สวัสดีครับ คือตอนนี้ผมงงสุดๆปวดหัวสุดๆเลยครับ
เรื่องมีอยู่ว่า ผมมีเพื่อนผู้หญิงอยู่คนนึง (สมมุติขื่อว่าหญิงนะครับ ผมเองจะได้พิมง่ายได้วย)
ผมกับหญิงรู้จักกันตั้งแต่ปี1ที่มหาลัยแล้วครับ ตอนนี้ผมอายุ30 (หญิงอายุ32ครับ แต่เรียนปีเดียวดัน) รู้จักกันมา10ปีแล้วครับ
ตลอดเวลานี้เป็นเพื่อนกันจริงไนะครับ ไม่เคยคบกันเลยครับ เค้าก็มีคบคนนู้นคนนี้ของเค้าไป ผมก็เหมือนกัน ปีนึงกินข้าวกัน2-3ครั้งเองมั้ง ยิ่งพอเรียนจบยิ่งแทบจะไม่ได้เจอกันเลย มีแต่คุยกันบ้างนานๆทีครับ มีปัญหาอะไรก็มักจะปรึกษากัน โดยส่วนใหญ่แล้ว เค้าจะเป็นฝ่ายโทรมาหาผมเสมอครับ เพราะผมเองก็งานยุ่งพอสมควร ไม่ค่อยจะมีเวลาคุยเล่น อีกอย่างก็มีคบแฟนเก่า (ณ เวลานั้นนะครับ) รู้สึกว่าจะคุยกับผู้หญิงคนอื่นมากๆมันก็ไม่ค่อยจะดีเท่าไรนัก ต้องขอทุกคนที่อ่านเข้าใจว่า ผมไม่ค่อยนอกใจแฟนที่เคยคบมากับ"หญิง"ครับ ส่วนหญิงเองก็ไม่เคยเหมือนกันกับผมครับ
ชีวิตผมและหญิงก็ก้าวหน้าไปเรื่อยๆเหมือนคนทั่วไปแระครับ มีคบคนนู้นคนนี้แล้วก็เลิก. แล้วก็คบคนใหม่...
แต่ย้อนไปได้สัก2-3ปีนี้แระครับ ผมว่าเริ่มมีการเปลี่ยนแปลง มีอยู่ช่วงนึง หญิงโทรมาหาผมบ่อยมากๆ และจากเท่าที่คุยกัน ก็ประมาณว่าเค้าเพิ่งเลิกกับแฟนคนนึง แล้วแบบว่าคงเบื่อๆเหงาๆ... ผมก็รับฟังไว้และก็คุยเป็นเพื่อน บังเอิญตอนนั้นผมเองก็ไม่ได้คบใคร ก็เลยรู้สึกตัวเองไม่มีพันธะหรือความรับผิดชอบอะไรกับใคร ก็เลยคุยกับหญิงแบบสบายใจดี ช่วงเวลานั้นแระครับที่คุยกันแบบที่ไม่เคยกันมาก่อน
อาจจะเป็นทั้งคู่ต่างก็โตขึ้น ทำงานมีความรับผิดชอบ ก็เลยคุยกันแบบเปิดอกคุยกันเต็มที่ คุยกันแบบเหตุผลในหลายเรื่อง ตอนนั้นละครับ
ตอนนั้นละครับ ที่ผมรู้สึกว่า"เฮ้ย..กูชักจะคิดเกินเพื่อนละ"...ผมว่าหญิงเองก็รู้สึกแบบเดียกันครับ
แต่เราทั้งคู่ก็ไม่ได้เอ่ยปากออกมาว่าชอบกันเลยสักครั้งครับ
คือหญิงตอนนั้นอายุ30ได้...เธอเองก็อยากแต่งงาน ผมก็เข้าใจจิตใจผู้หญิงนะ แต่ผมเองก็ยังไม่อยากจะคิดเรื่องนี้ในตอนนี้ของชีวิต ผมอยากสร้างเนื้อสร้างตัวก่อน ผมอายุแค่28เอง สรุปง่ายๆคือผมม่พร้อม หญิงเค้าก็รู้ดี ก็เลยไม่ได้ลงเอยกัน ทั้งๆที่จริงๆแล้วเข้ากันได้ดีมากด้วยซ้ำ
เดี๋ยวมาต่อครับ เคลียร์งานก่อนคร้าบ
