กระทู้นี้ตั้งมาจากความสับสนของตัวเองในวันที่รู้สึกว่าความรักกำลังอิ่มตัว จะทำยังไงดี เลิกเลยดีมั้ย? หรือพยายามทนต่อไปปล่อยให้ทุกอย่างมันดีขึ้นเอง?
เราคบกับแฟนมา5ปีแล้ว ตอนนี้เราอยู่ปี4 ส่วนแฟนเราอายุเท่ากันแต่เค้าทำงานไปด้วย เรียนไปด้วย
สิ่งที่รู้สึกว่าความรักกำลังอิ่มตัว มันเกิดจากตัวเองนี่แหละค่ะ
จากความฝันของผู้หญิงคนนึงที่คิดว่า พอเรียนจบทำงานปีสองปีจะแต่งงาน สร้างครอบครัวที่มีความสุข
แฟนก็เออออห่อหมกว่าเรียนจบเราจะสร้างอนาคตด้วยกัน ถ้าเป็นเมื่อก่อนจะรู้สึกดีทุกครั้งที่เค้าพูดถึงอนาคตของเรา
แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไป เรารำคาญทุกครั้งที่เค้าพูดถึงเรื่องแต่งงาน พูดถึงเรื่องที่มันยังไม่เกิด
ยิ่งใกล้เรียนจบความรู้สึกอยากแต่งงานยิ่งห่างไกลไปทุกที ความรักไม่หวานชื่นเหมือนปีก่อนๆ
คุยโทรศัพกันวันละ3คำไม่ถึง2นาที เจอหน้ากันก็ต้องทะเลาะเรื่องจุกจิก ชวนไปเที่ยวจากที่ไปกัน2คนเค้าคงเริ่มรู้สึกว่ามันไม่สนุก
เลยต้องชวนคนไปเยอะๆ ปัญหาคาราคาซังที่ปล่อยไว้ นานๆผุดมาทีก็ทะเลาะกันที
เราเริ่มรำคาญเวลาเค้าโทรมาคุยกับเรายาวๆได้แค่เรื่องงานทั้งๆที่เราไม่ได้ทำงานเรากำลังเรียนไม่รู้เรื่องการทำงานของเค้าหรอก
แต่เวลาเค้าหงุดหงิดเรื่องงาน โทรมาระบาย บางทีก็พาลใส่เราทั้งๆที่เราแค่ให้คำแนะนำ
บอกเลยว่าเราเฟลทั้งปัญหาปัจจุบันและยิ่งนึกถึงเรื่องเก่าๆที่เค้าเคยทำ
มันทำให้ความรักของเรากำลังมีปัญหา บอกตามตรงก็ไม่ได้อยากเลิกแต่เราสับสน
ว่าจะทำยังไงให้ทุกอย่างมันดีขึ้น แต่ถ้าทนเป็นแบบนี้ต่อไปซักวันก็ต้องเลิกกันอยู่ดี
ส่วนเรื่องเก่าๆที่หลอกหลอนเราจนถึงตอนนี้ มันทำให้รู้สึกว่า กรูทนได้ยังไงว่ะ?
2ครั้งที่เค้านอกใจเรา (มันมีมากกว่า2ครั้ง) แต่นับแค่2ครั้งเพราะมันทำให้เราเสียใจที่สุดแล้วเราก็อยากรู้ว่า
ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นจะทนกับผู้ชายแบบนี้ไหมค่ะ?
