ผมเพิ่งเคยเล่น pantip ครั้งแรกนะครับ ถ้าผมทำผิดกฎ หรือ ทำอะไรผิด ขอโทษด้วยครับ
วันนี้ 26/10/2557 เวลา 4.35 น. ตั้งกระทู้ครั้งแรก
วันนี้นอนไม่หลับ คิดมาก ปกติผมชอบ ตั้งคำถามกับตัวเอง ตลอดเวลา แต่หาคำตอบให้ตัวเองไม่ค่อยได้เลย
ส่วนใหญ่ก็พวก ปัญหาชีวิต ประมาณว่า เราต้องทำยังไง ทำแบบไหน คือ ชอบคิดว่าตัวเอง ไม่ค่อยมีประโยชน์
เล่นกีฬา... ก็งั้นๆ (เล่นบาส เล่นเฉพาะเวลาจะแข่ง) ลืมบอกไป ผมเป็น นศ. อยู่นะครับ ตอนนี้อยู่ ปี 2
ดนตรีก็เล่นไม่เป็น... ขับรถยนต์ก็ไม่เป็น... ความรู้เรื่องรถ... เรื่องคอม... ก็ไม่มี !!!!
ผมดันเก่งพวกงานบริการซะมากกว่า ปิดเทอมใหญ่ที่ผ่านมา....
ผมทำงานอยู่ร้าน sukishi เป็นพนักงานประจำอยู่ช่วงนึง แล้วก็ลาออก เพราะกลับมาเรียน เปิดเทอมครับ ฮ่าๆ ~
การแสดงก็ไม่ได้... เต้นก็ไม่เป็น... ไม่มีอะไรให้โชว์ได้... (แอ็คตติ้ง การแสดงสมัย มัธยม ผมไม่นับนะครับ ใครก็ทำได้ ผมต้องการยิ่งกว่านั้น )
ผมชอบทำกิจกรรมนะ เวลามีกิจกรรมผมเป็นพวกหลังฉาก ประมาณนั้นอะครับ
ศิลปะนิไม่ต้องพูดเลย เป็นวิชาที่ผมห่วยสุดๆ เด็กประถมยังวาดภาพสวยกว่าผมอีก ไม่ได้เวอร์นะ พูดจริงๆ ''กาก'' มาก
นอกเรื่องไกลละ ประเด็นคือ ผมพึ่งพาไม่ค่อยได้เลย เหมือนไร้ประโยชน์เลยเนาะ + กับนิสัยส่วนตัวอีก
ผมเป็นคนตรงๆ ไม่ชอบคนโกหก มีอะไรพูดตรงๆ อย่าอ้อมค้อม ผมคิดว่าผมอ่านคนเก่งนะ
สมมตินะครับ... มีเพื่อนผมคนนึง มันคุยเก่ง พูดเป็น หยอกเป็น
วางตัวเป็น เข้าหาคนอื่นเก่ง เพื่อนเลยชอบ เป็นคนใจกว้าง ให้คนอื่น มีน้ำใจ มีความเป็นผู้ใหญ่มากในหมู่เพื่อน
เพื่อนๆ ให้ความสำคัญ เกรงใจ
แต่ผมเห็นบางอย่าง ผมชอบสังเกตุคน ชอบจิตวิทยา ไม่รู้มันมาไง พอโตมันเหมือน มันติดตัวมาตั้งแต่เด็กแล้ว
เรื่องแบบนี้ก็ต้องใช้เวลา อยู่สักพักแหละ กว่าจะอ่านคนออก เหตุการณ์ประมาณนี้ ...
