โยม:
เวลาที่ทำสมาธิกระผมจะไม่ให้จิตดิ่งลงลึกมากนัก คือ จะประคองจิตไว้แล้วจะพิจารณาที่ตัวผู้รู้ พยายามลงที่ไตรลักษณ์
มันจะมีอาการเป็นอย่างนี้ครับ เมื่อจับตัวผู้รู้ได้อยู่หมัดแล้วจะเกิดอาการรู้สึกว่า มีการแบ่งเป็นสองอย่าง
ตัวรู้ตัวไปสัมผัสทุกสิ่งที่มีมา ตัวที่มาสัมผัส เมื่อพิจารณาลงไป ตัวที่มาสัมผัสนี้จะเห็นว่ามันไม่เที่ยง เกิดผุดอยู่ตลอดเวลา
และเป็นอยู่ของมันต่างหาก แต่ตัวที่ไปสัมผัสหรือตัวผู้รู้มันวกวน พิจารณาลงไตรลักษณ์ โดยเฉพาะข้ออนัตตา
ถ้ามันชัดขึ้นมา เหมือนกับว่าโลกนี้ไม่มีอะไรเลยที่เป็นเรา มีแต่สองสิ่งคือตัวที่สัมผัสและสิ่งสัมผัส
แต่พิจารณาตัวนี้ให้มันชัดยากมากๆ มันจะยึดตัวรู้อย่างแน่น พิจารณากายให้เป็นธาตุยังพอทำได้
แต่ถ้าพิจารณาตัวนี้มันจะคอยวิ่งมายึดเป็นตัวตนอย่างเร็ว ตัวที่ไปสัมผัสทุกสิ่งนี้มันอะไรแน่ครับ กระผมรู้สึกว่าทุกอย่างอยู่ที่นั้น
แล้วเวลาที่พิจารณาลงไตรลักษณ์ทำไมมันวกวนและทำยากมากครับ ผมปฏิบัติอยู่นี้ผิดถูกอย่างไรโปรดชี้แจงด้วยครับ
หลวงตา: เรื่องทำความสงบให้จิตนิ่งสงบให้ทำบ้างนะ อันนี้การพิจารณานี้ออกเป็นกาลเป็นเวลา
พื้นฐานของจิตที่จะแน่นหนามั่นคงต่อการพิจารณาต่อไปนั้นเป็นเรื่องของความสงบเป็นพื้นฐาน
จิตมีสมาธิมันจะพิจารณาของมันละเอียดลออ
ถ้าจิตไม่มีฐานนี้มันวอกแวก พิจารณาไปอะไรก็วอกแวก
เพราะฉะนั้นท่านถึงสอนเรื่องศีล สมาธิ ปัญญา เมื่อปัญญามีสมาธิอบรมแล้วย่อมมีผลมาก เรียกว่าเดินได้คล่องตัว
ถ้าไม่มีสมาธิหนุนนี้มันแฉลบไปนู้นแฉลบไปนี้ ท่านจึงสอนให้มีสมาธิเป็นเครื่องหนุน อิ่มอารมณ์ ใจมีสมาธิใจอิ่มอารมณ์
พิจารณาอะไรก็ชัดเจนๆ
ถ้าใจไม่มีสมาธิมันหิวโหย พิจารณาอันนี้มันแฉลบไปนู้นแฉลบไปนี้ เลยไม่เกิดปัญญา
มีแต่สัญญาอารมณ์เป็นกิเลสไปหมดเสีย
โยม: กราบเรียนครับเวลาที่ทำสมาธิ กระผมจะไม่ให้จิตดิ่งลงลึกมากนัก คือจะประคองจิตไว้แล้วจะพิจารณาที่ตัวผู้รู้
หลวงตา: มันจะลงไปไหนให้มันลง บอกงี้ก่อนนะ
มันจะลงไปไหนผู้รู้นี่อยู่กับตัว
มันจะลงไปไหนไม่ละผู้รู้ มันจะรู้ของมันเอง มันจะลงก็ให้มันลงความรู้นี่ เหมือนเราลงบ่อเราก็ลงเอง เราขึ้นบ่อเราก็ขึ้น
ความรู้อยู่กับเรา เข้าใจไหม
โยม : ต้องบอกให้ลงลึกไปเลยม่ต้องประคองจิต
หลวงตา: ไม่ต้องประคอง
แต่ว่าอย่าละผู้รู้กับสตินะ เอาให้อยู่นั้น มันจะลงไปไหนลง
ปล่อยมันไปเข้าใจเหรอ
------------------------
เนื้อหาบางส่วนจาก
http://www.luangta.com/thamma_forum/forum_detail.php?cgiForumID=906
