัวเอง ไม่เคยมีรูปคู่กันเปิดเผยที่ไหน คนมักคิดว่าเราเป็นหญิงแก่ไม่มีแฟน แต่เราบอกทุกคนว่ามีแล้วแต่แฟนไม่ชอบสังคมกับใคร คนที่รู้ว่าพวกเราเป็นแฟนกันมานานจริง ๆ เป็นคนในบริษัทเก่าที่ได้เจอกันและคบกันเท่านั้น
เราทำงานเป็นผู้หญิงแถวหน้าบริษัทข้ามชาติ เจอคนมากมาย เดินทางตปท.และในประเทศตลอด เราอายุมากกว่าเขาหลายปีอยู่ เขาทำงานราบเรียบเงินเดือนน้อยกว่าเราเยอะ แต่งานมั่นคงเช้าไปทำงานเย็นกลับบ้านเจอกันทุกวัน
ต้นปีที่ผ่านมาหลังจากซื้อบ้าน เริ่มย้ายมาอยู่ด้วยกันแต่นอนคนละเตียง ช่วงวันเกิดเขามีผู้หญิงที่ออฟฟิศเขา inbox มาทักเราเรื่องเขา เราพาซื่อเอาให้เขาดูถามว่าใครอ่ะ เขาบอกว่าน้องที่บริษัท เอ๋อ ๆ อย่าไปสนใจ เราก็เลยไม่ได้ตอบไรไปแล้วก็ไม่สนใจ ผ่านไป 5 เดือนเรากลับมาจากตปท.พากันไปกินข้าว เรานึกสนุกถ่ายรูปเขาลง FB บอกมากินข้าวกัน หลังจากนั้นผู้หญิงคนเดิมทัก inbox มาว่ายังคบกันอีกรึ? ยังไม่เลิกกันอีกรึ?
เราอึ้ง!!!!.....ไม่มีอะไรนอกจากน้ำตา แต่หลังจากการเช็คมากมายพบว่าฝ่ายหญิงมโนไปเองจริง แต่คนของเราก็กลับเฉยเมย นางทักมาเขาก็คุยด้วย แต่ไม่เริ่มต้นก่อน ไม่มีทักกันก่อน แต่นางก็ลุกคืบมาเรื่อย ๆ ล่าสุด add line เข้ามาและพยายามหาเรื่องทักและคุยมา แต่ฝ่ายชายก็ถามคำตอบคำตามนิสัย
เราถามว่าเอายังไง เขาก็บอกไม่ยังไง ไม่ได้มีไรกัน คบกันมาตั้งนานไม่เชื่อใจเหรอ
เราบอกว่าไม่ได้ไม่เชื่อใจ แต่เหมือนเธอไม่รักเรา คนนั้นทำเราเสียใจร้องไห้ แต่เธอยังคุยดีกับเขา รู้อยู่ว่าเขาต้องการอะไร แต่ยังทำเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้นเหมือนความเจ็บปวดเสียใจของเราไม่มีความหมาย
เขาบอกว่าผ่อนบ้านกันก่อน เดี๋ยวหาเงินแต่งงาน แต่เขาก็ดีแต่พูด ไม่เคยทำอะไรจริง สุดท้ายเราทำเองหมดพอมาเจอเรื่องผู้หญิง เราเลยรู้สึกว่าเขาหมดใจกับเราแล้ว แตะตัวเราเขาก็ไม่เคยแตะ เราไม่อยากเป็นผู้หญิงที่วันวันนั่งระแวง และต้องขอเช็คมือถือเขา เรารู้สึกแย่มากที่ต้องทำอย่างงั้น มันเลวร้าย
เราเลยคิดว่าเลิกกันสักพัก (3-6 เดือน) แยกกันอยู่ ถ้าเขาคิดว่าเรามีความหมายค่อยกลับมาเริ่มกันใหม่ (เหมือนปล่อยเสือออกจากถ้ำ มันคงจะกลับมาล่ะนะ)
