สับสน กับตัวเอง

คือเรารู้จักคนๆนึงผ่านโลกโซเชียว เเล้วคุยไปสักพักก็รู้สึกว่าเราชอบเขา ! เเต่ก็ไม่คิดที่จะบอกเขาไปหรอกว่าเราคิดกับเราเเบบไหนเรากลัวเขาจะเปลี่ยนไป เเล้วพอมีวันนึงที่สถานะการมันบีบบังคับเรา เราเลยบอกความรู้สึกเราที่มีกับเขาไปจนหมด เเต่เชื่อมั้ย? ว่าเขาคนนั้นไม่เปลี่ยนไปเลย มันทำให้เรารู้สึกดีนะ เเล้วเราก็เริ่มโทหากันคุยกันเกือบตลอดเวลา จนบางทีหลับไปเเเล้วตื่นมาคุยกันใหม่ -0- บางทีเวลาที่เขาก็จะชอพูดเรื่องเเฟนเก่าของเรา >< มันทำให้เราดีใจขึ้นมาหน่อยๆนะว่าเราสำคัญ เเต่บางทีบางคำพูดของเขามันก็ทำให้เราเสียใจเหมือนกัน เวลาที่เขาไปไหนมาไหนเขาบอกตลอด เเล้วเวลาที่เราไปไหนมาไหนเขาให้เราบอกด้วยว่าไปที่ไหน อะไร อย่างไง กับไค เเล้วกลับตอนไหน  เขากลัวเราโกรธเขา เขาบอกเราว่าเราห้ามหาย  เราก็อยากขอเขาคบนะนี่พูดเลย เเต่มันติดตรงที่ว่าคนๆนี้เขาเฟรนลี่เเละมีคนที่ชอบเขาเยอะ เเต่บกเลยนะว่าเรากลัว กลัวว่าเขาจะไปเป็นของคนอื่น . . . . . . . . .