ครั้งที่1
เกิดขึ้นตอนเราเรียนอยู่ปี2 เค้าก็พึ่งจบปวส แล้วเริ่มทำงาน
พอเค้าเปลี่ยนสังคมใหม่ อะไรๆก็เปลี่ยนไป
ตอนนั้นเราทำอะไรก็ผิดไปหมด เค้าเป็นคนโมโหร้ายก็ชอบโมโหใส่เรา โวยวายใส่เรา ซึ่งเราไม่ชอบให้ใครทำแบบนี้
ทำไมเราต้องยอมให้เค้าทำแบบนั้นใส่เราว่ะ เราต้องโกหกพ่อกับแม่เพื่อไปหาเค้า มันเป็นความรู้สึกผิดกับพ่อแม่ด้วย
แล้วยิ่งเจอปัญหาพวกนี้ เราก็เครียดมาก
เราเลยตัดปัญหาอยู่มหาลัย (เราเรียนอยู่ตจว แต่บ้านเราอยู่กทม)
ตั้งแต่คบกันมาเราไม่เคยห่างกันเลยต้องเจอกันทุกอาทิต พอห่างกันแบบนี้ เค้าก็ยิ่งเปลี่ยนไป
ยิ่งเค้าทำงาน เค้าก็อ้างว่าไม่มีเวลา
เวลาผู้ชายเปลี่ยนไป อยากบอกว่าผู้หญิงเซ้นแรงนะคะ เปลี่ยนเนียนๆหน่อย
เค้าเริ่มเปลี่ยนพาสFB หวงโทรศัพ ไม่ค่อยโทรหา นอนเร็ว อ้างเหนื่อย ไม่จู้จี้จุกจิกเหมือนเดิม
ไม่สนใจเราห่วงตัวเอง ดูแลตัวเองมากขึ้น แล้วตอนนั้นเค้าก็ไปเที่ยวกับเพื่อนร่วมงานเค้าบ่อย จนน่าสงสัย...
เราเป็นผญ,ที่ผช,หลายคนบอกน่ากลัว เพราะเวลาเราอยากรู้อะไรคือหาทางรู้จนได้
ตอนนั้นเราเลยลองเข้าไลน์เค้าผ่านคอม ก็รู้เรื่องเลยค่ะ...
ข้อความสนทนาในไลน์แบบสรุปคือผู้หญิงคนนั้นมีสามีอยู่แล้วค่ะ เป็นเหมือนเด็กในร้านอาหารที่เค้าไปกินกับเพื่อนที่ทำงาน
แล้วผู้หญิงก็รู้ว่าคนที่คุยอยู่มีแฟนอยู่แล้ว แต่ก็คุย เหมือนจะแอบกินกัน
ช่วงนั้นเราทำอะไรก็ผิดทุกอย่าง อะไรที่เคยงอแงได้ตอนนั้นไม่ได้เลย หาเรื่องทะเลาะ
เราก็รู้อยู่แล้วแต่อยากรู้ว่าเค้าจะเลิกคุยมั้ย จนวันนึงทนไม่ไหวจริงๆ วันที่เราจะกลับบ้าน (เราอยู่หอ)
เราบอกให้เค้ามารับหน่อย เค้าบอกว่าต้องไปซื้อของกับพี่ที่ทำงาน (ปกติเรื่องเราสำคัญสุด)
แต่พอเราไปอ่านในไลน์
เอ(นามสมมติแฟนเรา) ไปเดินเล่นราม2กันมั้ย
บี (นามสมมติ) ไปกับใครมั่ง
เอ ไปกัน2คนไง
บี ไม่ไปกับแฟนหรอ
เอ อยากไปกับพี่บีอ่ะ (อายุมากกว่าหลายปี)
บี มารับสิ อยู่ที่ร้าน
เอ ได้คร้าบบบ
เราเห็นเท่านั้นแหละ เราเลยโทรหา (ตอนนั้นเค้าขับรถกำลังจะไป)
เรา : เธออยู่ไหนอ่ะ
เอ : กำลังไปซื้อของกับพี่เค (พี่ที่ทำงาน)
เรา : แล้วชวนใครไปอีก
เอ : ไปแค่2คน อะไรอีกอ่ะ จับผิดอะไรอีก
เรา : มีเรื่องต้องเคลียกันว่ะ อยากไปไหนก็ไปก่อน กลับแล้วโทรมา
เอ : มีอะไรพูดมาดิว่ะ (ขึ้นเสียง)
เราเลยวางโทรศัพ......
แต่สรุปก็คือผู้หญิงไม่ได้ไปเหมือนสามีนาง (นางเรียกว่าผัว) มารับกลับบ้าน
พอเอกลับมา ด้วยความที่เอเป็นคนโกหกไม่เนียนแต่ชอบบอกว่าไม่ได้โกหกแต่ไม่ได้พูดถึง
เราเลยแคปทุกอย่างที่นางคุยกัน ทุกอย่างตั้งแต่วันแรกจนถึงล่าสุด ส่งไปเป็นไฟล์เลยในเฟสบุ้ค
แล้วบอกว่า โปรดอธิบาย!
