บอกเล่า... ปรึกษา... หาคำแนะนำ... หาแรงใจ...

จากกระทู้นี้... http://pantip.com/topic/32786394 ทำให้เราอยากเล่ามากเลย

เรากับแฟนห่างกันเกือบ 19 ปี ขาดอีก 7 วัน ฮ่าๆๆ
แฟนเราเป็นผู้หญิงนะคะ อายุมากกว่า เราต่างคนต่างทำงานที่สายงานไม่ตรงกันเลยสักนิด แปลกเนอะ
เราเจอกันในเน็ต ตอนแรกเราไม่รู้อายุกันและกันคะ คุยกันสนุกมากๆ เค้าจะแทนตัวเองว่าพี่ เราก็เออออห่อหมกไปว่าเป็นน้อง
คุยกันแค่เดือนเดียวเหมือนเป็นปี เราเลยบอกอายุเรากับเค้าไป แต่พี่เค้าไม่บอกอายุเค้า แล้วเค้าก็ทำตัวห่างๆกับเรานิดนึง  (เหมือนจะพยายามหักห้ามใจ ฮ่าๆๆ //เราถามเค้าตอนคบกันแล้ว)
คุยกันต่อมาสักพัก พี่เค้าก็บอกอายุเค้าคะ แอบตกใจนิดนึง ตอนนั้นอายุเป็นเพียงตัวเลขมากๆๆ
เราเจอกันตอนรู้จักกันได้สัก สองเดือนครึ่ง เหมือนเราก็พยายามหักห้ามใจ แต่...ก็อีกละ ห้ามไม่ไหว สุดท้าย เราก็ขอพี่เค้าเป็นแฟน แต่พี่เค้าก็คิดอยู่นานมากกก เรายังเด็กเจอใครได้อีกเยอะ ยังสนุกได้อีก แต่สุดท้าย เราก็คบกันมาได้ 4 ปีแล้ว
ตอนที่คบกัน เราจะเหมือนผลัดกันทำตัวเป็นเด็ก เอาแต่ใจกันบ้าง งอนกันบ้างในบ้างที แต่ที่แปลกคือ ตลอดเวลาที่คบกันมา เราไม่เคยทะเลาะกันเลย ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน แต่เราก็มุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งกันตลอดนะ
ย้อนกลับไปนิสนึง สมัยที่คบกันใหม่ๆ เราอยู่คอนโด พี่เค้าก็มาหาแทบทุกอาทิตย์เลยคะ จากบ้านเค้ามาคอนโดที่พักนี่สัก 20 กิโลได้ พี่เค้าก็ขับมาหานะ ไม่มีบ่นสักนิดเลยอ่ะ -///-
แต่ตอนนี้เราย้ายกลับมาอยู่บ้านแม่ละ มันไม่เหมือนก่อน จากที่เคยได้มีอะไรกันทุกอาทิตย์ เปลี่ยนไปเดือนละครั้ง อันนี้ไม่ซีเรียสนะ แต่แค่แอบหื่นนิดๆ
แล้วอะไรๆมันเปลี่ยนไป เราก็ไม่กล้าพาพี่เค้ามารู้จักกับที่บ้านเรา เพราะอายุพี่เค้าน้อยกว่าแม่เราแค่ปีนิดๆเอง T^T ประเด็นมันอยู่ที่ตรงนี้เลยยยล่ะ
แต่... เราก็ไปบ้านพี่เค้านะ บ่อยๆ เพราะหน้าเราแก่ เนียนอยู่ ??? เหรอเปล่าหว่า??? พี่เค้าก็อยู่กะพี่น้องและก็แม่

เราไม่รู้จะควรบอกที่บ้านยังไงดี ที่ผ่านมาเราก็แอบโกหกไปนิสนึงงงด้วยละ แต่ที่บ้านรู้นะคบกับผู้หญิงอ่ะคะ เฮ้อ บอกไม่ถูกเลย
ตอนนี้เราอยากจะทำอะไรๆให้มันชัดเจน เลยไม่รู้จะเริ่มยังไงตรงไหน เราชัดเจนกับพี่เค้านะ แต่ที่บ้านเรานี่ละปัญหา เราไม่รู้จะคุยยังไง เฮ้อ...

อีกอย่างเรากับพี่เค้าวางอนาคตร่วมกันมาระยะนึงแล้วว่าต่อไป ชีวิตคู่เราใช้แบบไหน ถ้าได้อยู่ด้วยกัน

เอ่อ คุณแม่ของเราอายุ 40-50 นะคะ

ถ้าคุณเป็นเรา จะทำยังไงดีคะ มันยากมากเลยที่จะรวบรวมมความกล้าออกไปอ่ะคะ ฝ่ายเรา เราว่าเรากล้านะ
แต่!! ถ้าคุณเป็นพี่เค้า คุณจะกล้ามาบ้านเราไหม ฮ่าๆๆ ตอนนี้พี่เค้าไม่กล้าละ เศร้าจัง มันคงยากเนอะ เฮ้อ
อ่อ.. แต่ถ้าคุณเป็นคุณแม่ของเรา ที่ต้องเจอกับลูกสะใภ้ แบบนี้จะยังไงคะ เผื่อจะได้คิดไว้ไปรับมือ

ปล.จริงๆก็แค่อยากบ่น และระบายความในใจเท่านั้นอ่ะคะ ถ้าใครอยากรู้เบื้องลึกตื้นหนาบางมากกว่านี้ ก็ยินดีมาเพิ่มคะ
ปลล. นี่ชีวิตจริงนะคะ มากๆๆๆ อาจจะดูไม่น่าเชื่อก็เถอะ ว่าจะเขียนเป็นนิยายละ ฮ่าๆ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่