ความรัก ความผูกพัน และสัตว์เลี้ยง

ผมเขียนในมือถือผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยครับมือใหม่แต่อยากเล่าประสบการณ์สัตว์เลี้ยงตัวแรกและเรื่องเหลือเชื่อ

#เริ่มเลยนะครับ ผมมีสุนัขอยู่ตัวนึงชื่อ TOGTAG (ต๊อกแต๊ก) เป็นสัตว์เลี้ยงตัวแรกที่ได้เลี้ยงเลย เรียกว่าไปขอเจ้าของตั้งแต่ตัวเล็กมาก555
เป็นสุนัขทึ่แปลกมากครับมันฉลาดนะผมว่ามันฉี่นอกบัานเองโดยไม่ได้สอน ถึงเวลาเปิดประตูบ้านปุ๊บทุกเช้ามันจะไปฉี่นอกบ้านเองตลอด
วันไหนที่เปิดสายมันก็จะเห่าตั้งแต่เช้า ( แน่สิก็ปวดฉี่ปวดอึ55 ) มันเป็นหมาที่ เดินทางจากเชียงรายไป สตูล 1000กว่ากิโลได้
ตอนอยู่ในรถนึ่นอนสนิทเลย555 (ทำไมถึงต้องพาไป ? ไป1-2อาทิตย์ใครจะดูแลมัน หาข้าว หาน้ำ ลืมบอกเจ้าหมานึ่มันไม่ยอมให้ใครนอกจาก
เจัาของจับได้เลย ทั้งผม น้อง พี่ พ่อ แม่ เลยรักมันมาก ) มันเป็นหมาที่ตอนเด็กๆผมร้องไห้มันจะเดินมานอนข้างๆตลอดจนหยุดร้อง มันเป็นหมาที่
ไม่ยอมออกจากบริเวณบ้านเลยไปไกลสุดก็ 2-3ร้อยเมตร เวลาที่พ่อผมเอารถไปทำธุระมันจะมานั่งเฝัาหน้ารั้วบ้านตลอดจนกลับ
เวลาแห่งความสุขเริ่มหมดไปเรื่อยๆ ผมโตขึ้น มันยิ่งแก่ลงสิ่งผมไม่อยากให้เกิด มันอยู่กับผมตั้งแต่ ป.1-ม.2 8ปี มันแก่มาก แล้วมันเกิดติดเชื้อที่อวัยวะเพศ
พี่ผมกับแม่อุ้มมันไปส่งคลินิคสัตว์ หมอบอกว่ามันแก่มากแล้วการผ่าตัดเสี่ยง แลัวใหัน้ำเกลือมาแลัวรอดูอาการ มันกินอาหารอะไรไม่ได้เลย เริ่มเบื่ออาหาร
เราจึงพาไปตรวจแล้วพบโรคซ้อนมา ติดเชื้อที่ปอด ฟันมันหักจนกินอาหารแข็งๆไม่ได้ ตอนนั้นมันโทรมมากแลัวทรมาณมาก ไม่สามารถลุกไปไหนได้ละ เพราะ
กินอาหารไม่ได้ กินได้แต่น้ำเกลือ อุจจาระ ฉึ่ มันก็อั้นไม่ได้ละ อาการแย่ลงเรื่อยๆ . . . . .
วันสุดท้ายที่เจอแต๊ก ผมอยู่ ม2 ผมกลับจากโรงเรียน 16.00 ผมกลับมาเปิดประตูอันดับแรกคือผมมาป้อนน้ำ ป้อนข้าวมันแต่สิ่งที่เห็นคือมันนอนนิ่งหายใจแผ่วเบา
อุจจาระ ฉี่ อ้วก กองอยู่ตรงที่นอนมัน ตอนนั้นผมเดินไปหามันลูบหัวมันแลัวบอก "แต๊กไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวพี่พาไปหาหมอ แล้วผ่าตัด แต๊กก็หายแล้ว นะอดทนนะ " ผมรู้ความจริง
มันไม่ได้สวยหรูแบบนั้นผมโทรหาพ่อให้รีบกลับจะได้พาไปหาหมอ แล้วเรียกแม่ เรียกน้องมา ผมร้องไห้หนักเลยตอนนั้นผมกลัว กลัวว่าจะไม่ได้เจอหน้ามันอีก
ตอนนั้นมันหายใจเบามาก ผมเคัาไปลูบหัว ทั้งผมแม่และน้องที่อยู่ตอนนั้นร้องไห้กันหมด และ มันก็หลับตาลง แม่ผมบอกอยากใหัมันสะอาดๆเพราะมันอ้วก ฉึ่ อึ ต่างๆ
บนที่นอนมัน มันไม่สามาคถลุกไปไหนได้ เราจึงอาบน้ำให้มัน และนี่เป็นครั้งสุดท้ายทึ่ผมเจอมัน
________________________________________________________________________________________________
พี่สาวผมเป็นคนรักมันที่สุดในบ้านร้องไห้หนักมาก ร้องไห้ตั้งแต่กลับมาจากโรงเรียนจนหลับไป
ผมเป็นคนนึงที่ทุกคืนผมคิดถึงมันมาก จนร้องไหัแทบทุกวัน และ 3วันหลังจากมันตาย ผมก็ฝันว่า ผมกลับไปบ้านตอน
เด็กก่อนที่จะย้ายบ้านเป็นบ้านที่รับแต๊กมาเลี้ยงตั้งแต่เด็กๆ ผมเดินออกมาจากบ้านมาหน้าบ้านแล้วอยู่ดีๆสัตว์เลี้ยงทึ่
ผมลูบหัวมันก่อนมันจะจากไป กลับวิ่งมาหาผม มันดูคนละแบบก่อนมันจะจากไปเลย ผมรีบไปกอดมัน รู้ได้เลยว่ากลิ่น
มันหอมชมพูอาบน้ำมากมันแข็งแรง มันร่าเริง และมีคนมากับมัน ผมไม่เห็นหนัา หรือ จำไม่ได้ รู้แค่เขรแต่งชุดขาวคล้ายๆ
ชุดสูท เป็นคนจูงมันมา แล้วบอกว่าอยู่ได้ไม่นาน ผมกอดมัน ลูบหัวมันเล่นกับมัน ก่อนที่ผมจะตื่น . . ในฝันมันมีความสุขมาก
ไม่เหมือนก่อนมันจะจากไปเลย .

#จบแลัวครับ ตอนนึ้ผ่านมา 8 ปีแล้วครับ ผมจำทุกอย่างได้เกี่ยวกับมัน หน้าตามัน นิสัยมัน แม้จะผ่านไปแต่ผมก็ไม่เคยเลิกคิดถึงมันเลย

ปล.ผมพิมพ์ในมือถือ และ มือใหม่หัดเขียน ขออภัยหากผิดพลาดด้วยนะครับ
ปล.2 ตอนก่อนมันจะจากไปผมคิดว่ามันต้องรอให้เจ้าของกลับมาเห็นหน้ามันครั้งสุดทัายแล้วค่อยไป
เรื่องความฝันมันเหมือนจริงมากๆครับ คงเป็นแต๊กมาลาผมครั้งสุดท้ายละมั้ง ขอบคุณครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่