เราควรทำยังไงต่อไปดี..
เราเป็นคนชอบปาร์ตี้เพราะเป็นเวลาที่ได้เจอเพื่อนๆครบแก๊งค์ค่ะ และจะมีที่ประจำที่ชอบไปกันจนเสมือนบ้านหลังที่สองค่ะ ทุกครั้งที่ไปเราจะเต็มที่มากเพราะมีเพื่อนดูแลค่ะ เรารู้จักคนเที่ยวที่นี่เยอะมากรวมไปถึงคนที่เราคุย(คุยอย่างเดียวค่ะ) เราเป็นคนไม่เชื่ิอในความรักในร้านเหล้าบวกกับยังเป็น นศ. ที่คุยๆก็เรื่อยๆค่ะ เราเวลาเที่ยวก็จะมากับเด็กเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ไม่ค่อยซ้ำคน เราขี้เหงา เบื่อง่าย ตัวเราไม่ได้สวยนะคะ เราเป็นคนตัวเล็ก หมวยๆ แต่ก่อนเราเคยมีคนขอแต่งงานมาสามคนแต่ก็ปฏิเสธไปเป็นเพื่ิอนกันเพราะยังไม่พร้อมค่ะ
ประเด็นคือเราได้รู้จักผู้ชายคนนึงชื่อ A จากเพื่อนอีกคนที่มาร่วมโต๊ะด้วย เราฮ๊อตสุดในโต๊ะมีคนมาขอไลน์(เลือกคนให้ค่ะ)ขอถ่ายรูป เราเห็นAมองเราตลอดพอคนในโต๊ะเริ่มบางAมานั่งข้างเราแล้วพูดกับเราว่าเป็นแฟนกันมั้ยเราไม่รู้ว่าAเมารึป่าวเพราะประโยคนั้นเราสตั้นไป10วิแล้วตอบกลับว่าค่อยๆคุยกันดีกว่าA ขอไลน์เราก็เลยเริ่มคุยกันค่ะ เรากับแก๊งค์ชอบไปหาที่ต่อกันยันเช้าค่ะแล้วAก็ไลน์มาถามว่ากลับยัง บลาๆ ดูเป็นห่วงดีค่ะ ก็คุยกันมาเรื่อยๆค่ะ กินข้าวรึยัง อยุ่ไหน เรียนเสร็จยัง ทำอะไร นอนรึยัง ฝันดีค่ะ เราไม่จริงจังนะคิดว่าคุยไปงั้น
เราชอบกินเค้ก Aก็พาไปกินเค้ก ก่อนกินAบอกว่าคำแรกผู้ชายต้องป้อนผู้หญิง งั่มๆ Aเป็นคนน่ารัก หล่อ สมาท ตาโต จมูกโด่ง ขี้อ้อน แต่น่าแปลกที่มือถือเงียบมาก พอกินเสร็จเราก็ไปนั่งชิวกันคุยเรื่อยเปื่อยค่ะกับเพื่อนๆของA เราเป็นคนเจ้ากับคนง่ายเฟรนลี่มากค่ะ พอถึงช่วงดึกAก็ชวนเราเที่ยวกับกลุ่มเพื่อนของAเราก็ไปค่ะ Aให้เกียรติเรามากแต่ที่เที่ยวเราเจอเด็กเดินสวนกันก็มีมองหน้ากัน Aก็โดนเขม่นแต่ก็คงรู้แหละผู้ชายมองหน้ากัน Aแซวเราว่าHOTจังเธอเพราะตั้งแต่เดินเข้ามาคนรู้จักก็มาทักหลายคนไม่เพื่ิอนก็คนเคยคุยกันค่ะ ก็..เราเที่ยวที่นี่บ่อยก็ไม่แปลกนี่น่า-..-
เรายังรู้สึกเฉยๆกับA ดีหน่อยก็แค่เปลี่ยนคนมาด้วยเเค่นั้นเอง พอที่นี่ปิดก็ไปหาร้านชิวๆนั่งต่อจนร้านปิด6โมงเช้าAก็ไปส่งเราแล้วก็แยกกลับค่ะ เรายังไม่ได้ให้เบอร์Aนะ ช่วงนั้นเราเที่ยวกับเพื่ิอนปกติก้ชวนAไปบ่อยสุด Aเข้ากับเพื่อนเราได้เพื่อนเราก็โอเคนะ แก๊งค์เรามีชายเยอะเคยชอบเราก็มีแต่เราไม่ชอบเพื่อนในกลุ่มเป็นเพื่ิอนดีกว่า
เราก็คุยมาเรื่อยๆจนวันหนึ่งที่Aหายไปในไลน์
