ตอนนี้เราทั้งคู่อายุไม่เกิน25แต่ไม่ต่ำกว่า20
แฟนเราเป็นพ่อค้าตามงานที่มีปาโป่งหรือเรียกง่ายๆงานวัด เขาขายของเก่งมาก ๆ แฟนคลับเยอะจนน่าถีบ
แฟนเราไม่หล่อน่ะ แต่เวลาขายของมีเสน่ บางทีเราไปเคยไปช่วยขายชอบมีวัยรุ่นมาแบบ เอาง่ายๆ แรด ใส่แฟนเรา
บางทียังมีผู้ใหญ่แบบถามมีเมียยัง ยังไม่มีจะยกลูกสาวให้ อะไรแบบเนี่ยแต่เราไม่เคยทะเลาะกับเขาเพราะเรื่องพวกนี้
จะหมั่นไส้พวกนั้นมากกว่า ... แต่ยอมรับเป็นคนขี้หึง 555 คือว่าเราคบกับแฟนมา 4จะ5ปีแล้ว เรารู้สึกไม่ไว้ใจเขาสักที ไม่รู้ทำไม ??
แล้วเราจะห้ามใจตัวเองยังไงไม่ให้ระแวงมากไป แล้วอยากถามว่าผู้ชายแบบนี้เราจะเชื่อได้ไหมว่าเขารักเราจริง ???
บางทีก็เบื่อตัวเองว่าทำไมน่ะเราถึงไม่ไว้ใจวางใจแบบสนิทใจสักที
ทั้งๆที่ผ่านไรกันมาเยอะมากอ่ะ ทั้งพ่อแม่เราไม่ชอบเขามากๆ ด้วยเหตุผลทางการเมือง
ซึ่งตอนคบกันแรกๆการเมืองเข้มข้นสะเหลือเกิน 555 โดนแม่สั่งให้เลิก โดนพ่อยึดโทรศัพย์
ไม่ให้ติดต่อ แต่เขาก็ยังอยู่ข้างเรา เขายืนยันว่าเขาจะอยู่กับเรา
จนมีมาช่วงนึง ทางบ้านเราและบ้านเขาเกิดมีปากเสียงกัน ค่อนข้างรุนแรง
ทั้งด่ากันต่อหน้า และมีอยู่วันนึงเราคุยโทรศัพย์กันแล้วต่างคนต่างอยู่กับทางบ้าน
ของตัวเอง แล้วเขาก็มีปากเสียงกันจนได้เอาง่ายๆว่าแรงกันทั้งคู่
จนแฟนเราร้องให้แล้วบอกว่า จะเลิกแล้ววันนี้เลิกเลย ทั้งๆที่ยังถือสายอยู่น่ะ
เราได้ยินแต่ตอนที่เขาพูดเนี่ยพี่เขาเป็นคนถือสาย พี่เขาก็บอกเราว่า ได้ยินแล้วใช่ไหม
พี่ไม่ได้พูดเองน่ะ เราก็ตอบไปแบบงงๆว่า "จ่ะ" แล้วก็วางสายไป สักพักเขาโทรมา
บอกเราว่าขอให้เจอคนดีๆน่ะ เราก็ถามว่าถ้าจะไปก็บอกเลิกเรามาแค่ครั้งเดียวเราจะตัดใจ
เขาไม่พูด แล้วเขาก็บอกขอให้โชคดีน่ะ เราก็ๆม่ได้ติดต่อกัน หลังจากนั้น 2เดือน เขาก็โทรกลับมา
ขอคืนดี ด้วยความที่เรายังรักเขา และเราก็เชื่อว่าเขาก็รักเราก็ตกลงกลับไปคบกับเขา
เราก็กลับมาสู้กันใหม่อีกครั้ง เขาพยายามให้แม่เราชอบเขา เลิกอคติกับเขาเพราะแค่เรื่องการเมือง
