สวัสดีครับ พอดีว่าผมจีบเด็กปีหนึ่งอยู่ครับ แต่ผมจบแล้วครับ กำลังเรียนโทและเป็นทีเออยู่มหาลัยรัฐแห่งหนึ่ง
ต้องบอกก่อนนะครับว่าผมจีบเด็กผู้ชายปี 1 ไม่ออกตุ้งติ่งนะครับเด็กผู้ชายธรรมดา ซึ่งเป็นรุ่นน้องเมเจอร์เดียวกันแต่ห่างชั้นปีกันมากประมาณ 5 ปี ผมก็คือผู้ชายปกติ ไม่มีใครรู้หรอกครับว่าผมชอบผู้ชาย และด้วยหน้าที่การงานผมไม่อาจเปิดเผยตัวตนได้ครับ แต่ผมไม่ได้สอนน้องเค้านะครับ ผมทำงานอยู่อีกคณะหนึ่ง
เรื่องมันมีอยู่อยู่ผมไปแอบชอบเด็กปีหนึ่งคนนั้น พึ่งแอดไปเมื่อ 15 กันยายนที่ผ่านมาแต่ผมไม่ค่อยกล้าคุยเท่าไหร่ จนคืนวันที่ 22 ผมก็ทักไปก็คุยกันยาวอยู่ เค้าเป็นเด็กน่ารักนิสัยดี ไม่กินไม่ดื่มไม่เที่ยว ใสๆเฟรชชี่จริงๆครับ แถมเป็นเด็กกิจกรรม แรกๆผมก็แอบๆโยนหินถามทางว่ามีแฟนยัง เค้าก็บอกดูๆ กันตัดสินใจอยู่เป็นเมเจอร์เดียวกันสนิทกัน มาสักพักก็บอกแฟนเรียนอยู่มหาลัยอื่นแล้วเป็นผู้หญิง ผมไม่เชื่อหรอกครับว่าเป็นผู้หญิง เพราะจากการที่เค้าสองคนขึ้นสเตตัส บอกคำเดียวมันไม่ใช่ มันเหมือนเพื่อนสนิท ทำมาเล่นๆขำๆกัน หรือเพื่อสร้างกำแพงกับผมไม่ให้ผมเข้าใกล้มากกว่า ผมดูออกเพราะเพื่อนที่คอมเม้นต่อกันมันดูเล่นๆไม่จริงจัง สงสัยไม่ได้นัดกันมา 555 บ้างทีตั้งสเตตัสบ้าบอถึงผม ซึ่งผมแน่ใจว่ามันคือสื่อถึงผม เช่น ขอบคุณที่คุยด้วยทำให้รู้สึกดีหลังจากที่วางสายเฟสบุ๊คกับผมแค่สองนาที หรือ โพสเพลงแนวว่าให้ไปเจอคนดีๆ ผมก็ท้อนะครับว่าตกลงมันคิดยังงัยกับผม แต่ผมก็คุยกับน้องทุกวันนะครับ ก็รู้สึกดีครับ เค้าบอกเค้ามาผมเป็นพี่ชาย ไม่อยากให้ผมรอสารพัด เป็นได้แค่พี่ชาย อยู่ๆมาวันหนึ่งก็คุยนานผิดปกติ ผมก็ใช้ความสามาถดราม่าเอาเบอร์โทรศัพท์มาจนได้ แล้วก็อ้อนว่าขอเจอกันได้ไหม แรกๆเค้าก็ปฎิเสธครับ อ้างกิจกรรมสารพัดยิ่งกว่าไทยประกันชีวิตอีกครับ แล้วผมก็บอกว่าผมไม่เชื่อที่เค้ามีแฟนเป็นผู้หญิง เค้าก็ออกขึ้นๆแล้วพูดว่า "แล้วแต่พี่จะคิด" แล้วน้องขอตัวไปนอน ซึ่งผมก็รู้สึกผิดนะครับ ผมเลยพิมพ์ขอโทษไปในแชทแต่เค้าคงนอนจริงๆไม่อ่าน พอเช้ามาผมก็สะดุ้งตื้อเสียงแชทเฟสบุ๊คดังมาจากโทรศัพท์ตั้งแต่ยังไม่ตื่น ผมก็เปิดดูเป็นน้องเค้าครับ ส่งมาว่า"เที่ยงนี้เจอกันครับ" ผมนี่ตื่นนอนหายง่วงเลยครับ แล้วก็เข้าเฟสบุ๊คน้องเค้า ก็มีสเตตัสว่า "คิดว่าวันนี้ จะทำให้เหมือนมีชีวิตในวันสุดท้าย" ผมนี่คิดเข้าข้างตัวเองสงสัยเกี่ยวกับเราแน่เลย อิอิ
