สวัสดีเพื่อนๆพี่ๆน้องๆชาวPantipครับผม
วันนี้ผมอยากจะมาเล่าเรื่องราวชีวิตของผมให้ฟังสักหน่อยแหะ ๆแต่มันอาจจะดูไร้สาระสักนิดนึงนะครับ
ผมพึ่งเรียนจบครับกำลังหางานทำอายุผมก็ประมาณ22ใกล้จะ23แล้ว ผมมีโอกาสได้เจอน้องผู้หญิงคนนึงครับซึ่งผมรู้สึกถูกชะตามากตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน
และบังเอิญผมมีเธอเป็นเพื่อนในfacebookพอดีเลยลองทักไปคุยสักหน่อย แต่ขอบอกนิดนึงนะครับผมเป็นคนที่มีปมด้านความรักค่อนค้างเยอะมากๆเลยฝังใจนิดนึงครับทุกครั้งที่จะมีความรักเลยกล้าๆกลัวๆไม่ค่อยกล้าทุ่มเทสักเท่าไร กลับมาเข้าเรื่องดีกว่าหลังจากที่ผมเริ่มทักทายพูดคุยกับน้องเค้าเริ่มตีสนิทเริ่มชวนคุย ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีครับมีความสุขมาก ๆจริงๆ จนผมต้องสารภาพกับน้องเค้าไปว่าที่คุยอยู่นี่ผมกำลังจีบนะมีแฟนรึยัง ซึ่งเค้าก็ตอบว่าไม่มี หูยยย ไอ่เราเงี้ยก็ดีใจสิครับดีใจจนน้ำตาจะไหล 55 เหมือนความรุ้สึกที่เริ่มชอบใครจริง ๆจังๆมันเริ่มกลับมาอีกครั้ง แต่ตอนนั้นก็ยังมีเผื่อใจไว้บ้างก็เรามันโดนมาบ่อยนี่นาไม่กล้าทุ่มหมดทั้งใจหรอกและโดยส่วนตัวผมก๋ไม่ใช่คนรีบร้อนอะไรคุยกันไปเรื่อยๆก็โอเครสบายใจดีครับ เห็นคุยกันไปเรื่อยๆอย่างงี้วันเวลาก็ผ่านไปเร็วเหลือเกินแปปเดียวก็คุยกันมาได้5เดือนแล้วทั้งที่เคยออกไปดูหนังรึไปเที่ยวกันเพียงไม่กี่ครั้ง แต่ความรุ้สึกของผมมันมีความสุขจริงๆ จนผมอยากจะคบจริงๆจังขึ้นมา แต่มันก็ไม่เป็นไปตามที่หวังหนะครับ เค้าบอกว่าเค้ายังไม่อยากคบ ด้วยความที่เป็นผุ้ชายที่ไม่เคยเข้าใจ

อะไรสักอย่างคือก็เป็นคนแอบงี่เง่าอยู่นิดนึงหนะครับก็เลยเผลอทำนิสัยที่มันไม่เข้าท่าใส่เค้า จนเกือบจะได้เลิกคุยกัน ก็ทางเรามันคิดมากเกินไปกว่าอีกฝ่ายละนี่นามันก้เริ่มอึดอัดหนะสิยิ่งคุยกันไปนานๆแล้วด้วย แต่สำหรับผมผมตัดไม่ขาดจริงๆ พยายามจะหนีไปกี่ครั้งมันก็ทำไม่ได้จริง ๆก็ใจเรามันคิดถึงแต่เค้าไปแล้วอะนะ เห้ออ อีกอย่างเราก็ต่างกันมาก ๆทั้งชีวิตประจำวัน สังคม และอีกอย่างคือเราอยู่ไกลกัน ซึ่งส่วนตัวผมผมเป็นคนที่มีอะไรผมก็ชอบพุดชอบบอกไปตรง ๆแต่อีกฝ่ายผมไม่เคยรู้ถึงความรู้สึกเค้าได้เลยเค้าเป็นคนชอบเก็บไว้หนะครับ แต่ถึงเราจะห่างจะไกลกันยังไง ผมก็ยังพยายามที่หาสร้างโอกาสเสมอพยายามจะทำของนู้นนี้นั่นส่งไปให้ในวันสำคัญต่าง ๆเช่นวันเกิด วันปีใหม่ ส่งไปทางไปรษณีหนะครับ แต่ถึงผมจะทำอะไรไปเธอก็จะไม่ค่อยแสดงอารมณืให้ผมรู้หรอกว่าเธอชอบหรือไม่ชอบ เห้อออ..