มัน(เพื่อนผม) เวลาเพื่อน ผญ พูดเล่นๆ ว่า.. อยากกิน kfc พูดเล่นๆ แต่ถ้าได้ก็ดี ประมาณนั้น
มันก็ซื้อมาให้เลยนะ ไม่เอาตังค์ด้วย มันจะเป็นประเภทว่า ถ้ามีตังค์นิ ให้เลย ใจกว้างสุดๆ (ตอนนี้ผมยังไม่เอะใจอะไร)
''ผมคิดว่า.. มันซื้อใจคนอื่นนะ แต่ซื้อแบบหวังผลตอบแทนระยะยาว''
ต่อมา เวลามันคุยกับ ผญ(ไม่ใช่แค่เพื่อนนะ) มันถึงเนื้อ ถึงตัว ชอบลูบหัว กอด มากกว่านี้อยู่
แต่ไม่ถึงขั้นหอมแก้ม ตามประสาเพื่อน (แต่ผมว่าไม่ใช่แค่นั้นม้างงงงง)
''ผมคิดว่า.. มันเนียนอะ พยายามใกล้ชิด สนิทสนม แต่ลึกๆ มันก็หวังได้สักอย่างละว้าา ''
ต่อมา ตอนนั้นไปกินเหล้า ไป จ๊ะเอ๋ กันพอดี นั่งคนละโต๊ะ (มันชัดตรงนี้แหละ)
มันอะ มีแฟนอยู่แล้ว แต่อยู่คนละ ม. กัน มันนั่งกับ ผญ คนนึง มันอะไม่เมาหรอก มันเป็นคนที่กินไม่เอาเมา พอเคลิ้ม บรรบากาศดี
มันก็ลูบหัว ไปมา หยิกแก้ม แล้วก็ หอมแก้ม ผญ คนนั้น ผมก็ไม่ได้สนใจอะไรหรอกนะ
แต่ติดตรงที่ดูไปดูมา อ้าววว ผญ มันก็กิ๊กกับเพื่อนผมอีกคนนี่หว่า (เพื่อนในคณะ)
วันก่อนยัง เห็นมันซื้อเสื้อมาฝากเพื่อนผมอยู่เลย เอ๊ะยังไง นึกสงสัย
''ผมตรง ผมรู้ว่ามันทำ แต่ผมไม่ใช่คนขายเพื่อนนะ'' ผมก็เฉย
ต่อมา เพื่อนๆ ห้องเก่าไอ่เพื่อนคนแรกอะ เล่าให้ฟัง (ไปถามไง ขี้สงสัย ฮ่าๆ)
มันก็เป็นแบบนี้แหละ ตอนมัธยมมันทำแบบนี้กับ ผญ ทุกคนในห้อง
แต่มีคนหลงกล แล้วคบกับมัน คนนี้บริสุทธิ์จริงๆ ผมรู้จัก
คือคนอื่นภูมิต้านทานแข็งแรงมาก เลยไม่หวั่นไหว
ผมก็เลยมั่นใจแล้วละ เออ มันก็ดีอยู่ เสียแต่เรื่องพวกนี้แหละ ผมไม่ได้เกลียดมันหรอกนะ อย่างว่า.. ''ไม่มีใครเพอร์เฟ็คหรอก''
ผมก็ชอบเอามาเปรียบเทียบกับตัวเอง เอาเฉพาะด้านดีดีของมันนะ มันก็เหนือกว่าแทบทุกอย่างอะ
แต่ทีผมมั่นใจว่าตัวเองไม่แพ้เลย คือ ความบริสุทธิ์ใจ จริงใจ ตรงไป ตรงมา ไม่โกหก (แต่บางเรื่องก็ต้องเลี่ยงการตอบคำถามบ้าง)
ผมไม่ใช่พ่อพระ หรอกนะ ความกล้า ความมีสปิริต ทำไมผมถึงกล้าพูดคำนี้ เพราะผมรักษาคำพูด หลายๆ เรื่องผมใช้ใจทำ ตอนทำค่ายต่างๆ ผมนี้แหละสันทนาการ พี่บ้าน staff หลังฉาก คนเดินเรื่อง แจ้งข่าวต่างๆ ในค่าย ทำเกือบหมด งานเอกสารไม่ทำ เพราะทำไม่เป็น ฮ่าๆ เรื่องในวงเหล้านิไม่ต้องพูดเลย คนที่เอาเพื่อนกลับก็มีแต่ผมกับอีกไม่กี่คนที่มันรู้ใจกันแล้ว เหตุการณ์อื่นไม่ขอพูด เดี่ยวหาว่าผมขี้โม้ (นี้เรื่องในค่าย)
ผมตรง ออกตัวแรงนะ เพื่อนๆ เลยไม่ค่อยชอบ เพราะผมเป็นคนแข็งกระด่าง ไม่อบอุ่น ไม่น่ารัก ไม่รู้จักการเลือกใช้คำพูด วางตัวไม่เก่ง
