สวัสดีทุกคน คือเราก็ติดตามกระทู้ในพันทิปมาเยอะ ก็อ่านปัญหาคนอื่นมาเยอะและก็ไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมานั่งตั้งกระทู้ปรึกษาปัญหาชีวิตกับเค้าบ้าง ฮ่าๆๆ
คือเราก็อยากจะถามเพื่อนๆว่าชีวิตมหาลัยใครที่เคยเป็นแบบเราบ้างเราอยากได้คำแนะนำคำปรึกษาเพื่อพัฒนาตัวเราเอง
เริ่มเลยน่ะ คือเราก็เรียนมหาวิทยาลัยดังแห่งหนึ่งแหละตอนนี้ก็ใกล้จบและเอาจริงน่ะตั้งแต่เรียนมาอะเราไม่เคยมีความสุขกับเพื่อนเลยกับการเรียนเราโอเครน่ะเราไม่ค่อยมีปัญหากับการเรียนมากหรอกแต่ปัญหาของเราก็คือเพื่อนเราไม่มีเพื่อนสนิทเลยเราอยู่ที่นี่เราไม่มีความสุขเลย เราอ่าปรับเข้าหาเพื่อนทุกอย่างน่ะเพื่อนมีปัญหาเราก็ช่วยเหลือช่วยทุกอย่างเลยเวลายืมเงินมากขนาดไหนเพื่อนรีบใช้มากขอยืมสักสามพันเราก็ให้ยืม เวลาตอนคืนขอผ่อนเราก็โอเค
น่ะแต่แบบพอเรามีประโยชน์ทีก็ทำดีพอเราหมดประโยชน์ก็ถีบหัวส่งอ่าคือบางทีเราก็คิดว่าเราทำไรไม่ถูกใจใครรึป่าวเราก็จะพยายามปรับตัวให้อยู่นิ่งๆไว้พยายามไม่ค่อยทำตัวให้เด่นกว่าใครทำตัวให้เป็นคนธรรมดาที่สุดแต่เอาเข้าจิงเราทำไรพลาดนิสเดียวเราก็โดนนินทาพอไปเรียนเรารู้เลยว่าเพื่อนนินทาเราทำกันต่อหน้าเลยทำเป็นเมินเราไม่พูดไม่คุยกับเรามันเป็นแบบนี้มาตลอดเลยน่ะจนตอนนี้ใกล้จบแล้วเราก็แบบยังอยู่ในสภาพแบบนี้เอาจริงบางทีเราท้อมากเรากลับมาจากเรียนกลับมาร้องไห้ทุกวันอะเราไม่เคยบอกใครไม่ปรึกษาใครเลยเราไม่ไว้ใจเพื่อนคนไหนเลยอะกลัวบอกคนนี้แล้วเดี๋ยวก็ไปบอกอีกคนเป็นแบบนี่คือมีแต่เรื่องนินทากัน บางทีเราคิดว่ามันเป็นเพราะตัวเราหรือเป็นเพราะเพื่อนกันทำไมเราถึงเข้ากับใครไม่ได้เลยแต่เราพยายามปรับทุกวิธีทางแล้วอะมันก็ไม่ดีขึ้นเลยจิงๆ
ขอบคุนทุกคนมากน่ะที่เข้ามาอ่านเราอยากได้คำแนะนำเราจะได้เอาไปพัฒนาตัวเราเองขอบคุณน่ะ
ชีวิตมหาลัยมันเป็นแบบนี้เลยหรอ
คือเราก็อยากจะถามเพื่อนๆว่าชีวิตมหาลัยใครที่เคยเป็นแบบเราบ้างเราอยากได้คำแนะนำคำปรึกษาเพื่อพัฒนาตัวเราเอง
เริ่มเลยน่ะ คือเราก็เรียนมหาวิทยาลัยดังแห่งหนึ่งแหละตอนนี้ก็ใกล้จบและเอาจริงน่ะตั้งแต่เรียนมาอะเราไม่เคยมีความสุขกับเพื่อนเลยกับการเรียนเราโอเครน่ะเราไม่ค่อยมีปัญหากับการเรียนมากหรอกแต่ปัญหาของเราก็คือเพื่อนเราไม่มีเพื่อนสนิทเลยเราอยู่ที่นี่เราไม่มีความสุขเลย เราอ่าปรับเข้าหาเพื่อนทุกอย่างน่ะเพื่อนมีปัญหาเราก็ช่วยเหลือช่วยทุกอย่างเลยเวลายืมเงินมากขนาดไหนเพื่อนรีบใช้มากขอยืมสักสามพันเราก็ให้ยืม เวลาตอนคืนขอผ่อนเราก็โอเค
น่ะแต่แบบพอเรามีประโยชน์ทีก็ทำดีพอเราหมดประโยชน์ก็ถีบหัวส่งอ่าคือบางทีเราก็คิดว่าเราทำไรไม่ถูกใจใครรึป่าวเราก็จะพยายามปรับตัวให้อยู่นิ่งๆไว้พยายามไม่ค่อยทำตัวให้เด่นกว่าใครทำตัวให้เป็นคนธรรมดาที่สุดแต่เอาเข้าจิงเราทำไรพลาดนิสเดียวเราก็โดนนินทาพอไปเรียนเรารู้เลยว่าเพื่อนนินทาเราทำกันต่อหน้าเลยทำเป็นเมินเราไม่พูดไม่คุยกับเรามันเป็นแบบนี้มาตลอดเลยน่ะจนตอนนี้ใกล้จบแล้วเราก็แบบยังอยู่ในสภาพแบบนี้เอาจริงบางทีเราท้อมากเรากลับมาจากเรียนกลับมาร้องไห้ทุกวันอะเราไม่เคยบอกใครไม่ปรึกษาใครเลยเราไม่ไว้ใจเพื่อนคนไหนเลยอะกลัวบอกคนนี้แล้วเดี๋ยวก็ไปบอกอีกคนเป็นแบบนี่คือมีแต่เรื่องนินทากัน บางทีเราคิดว่ามันเป็นเพราะตัวเราหรือเป็นเพราะเพื่อนกันทำไมเราถึงเข้ากับใครไม่ได้เลยแต่เราพยายามปรับทุกวิธีทางแล้วอะมันก็ไม่ดีขึ้นเลยจิงๆ
ขอบคุนทุกคนมากน่ะที่เข้ามาอ่านเราอยากได้คำแนะนำเราจะได้เอาไปพัฒนาตัวเราเองขอบคุณน่ะ