เมื่อปีที่เเล้วเพื่อนผมคนนึงบอกผมว่าจะมีรุ่นน้องของเพื่อนผมมาเรียนต่อ ม.4 ที่ ร.ร. เรา น้องเป็นเด็กน่ารัก นิสัยดี ขี้เล่น เเล้วอีกอย่างคือ เป็นเหมือนผมด้วย ( เ.... คงจะเข้าใจนะครับ 5555 ) ความรู้สึกผมตอนนั้นเเบบว่าอยากรู้จักมากเลย อยากเห็นหน้า อยากเจอมาก จนเวลาผ่านไป .... เปิดเทอมใหม่ เพื่อนผมก็ชี้ให้ดูว่าน้องคนที่พูดถึงคือคนนี้นะ ผมเเบบเหมือนโลกหยุดหมุนเลย คือมันใช่อ่ะ น้องน่ารักจิงๆ หลังจากนั้นก็รู้มาว่าอยู่ ม.4/.. ซึ่งห้องนี้จะเป็นห้องสายรหัสผม เพราะผมอยู่ ม.6/.. เหมือนกัน ผมก็สืบเลยว่าน้องเลขที่เท่าไหร่ ปรากฏว่าเลขที่ ...6 คือแบบ ผมเลขที่ ...5 ไง ผมเเบบเฟลมากอยากจะให้น้องมันเลขที่ตรงกับผม ผมนี่ได้เเต่ภาวนาๆๆๆๆ อยู่ๆๆน้องรหัสผมก็ขอย้ายห้องเรียน ทำให้เลขที่มันเลื่อนขึ้น น้องเลยกลายมาเป็นน้องรหัสผม รู้ป่ะ ผมนี่เเบบดีใจสุดๆๆๆเลยอ่ะ
มีวันนึง ครูให้ห้องผมกับห้องน้องไปทำงานด้วยกัน เพื่อนผมมันก็สนิทกับน้องเนาะก้เลยไปคุยกะน้องส่วนผมก็ยืนดูอยู่ไม่ไกล อยู่ๆเพื่อนผมก็บอกว่า "เฮ้ยยยย มาดูเเลน้องรหัสหน่อยดิ๊ มันร้อนนะเนี่ย" ผมเลยถือร่มไปคลุมให้น้องมันเเล้วผมก็คอดคอน้อง คือเเบบผมไม่รู้ตัวดิ๊ว่าผมทำไรลงไป ผมสบตาน้องเค้า น้องเค้าก็ยิ้ม โลกหยุดหมุนอีกเเล้วค๊าบบบบบบบ 555555
หลังจากนั้นไม่นานน้องมันก็เเอดเฟสมาหาผม ใจจริงเเล้วผมก็อยากเเอดหาน้องนะ เเต่ผมไม่กล้าไง เหมือนฟ้าเป็นใจจริงๆ ผมก็รับเเอดน้องมัน ผมก็เลยเริ่มจีบเลย เเต่กว่าจะกล้าก็สักพักเหมือนกัน เราคุยกันเยอะมากในช่วงเเรกๆๆ ผมก็หยอดเยอะเลย น้องมันก็ทำเหมือนมีใจให้ผมเหมือนกัน ชวนผมไปเที่ยว ชวนไปดูหนัง ส่งรูปให้ผมดู มีงอน โทรหาผมบอกว่าโทรมาเเกล้งเฉยๆ เเทบทุกวัน เเล้วคือทุกครั้งที่เเชทคุยกันน้องจะเป็นคนทักผมตลอด มันทำให้ผมหวังในตัวน้องเค้ามากขึ้น มีวันนึงน้องมาหาเพื่อนผมที่ห้อง มันก็มายืนคุยกับผม ผมก็เลยขอมันจับมือ น้องมันก็ยื่นมือมาให้จับ เเละยังมีหลายๆๆอย่างที่ทำให้ผมคิดว่าน้องมีใจให้ผม
เราก็คุยกันมาเรื่อยๆ จนถึงช่วงใกล้สอบผมเลยไม่กวนน้องเค้า เเต่ก็ส่งข้อความไปหานะ เเต่พอหลังจากสอบเสร็จน้องมันก็เปลี่ยนไป ไม่เเชทคุยกับผม ผมทักเเชทไปก็ไม่ตอบ โทรไปก็ไม่รับ พอเจอหน้ากันที่ ร.ร. มันก็ยิ้มนะ เเต่ว่าคุยกะเพื่อนผม ไม่คุยกะผมเลย เเล้วผมก็เลยไม่กล้าที่จะคุยกะน้องมัน ผมได้เเต่เเอบมองมันเวลามันเข้าเเถว บางทีก็สบตากันนะเเต่ผมก็หลบตา บางทีผมก็คิดว่าน้องมันมองผมเป็นอากาสไปแล้วหรือไง อึดอัดมากอ่ะ ทุกวันนี้ผมก็ยังซื้อขนมไปให้อยู่บ่อยๆๆ ก็อยากจะจีบต่อนะ เเต่เหมือนน้องไม่เปิดโอกาสเลย