ในโทรศัพเอเงียบไป ถามอะไรไม่ตอบสักคำ ยิ่งทำให้เราโมโห
แต่เราสัญญากับตัวเองไว้แล้วว่าจะไม่ทำตัวเป็นเด็กโวยวายอีกต่อไป
เรา : ถ้าเธอไม่อธิบาย เราจะถือว่าที่เราเห็นมันจริงทั้งหมด เธอมีคนอื่น ที่เราทำอะไรก็ผิดไปหมด ไม่ใช่เราผิดจริงๆแต่เพราะเธอมีคนอื่น
เราจะถือว่าทุกอย่างที่เราทำให้เธอเราทำดีที่สุดแล้วแต่เธอไม่อยากได้
พร้อมอธิบายเมื่อไหร่ให้รีบบอกเราจะรอ แต่อย่านานเกินไปความอดทนของเรามีขีดจำกัด (เราพิมบอกทางไลน์)
แล้วเราก็แอดไลน์ไปคุยกับผู้หญิง เพื่อ..
เราต้องการฟังความ2ข้างเพราะเรายังไม่ได้ฟังจากปากเอ เราเลยอยากลองฟังจากพี่บีดู อยากรู้เค้าเป็นผู้หญิงยังไง
ดีจนโดนแฟนเราหลอกมาคุย หรือเลวทั้งคู่ เราอยากรู้แค่นั้น!!!
เรา : พี่ค่ะ พี่คุยกับเออยู่หรอ
บี: ใช่ค่ะ น้องเป็นเมียเอหรอ
เรา :ไม่ใช่ค่ะ เป็นแค่แฟน
บี : ทะเลาะกันหรอ น้องเค้ามาขอเบอพี่ก่อนน่ะ
เรา:แล้วไงค่ะ พี่ก็คุย???
บี: โอ้ยยย พี่ไม่เอาหรอก พี่มีผัวอยู่แล้ว
เรา : (แคปเรื่องเลวๆที่เค้าคุยกันส่งให้) ไม่เอาแล้วคุยทำไมค่ะ
บี: ก็ล่ามโซ่ผัวไว้สิ
เรา:อ้าวพี่ นี่พูดดีด้วยอยู่นะ แก่แล้วช่วยมีสติมากกว่าเด็กกะโหลกอย่างหนูหน่อย
บี:เธออยากให้เลิกคุย เธอก็ไปบอกผัวเธอเอาเอง
เรา:ไม่ได้จะมาบอกให้เลิกคุยกันหรอกค่ะ แค่อยากบอกว่า คนที่มีแฟนอยู่แล้วกับคนที่มีแฟนอยู่แล้ว แอบคุยแอบกินกันแบบนี้ มันเลวค่ะ นรกมีจริงนะพี่
พอคุยกันเราก็รู้เลยว่ามันhereกันทั้งคู่ เราเลยตัดบทสนทนา
วันเดียวกันตอนตี3เอก็โทรมาอธิบาย ว่าความจริงขอเบอให้พี่ที่ทำงาน แต่ผญ ดันมาคุยกับเค้า
ตอนแรกก็คุยกันเล่นๆ เจอกันบ้าง แต่ไม่เคยมีอะไรกัน เพราะผญ ก็มีแฟนอยู่แล้ว
มาขอโทษ ขอโอกาส อยากให้ทุกอย่างดีขึ้น
เรา : ถ้าเธอรู้สึกผิดจริงๆ มันก็ดี แต่เราจะไม่มีวันลืมเรื่องที่เธอทำ เราเสียใจนะ เราไม่รู้ว่าเราจะกลับไปดีกับเธอเหมือนเดิมได้มั้ย เราจะพยายาม
หลังจากวันนั้นเค้าก็ทำดีกับเรา ต่างคนต่างพยายาม แล้วเวลาก็รักษาทุกอย่างจริงๆ
