บันทึก

บางครั้งเราคล้ายกับว่าการกระทำของเราไร้ทิศทางหรือไร้แบบแผนแต่ผลสุดท้ายกลับวนอยู่ในกรอบนั้นแหละ คล้ายกับว่าเราได้กำหนดทิศทางไว้แล้วเพียงแต่บางทีไม่ได้เดินตรงๆ หรือมีแสงเข้ามารบกวนทำให้ภาพที่คนรอบข้างมองไม่ตรงกับความจริงที่เราตั้งใจให้เกิดขึ้น แต่เราจะไปถือสาอะไรเล่าเหตุเพราะไม่รู้ว่าอะไรจริง อะไรเท็จเท่านั้นหรือ? ในที่สุดวันเวลาก็ผ่านไปแล้วก็วนกลับมาเริ่มต้นใหม่ ผ่อนคลายจิตใจที่ขตรึงเคลียด ผ่อนคลายร่างกายเสียบ้างแล้วเราจะพบว่าสิ่งที่เราแบกไว้ไม่ได้หนักหนาสาหัสอะไรเลย คล้ายกับว่ามันหายไปเลย คล้ายไม่มีตัวตนอยู่เลย