เชื่อว่าถ้าคิดดี ทำดี คนดีดี ก็เข้ามาในชีวิตเอง ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ

ขอระบาย และขอเล่าเรื่องสั้น ซึ่งสั้นมากๆเรื่องหนึ่ง ซึ่งไม่คิดว่า จะเกิดขึ้นกับผมเอุง และไม่คิดด้วยซ้ำ ว่ามันจะจริงอย่างที่โบราณว่าไว้ว่า " ทำดี คิดดี คนดีดีและสิ่งดีดีก็เข้ามา" เริ่มเลยหล่ะกัน จากที่ผมโสดมานานแล้วหละ ก็มีคนเข้ามาคุยนะ แต่ผมก็คุยแบบผ่านๆ คือง่ายๆ เพื่อนกันนั้นหละ ไม่ได้คิดอะไร ด้วยความที่ว่าเป็นคนฮาๆ เฮๆ ตามประสาตัวของตัวเอง อยู่มาวันหนึ่ง ได้มีโอกาสเปิดท่องโลกไซเบอร์ และได้ไปเจอสถานที่เรียนอยู่ที่หนึ่ง ซึ่งตั้งใจจะเรียนภาษาอยู่แล้วหละ เพื่อยกระดับตัวเอง และความแน่นเพิ่มมากขึ้น จนเมื่อสถาบันได้เปิดเรียน ก็ไปเรียนอยู่ได้ประมาณ 1 เดือนแล้ว ในระหว่าง 1 เดือนนี้ ก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่ง ผมเห็นแว็บแรก รู้สึกชอบนะ แต่ก็ไม่ได้แสดงออกอะไร ก็จะหาเวลาเข้าไปคุย ไปทัก แต่ก็ไม่มีโอกาสซักที จนเรียนมาจนครบ 1 เดือน ก็เริ่มคุยๆกัน เพราะต้องทำงาน คุยกันอะไรงี้ จนเลิกเรียน ค่ำแล้วหละ ผมก็เดินตามหลังไป จนได้โอกาส เลยถือเรื่องชวนคุย
ตัวผม : นี้ๆ บ้านอยู่แถวไหนหรอครับ?
น้องเขา: อ่อ..อยู่ จุด จุด จุด (ขอสงวนไว้นะครับ)
ตัวผม : อ้าว จริงหรอครับ อยู่ซอยเดียวกันเลยครับ อัยหย๋า ไม่ยักจะรู้นะครับ เรียนมาเดือนนึงแล้ว เพิ่งจะรู้
น้องเขา: หรอค่ะ! บังเอิญจังเลย
ตัวผม: แล้วเรียนอยู่ที่ไหนครับ
น้องเขา : เรียนอยู่......แห่งหนึ่งค่ะ (ขอสงวนไว้ครับผม)
ตัวผม : จริงหรอครับ! ผมก็เรียนอยู่ที่นั้นเหมือนกัน อัยย๊ะ
น้องเขา : อ้าวว! หรอค่ะ แหม
------------------------------------------------------------------
แล้วผมก็ได้มีโอกาสขอเบอร์ไว้ เพื่อเวลามีอะไร หรือจะไปไหน ก็จะได้ชวนไป อะไรงี้ แล้วพอวันรุ่งขึ้น น้องเขาก็โทรมา ชวนไปที่มหาวิทยาลัย ไปติวหนังสือกันอะหล่ะ จากที่คุยๆกันมา รุสึกเหมือนมีอะไรหลายๆอย่างเข้ากันได้ ส่วนตัวผมชอบเข้าวัด ทำบุญ น้องเขาก็ชอบเช่นกัน และอีกหลายๆอย่าง (แต่ยังไม่ได้เอ่ยปากจีบนะครับ) ก็คุยกันเหมือนเพื่อนตามปกติ

และอยู่มาวันนึง ผมก็ต้องสะดุ้งตื่น เพราะเสียงโทรศัพย์ ประมาณตี 1 เกือบตี 2 ได้หล่ะ
น้องเขา : พี่ (น้ำเสียงเหมือนคนเมาๆ) ตอนนี้หนูอยู่ที่ผับแห่งหนึ่ง หนูกลับไม่ไหวแล้ว พี่มารับหนูหน่อยได้มั้ย น่ะค่ะ ไม่กล้ากลับคนเดียว
ตัวผม : อ้าว แล้วตอนนี้อยู่ตรงไหน อยู่กับใคร (พูดด้วยเสียงเป็นห่วง ปนตกใจ) โอเคๆ เดี๋ยวรีบไป