แต่เวลามันลบทุกอย่างไม่ได้เหมือนกัน จนผ่านมาอีก1ปี เข้าปีที่4 …
(4ทุ่มแล้วพรุ่งนี้มาต่อ)
ทำไมเราทนเค้ามาถึงวันนี้ได้ แล้วตอนนี้ความรักมันกำลังอิ่มตัวใช่ไหม? ปสก ความรักกับความสับสน
เราคบกับแฟนมา5ปีแล้ว ตอนนี้เราอยู่ปี4 ส่วนแฟนเราอายุเท่ากันแต่เค้าทำงานไปด้วย เรียนไปด้วย
สิ่งที่รู้สึกว่าความรักกำลังอิ่มตัว มันเกิดจากตัวเองนี่แหละค่ะ
จากความฝันของผู้หญิงคนนึงที่คิดว่า พอเรียนจบทำงานปีสองปีจะแต่งงาน สร้างครอบครัวที่มีความสุข
แฟนก็เออออห่อหมกว่าเรียนจบเราจะสร้างอนาคตด้วยกัน ถ้าเป็นเมื่อก่อนจะรู้สึกดีทุกครั้งที่เค้าพูดถึงอนาคตของเรา
แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไป เรารำคาญทุกครั้งที่เค้าพูดถึงเรื่องแต่งงาน พูดถึงเรื่องที่มันยังไม่เกิด
ยิ่งใกล้เรียนจบความรู้สึกอยากแต่งงานยิ่งห่างไกลไปทุกที ความรักไม่หวานชื่นเหมือนปีก่อนๆ
คุยโทรศัพกันวันละ3คำไม่ถึง2นาที เจอหน้ากันก็ต้องทะเลาะเรื่องจุกจิก ชวนไปเที่ยวจากที่ไปกัน2คนเค้าคงเริ่มรู้สึกว่ามันไม่สนุก
เลยต้องชวนคนไปเยอะๆ ปัญหาคาราคาซังที่ปล่อยไว้ นานๆผุดมาทีก็ทะเลาะกันที
เราเริ่มรำคาญเวลาเค้าโทรมาคุยกับเรายาวๆได้แค่เรื่องงานทั้งๆที่เราไม่ได้ทำงานเรากำลังเรียนไม่รู้เรื่องการทำงานของเค้าหรอก
แต่เวลาเค้าหงุดหงิดเรื่องงาน โทรมาระบาย บางทีก็พาลใส่เราทั้งๆที่เราแค่ให้คำแนะนำ
บอกเลยว่าเราเฟลทั้งปัญหาปัจจุบันและยิ่งนึกถึงเรื่องเก่าๆที่เค้าเคยทำ
มันทำให้ความรักของเรากำลังมีปัญหา บอกตามตรงก็ไม่ได้อยากเลิกแต่เราสับสน
ว่าจะทำยังไงให้ทุกอย่างมันดีขึ้น แต่ถ้าทนเป็นแบบนี้ต่อไปซักวันก็ต้องเลิกกันอยู่ดี
ส่วนเรื่องเก่าๆที่หลอกหลอนเราจนถึงตอนนี้ มันทำให้รู้สึกว่า กรูทนได้ยังไงว่ะ?
2ครั้งที่เค้านอกใจเรา (มันมีมากกว่า2ครั้ง) แต่นับแค่2ครั้งเพราะมันทำให้เราเสียใจที่สุดแล้วเราก็อยากรู้ว่า
ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นจะทนกับผู้ชายแบบนี้ไหมค่ะ?
