เรื่องมันค่อนข้างเศร้า คือแฟนเรากับแฟนเก่าซึ่งเขาคบกันมาก่อนหน้านี้เป็น 10ปีแล้ว ตอนมาคบกับเราแฟนก็เล่าให้ฟังว่า
เออคนนี้แหละที่พี่เคยแอบคบกันแต่เขามีแฟนแล้ว พี่อยากมีใครที่คบมั่นคงสักคน ไม่อยากเป็นตัวสำรองของใคร
ก็เลยมาคบกับเรา เราก็คิดว่าเขาคงจะตัดใจได้จริงๆ พอเวลาผ่านไปได้สักพัก คงเป็นเพราะเขาเจอกันทุกวัน แอบไปกินข้าวกลางวันกัน
คือทำงานที่เดียวกัน ความสัมพันเริ่มมากขึ้น กลายเป็นว่าความสัมพันของเราลดลง บางทีอยู่ต่อหน้าเรายังคุยเลย
พอขึ้นมาที ก็บอกว่าแค่คุยเล่นๆ ยังไงผู้หญิงคนนั้นก็เลือกแฟนเขา
แต่คือเข้าใจป่ะว่ามันระแวงเวลาเราไม่อยู่กับเขา หรือเขากลับบ้านดึกอ้างว่าทำงาน เราก็ไม่สบายใจ กลายเป็นจิตตกคนเดียว
เคยแอบอ่านข้อความที่เขาแอบคุยกันหวานๆ อ้อนๆ ผู้หญิงแสนงอน หรือเพราะไม่ขี้อ้อน ไม่แสนหวาน ไม่แอ๊บแบ๊ว
จะทำยังไงกับการระแวงครั้งนี้ดีหรือต้องให้แฟนเรากลายเป็นแฟนของคนที่มีแฟนอยู่แล้วจริงๆ
แฟนเป็นกับแฟนที่มีแฟนอยู่แล้ว
เออคนนี้แหละที่พี่เคยแอบคบกันแต่เขามีแฟนแล้ว พี่อยากมีใครที่คบมั่นคงสักคน ไม่อยากเป็นตัวสำรองของใคร
ก็เลยมาคบกับเรา เราก็คิดว่าเขาคงจะตัดใจได้จริงๆ พอเวลาผ่านไปได้สักพัก คงเป็นเพราะเขาเจอกันทุกวัน แอบไปกินข้าวกลางวันกัน
คือทำงานที่เดียวกัน ความสัมพันเริ่มมากขึ้น กลายเป็นว่าความสัมพันของเราลดลง บางทีอยู่ต่อหน้าเรายังคุยเลย
พอขึ้นมาที ก็บอกว่าแค่คุยเล่นๆ ยังไงผู้หญิงคนนั้นก็เลือกแฟนเขา
แต่คือเข้าใจป่ะว่ามันระแวงเวลาเราไม่อยู่กับเขา หรือเขากลับบ้านดึกอ้างว่าทำงาน เราก็ไม่สบายใจ กลายเป็นจิตตกคนเดียว
เคยแอบอ่านข้อความที่เขาแอบคุยกันหวานๆ อ้อนๆ ผู้หญิงแสนงอน หรือเพราะไม่ขี้อ้อน ไม่แสนหวาน ไม่แอ๊บแบ๊ว
จะทำยังไงกับการระแวงครั้งนี้ดีหรือต้องให้แฟนเรากลายเป็นแฟนของคนที่มีแฟนอยู่แล้วจริงๆ