เคยหลงรัก "คนในโลกออนไลน์ไหม?"

อมยิ้ม17อมยิ้ม17อมยิ้ม17

             เรื่องของเราเริ่มมาตั้งแต่ช่วง ม.5 ช่วงนั้นติดเล่น hi5 และ MSN (บ่งบอกอายุนะเนี่ย อิอิ) ต้องบอกก่อนว่าตอนนั้นที่บ้านไม่ติดเน็ต เราเล่นแอร์การ์ด (สัญณาญedge) เล่นแบบเติมเงินทุกวัน ตอนนั้นไม่รู้สรรหาเงินจากไหนมาเติมนัก เพราะได้ค่าขนมวันละ 50 บาท แต่เพราะความเหงาแม่ไปดูแลป้าที่ป่วย พ่อแยกทางกับแม่ เราอยู่บ้านกับพี่ชายสองคน ไม่รู้จะคุยกับใครก็เลยเล่นแต่เน็ตทุกวัน จนวันนึงเราก็โหลดMSNมาเล่น ไปหาอีเมลของผู้ชายในเว็บหนึ่ง (ดูแรดเนอะ ฮ่าๆ) เราก็เข้าไปดูรูปว่าคนไหนถูกชะตาก็จะแอดไป นอกจากไปขอแอดเป็นเพื่อนเขาแล้ว เราก็ลงของเราไว้ให้คนอื่นแอดมาเหมือนกัน (แต่กว่าเขาจะรับ กว่าใครจะแอดมามันไม่ง่ายเหมือนในตอนนี้ที่มีแอฟในโทรศัพท์ที่ติดตัวตลอดเวลา แต่MSNต้องเล่นกับคอม ต้องรอเวลาว่างตรงกัน เน็ตก็ยังไม่มีแทบทุกบ้าน ต้องมาเปิดคอมรอจนกว่าจะเห็นจุดสีเขียวในMSn แล้วรอเขาทักมา ) ช่วงนั้นเล่นMSNทุกวัน เลิกเรียนก็สมัครเน็ตเปิดคอมก่อนเลย ออนเอ็มรอทุกวัน รอเขาทักมาทุกวัน เราเล่นจนดึกตื่นสายทุกวัน  จะมีคนถูกคออยู่สองสามคน แล้วมีหนึ่งในนั้นที่เรารู้สึกดีกับเขามาก เขาเป็นเด็กผู้ชาย มอปลายคนนึงที่อยู่กรุงเทพ (เราอยู่ต่างจังหวัด) เรียนอยู่โรงเรียนชายล้วนมีชื่อแห่งหนึ่ง ขาวๆตัวไม่สูง ตาตี๋ๆ เวลายิ้มคล้ายๆพี่แสตมป์ เราคุยกันทุกวัน ผู้ชายคนนี้ต่างจากคนอื่น ไม่เคยจีบ ไม่เคยขอเบอร์ ไม่เยอะ ไม่เคยแบบขอเจอหน้าไม่มีเลย (เป็นเพราะเขาคงไม่ได้ชอบเรา อิอิ) แต่จะคอยถามเรื่องทั่วไป เรื่องเรียน เล่าประสบการณ์ต่างๆในชีวิต คอยเป็นที่ปรึกษาเรื่องเรียนต่อ ผู้ชายคนนี้ชีวิตอยู่กับเพื่อนแทบไม่ค่อยมีเรื่องผู้หญิง เราคุยกันแบบค่อยข้างสนิทใจเพราะคุยแบบเพื่อน ความรู้สึกของเรามันทวีคูณขึ้นทุกวัน จนช่วงม.6เป็นช่วงหาที่เรียนต่อ แอดมิดชั่น เราก็ไม่ค่อยได้คุยกันเพราะต่างคนต่างไม่มีเวลา แต่ถ้าว่างก็ปรึกษากันตลอด ว่าได้ที่เรียนหรือยัง อยากเรียนคณะอะไร จนเขาได้เรียนที่ม.เกษตร คณะวิศวะ เราก็ไม่ค่อยได้คุยกัน เริ่มมีเฟชบุ๊คเข้ามา เราก็ห่างกันไปเรื่อยๆจนไม่ได้คุยกัน จนวันนี้ 5 ปีแล้ว เราก็ไม่เคยลืมเขานะ พอได้ยินเพลงความคิด ก็จะนึกถึงตลอด เพราะเขาเคยให้เราฟัง หลังจากที่เราพยายามหาเฟชเขาจากอีเมลตอนนี้เราเจอแล้ว แต่เขาจำเราไม่ได้หรอกเพราะตอนคุยเอ็มเราใช้แต่รูปถ่ายใกล้ๆ ไม่เห็นหน้า (เราไม่ค่อยสวยอ่ะนะ) เราได้แต่แอบส่อง แอบติดตามชีวิตเขา ตอนนี้เขาเรียนจบแล้ว มีแฟนที่น่ารักมากๆ เราก็ดีใจและมีความสุขกับเขานะ

แค่อยากมาระบายความรู้สึก แต่เราก็ไม่ได้รักเขาแบบแฟนแล้วนะ แค่เขาเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำดีๆ ที่เก็บไว้นึกถึงได้เวลาเหงาๆ


คลิกเพื่อดูคลิปวิดีโอ เม่าเหม่อ

แล้วเพื่อนๆมีความรักแบบไหนมาแชร์กันนะ บางคนอาจไม่กล้าบอกใคร เรามาระบายความรู้สึกได้เลยนะ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่