ครั้งที่1
เกิดขึ้นตอนเราเรียนอยู่ปี2 เค้าก็พึ่งจบปวส แล้วเริ่มทำงาน
พอเค้าเปลี่ยนสังคมใหม่ อะไรๆก็เปลี่ยนไป
ตอนนั้นเราทำอะไรก็ผิดไปหมด เค้าเป็นคนโมโหร้ายก็ชอบโมโหใส่เรา โวยวายใส่เรา ซึ่งเราไม่ชอบให้ใครทำแบบนี้
ทำไมเราต้องยอมให้เค้าทำแบบนั้นใส่เราว่ะ เราต้องโกหกพ่อกับแม่เพื่อไปหาเค้า มันเป็นความรู้สึกผิดกับพ่อแม่ด้วย
แล้วยิ่งเจอปัญหาพวกนี้ เราก็เครียดมาก
เราเลยตัดปัญหาอยู่มหาลัย (เราเรียนอยู่ตจว แต่บ้านเราอยู่กทม)
ตั้งแต่คบกันมาเราไม่เคยห่างกันเลยต้องเจอกันทุกอาทิต พอห่างกันแบบนี้ เค้าก็ยิ่งเปลี่ยนไป
ยิ่งเค้าทำงาน เค้าก็อ้างว่าไม่มีเวลา
เวลาผู้ชายเปลี่ยนไป อยากบอกว่าผู้หญิงเซ้นแรงนะคะ เปลี่ยนเนียนๆหน่อย
เค้าเริ่มเปลี่ยนพาสFB หวงโทรศัพ ไม่ค่อยโทรหา นอนเร็ว อ้างเหนื่อย ไม่จู้จี้จุกจิกเหมือนเดิม
ไม่สนใจเราห่วงตัวเอง ดูแลตัวเองมากขึ้น แล้วตอนนั้นเค้าก็ไปเที่ยวกับเพื่อนร่วมงานเค้าบ่อย จนน่าสงสัย...
เราเป็นผญ,ที่ผช,หลายคนบอกน่ากลัว เพราะเวลาเราอยากรู้อะไรคือหาทางรู้จนได้
ตอนนั้นเราเลยลองเข้าไลน์เค้าผ่านคอม ก็รู้เรื่องเลยค่ะ...
ข้อความสนทนาในไลน์แบบสรุปคือผู้หญิงคนนั้นมีสามีอยู่แล้วค่ะ เป็นเหมือนเด็กในร้านอาหารที่เค้าไปกินกับเพื่อนที่ทำงาน
แล้วผู้หญิงก็รู้ว่าคนที่คุยอยู่มีแฟนอยู่แล้ว แต่ก็คุย เหมือนจะแอบกินกัน
ช่วงนั้นเราทำอะไรก็ผิดทุกอย่าง อะไรที่เคยงอแงได้ตอนนั้นไม่ได้เลย หาเรื่องทะเลาะ
เราก็รู้อยู่แล้วแต่อยากรู้ว่าเค้าจะเลิกคุยมั้ย จนวันนึงทนไม่ไหวจริงๆ วันที่เราจะกลับบ้าน (เราอยู่หอ)
เราบอกให้เค้ามารับหน่อย เค้าบอกว่าต้องไปซื้อของกับพี่ที่ทำงาน (ปกติเรื่องเราสำคัญสุด)
แต่พอเราไปอ่านในไลน์
เอ(นามสมมติแฟนเรา) ไปเดินเล่นราม2กันมั้ย
บี (นามสมมติ) ไปกับใครมั่ง
เอ ไปกัน2คนไง
บี ไม่ไปกับแฟนหรอ
เอ อยากไปกับพี่บีอ่ะ (อายุมากกว่าหลายปี)
บี มารับสิ อยู่ที่ร้าน
เอ ได้คร้าบบบ
เราเห็นเท่านั้นแหละ เราเลยโทรหา (ตอนนั้นเค้าขับรถกำลังจะไป)
เรา : เธออยู่ไหนอ่ะ
เอ : กำลังไปซื้อของกับพี่เค (พี่ที่ทำงาน)
เรา : แล้วชวนใครไปอีก
เอ : ไปแค่2คน อะไรอีกอ่ะ จับผิดอะไรอีก
เรา : มีเรื่องต้องเคลียกันว่ะ อยากไปไหนก็ไปก่อน กลับแล้วโทรมา
เอ : มีอะไรพูดมาดิว่ะ (ขึ้นเสียง)
เราเลยวางโทรศัพ......
แต่สรุปก็คือผู้หญิงไม่ได้ไปเหมือนสามีนาง (นางเรียกว่าผัว) มารับกลับบ้าน
พอเอกลับมา ด้วยความที่เอเป็นคนโกหกไม่เนียนแต่ชอบบอกว่าไม่ได้โกหกแต่ไม่ได้พูดถึง
เราเลยแคปทุกอย่างที่นางคุยกัน ทุกอย่างตั้งแต่วันแรกจนถึงล่าสุด ส่งไปเป็นไฟล์เลยในเฟสบุ้ค
แล้วบอกว่า โปรดอธิบาย!