จนทุกวันนี้แม่เรายอมรับเขาได้ เข้าบ้านเราได้ มีความสุขดี เราทั้งคู่สร้างเนื้อสร้างตัว เตรียม
พร้อมเพื่ออนาคต ขออะไรอยากได้ไรก็หาให้ แต่เขาก็เป็นคนประเภทชอบปิดบัง ประเภทถ้าไม่มีหลักฐานไม่ยอมรับแน่ๆ
(แต่ไม่เคยมีเรื่องผู้หญิง ส่วนมากจะปิดบังแบบ ใช้เงินสิ้นเปลือง บอกจะนอนไม่นอนเล่นเกมส์ ซึ่งเราเคยพูดว่าบอกเราตรงๆน่ะ
ไม่ต้องปิดบังแต่ถ้าเขาบอกเราก็มีบ่นบ้างนิดหน่อยตามประสาผู้หญิงอ่ะ55)
และแบบเวลาไปเที่ยวไหนกันกลับมืดๆเขาก็จะให้เรากลับเอง เรารู้สึกว่าเขาไม่เป็นห่วงเราอ่ะ ทั้งๆที่
เขามีมอไซค์น่ะ เราพูดเขาก็อ้างแต่ว่ากลัวตำรวจๆ เวลาเขาทำเราร้องไห้(ในโทรศัพย์น่ะ)เขาก็จะเงียบแบบ
ไม่พูดไรเลย ขอโทษก๋ไม่ขอโทษ และที่ทำให้เราฝังใจเลยน่ะ เขาเคยพูดมาว่า เนี่ยถ้าแฟนคนเก่าเขาไม่
ตายป่านนี้เขาคงแต่งงานมีครอบครัวไปแล้วไม่เหลือถึงเราหรอก เราฟังแล้วแบบ เห้ย!! นี่ฉันต้องขอบคุณ
แฟนเก่าแกใช่ไหมที่ตายเนี่ยฉันถึงได้เจอกับแก ??? คือเราอยากรู้ว่า เราจะทำยังไงดีอ่ะ เราสับสนว่าตกลง
เขารักเราจริงไหม ??? แล้วทำไมเราไม่ไว้ใจเขาสักที ?? หรือเพราะเราเป็นคนคิดมากเอง แล้วเพื่อนๆคิดว่า
เราจะไว้ใจเขาได้ไหม ??? โอ้ย สับสนชิบ !!! เขียนยาวเป็นนิยายเลย ขอโทษน่ะค่ะ แต่เหมือนมันอึดอัดพอ
ได้พูดก็พูดไม่หยุด5555 พึ่งจะเขียนครั้งแรกเลยอ่ะ ทำไรผิดยังไงขอโทษด้วยค่ะ
นี่ฉันงี่เง่า หรือ ยังไง ... ไม่เข้าใจตัวเอง
แฟนเราเป็นพ่อค้าตามงานที่มีปาโป่งหรือเรียกง่ายๆงานวัด เขาขายของเก่งมาก ๆ แฟนคลับเยอะจนน่าถีบ
แฟนเราไม่หล่อน่ะ แต่เวลาขายของมีเสน่ บางทีเราไปเคยไปช่วยขายชอบมีวัยรุ่นมาแบบ เอาง่ายๆ แรด ใส่แฟนเรา
บางทียังมีผู้ใหญ่แบบถามมีเมียยัง ยังไม่มีจะยกลูกสาวให้ อะไรแบบเนี่ยแต่เราไม่เคยทะเลาะกับเขาเพราะเรื่องพวกนี้
จะหมั่นไส้พวกนั้นมากกว่า ... แต่ยอมรับเป็นคนขี้หึง 555 คือว่าเราคบกับแฟนมา 4จะ5ปีแล้ว เรารู้สึกไม่ไว้ใจเขาสักที ไม่รู้ทำไม ??
แล้วเราจะห้ามใจตัวเองยังไงไม่ให้ระแวงมากไป แล้วอยากถามว่าผู้ชายแบบนี้เราจะเชื่อได้ไหมว่าเขารักเราจริง ???