เช้าวันนั้นผมโคตรอารมณ์ดีเลย ทำงานยิ้มทั้งเช้า แต่บุญมีแต่กรรมบังครับ น้องเค้าส่งมาบอกว่า วันนี้ผมมีเวลาพักแค่ 30 นาทีเพราะเรียนแล็ปเลิกเที่ยงครึ่ง เข้าเรียนบ่าย ขอเป็ยพรุ่งนี้ ผมก็ใช้อำนาจการเป็นผู้ช่วยสอน แอบเข้าไปดูตารางเรียนเด็ก 555 นิสัยไม่ดี เอ่อจริงๆครับเรียนยาวถึงบ่ายสองครึ่ง ผมก็เลยบอกครับว่างั้นของเป็นบ่ายสองครึ่ง ผมว่างพอดี แต่บุญมีกรรมบังรอบสอง ผมมีประชุมกระทันหันครับแล้วผมก็ไม่ได้เอาโทรศัทพ์เข้าห้องประชุม ประชุมเพลินครับมาก ดูนาฬิกาเกือบบ่ายสามแล้ว ผมรีบลงไปเอาโทรศัพท์แล้วเค้าส่งแชทว่าจะมารอผมที่คณะที่ผมทำงานอยู่ ผมเลยรีบโทรกลับแล้วขอโทษเพราะผมยังต้องมีประชุมต่อยาวถึงหกโมง สรุปไม่ได้เจอครับเลยเลื่อนเป้นพรุ่งนี้แทน
มาอีกวันครับก็นัดกันไม่ได้สักทีว่าจะนัดเที่ยงหรือเย็น จนสุดท้ายก็นัดกันตอนเที่ยงครับ แต่โชคไม่เคยเข้าข้างผมเลย ฝนตกครับหนักมาก วันนั้นผมไม่ได้เอารถยนต์มาครับ ผมเลยต้องยืมร่มของที่ทำงานมาอันเล็กมาก พร้อมขับมอเตอร์ไซต์ไปรับ สุดท้ายก็ได้เจอครับ ถึงที่ร้านผมนี่กางเกงเปียกไปถึงกางเกงในเลย น้องไม่บ่นสักคำแต่เค้าไม่เปียกเท่าไหร่เพราะเป็นคนซ้อน พูดคุยกับสนุ๊กครับ กินเสร็จแยกย้ายครับ
พอมาอีกวันผมมีปัญหากับทางบ้าน ผมเลยคุยแชทว่าผมรู้สึกแย่ ขอคุยด้วยหน่อย น้องเค้าโทรมาเลยครับ แต่ผมรับไม่ทัน แล้วผมก็โทรกลับ ก็รายบ่ายไป เค้าก็รับฟังทั้งๆที่มันไม่ใช่ปัญหาวัยเค้าเลย 555 อีกวันก็คุยเพลินๆครับ อยู่ดีๆน้องเค้าพูดมาว่า "พี่ครับเราเป็นพี่น้องกันอย่างนี้ไปเรื่อยๆนะครับ ผมไม่อยากให้เราเป็นอย่างอื่นเลย ถ้าสุดท้ายมันจะกลายเป็นคนแปลกหน้า" ผมนี่ฟิวหลุดครับบวกกับคุยกับที่บ้านอยู่ด้วยซึ่งเรื่องมันก็ไม่ค่อยดีอยู่แล้ว ผมรู้สึกน้อยใจมากครับ สุดท้ายคนดีก็ไม่มีที่ยืน เป็นได้แค่พี่ชาย ผมก็เลยพูดว่าผมจะไปเอง อารมณ์มันผสมทั้งปัญหาที่บ้าน และความรู้สึกน้อยใจที่น้อยพูดเหมือนเราไม่มีหวังเลย ผมเลยบอกโชคดี ดูแลตัวเอง ก็ขอโทษ น้องเค้าก็พิมพ์ ให้ผมดูแลตัวเองเช่นกัน พร้อมกับ พูดว่า "คนแรก" ผมก็เข้าไปดูเฟสน้องเค้า เค้าก็พิมพ์ว่า "ทลายกำแพงสูงเสียดฟ้า ข้ามมหาสมุทรของจิตใจเข้ามาหา
