แชร์ประสบการณ์ ผู้ชาย :)ๆที่ไม่รู้ตัวเอง

สวัสดีค่ะ... วันนี้จะขอเล่าประสบการ์ณโดยตรงซึ่งเพิ่งเกิดเลยค่ะ

เราคบแฟนได้ประมานเกือบปีค่ะ เราเป็นคนเข้าหาเค้าก่อนค่ะ ... พอเริ่มคบกัน แฟนก็จะว่าเราเรื่องการแต่งตัว เรื่องรอยสัก ว่าตลอดค่ะ แล้วแฟนเป็นคนปากร้ายมากค่ะ ใช้คําพูดแบบ จะเห่า ไร อย่าเห่าเลย ซึ่งรูปลักษณ์ภายนอกดูเป็นคนเรียบร้อยมากนะค่ะ ตอนแรกเงียบๆ พอคบกันสักพักเค้าก็ไปเรียนต่อค่ะ ...สองเดือนแรกเราไปหาเค้าเดือนละครั้ง รักนะค่ะรักมากค่ะ ดูแลเทคแคร์ทุกอย่างค่ะ ช่วงที่เค้าไปเรียนสองเดือนแรก เค้าไม่เคยโทรหาเราเลยค่ะ ยํ้าว่าไม่เคยโทรเลย พอเราพูดเค้าก็หาว่าเราพูดมากขี้บ่น.... ช่วงหลังๆก็ปลงค่ะ พอกลับมาไทยก็เหมือนจะดีกับเรานะค่ะ แต่พอเจอกันก็บ่นอีก .. รอยสักทุเรศไม่มีผู้หญิงดีๆที่ไหนชอบหรอก บลาบลา โอ้ยเยอะมากค่ะ เดินๆกันอยู่ก็แบบเนี่ยชอบผู้หญิงแบบนี้น่าเอามาก เอิ่มเราก็แบบ ปลงค่ะ ช่างคิดแบบนี้ ... ล่าสุดกลับไปเรียนต่อค่ะ เค้าก็ไม่ค่อยสนใจเรานะค่ะ เราขอให้ไลน์หาบ้าง บอกบ้างทําอะไรยังงัย ...สรุปว่าเราค่ะ จะเอา ไรนักหนา น่าลําคาน มาหาทําไม ....สุดท้ายก็บอก้ราเยอะ เอิ่มเราว่าเราไม่ได้เยอะเลยนะค่ะจิงๆน่ะแล้วก็ทิ้งเราไปค่ะ เราเสียใจมากกกก เสียใจที่คิดว่าเค้าเป็นคนดีค่ะ แต่จิงๆก็เป็นแค่ผชที่หาได้ทั่วไปเลยค่ะ