มันก็ลำบากใจตรงเนี้ยยย สงสัยผมจะหลงรักผู้หยิงคนนี้เข้าไปเต็มๆสะแล้วสิ แต่ก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะสู้ต่อไปไหวมั้ย อยากให้เธอได้รับรู้ความรุ้สึกของผมบ้างจริง ๆ...ซึ่งตอนนี้เราก็คุยกันมา7เดือนแล้วมีน้อยใจบ้างอะไรบ้างแต่ ณ ตอนนี้คิดว่าผมจะไม่ยอมแพ้หรอกไม่ได้ทุ่มเทแบบนี้มานานแล้วอีกใจก็เผื่อใจไว้บ้างแล้ว .....เพื่อนๆพี่ๆน้องคิดว่ายังไงครับรักของผมมันโง่มากมั้ย 55555 ติได้ไม่ว่ากันนะครับ ผมก็ว่าผมบ้านะแต่ใจมันไปแล้วนี่นาใครเคยเป็นแบบนี้มั้ง ถ้าโลกนี้ไม่มีlineแล้วเราจะได้คุยกันมั้ยเนี้ยยย ....." (ถ้าบังเอิญได้ผ่านมาเห็นก็อยากให้รู้ไว้นะว่าเราอะรักเธอมากกๆเลยอย่าใจร้ายนักได้มั้ยย ...)
มันดูบ้ามากมั้ยครับที่หลงรักคนที่เคยเจอกันเพียงไม่ถึง5ครั้งและคุยกันแต่ใน line
วันนี้ผมอยากจะมาเล่าเรื่องราวชีวิตของผมให้ฟังสักหน่อยแหะ ๆแต่มันอาจจะดูไร้สาระสักนิดนึงนะครับ
ผมพึ่งเรียนจบครับกำลังหางานทำอายุผมก็ประมาณ22ใกล้จะ23แล้ว ผมมีโอกาสได้เจอน้องผู้หญิงคนนึงครับซึ่งผมรู้สึกถูกชะตามากตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน
และบังเอิญผมมีเธอเป็นเพื่อนในfacebookพอดีเลยลองทักไปคุยสักหน่อย แต่ขอบอกนิดนึงนะครับผมเป็นคนที่มีปมด้านความรักค่อนค้างเยอะมากๆเลยฝังใจนิดนึงครับทุกครั้งที่จะมีความรักเลยกล้าๆกลัวๆไม่ค่อยกล้าทุ่มเทสักเท่าไร กลับมาเข้าเรื่องดีกว่าหลังจากที่ผมเริ่มทักทายพูดคุยกับน้องเค้าเริ่มตีสนิทเริ่มชวนคุย ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีครับมีความสุขมาก ๆจริงๆ จนผมต้องสารภาพกับน้องเค้าไปว่าที่คุยอยู่นี่ผมกำลังจีบนะมีแฟนรึยัง ซึ่งเค้าก็ตอบว่าไม่มี หูยยย ไอ่เราเงี้ยก็ดีใจสิครับดีใจจนน้ำตาจะไหล 55 เหมือนความรุ้สึกที่เริ่มชอบใครจริง ๆจังๆมันเริ่มกลับมาอีกครั้ง แต่ตอนนั้นก็ยังมีเผื่อใจไว้บ้างก็เรามันโดนมาบ่อยนี่นาไม่กล้าทุ่มหมดทั้งใจหรอกและโดยส่วนตัวผมก๋ไม่ใช่คนรีบร้อนอะไรคุยกันไปเรื่อยๆก็โอเครสบายใจดีครับ เห็นคุยกันไปเรื่อยๆอย่างงี้วันเวลาก็ผ่านไปเร็วเหลือเกินแปปเดียวก็คุยกันมาได้5เดือนแล้วทั้งที่เคยออกไปดูหนังรึไปเที่ยวกันเพียงไม่กี่ครั้ง แต่ความรุ้สึกของผมมันมีความสุขจริงๆ จนผมอยากจะคบจริงๆจังขึ้นมา แต่มันก็ไม่เป็นไปตามที่หวังหนะครับ เค้าบอกว่าเค้ายังไม่อยากคบ ด้วยความที่เป็นผุ้ชายที่ไม่เคยเข้าใจ