เราไม่เคยเจอแบบนี้เพราะปกติต้องเป็นเราที่หายหรือทิ้ง เราไม่เข้าใจทั้งๆที่เราก็คุยกับคนเยอะแยะแต่ใจกลับจดจ่อแต่A เราไม่เคยรู้สึกแบบนี้มานานแล้วเรายังไม่เข้าใจตัวเองอยู่แต่ก็คุยกับคนอื่นเรื่ิอยๆจนรู้สึกว่าไม่อยากคุยกับใครนอกจากA
วันนึงเพื่อนชวนไปวันเกิดที่เดิมเราก็เลยไปเผื่อจะเจอก็เจอจริงๆวันเกิดเพื่อนAพอดีเราเจอเพื่อนAเลยแฮ้ปแล้วให้พาไปโต๊ะ เราเดินมากับเพื่อนAแล้วแกล้งทำเป็นเดินผ่านAไป จนAมองตามทำหน้างงหันตามคอแทบหักเราใช้หางตามองเลยหันกลับไปบอกล้อเล่นแล้วไปนั่งๆข้างๆ นั่งสักพักใหญ่ก็เลยชวนAมานั่งโต้ะเรากับเพื่อน (เพื่อนคนนี้ชอบเราแต่เราไม่ชอบแล้วก็มีคนชอบเราอีกโต๊ะนี้) เราก็ไม่แคร์นะพาAมานั่งแล้วก็คุยกันโดนที่Aเป็นคนเปิดประเด็น
A:เราหายไปรู้สึกอะไรเปล่า
เรา:ก็ตกใจอ่ะ (พยายามนิ่ง)
A:ไม่รู้จะติดต่อยังไง ไลน์พัง
เรา:กดเบอร์ให้เพราะอะไรก็ไม่รู้
A:เลิกแอลกอฮอร์ได้มั้ย
เรา:ทำไมอะ??
A:เธอเลิกให้เราได้มั้ย เราก็จะเลิกให้เธอเหมือนกัน
เรา:คิดในใจว่า (Aกินหนักกว่าเราอีก เราไม่ค่อยกินชอบเต้นมากกว่า) ก็เลยบอกไปว่าได้ดิ
A:เชื่อยาก
เรา:เธอยังไม่เชื่อเราแล้วเราจะเอาอะไรไปเชื่อเธอ
A:เราวางแผนอนาคตไว้เเล้วหลายอย่าง บลาๆ
เรา:พูดเพื่ออะไร เราดูจากการกระทำ
เราดีใจนะที่มีคนบอกให้เลิกแอล ทำให้รู้สึกดีมากขึ้น แต่หลังจากนั้นก็ไม่ได้คุยไลน์ จนวันนึงเราคิดถึงAซึ่งความรู้สึกนี้ไม่มีมานานแล้ว ก็เลยโทรไปคุยกันเกือบสองชม.ถามAว่าเอาเบอร์ไปดองหรอ Aบอกว่าค่ามือถือพันหกแล้วชอบเปิดเน็ตทิ้งไว้สงสารแม่..ใครๆก็มีความหลัง Aเล่าว่าเคยมีแฟนคบตั้งแต่มอปลายจนมหาลัยพ่อแม่สองฝ่ายคุยกันจนจะแต่งงานแต่โดนผู้หญิงหักหลังไปมีอีกคน Aบอกไม่เอาแล้วเรื่องผู้หญิง เราเลยเก็ทที่มือถือAเงียบ เราชอบแซวAว่าสาวเยอะก็บอก Aบอกว่าไม่มีเดี๋ยวถ้าไลน์ใช้ได้จะแคปให้ดู เอิ่ม..ถ้าAบอกให้เราแคปไลน์ส่งคืออย่าเลย55 สรุปคือ Aไม่มีคนคุยนอกจากเรา เราชอบนะไม่ต้องระแวงดีดูเป็นคนดี ดีจริงไม่จริงก็ดูไปเรื่ิอยๆค่ะ
ละAก็โทรมาก็คุยกันเกือบสองชม.ตามเคย Aคุยน่ารัก ขี้อ้อนมาก คุยจนเราAหลับเราก็เลยไม่กวนแล้วเที่ยวกับเพื่อนต่อค่ะ
และแล้วไลน์Aก็เหมือนเดิมมีแต่เราที่พิมพ์ไป
แล้วก็Aหายไป..เราคิดว่าเราเข้าใจกับความรู้สึกAที่โดนแทงข้างหลัง หน้าที่เราคงต้องปลอบและให้เวลาAคิดหนักๆถ้าจะจริงจังกับใครอีกครั้ง แต่ขณะที่เรามีคนเข้ามาเรื่อยๆก็ไม่อยากคุยกับใครเลยสักคนทั้งไลน์ทั้งโทร กลายเป็นรอAโทรมาไม่ก็ทักมาแต่ก็หงอยยจริงเห้อ..
