สวัสดีค่ะนี่เป็นกระทู้แรกของดิฉันนะคะ ผิดพลาดยังไงขอโทษก่อนน้า อย่าว่าเค้านะ 🙏
ก็ขอเกริ่นก่อนนะคะว่าเรื่องที่จะมาเล่าเนี่ยเป็นเรื่องของเราเอง เราเชื่อว่าในช่วงนึงของชีวิตแต่ละกันก็ต้องเจอกับเรื่องความรัก
ค่ะเริ่มเรื่องเลยนะคะ คือเรารู้จักกับผช.คนหนึ่ง ขอแทนชื่อเค้าว่า เอ นะคะ คือจะว่าเค้าเป็นรักแรกของเราก็ว่าได้แต่เป็นรักข้างเดียวนะคะ
เรากับเอรู้จักกันโดยบังเอิญซึ่งเอเนี่ยเป็นเพื่อนของเพื่อนเรา ยอมรับค่ะว่าแวบแรกที่เห็นอ่ะจะพูดไงดี ตกหลุมรักเลยแต่ตอนนั้นก็ไม่คิดนะคะว่าจะคิดเกินเลยมาขนาดนี้ ตอนนั้นเราอยู่ม.2 ค่ะ เริ่มแรกเลยด้วยความที่เค้าน่ารัก ออกแนวเป็นคนขี้เล่น มันทำให้เรารู้สึกดีกับเค้าค่ะแต่ก็ไม่มากมายอะไรหลังจากนั้นเราก็เริ่มติดต่อกับเค้าทาง hi5 แล้วก็มาเป็น msn ค่ะคุยกับมาสักพักแบบเออชอบคนนี้ว่ะ รู้สึกว่าเราชอบเค้าขึ้นมาจริงๆละก็คุยไปเรื่อยๆ ละเราก็ขอเบอร์เค้าค่ะเค้าก็ให้มา ขอบอกก่อนนะว่าเราเป็นคนที่คิดอะไรรู้สึกยังไงก็แสดงออกตรงๆเลยค่ะ ตอนคุยโทรศัพท์กันแรกๆเค้าก็มีหยอดมุกเสี่ยวๆใส่เราบ้างไรบ้าง ก็เขินดีค่ะ เวลาเจอกันทีรร.ก็ยิ้มทักทายกันบ้าง ห้องเรากับห้องเอห่างกัน2ห้อง เวลาเปลี่ยนคาบเรียนแล้วเค้าเดินผ่านห้องเรามันเหมือนมีผีเสื้อบินอยู่ในท้องอ่ะ รู้สึกใจเต้นแรงเวลาเจอกันหรือแค่คิดถึงเอ เหมือนคนบ้ายังไงไม่รู้555 จนผ่านไปปีนึงเราอยู่ม.3 ละ ก็ยังคุยกันเหมือนเดิมจนวันนี้เราเลือกที่จะบอกความรู้สึกของเราไปตรงๆ เวลาที่เราอัดอั้นกับเรื่องอะไรมากๆพอเราได้ระบายน้ำตามันก็ไหลเองอ่ะ พอเราพูดความรู้สึกเราไปก็ร้องไห้เลยอ่ะ เค้าก็น้ำเสียงตกใจนิดๆปนอึ้งแล้วก็ถามเราว่าร้องไห้ทำไมน้ำเสียงเชิงปลอบอ่ะ เราก็แบบไม่รู้ว่ะ แล้วเราก็ขอวางสาย หลังจากนั้นเราก็ห่างกันมาสักพักเวลาเจอกันที่รร.ก็แค่ยิ้มนิดหหน่อยก็เดินแยกกันไป จนจบม.3เค้าก็ย้ายรร.ไป
เดี๋ยวมาต่อนะคะ
4ปีกับผู้ชายคนนึงควรรอเค้าดีมั้ย?
ก็ขอเกริ่นก่อนนะคะว่าเรื่องที่จะมาเล่าเนี่ยเป็นเรื่องของเราเอง เราเชื่อว่าในช่วงนึงของชีวิตแต่ละกันก็ต้องเจอกับเรื่องความรัก
ค่ะเริ่มเรื่องเลยนะคะ คือเรารู้จักกับผช.คนหนึ่ง ขอแทนชื่อเค้าว่า เอ นะคะ คือจะว่าเค้าเป็นรักแรกของเราก็ว่าได้แต่เป็นรักข้างเดียวนะคะ
เรากับเอรู้จักกันโดยบังเอิญซึ่งเอเนี่ยเป็นเพื่อนของเพื่อนเรา ยอมรับค่ะว่าแวบแรกที่เห็นอ่ะจะพูดไงดี ตกหลุมรักเลยแต่ตอนนั้นก็ไม่คิดนะคะว่าจะคิดเกินเลยมาขนาดนี้ ตอนนั้นเราอยู่ม.2 ค่ะ เริ่มแรกเลยด้วยความที่เค้าน่ารัก ออกแนวเป็นคนขี้เล่น มันทำให้เรารู้สึกดีกับเค้าค่ะแต่ก็ไม่มากมายอะไรหลังจากนั้นเราก็เริ่มติดต่อกับเค้าทาง hi5 แล้วก็มาเป็น msn ค่ะคุยกับมาสักพักแบบเออชอบคนนี้ว่ะ รู้สึกว่าเราชอบเค้าขึ้นมาจริงๆละก็คุยไปเรื่อยๆ ละเราก็ขอเบอร์เค้าค่ะเค้าก็ให้มา ขอบอกก่อนนะว่าเราเป็นคนที่คิดอะไรรู้สึกยังไงก็แสดงออกตรงๆเลยค่ะ ตอนคุยโทรศัพท์กันแรกๆเค้าก็มีหยอดมุกเสี่ยวๆใส่เราบ้างไรบ้าง ก็เขินดีค่ะ เวลาเจอกันทีรร.ก็ยิ้มทักทายกันบ้าง ห้องเรากับห้องเอห่างกัน2ห้อง เวลาเปลี่ยนคาบเรียนแล้วเค้าเดินผ่านห้องเรามันเหมือนมีผีเสื้อบินอยู่ในท้องอ่ะ รู้สึกใจเต้นแรงเวลาเจอกันหรือแค่คิดถึงเอ เหมือนคนบ้ายังไงไม่รู้555 จนผ่านไปปีนึงเราอยู่ม.3 ละ ก็ยังคุยกันเหมือนเดิมจนวันนี้เราเลือกที่จะบอกความรู้สึกของเราไปตรงๆ เวลาที่เราอัดอั้นกับเรื่องอะไรมากๆพอเราได้ระบายน้ำตามันก็ไหลเองอ่ะ พอเราพูดความรู้สึกเราไปก็ร้องไห้เลยอ่ะ เค้าก็น้ำเสียงตกใจนิดๆปนอึ้งแล้วก็ถามเราว่าร้องไห้ทำไมน้ำเสียงเชิงปลอบอ่ะ เราก็แบบไม่รู้ว่ะ แล้วเราก็ขอวางสาย หลังจากนั้นเราก็ห่างกันมาสักพักเวลาเจอกันที่รร.ก็แค่ยิ้มนิดหหน่อยก็เดินแยกกันไป จนจบม.3เค้าก็ย้ายรร.ไป
เดี๋ยวมาต่อนะคะ