แล้วผมก็บึ่งรถออกไปรับโดยทันที เมื่อไปถึง เห็นสภาพแล้ว เมามากมาย เดินจะไม่ไหว เลยต้องช่วยประคองขึ้นรถ ผมก็พูดไปว่า อดทนหน่อยนะ เดี๋ยวก็ถึงห้องแล้ว ทนหน่อย อย่าอ๊วกหละ น้องเขาก็พูดเพ้อเจ้อ มาตลอดทาง

เมื่อถึงห้องพัก ผมก็ประคองน้องเขาขึ้นไปยังห้อง ซึ่งอยู่ถึงชั้น 4 เมื่อมาถึงห้องก็ประคองนอนลงบนเตียง ผมตอนนั้นยืนมองดูสภาพแล้ว คิดในใจ แล้วส่ายหัว ไม่น่าเมาขนาดนี้เลย เสียหมด ผู้หญิง จริงๆเลย เด็กคนนี้ดื้อจริงๆ บอกว่าอย่ากินเยอะๆ (ผมก็บ่นพึมพไอยู่อย่างงั้น) ก็ดูแลทุกอย่างนะ ทั้งเช็ดหน้า ถอดรองเท้า ห่มผ้าอะไรให้ ผมก็รอให้น้องเขาหลับหละ เพราะก็ง่วงมาก แต่ก็ไม่หลับซักที พรุ่งนี้ผมก็ต้องออกแต่เช้าด้วย  จนซักพักน้องเขาหลับไป ผมก็ห่มผ้า เปิดพัดลมไว้ แล้วก็ออกมาอย่างเงียบๆ เพราะกลัวจะตื่น โดยออกมาแล้วล็อคข้างในเอาไว้

จนมาถึงตอนเช้า น้องเขาก็ให้ผมไปติวหนังสือให้ที่ห้อง แล้วถามผมว่า เมื่อคืนใครดูแล พามาส่งให้อะไรยังไง ผมก็เล่าไปว่าเมามากเลย ก็เลยมาส่ง เช็ดหน้า อะไรให้เนี๊ยหละ พาไปอ๊วกอีกต่างหาก รอจนเราหลับเนี๊ยหละ แล้วก็กลับ แล้วน้องเขาก็ถามผมว่า
น้องเขา : พี่ ตกลงพี่คบหนูแบบไหนกันแน่ เพื่อน หรือ แฟน? หนูต้องการความชัดเจน ทำไมพี่ดีกับหนูขนาดนี้
ตัวผม: จริงๆก็ชอบเรานะ เข้ากันได้หลายอย่าง ที่ขอเบอร์วันแรกอะ คือจะจีบหละ แต่ไม่บอกตรงๆว่าจีบหรอก แต่หาเรื่องคุยนำ
น้องเขา : หนูเมาเมื่อคืน พี่ไม่ได้ทำอะไรหนูใช่ป่าว?
ตัวผม : ครับ พี่จะทำทำไมหล่ะครับ ก็เคยบอกเราไปแล้วไงว่า ผู้ชายคนนี้ไว้ใจ เชื่อใจได้แน่นอน ไม่มีวันทำอะไรที่ฉวยโอกาสหรอกครับ ลูกผู้ชายอะ พูดคำไหน ก็จะรักษาคำสัตย์นะ
น้องเขา : อึ้งไปพักนึง.....โห พี่ หนูจะร้องไห้.....

ตั้งแต่วันนั้นมา เราสองคนก็คบกัน ดูใจกันมานับแต่บัดนั้น ว่างๆมีโอกาส ผมว่าจะชวนน้องเขาไปนั่งกรรมฐาน ฟังเทศก์ ฟังธรรมซ่ะหน่อย เพราะชอบเหมือนกัน เรื่องของผมก็มีอยู่เท่านี้หละครับ