ถามตรง ๆ เลยนะคะ แบบคนตาบอด (ยอมรับเรารักเขาไม่มีปิดบัง ตรงไปตรงมา ไม่มีใครอื่น ซื่อสัตย์จริงใจ)
- ทำไมเขาไม่ทำอะไร ทำไมปล่อยให้มีคนมาทำให้เราระคายเคืองน้ำตาไหล แสดงว่าเขาหมดรักเราแล้วใช่มั๊ยค่ะ
- เราปล่อยเสือเข้าป่าไปแล้ว เราขอมือถือเขามาโพสท์เองเลยว่าเลิกกันแล้ว ทั้งใน FB และ Line (เพิ่งทำเมือ่วาน) เขาหน้าตาดีมากด้วย ถ้าทำอย่างงี้แล้วเขาไปกับหญิงอื่น หรือเสียทีหญิงอื่น เราก็ถือว่าหมดบุญกันแล้ว เราบ้าเกินไปมั๊ย
- เขายังทำตัวปกติและพยายามจะดีกับเรามากขึ้น ตอนเราบอกว่าเลิกกันเถอะเขาร้องไห้ ขอร้องให้เริ่มต้นใหม่ ตอนนี้เขายังไม่ไป เราจะหนีหลบหน้าเขาไปสักพักจะดีมั๊ย
- มีคำแนะนำอื่น ๆ ให้เราบ้างมั๊ยค่ะ
ปล.ที่เราทำทุกอย่าง เพื่อให้เขาแน่ใจตัวเองว่าเขายังรักเรารึเปล่า เราเสี่ยงมาก แต่เราก็คิดว่าถ้าเราต้องตกลงใจกับใครสักคนเพียงเพราะคบกันมานาน ในความเป็นจริงเขาเป็นคนดี แต่ถ้าสักวันเขารู้ตัวว่าเขาไม่ได้รักเรา แล้วทิ้งเราไปในอนาคตเราคงจะเจ็บหนักกว่านี้ ตอนนี้เราเลยยอมเจ็บเพื่อพิสูจน์ค่ะ - เราบ้าใช่มั๊ยค่ะ (T_T)
(T_T) ช้ำใจ...ขอคำแนะนำด้วยค่ะ คบกันมา11ปีแต่รู้สึกว่าเขาไม่รักเราเลย จะไปต่อยังไงดี.....
ได้โปรดอย่าประนามเลยนะคะ ไม่เจอกับตัวคงไม่เข้าใจ กระทู้นี้เราอยากขอคำแนะนำคนนอกจริง ๆ เรื่องมันส่วนตัวก็จริงแต่คิดไม่ตกอยากฟังคนอื่นคิดบ้าง
เรื่องย่อคือ....
เราคบกับเขามาสิริรวม 11 ปี เจอกันในที่ทำงานเก่า เขาเลิกกับแฟนเก่าที่คบกันมา 9 ปีมาคบกับเรา ตอนนี้ต่างคนต่างได้งานที่ทำงานใหม่แต่ก็ยังคบกันมาเรื่อยๆ ตลอดเวลาคบกันอยู่กันคนละหอ เจอกันทุกวันตอนเย็นกินข้าวเย็นด้วยกันเกือบทุกวัน เสาร์-อาทิตย์เขาไปส่งเรากลับบ้านก่อนกลับบ้านตัวเอง
ผ่านมา 11 ปี เคยเจอพ่อแม่เขาครั้งนึงในปีที่7 เราพาเขาเข้าบ้านตั้งแต่ 3 ปีแรกที่คบกันทุกคนในครอบครัวเรารู้จักเขา
เขาไม่เคยพาเราไปเจอเพื่อน แต่เขาก็ไม่ได้ไปไหนจากเรา แต่เราพาเขาไปเจอเพื่อน แนะนำให้รู้จัก พยายามให้มีกิจกรรมร่วมกัน แต่เขาบอกไม่ชอบ ชอบอยู่คนเดียว คบกันได้ 3 ปีรู้สึกความรักจืดจาง แต่ยังพยายามอยู่ ชวนเที่ยวเพราะเราชอบเที่ยว (เราเลี้ยงค่าตั๋วค่าที่พัก เขาจ่ายค่ากินค่ารถ)
