สวัสดีครับชาวพันทิบ ผมความรักเองครับ
การเขียนกระทู้เหล่านี้เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับตัวผมเองเเละผมรู้สึกว่ามันไม่ควรเอาออกมาเผยเเพร่แบบนี้ผมนี่กำลังทำอะไรอยู่ผมโคตรงงกับตัวเองเลยครับ ช่วยบอกผมทีว่าควรเล่าต่อหรือหยุดเเค่นี้ ?? เอาเป็นว่าถ้าอยากให้ผมเขียนต่อช่วยบอกด้วย ผมไม่สนอะไรเเล้วมันเเย่ครับที่เราเหมือนเป็นคนทำร้ายเขาทางอ้อมเเบบนี้ (ขอโทษด้วยนะ ถ้าเขาได้อ่านเรื่องราวเหล่านี่) ผมจะเขียนต่อนะ ไม่ได้มีเจตนาจะประจาร หรือ พูดเเย่ๆ เเต่มันคือเรื่องจริงผมเเค่อยากระบายออกมา มันรู้สึกดี ที่มีคนรับฟังในสิ่งที่เราอยากพูด ขอบคุณครับ
หลังจากที่เราเลิกกันได้เพียง 2 อาทิตย์เธอก็มีคนใหม่เป็นรุ่นน้องของผมเอง (ผมขอเรียกน้องคนนี้ว่า น้อง นอ) เเฟนผม หลังจากที่เลิกไปก็ไปคบกับเจ้าหมอนี้ ผมเองรู้จากการสังเกตุเเละ Facebook ผมรู้สึกเสียใจมาก เเต่ก็อีกตามเคยเราทำไรไม่าได้เเละยิ่งมาเป็นเเบบนี้ยิ่งหนัก กลับไปรักกันไม่ได้อีกเเล้วด้วยซ้ำ(ในใจอยากรักเเทบตาย) ผมก็ได้เเค่มองเธอมีความสุขกับคนคนนั้นไป น้อง นอ เองก็เป็นรุ่นน้องที่เห็นผมกับเเฟนมาตั้งเเต่เเรกคบกัน ก็นับถือผมเป็นพี่คนนึงผมก็รักน้องมัน เเต่พอเกิดเรื่องเเบบนี้ผมเองทำไรไม่ถูก ใจนึงอยากฆ่ามันใจหนึ่งอยากหนีไปไกลๆ อีกใจก็ยังคงรอ ว่าสักวันเรากับเเฟนเราจะได้กลับมารักกัน เธอสัญญากับผมครับเพราะผมเป็นคนเเรกของเธอ เธอบอกจะไม่มีอะไรกับใคร อักจนกว่าจะเเต่งงาน ผมขอเธอเเบบนั้นเพราะด้วยความคิดถึง เเละ ห่วงใยไม่อยากให้เค้าต้องเจอเรื่องเเย่ๆ หรือเสียตรงนี้ไปกับเรื่องเเบบนั้น เธอกับน้อง นอ คบกันไปเรื่อยๆความสัมพันธ์ก็ดีครับ ผมเห็นน้อง นอมารับ เเฟนผมที่โรงเรียนอยู่บ่อยครั้ง ไปเที่ยวในที่ๆ ผมยังไม่มีโอกาสได้พาเเฟนผมไป ทำอะไรๆหลายอย่าง น้อง นอคนนี้จากเคยนับถือผมก็เเทบจะเหยียบหน้าเลย เหมือนไม่รู้จัก ผมโตเเล้วจึงไม่คิดอะไรมากมาย เเต่เรื่องมันดันเข้ามาอีกครับ วันที่ 10 พฤษภาคม เธอทักผมมาครับ บอกมีอะไรอยากจะคุยด้วยอยากบอก ผมก็รับฟัง เธอบอกว่าเธอมีอะไรกับ น้อง นอคนนั้นเเล้วครับ ขอโทษที่ทำตามสัญญาไม่ได้ เเละให้ผมไม่ต้องยุ่งกับเธออีก เหตุผล เพราะอยากลืมผมเเละคิดว่าจะลืมได้ เลยทำลงไป ผมนี่ทรุดเลย ทำไรไม่ได้อยู่เกือบเดือน น้ำตาจากที่เคยหายไป กลับมาอีกครั้ง มันเเย่กว่าเก่าที่ต้องรู้ ผมใช้เวลาอยู่สักระยะถึงควบคุมความรู้สึกตัวเองได้ หลังจากนั้น เปิดเทอมมาครับ ผมอยู่ มอ6 เธออยู่มอ5 เเน่นอนครับเธอต้องขึ้นมาเรียนห้องที่ผมเคยเรียน เเละโต๊ะที่ผมเคยนั่ง ผมเคยเขียนข้อความถึงเธอไว้ เธอก็คงได้เห็นเเละอ่านมัน เเต่ด้วยความบังเอิญหรืออะไรไม่รู้ ทำให้ผมต้องลงไปหยิบเก้าอี้เเละโต๊ะของห้องเก่าเธอ(ตอนมอ4) ผมเผลอหยิบโต๊ะเธอมาทั้งๆที่ไม่รู้ เเละได้นั่งโต๊ะนั้น ก็ได้เห็นข้อความของเธอที่เธอเขียนถึงผม หนึ่งในนั้นเขียนว่า "รักคงยังไม่พอ เธอคงไม่รับฟัง" เสียใจ ขอโทษ ผมอ่านเเล้วน้ำตาไหลลงบนโต๊ะอย่างไม่ต้องทำอะไร ความรู้สึกทุกอย่างมันกลับมาครับ จากที่เคยโกรธเธอเจียนตาย เคยเสียใจกับสิ่งที่เธอเคยทำมันลืมไปหมด อยากขอเเค่อย่างเดียวคือกลับไปรักเธอผม พยายามพูดกับ ครอบครัวอยู่บ่อยครัง ที่จะขอโอกาสที่จะเปิดรับเธอเข้ามาอีกสักครั้ง เเต่มันก็ไม่ได้ผลครับ ผมก็ต้องเสียใจที่ไม่อาจจะรักเธอได้อีก หรือนี่จะเป็นจุดจบของความรักของเธอเเหละผมครับ เธอกับน้อง นอ รักกันได้สัก2-3เดือน ก็เลิกกันผมเองก็ได้คุยกับเธอ เธอทักมาบ้างผมทักไปบ้าง ทั้งๆที่เธอเป็นคนลบเฟสลบทุกอย่างที่เป็นผม เเต่ผมยังคงเก็บมันไว้ ผมหยิบไดอารี่ที่เธอเคยเขียนให้ โหลเเก้วที่เธอทำให้วันเกิด แปรงสีฟันที่เธอเคยใช้ หวีที่เธอเคยสางผม นมรสสตอเบอรี่ที่เธอชอบ สุกกี้ไก่ที่เธอกินบ่อยๆเวลามาบ้านผม ไออุ่นของเธอ มันยังคงอยู่ ถ้าจะให้ผมสารยายถึงเรื่องของเรามันคงไม่จบเอาเป็นว่าผมยังลืมเธอไม่ได้เลย ในตอนนั้น มันเเย่มาก สุดท้ายเธอกับผม ก็ต้องเลิกคุยกันไปเพราะตัวผมเอง ที่ไล่เธอไป เเละขอจากเธอให้เริ่มต้นใหม่ทั้งคู่เหตุผลเพราะผมทำใจไม่ได้ เเละอยู่เเบบเจ็บๆเเบบนี้ไม่ไหวอีกเเล้ว ต้องยอม เสียใจครั้งเดียวเเละจากไป เธอก็ตกลง ไปคบกับรุ่นน้องอีกคนของผม (ซึ่งเป็นเพื่อนกับน้อง นอ ด้วย น้องคนนี้ขอเรียกว่าน้อง คอ นะครับ) น้องคอกับเเฟนผมเข้ากันได้ด้วยดีเพราะน้องคอเป็นคนเรื่อยเปื่อย สนุกสนาน เธอก็คบกันไปผมขอเธอเช่นเดิมว่าอย่ามีอะไรกับใครอีกเลย เธอก็สัญญา เเต่สุดท้ายก็..... มันเป็นไปไม่ได้หรอกครับ ที่จะห้ามเร่ืองพวกนี้ ผมเองก็เสียใจเเต่ก็ต้องปล่อยมันผ่านไป ณ ตอนนี่เธอเองกับ น้อง คอ ก็คงคบกันต่อไปครับ ผมดีใจกับเธอด้วยที่เธอเจอคนที่เธอต้องการ ผมได้เเต่โทษตัวเองกับสิ่งที่เกิดขึ้น ว่าไม่อาจจะทำให้เรากลับมารักกันได้อีก