จนมาตอนนี้สิ 3 เดือนเเล้ว อยู่มาวันนึงน้องมันบล็อกเฟสผมไป ผมนี่เเบบโครตเฟลอ่ะ เวลาเจอหน้ากันที่ รร. เเบบจังๆ น้องมันก็เเบบหันหน้าหนีเเบบเห็นได้ชัดเลยว่าต้องการหลบหน้าผมอ่ะ ผมนี่ทำตัวไม่ถูกเลย ผมเตรียมของไว้ให้น้องมันตั้งเเต่เริ่มคุยกัน เตรียมไว้ตั้งหลายอย่าง ทั้งสมุดบันทึก ทั้งวีดีโอ ที่ผมทำให้น้องเค้า กะจะไว้ให้วันสุดท้ายก่อนจบ ตอนนี้ก็ไม่รู้เเล้วว่าจะให้ดีไหม เค้าคงไม่อยากได้เเน่ๆเลย เฮ้ออออออ ทำไงดีอ่ะ ทำไรต่อไม่ถูกเเล้ว ไม่เข้าใจเหมือนกันทำไมถึงเป็นเเบบนี้
เจอเเบบนี้ทำไงดี
มีวันนึง ครูให้ห้องผมกับห้องน้องไปทำงานด้วยกัน เพื่อนผมมันก็สนิทกับน้องเนาะก้เลยไปคุยกะน้องส่วนผมก็ยืนดูอยู่ไม่ไกล อยู่ๆเพื่อนผมก็บอกว่า "เฮ้ยยยย มาดูเเลน้องรหัสหน่อยดิ๊ มันร้อนนะเนี่ย" ผมเลยถือร่มไปคลุมให้น้องมันเเล้วผมก็คอดคอน้อง คือเเบบผมไม่รู้ตัวดิ๊ว่าผมทำไรลงไป ผมสบตาน้องเค้า น้องเค้าก็ยิ้ม โลกหยุดหมุนอีกเเล้วค๊าบบบบบบบ 555555
หลังจากนั้นไม่นานน้องมันก็เเอดเฟสมาหาผม ใจจริงเเล้วผมก็อยากเเอดหาน้องนะ เเต่ผมไม่กล้าไง เหมือนฟ้าเป็นใจจริงๆ ผมก็รับเเอดน้องมัน ผมก็เลยเริ่มจีบเลย เเต่กว่าจะกล้าก็สักพักเหมือนกัน เราคุยกันเยอะมากในช่วงเเรกๆๆ ผมก็หยอดเยอะเลย น้องมันก็ทำเหมือนมีใจให้ผมเหมือนกัน ชวนผมไปเที่ยว ชวนไปดูหนัง ส่งรูปให้ผมดู มีงอน โทรหาผมบอกว่าโทรมาเเกล้งเฉยๆ เเทบทุกวัน เเล้วคือทุกครั้งที่เเชทคุยกันน้องจะเป็นคนทักผมตลอด มันทำให้ผมหวังในตัวน้องเค้ามากขึ้น มีวันนึงน้องมาหาเพื่อนผมที่ห้อง มันก็มายืนคุยกับผม ผมก็เลยขอมันจับมือ น้องมันก็ยื่นมือมาให้จับ เเละยังมีหลายๆๆอย่างที่ทำให้ผมคิดว่าน้องมีใจให้ผม
เราก็คุยกันมาเรื่อยๆ จนถึงช่วงใกล้สอบผมเลยไม่กวนน้องเค้า เเต่ก็ส่งข้อความไปหานะ เเต่พอหลังจากสอบเสร็จน้องมันก็เปลี่ยนไป ไม่เเชทคุยกับผม ผมทักเเชทไปก็ไม่ตอบ โทรไปก็ไม่รับ พอเจอหน้ากันที่ ร.ร. มันก็ยิ้มนะ เเต่ว่าคุยกะเพื่อนผม ไม่คุยกะผมเลย เเล้วผมก็เลยไม่กล้าที่จะคุยกะน้องมัน ผมได้เเต่เเอบมองมันเวลามันเข้าเเถว บางทีก็สบตากันนะเเต่ผมก็หลบตา บางทีผมก็คิดว่าน้องมันมองผมเป็นอากาสไปแล้วหรือไง อึดอัดมากอ่ะ ทุกวันนี้ผมก็ยังซื้อขนมไปให้อยู่บ่อยๆๆ ก็อยากจะจีบต่อนะ เเต่เหมือนน้องไม่เปิดโอกาสเลย
จนมาตอนนี้สิ 3 เดือนเเล้ว อยู่มาวันนึงน้องมันบล็อกเฟสผมไป ผมนี่เเบบโครตเฟลอ่ะ เวลาเจอหน้ากันที่ รร. เเบบจังๆ น้องมันก็เเบบหันหน้าหนีเเบบเห็นได้ชัดเลยว่าต้องการหลบหน้าผมอ่ะ ผมนี่ทำตัวไม่ถูกเลย ผมเตรียมของไว้ให้น้องมันตั้งเเต่เริ่มคุยกัน เตรียมไว้ตั้งหลายอย่าง ทั้งสมุดบันทึก ทั้งวีดีโอ ที่ผมทำให้น้องเค้า กะจะไว้ให้วันสุดท้ายก่อนจบ ตอนนี้ก็ไม่รู้เเล้วว่าจะให้ดีไหม เค้าคงไม่อยากได้เเน่ๆเลย เฮ้ออออออ ทำไงดีอ่ะ ทำไรต่อไม่ถูกเเล้ว ไม่เข้าใจเหมือนกันทำไมถึงเป็นเเบบนี้