คนอื่นเข้าถึงผมยาก ผมก็ไม่ค่อยเปิดใจด้วยแหละ อินดี้ โลกส่วนตัวสูงนิดๆ ถ้าใครดีกับผม ผมดีตอบทันทีอะ
แต่ถ้าไม่รู้จักกัน ผมไม่เข้าไปทักก่อน ไม่เข้าไปทำความรู้จักก่อนนะ (นอกค่ายแล้วอินดี้จัด)
ผมพยายามทำให้ตัวเองพึ่งพาได้ มีประโยชน์ ทำให้ตัวเองมีค่า
แต่ผมไม่เก่งเรื่องการวางตัวเลยครับ คำพูดเลือกใช้ไม่เก่งเลย ผมพยายามเข้าหาคนอื่นก่อน
แต่ภาพลักษณ์ของผม มันกลบ ความพยายามของตัวเอง คนอื่นๆ ก็ยังกลัวๆ ยังไม่ค่อยกล้าที่จะคุยกับผม
ตอนผมเรียน มัธยม ผมมาสาย dark ไง มีประวัติติดตัวตั้งแต่ ม.1 ก็เรื่องใหญ่อยู่เกือบโดนไล่ออก หลังจากนั้นก็พยายามเรื่อยมา
ผมท้ออยู่บ่อยๆ เพราะเหมือนกับว่า คนที่คุยด้วย สนิทด้วย เค้าสนิทกับผมแค่เปลือก
เค้าคงไม่รู้สึกอบอุ่น ไม่รู้สึกไว้ใจ อะไรพวกนี้ละมั้ง ผมก็เดาไม่ถูก พูดไม่ถูกเหมือนกัน
คือประมาณว่า เค้ารู้สึกไปในทางที่ดีด้วย 70-75 % อะครับ
สำหรับผม สนิทสุด จริงใจต่อกันสูงสุด อยู่ที่ 85 -95 % (ส่วนอีก 5 % ไม่นับ เป็นส่วนที่รักตัวเอง พ่อ แม่ มาก่อนอื่นใด ประมาณนั้น)
แต่ถ้าคนที่ใช้ชีวิตคู่ หรือ คนที่รักกันจริงๆ 5 % นั้นมันจะรวมอยู่ในทุกๆ วินาทีของชีวิตเค้าครับ (ผมก็โลกสวยนะบางเรื่อง)
สิ่งเหล่านี้แหละทำให้ผม เครียดจนนอนหลับช่วง ตี 4 - 6 โมงเช้า บ่อยๆ
อ.ที่ปรึก ใน ม. ก็บอกอยู่ว่า... ผมนะมีเวลาว่างมากเกินไป อยู่กับตัวเองมากไป ปล่อยให้ความคิดทำร้ายตัวเอง
ถ้าถามว่า.. ผมไม่สนใจเรื่องพวกนี้ได้ไหม ก็ได้นะ ผมก็มีความสุขดีอยู่แล้ว
แต่ผมทำไม่ได้ !!!!!!!!! ผมต้องการมากกว่านี้ ต้องการไปให้ถึงจุดที่สูงกว่านี้
เพื่อ ความสุขสูงสุดละมั้งครับ ผมยอมรับนะ ภาวะความคิดของผมต่ำมาก โง่จริงๆ
เรื่องเรียนนิ ผมไม่มีปัญหาอะไรเลย มีแต่ปัญหาชีวิตนี้แหละ (หาปัญหาให้ตัวเอง)
ก็ตามหัวข้อกระทู้แหละครับ ผมควรทำยังไง? ใครพอแนะนำ ช่วยให้คำปรึกษา เด็กคนนี้ได้ไหมครับ?
ผมไม่อยากเป็นตัวถ่วงใคร ไม่อยากเป็นคนไร้ประโยชน์ อยากเป็นที่รักของคนอื่นๆ คนรอบๆ ตัว อยากเป็นคนสำคัญ
อยากมีตัวจน มีจุดที่เป็นของตัวเอง มีพลังมากพอที่จะช่วยคนอื่นได้
ขอบคุณล่วงหน้า ก่อนแล้วกันนะครับ
ผมไปนอนแล้ว ตอนนี้ก็ 6.05 น. เผลอแป๊ปเดียว พระอาทิตย์ขึ้นแล้ว
กู๊ดไนท์ครับ -/\- ~
เป็นคนตรง วางตัวไม่เก่ง อยากเป็นที่สนใจ อยากเป็นที่รัก ของคนอื่นๆรอบตัว ไม่อยากเป็นคนไร้ประโยชน์ ผมควรทำยังไงครับ ?