ในโทรศัพเอเงียบไป ถามอะไรไม่ตอบสักคำ ยิ่งทำให้เราโมโห
แต่เราสัญญากับตัวเองไว้แล้วว่าจะไม่ทำตัวเป็นเด็กโวยวายอีกต่อไป
เรา : ถ้าเธอไม่อธิบาย เราจะถือว่าที่เราเห็นมันจริงทั้งหมด เธอมีคนอื่น ที่เราทำอะไรก็ผิดไปหมด ไม่ใช่เราผิดจริงๆแต่เพราะเธอมีคนอื่น
เราจะถือว่าทุกอย่างที่เราทำให้เธอเราทำดีที่สุดแล้วแต่เธอไม่อยากได้
พร้อมอธิบายเมื่อไหร่ให้รีบบอกเราจะรอ แต่อย่านานเกินไปความอดทนของเรามีขีดจำกัด (เราพิมบอกทางไลน์)
แล้วเราก็แอดไลน์ไปคุยกับผู้หญิง เพื่อ..
เราต้องการฟังความ2ข้างเพราะเรายังไม่ได้ฟังจากปากเอ เราเลยอยากลองฟังจากพี่บีดู อยากรู้เค้าเป็นผู้หญิงยังไง
ดีจนโดนแฟนเราหลอกมาคุย หรือเลวทั้งคู่ เราอยากรู้แค่นั้น!!!
เรา : พี่ค่ะ พี่คุยกับเออยู่หรอ
บี: ใช่ค่ะ น้องเป็นเมียเอหรอ
เรา :ไม่ใช่ค่ะ เป็นแค่แฟน
บี : ทะเลาะกันหรอ น้องเค้ามาขอเบอพี่ก่อนน่ะ
เรา:แล้วไงค่ะ พี่ก็คุย???
บี: โอ้ยยย พี่ไม่เอาหรอก พี่มีผัวอยู่แล้ว
เรา : (แคปเรื่องเลวๆที่เค้าคุยกันส่งให้) ไม่เอาแล้วคุยทำไมค่ะ
บี: ก็ล่ามโซ่ผัวไว้สิ
เรา:อ้าวพี่ นี่พูดดีด้วยอยู่นะ แก่แล้วช่วยมีสติมากกว่าเด็กกะโหลกอย่างหนูหน่อย
บี:เธออยากให้เลิกคุย เธอก็ไปบอกผัวเธอเอาเอง
เรา:ไม่ได้จะมาบอกให้เลิกคุยกันหรอกค่ะ แค่อยากบอกว่า คนที่มีแฟนอยู่แล้วกับคนที่มีแฟนอยู่แล้ว แอบคุยแอบกินกันแบบนี้ มันเลวค่ะ นรกมีจริงนะพี่
พอคุยกันเราก็รู้เลยว่ามันhereกันทั้งคู่ เราเลยตัดบทสนทนา
วันเดียวกันตอนตี3เอก็โทรมาอธิบาย ว่าความจริงขอเบอให้พี่ที่ทำงาน แต่ผญ ดันมาคุยกับเค้า
ตอนแรกก็คุยกันเล่นๆ เจอกันบ้าง แต่ไม่เคยมีอะไรกัน เพราะผญ ก็มีแฟนอยู่แล้ว
มาขอโทษ ขอโอกาส อยากให้ทุกอย่างดีขึ้น
เรา : ถ้าเธอรู้สึกผิดจริงๆ มันก็ดี แต่เราจะไม่มีวันลืมเรื่องที่เธอทำ เราเสียใจนะ เราไม่รู้ว่าเราจะกลับไปดีกับเธอเหมือนเดิมได้มั้ย เราจะพยายาม
หลังจากวันนั้นเค้าก็ทำดีกับเรา ต่างคนต่างพยายาม แล้วเวลาก็รักษาทุกอย่างจริงๆ
แต่เวลามันลบทุกอย่างไม่ได้เหมือนกัน จนผ่านมาอีก1ปี เข้าปีที่4 …
(4ทุ่มแล้วพรุ่งนี้มาต่อ)