ผ่านไปครบ 7 ปีทนไม่ได้เพราะรู้สึกเขาไม่มีความคิดอยู่ร่วมกับเรา ไม่เคยคิดถึงอนาคต แรก ๆ เคยหวานชื่นเดี๋ยวนี้ไม่เหลือแล้ว ไม่เคยเดินจับมือมานานจนลืมไปแล้ว แตะโดนตัวกัน ตกใจสะบัดหลบอีกต่างหาก เดินด้วยกันเราเหมือนเพื่อนกินคือ เจอกันเพื่อไปกินกัน (อย่าคิดลึกนะคะ) แต่เวลากินข้าวเอาใจดีตลอดไม่เคยบกพร่องเรื่องกิน สรรหาพาไป จ่ายให้ทุกมื้อ
วกกลับมาเรื่องอนาคตไม่มีเลย สุดท้ายเราโกรธให้พาไปพบพ่อแม่ เขาก็พาไปบ้าน ไปครั้งเดียว เจอพ่อแม่น่ารักดี เอาน้ำให้กิน ไปนั่ง ๆ แป๊บนึงแล้วก็ลากลับหลังจากนั้นไม่เคยไปอีกเลย นอกจากนั้นเรายังเคยไปงานแต่งงานคนที่ออฟฟิศเขาครั้งนึง ไปด้วยกันเขาแนะนำว่าเราเป็นแฟน
ครบ 11 ปี เราซื้อบ้านเอง (เงินเราทั้งหมด) ตั้งใจจะทำให้เขา เพราะเคยคุยกันในปีที่7 เขาบอกว่าแต่งงานไม่ได้เพราะยังไม่พร้อมไม่มีบ้าน เราเลยซื้อเองเลย เพราะเขาไม่เคยทำอะไร เราเลยให้เขาขับรถพาไปดูแล้วเลือกด้วยกัน แล้วเราก็ซื้อเองใช้เวลานานอยู่เพราะเราไม่มีเงินมาก ซื้อบ้านเก่ามาทำใหม่เพราะเราไม่ขับรถ อยากอยู่ใกล้แนวรถไฟฟ้าเดินทางสะดวก
เขาไม่เล่น FB มี account แต่ไม่ได้ up อะไร มีแต่เรา up ไป tag ไว้ ไม่เคยเปิดเสียงมือถือ เริ่มเล่น Line เพราะเราซื้อเครื่องใหม่ให้แล้วลงให้เพราะเอาไว้คุยกัน พวกเราไม่ชอบถ่ายรูปตัวเอง ไม่เคยมีรูปคู่กันเปิดเผยที่ไหน คนมักคิดว่าเราเป็นหญิงแก่ไม่มีแฟน แต่เราบอกทุกคนว่ามีแล้วแต่แฟนไม่ชอบสังคมกับใคร คนที่รู้ว่าพวกเราเป็นแฟนกันมานานจริง ๆ เป็นคนในบริษัทเก่าที่ได้เจอกันและคบกันเท่านั้น
เราทำงานเป็นผู้หญิงแถวหน้าบริษัทข้ามชาติ เจอคนมากมาย เดินทางตปท.และในประเทศตลอด เราอายุมากกว่าเขาหลายปีอยู่ เขาทำงานราบเรียบเงินเดือนน้อยกว่าเราเยอะ แต่งานมั่นคงเช้าไปทำงานเย็นกลับบ้านเจอกันทุกวัน
ต้นปีที่ผ่านมาหลังจากซื้อบ้าน เริ่มย้ายมาอยู่ด้วยกันแต่นอนคนละเตียง ช่วงวันเกิดเขามีผู้หญิงที่ออฟฟิศเขา inbox มาทักเราเรื่องเขา เราพาซื่อเอาให้เขาดูถามว่าใครอ่ะ เขาบอกว่าน้องที่บริษัท เอ๋อ ๆ อย่าไปสนใจ เราก็เลยไม่ได้ตอบไรไปแล้วก็ไม่สนใจ ผ่านไป 5 เดือนเรากลับมาจากตปท.พากันไปกินข้าว เรานึกสนุกถ่ายรูปเขาลง FB บอกมากินข้าวกัน หลังจากนั้นผู้หญิงคนเดิมทัก inbox มาว่ายังคบกันอีกรึ? ยังไม่เลิกกันอีกรึ?