กลับมาคิดว่า ถ้าคิดจะจริงจังแล้วไม่ได้ดั่งใจก็ผิดหวังคือโมเม้นนี่ไม่อยากมีแล้วสองจิตสองใจจังเรา
Aหายจากการติดต่อ..
อีกคืนที่เราไปเที่ยวกับเพื่อน..
เราคิดได้ว่ามีไลน์เพื่อนAเลยทักไลน์เพื่อนAไป ชวนไปเที่ยวแล้วบอกให้ชวนAไปด้วยเพื่อนAก็บอกโอเคเลยได้เจอกันอีก เราไปนั่งโต้ะAซึ่งเพื่อนเยอะตามเคยไม่เเพ้โต๊ะเรา ทุกครั้งที่เราไปนั่งโต๊ะAไม่รุ่นพี่ เพื่อน รุ่นน้องในโต๊ะAก็มาขอไลน์ขอเบอร์เราทำให้เราได้เช็คเรทติ้งไปในตัว55 และเกิดบทสนทนาขึ้น
เพื่อนA:มากับใครเนี่ย
เรา:เพื่อนๆ
A:มากับแฟนแน่ๆ
เรา:ไม่คิดโทรมาหรอ
A:โดนตัดเบอร์
เรา:อ่าวแล้วทำไง
A:ก็ไปเปิดเบอร์ใหม่
เรา:เมื่อไหร่ละ
A:ต้องรอแม่ว่างอ่ะ..ไม่โทรไปได้ไงน่ารักขนาดนี้
(Aไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ อยู่กันคนละที่ มีบ้านก็เหมือนบ้านร้างถ้าเวลากลับบ้านคือต้องอยู่คนเดียว Aก็เลยอยู่กับเพื่ิอนที่หอมากกว่า เหมือนจะขาดความอบอุ่น)
เราก็คุยกับเพื่อนAไปเรื่อยบวกกับต้องกลับโต๊ะไปหาเพื่อนบ้างสลับกันค่ะ Aก็จับมือเดินไปส่งโต๊ะ เรารู้สึกว่าอยากหยุดเวลานี้ แต่ก็ไม่อยากคาดหวังอะไรตอนนี้เพราะรู้ว่าความหลังของA
สำหรับAคงยังไม่พร้อมเป็นอะไรตอนนี้
ถ้าวันนั้นที่Aถามเราว่าเป็นแฟนกันมั้ยแล้วเมาจริงๆคงเป็นประโยคที่ฝังในหัวเราเพราะเป็นวันแรกที่รู้จักกัน..เราชอบนะดูจริงใจดี ชัดเจนด้วย
แต่ตอนนี้สถานะ..คงตอบไม่ได้และไม่รู้จะตอบอะไรเพราะตอนนี้Aหายไปอีกแล้ว
เราไปเที่ยวกับเพื่อนก็คิดถึงแต่A
โมเม้นนี้ไม่เคยมีมานาน
เราเลยตัดสินใจเที่ยวกับเพื่อนอย่างเดียว
ไม่พาใครไปด้วย
บอกกับฉันได้ไหมจะเป็นไปได้รึเปล่า
บอกว่าความรักเรานั้นยังมีสิทธิ์จะเดินต่อไหม
บอกเถอะบอกกับฉันควรตั้งความหวังไปถึงเมื่อไหร่
บอกเถอะบอกว่าจะยังไง อย่าปล่อยให้ฉันหนักใจอย่างนี้..
#Cr.สีเทา
ปัญหาตัวเองแก้ไม่ได้เราไม่รู้จะทำยังไงต่อไป
เล่าไม่หมดถ้าอยากได้รายละเอียดถามเพิ่มได้นะคะ..