วันนี้ 26/10/2557 เวลา 4.35 น. ตั้งกระทู้ครั้งแรก
วันนี้นอนไม่หลับ คิดมาก ปกติผมชอบ ตั้งคำถามกับตัวเอง ตลอดเวลา แต่หาคำตอบให้ตัวเองไม่ค่อยได้เลย
ส่วนใหญ่ก็พวก ปัญหาชีวิต ประมาณว่า เราต้องทำยังไง ทำแบบไหน คือ ชอบคิดว่าตัวเอง ไม่ค่อยมีประโยชน์
เล่นกีฬา... ก็งั้นๆ (เล่นบาส เล่นเฉพาะเวลาจะแข่ง) ลืมบอกไป ผมเป็น นศ. อยู่นะครับ ตอนนี้อยู่ ปี 2
ดนตรีก็เล่นไม่เป็น... ขับรถยนต์ก็ไม่เป็น... ความรู้เรื่องรถ... เรื่องคอม... ก็ไม่มี !!!!
ผมดันเก่งพวกงานบริการซะมากกว่า ปิดเทอมใหญ่ที่ผ่านมา....
ผมทำงานอยู่ร้าน sukishi เป็นพนักงานประจำอยู่ช่วงนึง แล้วก็ลาออก เพราะกลับมาเรียน เปิดเทอมครับ ฮ่าๆ ~
การแสดงก็ไม่ได้... เต้นก็ไม่เป็น... ไม่มีอะไรให้โชว์ได้... (แอ็คตติ้ง การแสดงสมัย มัธยม ผมไม่นับนะครับ ใครก็ทำได้ ผมต้องการยิ่งกว่านั้น )
ผมชอบทำกิจกรรมนะ เวลามีกิจกรรมผมเป็นพวกหลังฉาก ประมาณนั้นอะครับ
ศิลปะนิไม่ต้องพูดเลย เป็นวิชาที่ผมห่วยสุดๆ เด็กประถมยังวาดภาพสวยกว่าผมอีก ไม่ได้เวอร์นะ พูดจริงๆ ''กาก'' มาก
นอกเรื่องไกลละ ประเด็นคือ ผมพึ่งพาไม่ค่อยได้เลย เหมือนไร้ประโยชน์เลยเนาะ + กับนิสัยส่วนตัวอีก
ผมเป็นคนตรงๆ ไม่ชอบคนโกหก มีอะไรพูดตรงๆ อย่าอ้อมค้อม ผมคิดว่าผมอ่านคนเก่งนะ
สมมตินะครับ... มีเพื่อนผมคนนึง มันคุยเก่ง พูดเป็น หยอกเป็น
วางตัวเป็น เข้าหาคนอื่นเก่ง เพื่อนเลยชอบ เป็นคนใจกว้าง ให้คนอื่น มีน้ำใจ มีความเป็นผู้ใหญ่มากในหมู่เพื่อน
เพื่อนๆ ให้ความสำคัญ เกรงใจ
แต่ผมเห็นบางอย่าง ผมชอบสังเกตุคน ชอบจิตวิทยา ไม่รู้มันมาไง พอโตมันเหมือน มันติดตัวมาตั้งแต่เด็กแล้ว
เรื่องแบบนี้ก็ต้องใช้เวลา อยู่สักพักแหละ กว่าจะอ่านคนออก เหตุการณ์ประมาณนี้ ...