เคยบอกกับเธอไปว่า เธอไม่น่าทำเเบบนั้นกับเรา เธอไม่น่าทิ้งเราไป ผมเสียใจจริงๆ เเละมันคงเป็นประสบการณ์ที่ผมจะจำไว้ไม่ลืม ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ ขอบคุณที่ทำให้ผู้ชายคนนี้เป็นคนพิเศษที่สุด ขอบคุณที่ทำให้ผู้ชายคนนี้ยิ้ม เเละยอมทำอะไรที่ไม่เคยทำ ขอบคุณที่มาหาทุกอาทิตย์ ที่มีเวลาให้กัน บอกรักเราทั้งๆที่ไม่อยากบอก ทำตามสิ่งที่เราขอ ทั้งๆที่ไม่ชอบ เรารักเธอนะ ขอบคุณสำหรับทุกสิ่ง ขอบคุณเวลาที่เรามีด้วยกัน มันทำให้เราได้รู้ว่า เออเน้อะ เราเองก็เคยได้รักใครสักคนจนหมดหัวใจ จากวันนี้ไปมันจบเเล้ว มันต้องผ่านไป ขอให้เธอโชคดีนะ ขอให้เธอประสบความสำเร็จทุกอย่าง ถ้าไม่อยากทำอะไรก็ไม่ต้องทำ เธออยากเป้นอะไรก็ทำในสิ่งที่เธอชอบ ใครไม่เข้าใจ อย่างน้อยรู้ไว้ว่าเราเข้าใจ สู้ๆนะ เราเป็นกำลังใจให้ เราจะไม่ลืมเธอเลย เราสัญญา ขอบคุณที่ผ่านเข้ามา ขอบคุณจริงๆ
จบบริบูรณ์.........
"สิ่งที่ทำร้ายความรักคือความต้องการและการไม่เข้าใจกัน"
อยากให้คนที่มีความรักตอนนี้รักษามันให้ดีที่สุด อย่าพลาดจนต้องเสียมันไปเเบบผม ขอให้ทุกคนโชคดีกับความรัก สักวันจะมีวันของเรา
by; ความรัก
ความรักที่ไม่ใช่ความรัก Part5 (THE END)
การเขียนกระทู้เหล่านี้เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับตัวผมเองเเละผมรู้สึกว่ามันไม่ควรเอาออกมาเผยเเพร่แบบนี้ผมนี่กำลังทำอะไรอยู่ผมโคตรงงกับตัวเองเลยครับ ช่วยบอกผมทีว่าควรเล่าต่อหรือหยุดเเค่นี้ ?? เอาเป็นว่าถ้าอยากให้ผมเขียนต่อช่วยบอกด้วย ผมไม่สนอะไรเเล้วมันเเย่ครับที่เราเหมือนเป็นคนทำร้ายเขาทางอ้อมเเบบนี้ (ขอโทษด้วยนะ ถ้าเขาได้อ่านเรื่องราวเหล่านี่) ผมจะเขียนต่อนะ ไม่ได้มีเจตนาจะประจาร หรือ พูดเเย่ๆ เเต่มันคือเรื่องจริงผมเเค่อยากระบายออกมา มันรู้สึกดี ที่มีคนรับฟังในสิ่งที่เราอยากพูด ขอบคุณครับ
หลังจากที่เราเลิกกันได้เพียง 2 อาทิตย์เธอก็มีคนใหม่เป็นรุ่นน้องของผมเอง (ผมขอเรียกน้องคนนี้ว่า น้อง นอ) เเฟนผม หลังจากที่เลิกไปก็ไปคบกับเจ้าหมอนี้ ผมเองรู้จากการสังเกตุเเละ Facebook ผมรู้สึกเสียใจมาก เเต่ก็อีกตามเคยเราทำไรไม่าได้เเละยิ่งมาเป็นเเบบนี้ยิ่งหนัก กลับไปรักกันไม่ได้อีกเเล้วด้วยซ้ำ(ในใจอยากรักเเทบตาย) ผมก็ได้เเค่มองเธอมีความสุขกับคนคนนั้นไป น้อง นอ เองก็เป็นรุ่นน้องที่เห็นผมกับเเฟนมาตั้งเเต่เเรกคบกัน