เราควรทำอย่างไรต่อไปดีนะ..
เราเป็นคนชอบปาร์ตี้เพราะเป็นเวลาที่ได้เจอเพื่อนๆครบแก๊งค์ค่ะ และจะมีที่ประจำที่ชอบไปกันจนเสมือนบ้านหลังที่สองค่ะ ทุกครั้งที่ไปเราจะเต็มที่มากเพราะมีเพื่อนดูแลค่ะ เรารู้จักคนเที่ยวที่นี่เยอะมากรวมไปถึงคนที่เราคุย(คุยอย่างเดียวค่ะ) เราเป็นคนไม่เชื่ิอในความรักในร้านเหล้าบวกกับยังเป็น นศ. ที่คุยๆก็เรื่อยๆค่ะ เราเวลาเที่ยวก็จะมากับเด็กเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ไม่ค่อยซ้ำคน เราขี้เหงา เบื่อง่าย ตัวเราไม่ได้สวยนะคะ เราเป็นคนตัวเล็ก หมวยๆ แต่ก่อนเราเคยมีคนขอแต่งงานมาสามคนแต่ก็ปฏิเสธไปเป็นเพื่ิอนกันเพราะยังไม่พร้อมค่ะ
ประเด็นคือเราได้รู้จักผู้ชายคนนึงชื่อ A จากเพื่อนอีกคนที่มาร่วมโต๊ะด้วย เราฮ๊อตสุดในโต๊ะมีคนมาขอไลน์(เลือกคนให้ค่ะ)ขอถ่ายรูป เราเห็นAมองเราตลอดพอคนในโต๊ะเริ่มบางAมานั่งข้างเราแล้วพูดกับเราว่าเป็นแฟนกันมั้ยเราไม่รู้ว่าAเมารึป่าวเพราะประโยคนั้นเราสตั้นไป10วิแล้วตอบกลับว่าค่อยๆคุยกันดีกว่าA ขอไลน์เราก็เลยเริ่มคุยกันค่ะ เรากับแก๊งค์ชอบไปหาที่ต่อกันยันเช้าค่ะแล้วAก็ไลน์มาถามว่ากลับยัง บลาๆ ดูเป็นห่วงดีค่ะ ก็คุยกันมาเรื่อยๆค่ะ กินข้าวรึยัง อยุ่ไหน เรียนเสร็จยัง ทำอะไร นอนรึยัง ฝันดีค่ะ เราไม่จริงจังนะคิดว่าคุยไปงั้น
เราชอบกินเค้ก Aก็พาไปกินเค้ก ก่อนกินAบอกว่าคำแรกผู้ชายต้องป้อนผู้หญิง งั่มๆ Aเป็นคนน่ารัก หล่อ สมาท ตาโต จมูกโด่ง ขี้อ้อน แต่น่าแปลกที่มือถือเงียบมาก พอกินเสร็จเราก็ไปนั่งชิวกันคุยเรื่อยเปื่อยค่ะกับเพื่อนๆของA เราเป็นคนเจ้ากับคนง่ายเฟรนลี่มากค่ะ พอถึงช่วงดึกAก็ชวนเราเที่ยวกับกลุ่มเพื่อนของAเราก็ไปค่ะ Aให้เกียรติเรามากแต่ที่เที่ยวเราเจอเด็กเดินสวนกันก็มีมองหน้ากัน Aก็โดนเขม่นแต่ก็คงรู้แหละผู้ชายมองหน้ากัน Aแซวเราว่าHOTจังเธอเพราะตั้งแต่เดินเข้ามาคนรู้จักก็มาทักหลายคนไม่เพื่ิอนก็คนเคยคุยกันค่ะ ก็..เราเที่ยวที่นี่บ่อยก็ไม่แปลกนี่น่า-..-
เรายังรู้สึกเฉยๆกับA ดีหน่อยก็แค่เปลี่ยนคนมาด้วยเเค่นั้นเอง พอที่นี่ปิดก็ไปหาร้านชิวๆนั่งต่อจนร้านปิด6โมงเช้าAก็ไปส่งเราแล้วก็แยกกลับค่ะ เรายังไม่ได้ให้เบอร์Aนะ ช่วงนั้นเราเที่ยวกับเพื่ิอนปกติก้ชวนAไปบ่อยสุด Aเข้ากับเพื่อนเราได้เพื่อนเราก็โอเคนะ แก๊งค์เรามีชายเยอะเคยชอบเราก็มีแต่เราไม่ชอบเพื่อนในกลุ่มเป็นเพื่ิอนดีกว่า
เราก็คุยมาเรื่อยๆจนวันหนึ่งที่Aหายไปในไลน์