มีเหรอ? ระหว่างเพื่อนกับแฟน
เรื่องมีอยู่ว่า ผมมีเพื่อนผู้หญิงอยู่คนนึง (สมมุติขื่อว่าหญิงนะครับ ผมเองจะได้พิมง่ายได้วย)
ผมกับหญิงรู้จักกันตั้งแต่ปี1ที่มหาลัยแล้วครับ ตอนนี้ผมอายุ30 (หญิงอายุ32ครับ แต่เรียนปีเดียวดัน) รู้จักกันมา10ปีแล้วครับ
ตลอดเวลานี้เป็นเพื่อนกันจริงไนะครับ ไม่เคยคบกันเลยครับ เค้าก็มีคบคนนู้นคนนี้ของเค้าไป ผมก็เหมือนกัน ปีนึงกินข้าวกัน2-3ครั้งเองมั้ง ยิ่งพอเรียนจบยิ่งแทบจะไม่ได้เจอกันเลย มีแต่คุยกันบ้างนานๆทีครับ มีปัญหาอะไรก็มักจะปรึกษากัน โดยส่วนใหญ่แล้ว เค้าจะเป็นฝ่ายโทรมาหาผมเสมอครับ เพราะผมเองก็งานยุ่งพอสมควร ไม่ค่อยจะมีเวลาคุยเล่น อีกอย่างก็มีคบแฟนเก่า (ณ เวลานั้นนะครับ) รู้สึกว่าจะคุยกับผู้หญิงคนอื่นมากๆมันก็ไม่ค่อยจะดีเท่าไรนัก ต้องขอทุกคนที่อ่านเข้าใจว่า ผมไม่ค่อยนอกใจแฟนที่เคยคบมากับ"หญิง"ครับ ส่วนหญิงเองก็ไม่เคยเหมือนกันกับผมครับ
ชีวิตผมและหญิงก็ก้าวหน้าไปเรื่อยๆเหมือนคนทั่วไปแระครับ มีคบคนนู้นคนนี้แล้วก็เลิก. แล้วก็คบคนใหม่...
แต่ย้อนไปได้สัก2-3ปีนี้แระครับ ผมว่าเริ่มมีการเปลี่ยนแปลง มีอยู่ช่วงนึง หญิงโทรมาหาผมบ่อยมากๆ และจากเท่าที่คุยกัน ก็ประมาณว่าเค้าเพิ่งเลิกกับแฟนคนนึง แล้วแบบว่าคงเบื่อๆเหงาๆ... ผมก็รับฟังไว้และก็คุยเป็นเพื่อน บังเอิญตอนนั้นผมเองก็ไม่ได้คบใคร ก็เลยรู้สึกตัวเองไม่มีพันธะหรือความรับผิดชอบอะไรกับใคร ก็เลยคุยกับหญิงแบบสบายใจดี ช่วงเวลานั้นแระครับที่คุยกันแบบที่ไม่เคยกันมาก่อน
อาจจะเป็นทั้งคู่ต่างก็โตขึ้น ทำงานมีความรับผิดชอบ ก็เลยคุยกันแบบเปิดอกคุยกันเต็มที่ คุยกันแบบเหตุผลในหลายเรื่อง ตอนนั้นละครับ
ตอนนั้นละครับ ที่ผมรู้สึกว่า"เฮ้ย..กูชักจะคิดเกินเพื่อนละ"...ผมว่าหญิงเองก็รู้สึกแบบเดียกันครับ
แต่เราทั้งคู่ก็ไม่ได้เอ่ยปากออกมาว่าชอบกันเลยสักครั้งครับ
คือหญิงตอนนั้นอายุ30ได้...เธอเองก็อยากแต่งงาน ผมก็เข้าใจจิตใจผู้หญิงนะ แต่ผมเองก็ยังไม่อยากจะคิดเรื่องนี้ในตอนนี้ของชีวิต ผมอยากสร้างเนื้อสร้างตัวก่อน ผมอายุแค่28เอง สรุปง่ายๆคือผมม่พร้อม หญิงเค้าก็รู้ดี ก็เลยไม่ได้ลงเอยกัน ทั้งๆที่จริงๆแล้วเข้ากันได้ดีมากด้วยซ้ำ
เดี๋ยวมาต่อครับ เคลียร์งานก่อนคร้าบ