ไม่มีใครเคยเข้ามาใกล้เท่านี้ ไม่เคยมีเลยสักคน #ขอบคุณ#ดูแลตัวเองให้มากๆ#อย่าเครียด# เวลาฝนตกอย่าขี่มอไซกางร่ม — รู้สึกขอบคุณ" ผมโคตรรู้สึกผิดเลยครับ เลยพิมพ์แชทขอโทษ แล้วผมก็ปิดเฟสหนี้ไป 1 วัน แล้วก้เปิด อีกวันก็ชวนกินข้าวตามปกติ น้องเค้าก็ไป เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ตอนนี้ผมไม่รู้ว่าน้องเค้าคิดยังงัยกับผม เสาร์อาทิตย์ชวนไปไหนก็ไม่ไป มีกิจกรรมตลอด โทรไปไม่รับ แชทนานมากกว่าจะตอบ เชื่อไหมครับ เด้กชายอายุ 19 ให้พ่อไปส่งไปเรียนพิเศษ ทำกิจกรรม ผมจะไปรับไปส่งก็บอกแม่ ไม่ให้คบกับเพื่อนผู้ชาย บอกเพื่อนผู้ชายมีคนเดียว ที่แม่ไว้ใจ กลัวพากันไปเกเรเหมือนพ่อเค้า ผมนี่อึ่งครับ เด็กผู้ชายไม่ให้คบกับเด้กผู้ชายมันแปลกนะครับ แต่เค้าก็มีบ่นๆนะครับว่าเค้าอยากได้อิสระแบบชีวิตเด้กมหาลัย ซึ่งเค้าไม่มีเหมือนคนอื่นๆเลย ตอนนี้ผมไม่รู้จะทำยังงัยแล้วครับ ผมครวเดินต่อ หรือหยุด ผมเดาไม่ออกจริงๆว่าแท้จริงเด็กมันคิดยังงัย กับผมกันแน่ ผมไม่เคยมีแฟนเด็กเลย ไม่ว่าจะผู้ชายหรือ แฟนผู้หญิง จะรุ่นเดียวกันหรือมากกว่าทั้งนั้น ผมเหงาครับ 2 ปีแล้วที่ผมไม่ยอมมีใคร ไม่ยอมเปิดใจ มีคนเข้ามาเยอะทั้งชายทั้งหญิง แต่ผมปฎิเสธตลอด ตอนนี้ผมพร้อมดูแลคนอื่น แต่เค้าก็ไม่สนใจผมเท่าไหร่ ไม่อยากกลับมาโสดเหงาอีกเลย
ในการจีบใครสักคน ใช้เวลานานแค่ไหน ถึงจะเรียกว่าหมดหวังแล้วครับ
ต้องบอกก่อนนะครับว่าผมจีบเด็กผู้ชายปี 1 ไม่ออกตุ้งติ่งนะครับเด็กผู้ชายธรรมดา ซึ่งเป็นรุ่นน้องเมเจอร์เดียวกันแต่ห่างชั้นปีกันมากประมาณ 5 ปี ผมก็คือผู้ชายปกติ ไม่มีใครรู้หรอกครับว่าผมชอบผู้ชาย และด้วยหน้าที่การงานผมไม่อาจเปิดเผยตัวตนได้ครับ แต่ผมไม่ได้สอนน้องเค้านะครับ ผมทำงานอยู่อีกคณะหนึ่ง
เรื่องมันมีอยู่อยู่ผมไปแอบชอบเด็กปีหนึ่งคนนั้น พึ่งแอดไปเมื่อ 15 กันยายนที่ผ่านมาแต่ผมไม่ค่อยกล้าคุยเท่าไหร่ จนคืนวันที่ 22 ผมก็ทักไปก็คุยกันยาวอยู่ เค้าเป็นเด็กน่ารักนิสัยดี ไม่กินไม่ดื่มไม่เที่ยว ใสๆเฟรชชี่จริงๆครับ แถมเป็นเด็กกิจกรรม แรกๆผมก็แอบๆโยนหินถามทางว่ามีแฟนยัง เค้าก็บอกดูๆ กันตัดสินใจอยู่เป็นเมเจอร์เดียวกันสนิทกัน มาสักพักก็บอกแฟนเรียนอยู่มหาลัยอื่นแล้วเป็นผู้หญิง ผมไม่เชื่อหรอกครับว่าเป็นผู้หญิง เพราะจากการที่เค้าสองคนขึ้นสเตตัส บอกคำเดียวมันไม่ใช่ มันเหมือนเพื่อนสนิท ทำมาเล่นๆขำๆกัน หรือเพื่อสร้างกำแพงกับผมไม่ให้ผมเข้าใกล้มากกว่า ผมดูออกเพราะเพื่อนที่คอมเม้นต่อกันมันดูเล่นๆไม่จริงจัง