เราไม่เคยเจอแบบนี้เพราะปกติต้องเป็นเราที่หายหรือทิ้ง เราไม่เข้าใจทั้งๆที่เราก็คุยกับคนเยอะแยะแต่ใจกลับจดจ่อแต่A เราไม่เคยรู้สึกแบบนี้มานานแล้วเรายังไม่เข้าใจตัวเองอยู่แต่ก็คุยกับคนอื่นเรื่ิอยๆจนรู้สึกว่าไม่อยากคุยกับใครนอกจากA
วันนึงเพื่อนชวนไปวันเกิดที่เดิมเราก็เลยไปเผื่อจะเจอก็เจอจริงๆวันเกิดเพื่อนAพอดีเราเจอเพื่อนAเลยแฮ้ปแล้วให้พาไปโต๊ะ เราเดินมากับเพื่อนAแล้วแกล้งทำเป็นเดินผ่านAไป จนAมองตามทำหน้างงหันตามคอแทบหักเราใช้หางตามองเลยหันกลับไปบอกล้อเล่นแล้วไปนั่งๆข้างๆ นั่งสักพักใหญ่ก็เลยชวนAมานั่งโต้ะเรากับเพื่อน (เพื่อนคนนี้ชอบเราแต่เราไม่ชอบแล้วก็มีคนชอบเราอีกโต๊ะนี้) เราก็ไม่แคร์นะพาAมานั่งแล้วก็คุยกันโดนที่Aเป็นคนเปิดประเด็น
A:เราหายไปรู้สึกอะไรเปล่า
เรา:ก็ตกใจอ่ะ (พยายามนิ่ง)
A:ไม่รู้จะติดต่อยังไง ไลน์พัง
เรา:กดเบอร์ให้เพราะอะไรก็ไม่รู้
A:เลิกแอลกอฮอร์ได้มั้ย
เรา:ทำไมอะ??
A:เธอเลิกให้เราได้มั้ย เราก็จะเลิกให้เธอเหมือนกัน
เรา:คิดในใจว่า (Aกินหนักกว่าเราอีก เราไม่ค่อยกินชอบเต้นมากกว่า) ก็เลยบอกไปว่าได้ดิ
A:เชื่อยาก
เรา:เธอยังไม่เชื่อเราแล้วเราจะเอาอะไรไปเชื่อเธอ
A:เราวางแผนอนาคตไว้เเล้วหลายอย่าง บลาๆ
เรา:พูดเพื่ออะไร เราดูจากการกระทำ
เราดีใจนะที่มีคนบอกให้เลิกแอล ทำให้รู้สึกดีมากขึ้น แต่หลังจากนั้นก็ไม่ได้คุยไลน์ จนวันนึงเราคิดถึงAซึ่งความรู้สึกนี้ไม่มีมานานแล้ว ก็เลยโทรไปคุยกันเกือบสองชม.ถามAว่าเอาเบอร์ไปดองหรอ Aบอกว่าค่ามือถือพันหกแล้วชอบเปิดเน็ตทิ้งไว้สงสารแม่..ใครๆก็มีความหลัง Aเล่าว่าเคยมีแฟนคบตั้งแต่มอปลายจนมหาลัยพ่อแม่สองฝ่ายคุยกันจนจะแต่งงานแต่โดนผู้หญิงหักหลังไปมีอีกคน Aบอกไม่เอาแล้วเรื่องผู้หญิง เราเลยเก็ทที่มือถือAเงียบ เราชอบแซวAว่าสาวเยอะก็บอก Aบอกว่าไม่มีเดี๋ยวถ้าไลน์ใช้ได้จะแคปให้ดู เอิ่ม..ถ้าAบอกให้เราแคปไลน์ส่งคืออย่าเลย55 สรุปคือ Aไม่มีคนคุยนอกจากเรา เราชอบนะไม่ต้องระแวงดีดูเป็นคนดี ดีจริงไม่จริงก็ดูไปเรื่ิอยๆค่ะ
ละAก็โทรมาก็คุยกันเกือบสองชม.ตามเคย Aคุยน่ารัก ขี้อ้อนมาก คุยจนเราAหลับเราก็เลยไม่กวนแล้วเที่ยวกับเพื่อนต่อค่ะ
และแล้วไลน์Aก็เหมือนเดิมมีแต่เราที่พิมพ์ไป
แล้วก็Aหายไป..เราคิดว่าเราเข้าใจกับความรู้สึกAที่โดนแทงข้างหลัง หน้าที่เราคงต้องปลอบและให้เวลาAคิดหนักๆถ้าจะจริงจังกับใครอีกครั้ง แต่ขณะที่เรามีคนเข้ามาเรื่อยๆก็ไม่อยากคุยกับใครเลยสักคนทั้งไลน์ทั้งโทร กลายเป็นรอAโทรมาไม่ก็ทักมาแต่ก็หงอยยจริงเห้อ..
