ถึงจะล้ม
ถึงจะล้ม
ทุกสิ่งเกิดขึ้นแล้วย่อมเปลี่ยนแปลง
แผ่นดินเก่าแตกระแหงทุกแห่งหน
ยิ่งลึกล้ำลงไปใต้สายชล
ฤทธิ์ร้อนพ่นน้ำแห้งเหือดเดือดเป็นฟอง
เสทือนไปทั่วโลกวิโยคแสน
ทะเลคลั่งเหมือนแค้นสยดสยอง
ทำลายบ้านทลายเมืองเป็นก่ายกอง
ผู้คนตายน้ำตานองทั่วปฐพี
โลกเราเกิดมาแล้วนานหนักหนา
ความชราเข้าชำแรกแทรกทุกที่
เดี๋ยวพายุปั่นป่วนเป็นผงคลี
เดี๋ยวร้อนจี๋เกิดไฟป่าผล่าผลาญไม้
เดี๋ยวหนาวเหน็บหิมะตกอกจะแตก
เดี๋ยวฝนแปลกผิดเวลาน้ำป่าไหล
ท่วมธานีประชาชีก็วอดไป
อยู่ที่ไหนก็ต้องทนทุกข์ระทม
รักษาใจให้เข้มแข็งเอาแรงสู้
อย่าท้อแท้หดหู่แม้ขื่นขม
เกิดมาแล้วหนีไม่ได้ฝืนใจตรม
ถึงจะล้มก็ลุกใหม่ฝ่าไปเอย.
เทษายน ๒๕๕๔
ถึงจะล้ม ๒๖ ต.ค.๕๗
ถึงจะล้ม
ทุกสิ่งเกิดขึ้นแล้วย่อมเปลี่ยนแปลง
แผ่นดินเก่าแตกระแหงทุกแห่งหน
ยิ่งลึกล้ำลงไปใต้สายชล
ฤทธิ์ร้อนพ่นน้ำแห้งเหือดเดือดเป็นฟอง
เสทือนไปทั่วโลกวิโยคแสน
ทะเลคลั่งเหมือนแค้นสยดสยอง
ทำลายบ้านทลายเมืองเป็นก่ายกอง
ผู้คนตายน้ำตานองทั่วปฐพี
โลกเราเกิดมาแล้วนานหนักหนา
ความชราเข้าชำแรกแทรกทุกที่
เดี๋ยวพายุปั่นป่วนเป็นผงคลี
เดี๋ยวร้อนจี๋เกิดไฟป่าผล่าผลาญไม้
เดี๋ยวหนาวเหน็บหิมะตกอกจะแตก
เดี๋ยวฝนแปลกผิดเวลาน้ำป่าไหล
ท่วมธานีประชาชีก็วอดไป
อยู่ที่ไหนก็ต้องทนทุกข์ระทม
รักษาใจให้เข้มแข็งเอาแรงสู้
อย่าท้อแท้หดหู่แม้ขื่นขม
เกิดมาแล้วหนีไม่ได้ฝืนใจตรม
ถึงจะล้มก็ลุกใหม่ฝ่าไปเอย.
เทษายน ๒๕๕๔