สงสัยไม่ได้นัดกันมา 555 บ้างทีตั้งสเตตัสบ้าบอถึงผม ซึ่งผมแน่ใจว่ามันคือสื่อถึงผม เช่น ขอบคุณที่คุยด้วยทำให้รู้สึกดีหลังจากที่วางสายเฟสบุ๊คกับผมแค่สองนาที หรือ โพสเพลงแนวว่าให้ไปเจอคนดีๆ ผมก็ท้อนะครับว่าตกลงมันคิดยังงัยกับผม แต่ผมก็คุยกับน้องทุกวันนะครับ ก็รู้สึกดีครับ เค้าบอกเค้ามาผมเป็นพี่ชาย ไม่อยากให้ผมรอสารพัด เป็นได้แค่พี่ชาย อยู่ๆมาวันหนึ่งก็คุยนานผิดปกติ ผมก็ใช้ความสามาถดราม่าเอาเบอร์โทรศัพท์มาจนได้ แล้วก็อ้อนว่าขอเจอกันได้ไหม แรกๆเค้าก็ปฎิเสธครับ อ้างกิจกรรมสารพัดยิ่งกว่าไทยประกันชีวิตอีกครับ แล้วผมก็บอกว่าผมไม่เชื่อที่เค้ามีแฟนเป็นผู้หญิง เค้าก็ออกขึ้นๆแล้วพูดว่า "แล้วแต่พี่จะคิด" แล้วน้องขอตัวไปนอน ซึ่งผมก็รู้สึกผิดนะครับ ผมเลยพิมพ์ขอโทษไปในแชทแต่เค้าคงนอนจริงๆไม่อ่าน พอเช้ามาผมก็สะดุ้งตื้อเสียงแชทเฟสบุ๊คดังมาจากโทรศัพท์ตั้งแต่ยังไม่ตื่น ผมก็เปิดดูเป็นน้องเค้าครับ ส่งมาว่า"เที่ยงนี้เจอกันครับ" ผมนี่ตื่นนอนหายง่วงเลยครับ แล้วก็เข้าเฟสบุ๊คน้องเค้า ก็มีสเตตัสว่า "คิดว่าวันนี้ จะทำให้เหมือนมีชีวิตในวันสุดท้าย" ผมนี่คิดเข้าข้างตัวเองสงสัยเกี่ยวกับเราแน่เลย อิอิ
เช้าวันนั้นผมโคตรอารมณ์ดีเลย ทำงานยิ้มทั้งเช้า แต่บุญมีแต่กรรมบังครับ น้องเค้าส่งมาบอกว่า วันนี้ผมมีเวลาพักแค่ 30 นาทีเพราะเรียนแล็ปเลิกเที่ยงครึ่ง เข้าเรียนบ่าย ขอเป็ยพรุ่งนี้ ผมก็ใช้อำนาจการเป็นผู้ช่วยสอน แอบเข้าไปดูตารางเรียนเด็ก 555 นิสัยไม่ดี เอ่อจริงๆครับเรียนยาวถึงบ่ายสองครึ่ง ผมก็เลยบอกครับว่างั้นของเป็นบ่ายสองครึ่ง ผมว่างพอดี แต่บุญมีกรรมบังรอบสอง ผมมีประชุมกระทันหันครับแล้วผมก็ไม่ได้เอาโทรศัทพ์เข้าห้องประชุม ประชุมเพลินครับมาก ดูนาฬิกาเกือบบ่ายสามแล้ว ผมรีบลงไปเอาโทรศัพท์แล้วเค้าส่งแชทว่าจะมารอผมที่คณะที่ผมทำงานอยู่ ผมเลยรีบโทรกลับแล้วขอโทษเพราะผมยังต้องมีประชุมต่อยาวถึงหกโมง สรุปไม่ได้เจอครับเลยเลื่อนเป้นพรุ่งนี้แทน
มาอีกวันครับก็นัดกันไม่ได้สักทีว่าจะนัดเที่ยงหรือเย็น จนสุดท้ายก็นัดกันตอนเที่ยงครับ แต่โชคไม่เคยเข้าข้างผมเลย ฝนตกครับหนักมาก วันนั้นผมไม่ได้เอารถยนต์มาครับ ผมเลยต้องยืมร่มของที่ทำงานมาอันเล็กมาก พร้อมขับมอเตอร์ไซต์ไปรับ สุดท้ายก็ได้เจอครับ ถึงที่ร้านผมนี่กางเกงเปียกไปถึงกางเกงในเลย น้องไม่บ่นสักคำแต่เค้าไม่เปียกเท่าไหร่เพราะเป็นคนซ้อน พูดคุยกับสนุ๊กครับ กินเสร็จแยกย้ายครับ