บางทีก็เบื่อตัวเองว่าทำไมน่ะเราถึงไม่ไว้ใจวางใจแบบสนิทใจสักที
ทั้งๆที่ผ่านไรกันมาเยอะมากอ่ะ ทั้งพ่อแม่เราไม่ชอบเขามากๆ ด้วยเหตุผลทางการเมือง
ซึ่งตอนคบกันแรกๆการเมืองเข้มข้นสะเหลือเกิน 555 โดนแม่สั่งให้เลิก โดนพ่อยึดโทรศัพย์
ไม่ให้ติดต่อ แต่เขาก็ยังอยู่ข้างเรา เขายืนยันว่าเขาจะอยู่กับเรา
จนมีมาช่วงนึง ทางบ้านเราและบ้านเขาเกิดมีปากเสียงกัน ค่อนข้างรุนแรง
ทั้งด่ากันต่อหน้า และมีอยู่วันนึงเราคุยโทรศัพย์กันแล้วต่างคนต่างอยู่กับทางบ้าน
ของตัวเอง แล้วเขาก็มีปากเสียงกันจนได้เอาง่ายๆว่าแรงกันทั้งคู่
จนแฟนเราร้องให้แล้วบอกว่า จะเลิกแล้ววันนี้เลิกเลย ทั้งๆที่ยังถือสายอยู่น่ะ
เราได้ยินแต่ตอนที่เขาพูดเนี่ยพี่เขาเป็นคนถือสาย พี่เขาก็บอกเราว่า ได้ยินแล้วใช่ไหม
พี่ไม่ได้พูดเองน่ะ เราก็ตอบไปแบบงงๆว่า "จ่ะ" แล้วก็วางสายไป สักพักเขาโทรมา
บอกเราว่าขอให้เจอคนดีๆน่ะ เราก็ถามว่าถ้าจะไปก็บอกเลิกเรามาแค่ครั้งเดียวเราจะตัดใจ
เขาไม่พูด แล้วเขาก็บอกขอให้โชคดีน่ะ เราก็ๆม่ได้ติดต่อกัน หลังจากนั้น 2เดือน เขาก็โทรกลับมา
ขอคืนดี ด้วยความที่เรายังรักเขา และเราก็เชื่อว่าเขาก็รักเราก็ตกลงกลับไปคบกับเขา
เราก็กลับมาสู้กันใหม่อีกครั้ง เขาพยายามให้แม่เราชอบเขา เลิกอคติกับเขาเพราะแค่เรื่องการเมือง
จนทุกวันนี้แม่เรายอมรับเขาได้ เข้าบ้านเราได้ มีความสุขดี เราทั้งคู่สร้างเนื้อสร้างตัว เตรียม
พร้อมเพื่ออนาคต ขออะไรอยากได้ไรก็หาให้ แต่เขาก็เป็นคนประเภทชอบปิดบัง ประเภทถ้าไม่มีหลักฐานไม่ยอมรับแน่ๆ
(แต่ไม่เคยมีเรื่องผู้หญิง ส่วนมากจะปิดบังแบบ ใช้เงินสิ้นเปลือง บอกจะนอนไม่นอนเล่นเกมส์ ซึ่งเราเคยพูดว่าบอกเราตรงๆน่ะ
ไม่ต้องปิดบังแต่ถ้าเขาบอกเราก็มีบ่นบ้างนิดหน่อยตามประสาผู้หญิงอ่ะ55)
และแบบเวลาไปเที่ยวไหนกันกลับมืดๆเขาก็จะให้เรากลับเอง เรารู้สึกว่าเขาไม่เป็นห่วงเราอ่ะ ทั้งๆที่
เขามีมอไซค์น่ะ เราพูดเขาก็อ้างแต่ว่ากลัวตำรวจๆ เวลาเขาทำเราร้องไห้(ในโทรศัพย์น่ะ)เขาก็จะเงียบแบบ
ไม่พูดไรเลย ขอโทษก๋ไม่ขอโทษ และที่ทำให้เราฝังใจเลยน่ะ เขาเคยพูดมาว่า เนี่ยถ้าแฟนคนเก่าเขาไม่
ตายป่านนี้เขาคงแต่งงานมีครอบครัวไปแล้วไม่เหลือถึงเราหรอก เราฟังแล้วแบบ เห้ย!! นี่ฉันต้องขอบคุณ
แฟนเก่าแกใช่ไหมที่ตายเนี่ยฉันถึงได้เจอกับแก ??? คือเราอยากรู้ว่า เราจะทำยังไงดีอ่ะ เราสับสนว่าตกลง
เขารักเราจริงไหม ??? แล้วทำไมเราไม่ไว้ใจเขาสักที ?? หรือเพราะเราเป็นคนคิดมากเอง แล้วเพื่อนๆคิดว่า
เราจะไว้ใจเขาได้ไหม ??? โอ้ย สับสนชิบ !!! เขียนยาวเป็นนิยายเลย ขอโทษน่ะค่ะ แต่เหมือนมันอึดอัดพอ
ได้พูดก็พูดไม่หยุด5555 พึ่งจะเขียนครั้งแรกเลยอ่ะ ทำไรผิดยังไงขอโทษด้วยค่ะ