กลับมาคิดว่า ถ้าคิดจะจริงจังแล้วไม่ได้ดั่งใจก็ผิดหวังคือโมเม้นนี่ไม่อยากมีแล้วสองจิตสองใจจังเรา
Aหายจากการติดต่อ..
อีกคืนที่เราไปเที่ยวกับเพื่อน..
เราคิดได้ว่ามีไลน์เพื่อนAเลยทักไลน์เพื่อนAไป ชวนไปเที่ยวแล้วบอกให้ชวนAไปด้วยเพื่อนAก็บอกโอเคเลยได้เจอกันอีก เราไปนั่งโต้ะAซึ่งเพื่อนเยอะตามเคยไม่เเพ้โต๊ะเรา ทุกครั้งที่เราไปนั่งโต๊ะAไม่รุ่นพี่ เพื่อน รุ่นน้องในโต๊ะAก็มาขอไลน์ขอเบอร์เราทำให้เราได้เช็คเรทติ้งไปในตัว55 และเกิดบทสนทนาขึ้น
เพื่อนA:มากับใครเนี่ย
เรา:เพื่อนๆ
A:มากับแฟนแน่ๆ
เรา:ไม่คิดโทรมาหรอ
A:โดนตัดเบอร์
เรา:อ่าวแล้วทำไง
A:ก็ไปเปิดเบอร์ใหม่
เรา:เมื่อไหร่ละ
A:ต้องรอแม่ว่างอ่ะ..ไม่โทรไปได้ไงน่ารักขนาดนี้
(Aไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ อยู่กันคนละที่ มีบ้านก็เหมือนบ้านร้างถ้าเวลากลับบ้านคือต้องอยู่คนเดียว Aก็เลยอยู่กับเพื่ิอนที่หอมากกว่า เหมือนจะขาดความอบอุ่น)
เราก็คุยกับเพื่อนAไปเรื่อยบวกกับต้องกลับโต๊ะไปหาเพื่อนบ้างสลับกันค่ะ Aก็จับมือเดินไปส่งโต๊ะ เรารู้สึกว่าอยากหยุดเวลานี้ แต่ก็ไม่อยากคาดหวังอะไรตอนนี้เพราะรู้ว่าความหลังของA
สำหรับAคงยังไม่พร้อมเป็นอะไรตอนนี้
ถ้าวันนั้นที่Aถามเราว่าเป็นแฟนกันมั้ยแล้วเมาจริงๆคงเป็นประโยคที่ฝังในหัวเราเพราะเป็นวันแรกที่รู้จักกัน..เราชอบนะดูจริงใจดี ชัดเจนด้วย
แต่ตอนนี้สถานะ..คงตอบไม่ได้และไม่รู้จะตอบอะไรเพราะตอนนี้Aหายไปอีกแล้ว
เราไปเที่ยวกับเพื่อนก็คิดถึงแต่A
โมเม้นนี้ไม่เคยมีมานาน
เราเลยตัดสินใจเที่ยวกับเพื่อนอย่างเดียว
ไม่พาใครไปด้วย
บอกกับฉันได้ไหมจะเป็นไปได้รึเปล่า
บอกว่าความรักเรานั้นยังมีสิทธิ์จะเดินต่อไหม
บอกเถอะบอกกับฉันควรตั้งความหวังไปถึงเมื่อไหร่
บอกเถอะบอกว่าจะยังไง อย่าปล่อยให้ฉันหนักใจอย่างนี้..
#Cr.สีเทา
ปัญหาตัวเองแก้ไม่ได้เราไม่รู้จะทำยังไงต่อไป
เล่าไม่หมดถ้าอยากได้รายละเอียดถามเพิ่มได้นะคะ..