พอมาอีกวันผมมีปัญหากับทางบ้าน ผมเลยคุยแชทว่าผมรู้สึกแย่ ขอคุยด้วยหน่อย น้องเค้าโทรมาเลยครับ แต่ผมรับไม่ทัน แล้วผมก็โทรกลับ ก็รายบ่ายไป เค้าก็รับฟังทั้งๆที่มันไม่ใช่ปัญหาวัยเค้าเลย 555 อีกวันก็คุยเพลินๆครับ อยู่ดีๆน้องเค้าพูดมาว่า "พี่ครับเราเป็นพี่น้องกันอย่างนี้ไปเรื่อยๆนะครับ ผมไม่อยากให้เราเป็นอย่างอื่นเลย ถ้าสุดท้ายมันจะกลายเป็นคนแปลกหน้า" ผมนี่ฟิวหลุดครับบวกกับคุยกับที่บ้านอยู่ด้วยซึ่งเรื่องมันก็ไม่ค่อยดีอยู่แล้ว ผมรู้สึกน้อยใจมากครับ สุดท้ายคนดีก็ไม่มีที่ยืน เป็นได้แค่พี่ชาย ผมก็เลยพูดว่าผมจะไปเอง อารมณ์มันผสมทั้งปัญหาที่บ้าน และความรู้สึกน้อยใจที่น้อยพูดเหมือนเราไม่มีหวังเลย ผมเลยบอกโชคดี ดูแลตัวเอง ก็ขอโทษ น้องเค้าก็พิมพ์ ให้ผมดูแลตัวเองเช่นกัน พร้อมกับ พูดว่า "คนแรก" ผมก็เข้าไปดูเฟสน้องเค้า เค้าก็พิมพ์ว่า "ทลายกำแพงสูงเสียดฟ้า ข้ามมหาสมุทรของจิตใจเข้ามาหา
ไม่มีใครเคยเข้ามาใกล้เท่านี้ ไม่เคยมีเลยสักคน #ขอบคุณ#ดูแลตัวเองให้มากๆ#อย่าเครียด# เวลาฝนตกอย่าขี่มอไซกางร่ม — รู้สึกขอบคุณ" ผมโคตรรู้สึกผิดเลยครับ เลยพิมพ์แชทขอโทษ แล้วผมก็ปิดเฟสหนี้ไป 1 วัน แล้วก้เปิด อีกวันก็ชวนกินข้าวตามปกติ น้องเค้าก็ไป เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ตอนนี้ผมไม่รู้ว่าน้องเค้าคิดยังงัยกับผม เสาร์อาทิตย์ชวนไปไหนก็ไม่ไป มีกิจกรรมตลอด โทรไปไม่รับ แชทนานมากกว่าจะตอบ เชื่อไหมครับ เด้กชายอายุ 19 ให้พ่อไปส่งไปเรียนพิเศษ ทำกิจกรรม ผมจะไปรับไปส่งก็บอกแม่ ไม่ให้คบกับเพื่อนผู้ชาย บอกเพื่อนผู้ชายมีคนเดียว ที่แม่ไว้ใจ กลัวพากันไปเกเรเหมือนพ่อเค้า ผมนี่อึ่งครับ เด็กผู้ชายไม่ให้คบกับเด้กผู้ชายมันแปลกนะครับ แต่เค้าก็มีบ่นๆนะครับว่าเค้าอยากได้อิสระแบบชีวิตเด้กมหาลัย ซึ่งเค้าไม่มีเหมือนคนอื่นๆเลย ตอนนี้ผมไม่รู้จะทำยังงัยแล้วครับ ผมครวเดินต่อ หรือหยุด ผมเดาไม่ออกจริงๆว่าแท้จริงเด็กมันคิดยังงัย กับผมกันแน่ ผมไม่เคยมีแฟนเด็กเลย ไม่ว่าจะผู้ชายหรือ แฟนผู้หญิง จะรุ่นเดียวกันหรือมากกว่าทั้งนั้น ผมเหงาครับ 2 ปีแล้วที่ผมไม่ยอมมีใคร ไม่ยอมเปิดใจ มีคนเข้ามาเยอะทั้งชายทั้งหญิง แต่ผมปฎิเสธตลอด ตอนนี้ผมพร้อมดูแลคนอื่น แต่เค้าก็ไม่สนใจผมเท่าไหร่ ไม่อยากกลับมาโสดเหงาอีกเลย