มัน(เพื่อนผม) เวลาเพื่อน ผญ พูดเล่นๆ ว่า.. อยากกิน kfc พูดเล่นๆ แต่ถ้าได้ก็ดี ประมาณนั้น
มันก็ซื้อมาให้เลยนะ ไม่เอาตังค์ด้วย มันจะเป็นประเภทว่า ถ้ามีตังค์นิ ให้เลย ใจกว้างสุดๆ (ตอนนี้ผมยังไม่เอะใจอะไร)
''ผมคิดว่า.. มันซื้อใจคนอื่นนะ แต่ซื้อแบบหวังผลตอบแทนระยะยาว''
ต่อมา เวลามันคุยกับ ผญ(ไม่ใช่แค่เพื่อนนะ) มันถึงเนื้อ ถึงตัว ชอบลูบหัว กอด มากกว่านี้อยู่
แต่ไม่ถึงขั้นหอมแก้ม ตามประสาเพื่อน (แต่ผมว่าไม่ใช่แค่นั้นม้างงงงง)
''ผมคิดว่า.. มันเนียนอะ พยายามใกล้ชิด สนิทสนม แต่ลึกๆ มันก็หวังได้สักอย่างละว้าา ''
ต่อมา ตอนนั้นไปกินเหล้า ไป จ๊ะเอ๋ กันพอดี นั่งคนละโต๊ะ (มันชัดตรงนี้แหละ)
มันอะ มีแฟนอยู่แล้ว แต่อยู่คนละ ม. กัน มันนั่งกับ ผญ คนนึง มันอะไม่เมาหรอก มันเป็นคนที่กินไม่เอาเมา พอเคลิ้ม บรรบากาศดี
มันก็ลูบหัว ไปมา หยิกแก้ม แล้วก็ หอมแก้ม ผญ คนนั้น ผมก็ไม่ได้สนใจอะไรหรอกนะ
แต่ติดตรงที่ดูไปดูมา อ้าววว ผญ มันก็กิ๊กกับเพื่อนผมอีกคนนี่หว่า (เพื่อนในคณะ)
วันก่อนยัง เห็นมันซื้อเสื้อมาฝากเพื่อนผมอยู่เลย เอ๊ะยังไง นึกสงสัย
''ผมตรง ผมรู้ว่ามันทำ แต่ผมไม่ใช่คนขายเพื่อนนะ'' ผมก็เฉย
ต่อมา เพื่อนๆ ห้องเก่าไอ่เพื่อนคนแรกอะ เล่าให้ฟัง (ไปถามไง ขี้สงสัย ฮ่าๆ)
มันก็เป็นแบบนี้แหละ ตอนมัธยมมันทำแบบนี้กับ ผญ ทุกคนในห้อง
แต่มีคนหลงกล แล้วคบกับมัน คนนี้บริสุทธิ์จริงๆ ผมรู้จัก
คือคนอื่นภูมิต้านทานแข็งแรงมาก เลยไม่หวั่นไหว
ผมก็เลยมั่นใจแล้วละ เออ มันก็ดีอยู่ เสียแต่เรื่องพวกนี้แหละ ผมไม่ได้เกลียดมันหรอกนะ อย่างว่า.. ''ไม่มีใครเพอร์เฟ็คหรอก''
ผมก็ชอบเอามาเปรียบเทียบกับตัวเอง เอาเฉพาะด้านดีดีของมันนะ มันก็เหนือกว่าแทบทุกอย่างอะ
แต่ทีผมมั่นใจว่าตัวเองไม่แพ้เลย คือ ความบริสุทธิ์ใจ จริงใจ ตรงไป ตรงมา ไม่โกหก (แต่บางเรื่องก็ต้องเลี่ยงการตอบคำถามบ้าง)
ผมไม่ใช่พ่อพระ หรอกนะ ความกล้า ความมีสปิริต ทำไมผมถึงกล้าพูดคำนี้ เพราะผมรักษาคำพูด หลายๆ เรื่องผมใช้ใจทำ ตอนทำค่ายต่างๆ ผมนี้แหละสันทนาการ พี่บ้าน staff หลังฉาก คนเดินเรื่อง แจ้งข่าวต่างๆ ในค่าย ทำเกือบหมด งานเอกสารไม่ทำ เพราะทำไม่เป็น ฮ่าๆ เรื่องในวงเหล้านิไม่ต้องพูดเลย คนที่เอาเพื่อนกลับก็มีแต่ผมกับอีกไม่กี่คนที่มันรู้ใจกันแล้ว เหตุการณ์อื่นไม่ขอพูด เดี่ยวหาว่าผมขี้โม้ (นี้เรื่องในค่าย)