ก็นับถือผมเป็นพี่คนนึงผมก็รักน้องมัน เเต่พอเกิดเรื่องเเบบนี้ผมเองทำไรไม่ถูก ใจนึงอยากฆ่ามันใจหนึ่งอยากหนีไปไกลๆ อีกใจก็ยังคงรอ ว่าสักวันเรากับเเฟนเราจะได้กลับมารักกัน เธอสัญญากับผมครับเพราะผมเป็นคนเเรกของเธอ เธอบอกจะไม่มีอะไรกับใคร อักจนกว่าจะเเต่งงาน ผมขอเธอเเบบนั้นเพราะด้วยความคิดถึง เเละ ห่วงใยไม่อยากให้เค้าต้องเจอเรื่องเเย่ๆ หรือเสียตรงนี้ไปกับเรื่องเเบบนั้น เธอกับน้อง นอ คบกันไปเรื่อยๆความสัมพันธ์ก็ดีครับ ผมเห็นน้อง นอมารับ เเฟนผมที่โรงเรียนอยู่บ่อยครั้ง ไปเที่ยวในที่ๆ ผมยังไม่มีโอกาสได้พาเเฟนผมไป ทำอะไรๆหลายอย่าง น้อง นอคนนี้จากเคยนับถือผมก็เเทบจะเหยียบหน้าเลย เหมือนไม่รู้จัก ผมโตเเล้วจึงไม่คิดอะไรมากมาย เเต่เรื่องมันดันเข้ามาอีกครับ วันที่ 10 พฤษภาคม เธอทักผมมาครับ บอกมีอะไรอยากจะคุยด้วยอยากบอก ผมก็รับฟัง เธอบอกว่าเธอมีอะไรกับ น้อง นอคนนั้นเเล้วครับ ขอโทษที่ทำตามสัญญาไม่ได้ เเละให้ผมไม่ต้องยุ่งกับเธออีก เหตุผล เพราะอยากลืมผมเเละคิดว่าจะลืมได้ เลยทำลงไป ผมนี่ทรุดเลย ทำไรไม่ได้อยู่เกือบเดือน น้ำตาจากที่เคยหายไป กลับมาอีกครั้ง มันเเย่กว่าเก่าที่ต้องรู้ ผมใช้เวลาอยู่สักระยะถึงควบคุมความรู้สึกตัวเองได้ หลังจากนั้น เปิดเทอมมาครับ ผมอยู่ มอ6 เธออยู่มอ5 เเน่นอนครับเธอต้องขึ้นมาเรียนห้องที่ผมเคยเรียน เเละโต๊ะที่ผมเคยนั่ง ผมเคยเขียนข้อความถึงเธอไว้ เธอก็คงได้เห็นเเละอ่านมัน เเต่ด้วยความบังเอิญหรืออะไรไม่รู้ ทำให้ผมต้องลงไปหยิบเก้าอี้เเละโต๊ะของห้องเก่าเธอ(ตอนมอ4) ผมเผลอหยิบโต๊ะเธอมาทั้งๆที่ไม่รู้ เเละได้นั่งโต๊ะนั้น ก็ได้เห็นข้อความของเธอที่เธอเขียนถึงผม หนึ่งในนั้นเขียนว่า "รักคงยังไม่พอ เธอคงไม่รับฟัง" เสียใจ ขอโทษ ผมอ่านเเล้วน้ำตาไหลลงบนโต๊ะอย่างไม่ต้องทำอะไร ความรู้สึกทุกอย่างมันกลับมาครับ จากที่เคยโกรธเธอเจียนตาย เคยเสียใจกับสิ่งที่เธอเคยทำมันลืมไปหมด อยากขอเเค่อย่างเดียวคือกลับไปรักเธอผม พยายามพูดกับ ครอบครัวอยู่บ่อยครัง ที่จะขอโอกาสที่จะเปิดรับเธอเข้ามาอีกสักครั้ง เเต่มันก็ไม่ได้ผลครับ ผมก็ต้องเสียใจที่ไม่อาจจะรักเธอได้อีก หรือนี่จะเป็นจุดจบของความรักของเธอเเหละผมครับ เธอกับน้อง นอ รักกันได้สัก2-3เดือน ก็เลิกกันผมเองก็ได้คุยกับเธอ เธอทักมาบ้างผมทักไปบ้าง ทั้งๆที่เธอเป็นคนลบเฟสลบทุกอย่างที่เป็นผม เเต่ผมยังคงเก็บมันไว้ ผมหยิบไดอารี่ที่เธอเคยเขียนให้ โหลเเก้วที่เธอทำให้วันเกิด แปรงสีฟันที่เธอเคยใช้ หวีที่เธอเคยสางผม นมรสสตอเบอรี่ที่เธอชอบ สุกกี้ไก่ที่เธอกินบ่อยๆเวลามาบ้านผม ไออุ่นของเธอ มันยังคงอยู่ ถ้าจะให้ผมสารยายถึงเรื่องของเรามันคงไม่จบเอาเป็นว่าผมยังลืมเธอไม่ได้เลย ในตอนนั้น มันเเย่มาก สุดท้ายเธอกับผม ก็ต้องเลิกคุยกันไปเพราะตัวผมเอง ที่ไล่เธอไป เเละขอจากเธอให้เริ่มต้นใหม่ทั้งคู่เหตุผลเพราะผมทำใจไม่ได้ เเละอยู่เเบบเจ็บๆเเบบนี้ไม่ไหวอีกเเล้ว ต้องยอม เสียใจครั้งเดียวเเละจากไป เธอก็ตกลง ไปคบกับรุ่นน้องอีกคนของผม (ซึ่งเป็นเพื่อนกับน้อง นอ ด้วย น้องคนนี้ขอเรียกว่าน้อง คอ นะครับ) น้องคอกับเเฟนผมเข้ากันได้ด้วยดีเพราะน้องคอเป็นคนเรื่อยเปื่อย สนุกสนาน เธอก็คบกันไปผมขอเธอเช่นเดิมว่าอย่ามีอะไรกับใครอีกเลย เธอก็สัญญา เเต่สุดท้ายก็..... มันเป็นไปไม่ได้หรอกครับ ที่จะห้ามเร่ืองพวกนี้ ผมเองก็เสียใจเเต่ก็ต้องปล่อยมันผ่านไป ณ ตอนนี่เธอเองกับ น้อง คอ ก็คงคบกันต่อไปครับ ผมดีใจกับเธอด้วยที่เธอเจอคนที่เธอต้องการ ผมได้เเต่โทษตัวเองกับสิ่งที่เกิดขึ้น ว่าไม่อาจจะทำให้เรากลับมารักกันได้อีก เคยบอกกับเธอไปว่า เธอไม่น่าทำเเบบนั้นกับเรา เธอไม่น่าทิ้งเราไป ผมเสียใจจริงๆ เเละมันคงเป็นประสบการณ์ที่ผมจะจำไว้ไม่ลืม ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ ขอบคุณที่ทำให้ผู้ชายคนนี้เป็นคนพิเศษที่สุด ขอบคุณที่ทำให้ผู้ชายคนนี้ยิ้ม เเละยอมทำอะไรที่ไม่เคยทำ ขอบคุณที่มาหาทุกอาทิตย์ ที่มีเวลาให้กัน บอกรักเราทั้งๆที่ไม่อยากบอก ทำตามสิ่งที่เราขอ ทั้งๆที่ไม่ชอบ เรารักเธอนะ ขอบคุณสำหรับทุกสิ่ง ขอบคุณเวลาที่เรามีด้วยกัน มันทำให้เราได้รู้ว่า เออเน้อะ เราเองก็เคยได้รักใครสักคนจนหมดหัวใจ จากวันนี้ไปมันจบเเล้ว มันต้องผ่านไป ขอให้เธอโชคดีนะ ขอให้เธอประสบความสำเร็จทุกอย่าง ถ้าไม่อยากทำอะไรก็ไม่ต้องทำ เธออยากเป้นอะไรก็ทำในสิ่งที่เธอชอบ ใครไม่เข้าใจ อย่างน้อยรู้ไว้ว่าเราเข้าใจ สู้ๆนะ เราเป็นกำลังใจให้ เราจะไม่ลืมเธอเลย เราสัญญา ขอบคุณที่ผ่านเข้ามา ขอบคุณจริงๆ
จบบริบูรณ์.........
"สิ่งที่ทำร้ายความรักคือความต้องการและการไม่เข้าใจกัน"
อยากให้คนที่มีความรักตอนนี้รักษามันให้ดีที่สุด อย่าพลาดจนต้องเสียมันไปเเบบผม ขอให้ทุกคนโชคดีกับความรัก สักวันจะมีวันของเรา
by; ความรัก