เราอึ้ง!!!!.....ไม่มีอะไรนอกจากน้ำตา แต่หลังจากการเช็คมากมายพบว่าฝ่ายหญิงมโนไปเองจริง แต่คนของเราก็กลับเฉยเมย นางทักมาเขาก็คุยด้วย แต่ไม่เริ่มต้นก่อน ไม่มีทักกันก่อน แต่นางก็ลุกคืบมาเรื่อย ๆ ล่าสุด add line เข้ามาและพยายามหาเรื่องทักและคุยมา แต่ฝ่ายชายก็ถามคำตอบคำตามนิสัย
เราถามว่าเอายังไง เขาก็บอกไม่ยังไง ไม่ได้มีไรกัน คบกันมาตั้งนานไม่เชื่อใจเหรอ
เราบอกว่าไม่ได้ไม่เชื่อใจ แต่เหมือนเธอไม่รักเรา คนนั้นทำเราเสียใจร้องไห้ แต่เธอยังคุยดีกับเขา รู้อยู่ว่าเขาต้องการอะไร แต่ยังทำเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้นเหมือนความเจ็บปวดเสียใจของเราไม่มีความหมาย
เขาบอกว่าผ่อนบ้านกันก่อน เดี๋ยวหาเงินแต่งงาน แต่เขาก็ดีแต่พูด ไม่เคยทำอะไรจริง สุดท้ายเราทำเองหมดพอมาเจอเรื่องผู้หญิง เราเลยรู้สึกว่าเขาหมดใจกับเราแล้ว แตะตัวเราเขาก็ไม่เคยแตะ เราไม่อยากเป็นผู้หญิงที่วันวันนั่งระแวง และต้องขอเช็คมือถือเขา เรารู้สึกแย่มากที่ต้องทำอย่างงั้น มันเลวร้าย
เราเลยคิดว่าเลิกกันสักพัก (3-6 เดือน) แยกกันอยู่ ถ้าเขาคิดว่าเรามีความหมายค่อยกลับมาเริ่มกันใหม่ (เหมือนปล่อยเสือออกจากถ้ำ มันคงจะกลับมาล่ะนะ)
ถามตรง ๆ เลยนะคะ แบบคนตาบอด (ยอมรับเรารักเขาไม่มีปิดบัง ตรงไปตรงมา ไม่มีใครอื่น ซื่อสัตย์จริงใจ)
- ทำไมเขาไม่ทำอะไร ทำไมปล่อยให้มีคนมาทำให้เราระคายเคืองน้ำตาไหล แสดงว่าเขาหมดรักเราแล้วใช่มั๊ยค่ะ
- เราปล่อยเสือเข้าป่าไปแล้ว เราขอมือถือเขามาโพสท์เองเลยว่าเลิกกันแล้ว ทั้งใน FB และ Line (เพิ่งทำเมือ่วาน) เขาหน้าตาดีมากด้วย ถ้าทำอย่างงี้แล้วเขาไปกับหญิงอื่น หรือเสียทีหญิงอื่น เราก็ถือว่าหมดบุญกันแล้ว เราบ้าเกินไปมั๊ย
- เขายังทำตัวปกติและพยายามจะดีกับเรามากขึ้น ตอนเราบอกว่าเลิกกันเถอะเขาร้องไห้ ขอร้องให้เริ่มต้นใหม่ ตอนนี้เขายังไม่ไป เราจะหนีหลบหน้าเขาไปสักพักจะดีมั๊ย
- มีคำแนะนำอื่น ๆ ให้เราบ้างมั๊ยค่ะ
ปล.ที่เราทำทุกอย่าง เพื่อให้เขาแน่ใจตัวเองว่าเขายังรักเรารึเปล่า เราเสี่ยงมาก แต่เราก็คิดว่าถ้าเราต้องตกลงใจกับใครสักคนเพียงเพราะคบกันมานาน ในความเป็นจริงเขาเป็นคนดี แต่ถ้าสักวันเขารู้ตัวว่าเขาไม่ได้รักเรา แล้วทิ้งเราไปในอนาคตเราคงจะเจ็บหนักกว่านี้ ตอนนี้เราเลยยอมเจ็บเพื่อพิสูจน์ค่ะ - เราบ้าใช่มั๊ยค่ะ (T_T)