พิจารณาอันนี้มันแฉลบไปนู้นแฉลบไปนี้
เวลาที่ทำสมาธิกระผมจะไม่ให้จิตดิ่งลงลึกมากนัก คือ จะประคองจิตไว้แล้วจะพิจารณาที่ตัวผู้รู้ พยายามลงที่ไตรลักษณ์
มันจะมีอาการเป็นอย่างนี้ครับ เมื่อจับตัวผู้รู้ได้อยู่หมัดแล้วจะเกิดอาการรู้สึกว่า มีการแบ่งเป็นสองอย่าง
ตัวรู้ตัวไปสัมผัสทุกสิ่งที่มีมา ตัวที่มาสัมผัส เมื่อพิจารณาลงไป ตัวที่มาสัมผัสนี้จะเห็นว่ามันไม่เที่ยง เกิดผุดอยู่ตลอดเวลา
และเป็นอยู่ของมันต่างหาก แต่ตัวที่ไปสัมผัสหรือตัวผู้รู้มันวกวน พิจารณาลงไตรลักษณ์ โดยเฉพาะข้ออนัตตา
ถ้ามันชัดขึ้นมา เหมือนกับว่าโลกนี้ไม่มีอะไรเลยที่เป็นเรา มีแต่สองสิ่งคือตัวที่สัมผัสและสิ่งสัมผัส
แต่พิจารณาตัวนี้ให้มันชัดยากมากๆ มันจะยึดตัวรู้อย่างแน่น พิจารณากายให้เป็นธาตุยังพอทำได้
แต่ถ้าพิจารณาตัวนี้มันจะคอยวิ่งมายึดเป็นตัวตนอย่างเร็ว ตัวที่ไปสัมผัสทุกสิ่งนี้มันอะไรแน่ครับ กระผมรู้สึกว่าทุกอย่างอยู่ที่นั้น
แล้วเวลาที่พิจารณาลงไตรลักษณ์ทำไมมันวกวนและทำยากมากครับ ผมปฏิบัติอยู่นี้ผิดถูกอย่างไรโปรดชี้แจงด้วยครับ
หลวงตา: เรื่องทำความสงบให้จิตนิ่งสงบให้ทำบ้างนะ อันนี้การพิจารณานี้ออกเป็นกาลเป็นเวลา
พื้นฐานของจิตที่จะแน่นหนามั่นคงต่อการพิจารณาต่อไปนั้นเป็นเรื่องของความสงบเป็นพื้นฐาน
จิตมีสมาธิมันจะพิจารณาของมันละเอียดลออ ถ้าจิตไม่มีฐานนี้มันวอกแวก พิจารณาไปอะไรก็วอกแวก
เพราะฉะนั้นท่านถึงสอนเรื่องศีล สมาธิ ปัญญา เมื่อปัญญามีสมาธิอบรมแล้วย่อมมีผลมาก เรียกว่าเดินได้คล่องตัว
ถ้าไม่มีสมาธิหนุนนี้มันแฉลบไปนู้นแฉลบไปนี้ ท่านจึงสอนให้มีสมาธิเป็นเครื่องหนุน อิ่มอารมณ์ ใจมีสมาธิใจอิ่มอารมณ์
พิจารณาอะไรก็ชัดเจนๆ ถ้าใจไม่มีสมาธิมันหิวโหย พิจารณาอันนี้มันแฉลบไปนู้นแฉลบไปนี้ เลยไม่เกิดปัญญา
มีแต่สัญญาอารมณ์เป็นกิเลสไปหมดเสีย
โยม: กราบเรียนครับเวลาที่ทำสมาธิ กระผมจะไม่ให้จิตดิ่งลงลึกมากนัก คือจะประคองจิตไว้แล้วจะพิจารณาที่ตัวผู้รู้
หลวงตา: มันจะลงไปไหนให้มันลง บอกงี้ก่อนนะ มันจะลงไปไหนผู้รู้นี่อยู่กับตัว
มันจะลงไปไหนไม่ละผู้รู้ มันจะรู้ของมันเอง มันจะลงก็ให้มันลงความรู้นี่ เหมือนเราลงบ่อเราก็ลงเอง เราขึ้นบ่อเราก็ขึ้น
ความรู้อยู่กับเรา เข้าใจไหม
โยม : ต้องบอกให้ลงลึกไปเลยม่ต้องประคองจิต
หลวงตา: ไม่ต้องประคอง แต่ว่าอย่าละผู้รู้กับสตินะ เอาให้อยู่นั้น มันจะลงไปไหนลง
ปล่อยมันไปเข้าใจเหรอ
------------------------
เนื้อหาบางส่วนจาก
http://www.luangta.com/thamma_forum/forum_detail.php?cgiForumID=906