ผมตรง ออกตัวแรงนะ เพื่อนๆ เลยไม่ค่อยชอบ เพราะผมเป็นคนแข็งกระด่าง ไม่อบอุ่น ไม่น่ารัก ไม่รู้จักการเลือกใช้คำพูด วางตัวไม่เก่ง
คนอื่นเข้าถึงผมยาก ผมก็ไม่ค่อยเปิดใจด้วยแหละ อินดี้ โลกส่วนตัวสูงนิดๆ ถ้าใครดีกับผม ผมดีตอบทันทีอะ
แต่ถ้าไม่รู้จักกัน ผมไม่เข้าไปทักก่อน ไม่เข้าไปทำความรู้จักก่อนนะ (นอกค่ายแล้วอินดี้จัด)
ผมพยายามทำให้ตัวเองพึ่งพาได้ มีประโยชน์ ทำให้ตัวเองมีค่า
แต่ผมไม่เก่งเรื่องการวางตัวเลยครับ คำพูดเลือกใช้ไม่เก่งเลย ผมพยายามเข้าหาคนอื่นก่อน
แต่ภาพลักษณ์ของผม มันกลบ ความพยายามของตัวเอง คนอื่นๆ ก็ยังกลัวๆ ยังไม่ค่อยกล้าที่จะคุยกับผม
ตอนผมเรียน มัธยม ผมมาสาย dark ไง มีประวัติติดตัวตั้งแต่ ม.1 ก็เรื่องใหญ่อยู่เกือบโดนไล่ออก หลังจากนั้นก็พยายามเรื่อยมา
ผมท้ออยู่บ่อยๆ เพราะเหมือนกับว่า คนที่คุยด้วย สนิทด้วย เค้าสนิทกับผมแค่เปลือก
เค้าคงไม่รู้สึกอบอุ่น ไม่รู้สึกไว้ใจ อะไรพวกนี้ละมั้ง ผมก็เดาไม่ถูก พูดไม่ถูกเหมือนกัน
คือประมาณว่า เค้ารู้สึกไปในทางที่ดีด้วย 70-75 % อะครับ
สำหรับผม สนิทสุด จริงใจต่อกันสูงสุด อยู่ที่ 85 -95 % (ส่วนอีก 5 % ไม่นับ เป็นส่วนที่รักตัวเอง พ่อ แม่ มาก่อนอื่นใด ประมาณนั้น)
แต่ถ้าคนที่ใช้ชีวิตคู่ หรือ คนที่รักกันจริงๆ 5 % นั้นมันจะรวมอยู่ในทุกๆ วินาทีของชีวิตเค้าครับ (ผมก็โลกสวยนะบางเรื่อง)
สิ่งเหล่านี้แหละทำให้ผม เครียดจนนอนหลับช่วง ตี 4 - 6 โมงเช้า บ่อยๆ
อ.ที่ปรึก ใน ม. ก็บอกอยู่ว่า... ผมนะมีเวลาว่างมากเกินไป อยู่กับตัวเองมากไป ปล่อยให้ความคิดทำร้ายตัวเอง
ถ้าถามว่า.. ผมไม่สนใจเรื่องพวกนี้ได้ไหม ก็ได้นะ ผมก็มีความสุขดีอยู่แล้ว
แต่ผมทำไม่ได้ !!!!!!!!! ผมต้องการมากกว่านี้ ต้องการไปให้ถึงจุดที่สูงกว่านี้
เพื่อ ความสุขสูงสุดละมั้งครับ ผมยอมรับนะ ภาวะความคิดของผมต่ำมาก โง่จริงๆ
เรื่องเรียนนิ ผมไม่มีปัญหาอะไรเลย มีแต่ปัญหาชีวิตนี้แหละ (หาปัญหาให้ตัวเอง)
ก็ตามหัวข้อกระทู้แหละครับ ผมควรทำยังไง? ใครพอแนะนำ ช่วยให้คำปรึกษา เด็กคนนี้ได้ไหมครับ?
ผมไม่อยากเป็นตัวถ่วงใคร ไม่อยากเป็นคนไร้ประโยชน์ อยากเป็นที่รักของคนอื่นๆ คนรอบๆ ตัว อยากเป็นคนสำคัญ
อยากมีตัวจน มีจุดที่เป็นของตัวเอง มีพลังมากพอที่จะช่วยคนอื่นได้
ขอบคุณล่วงหน้า ก่อนแล้วกันนะครับ
ผมไปนอนแล้ว ตอนนี้ก็ 6.05 น. เผลอแป๊ปเดียว พระอาทิตย์ขึ้นแล้ว
กู๊ดไนท์ครับ -/\- ~