เครียด จะเป็นบ้าแล้ว ขอคำปรึกษาหน่อย TT

เครียด อยากระบาย อยากหาทางออก อยากทราบแนวคิดของคนที่มีวุฒิภาวะทางอารมณ์ "สูง" กว่าเราตอนนี้

ประวัติพื้นฐานเรานะ : ครอบครัวชนชั้นกลาง มีกินไม่เดือดร้อน ไม่เคยขัดสนเรื่องเงิน ไม่คิดว่าตัวเองขาด ตอนเด็กไม่เคยคิดอยากได้ของเลยไม่มีปัญหาเรื่องพ่อแม่ไม่ซื้อให้

เรื่องหลักๆ เราอยากรู้ว่าที่เราเครียดมากกกกกกกก เราวนกับความคิดเดิมๆมานาน 23 ปีแล้ว และขอยอมรับว่าเรามัก "โทษครอบครัว" เสมอ

เหตุผลที่ทำให้เราคิดว่าต้องโทษครอบครัว
1 เรามีแม่ที่ดีมาก ประเสริฐมาก ใจเย็น ไม่มีปากเสียง แต่ใครอย่ามาทำลูกฉัน แม่เป็นคนไม่เก่งนะแต่เรารู้ว่าท่านทำทุกอย่างเพื่อให้เราไม่ต้องลำบากได้ งานเล็กงานน้อยท่านทำได้หมด แต่ท่านเป็นแม่บ้าน มีอาชีพขายของ (เรียนจบ ป6 เพราะยายให้ออกมาช่วยงาน ที่บ้านลำบาก และโดนจับคลุมถุงชนให้แต่งงาน)
2 พ่อเราเลิกทำงานตั้งแต่เราอายุประมาณ 10 ขวบ ตั้งแต่นั้นพ่อพูดเสมอว่าตัวเองแก่แล้ว สิ่งที่เราเจอเป็นประจำคือ
- ต้องทนกินอาหารที่พ่อทำเวลาเมา แกทำเละเหมือนอ้วก และทุกคนในบ้านถูกบังคับให้ต้องกิน (พ่อเราเมาทุกวัน)
- หลัง 6 โมงเย็น ต้องปิดประตูบ้าน และเตรียมตัวว่าใครจะโดนว๊าก แม่เราร้องไห้ทุกวันเลย (แม่ทนเพราะว่ามีเรา 2 คน แม่รู้ว่าพ่อทำให้เราไม่ต้องเดือดร้อนเรื่องเรียน)
- พ่อเราชอบเอาคนใช้มาทำเมีย และสร้างปัญหาให้แม่ตลอด (พ่อเราโต พ่อสอนเราว่ามีคนงาน ต้องตอกตะปู ไม่งั้นมันไม่อยู่กับเรา) ล่าสุด เราได้แม่บ้านเป็นคล้ายๆออทิสติก พ่อเราตะโกนด่าเค้าจนเค้ากลัวไม่กล้ามาทำงานเวลาแม่ไม่อยู่ ( ไม่ได้ไง)

- พ่อสามารถทำทุกเรื่องให้เป็น "ปัญหา" ไม่ว่าจะเป็น การล้างจาน การจัดบ้าน การทำกับข้าว การดูทีวี การพูด การเดิน การกิน การนอน ทุกอย่างในชีวิตประจำวัน เผื่อมองไม่ออกยกตัวอย่าง
วันหนึ่ง เราต้มน้ำกับกาที่มันจะร้องเวลาเดือด  ปกติพ่อเราเป็นคนทำ วันนั้นเราอาสาทำให้ ตามกฎ คือเมื่อน้ำในกาเดือดจนร้องเตือน ห้ามปิดแก๊ส แต่ให้เปิดฝากาเพื่อเทน้ำเก่าในกะติกเข้าไป จะได้ร้อนมากๆ แต่วันนั้นมันเดือดนาน แรงดันน่าจะสูง เราเปิดฝากาต้มน้ำไม่ได้ ร้อน และกลัวโดนลวกมือ เราจึงตัดสินใจปิดแก๊สและเทลงกระติก วันนั้นบ้านแตกเลย และได้ข้อคิดว่ามา "เราไม่มีวันทำอะไรเจริญหรอกนะ"

- บ้านเราโทรมมาก ไม่ว่าอะไรพัง พ่อจะด่าที่บ้านว่าไม่มีลูกชาย และพ่อมักจะบอกว่าแกจะซ่อมเอง แต่เวลาแกซ่อมทุกอย่างจะพังกว่าเดิม และบางทีแกก็บอกว่าไม่จำเป็นต้องใช้ก็ได้ ถ้าจะจ้างช่างต้องรอจังหวะที่พ่อไปหาเมียน้อย ซึ่งเดาไม่ได้ว่าแกจะกลับตอนไหน ถ้ากลับบ้านแตก ช่างรู้จักกิตติศักดิ์พ่อเราดี ถ้ารู้ว่าซ่อมบ้านนี้ ไม่มีใครอยากมา เราอยากปรับปรุงห้องน้ำ อยากทาสีบ้านเพราะมันโทรมมาก แต่คงต้องรอวันที่แกไม่อยู่จริงๆ

- พ่อสูบบุหรี่จัดมาก เรากับพี่เป็นภูมิแพ้ ส่วนแม่ปอดมีจุดดำ เวลาเราเหม็นพ่อจะด่า และบอก "ให้ไปอยู่ดาวอังคารไป"
- แม่ทำกิจการที่บ้าน จึงต้องอยู่กันพร้อมหน้าตลอด พ่อบอกว่าครอบครัวเราอบอุ่นที่สุด เพราะมีเวลาให้กับครอบครัว
- ลงมาตอนเช้า จะเจอเรื่องเดิมๆ คือ ด่าแม่ให้เราฟัง ว่าแม่แย่ เป็นแม่บ้านชั้นเลว ป่วย ขี้เกียจ พ่อเอาเมียน้อยมาเพื่อเป็นผู้ช่วย (อ้อ แม่กูแย่นี่เอง อืม)
- แม่เราแต่งงานเข้ามาได้แค่ 1 วัน พ่อเราพาแม่ไปขอผู้หญิงมาเป็นเมียอีกคน แม่เราตกลง พากันขับรถกันไปถึงบ้านผู้หญิงคนนั้น แต่ผู้หญิงคนนั้นไม่มา (พ่อเราบอกว่าพ่อร้างภูมิคุ้มกันให้กับแม่)
- เวลาแกตะโกนด่าจนเราร้องให้ แกบอกว่าเป็นการสร้างภูมิคุ้มกันให้เรา เพราะโลกข้างนอกนั้นโหดร้าย เราต้องเจอกับคนแย่ๆอีกเยอะ พ่อแม่รักเราเสมอ
- พ่อเรามักด่าพี่น้อง ว่าขี้โกง แกทำให้พี่น้องรวย แต่พี่น้องโกงแก สภาพตอนนี้คือบ้านเรามีกินไปเรื่อยๆ แต่ไม่ได้รวยเหมือนพี่น้องพ่อที่เค้าทำมาหากินกัน
- ห้ามกินของนอกบ้าน ห้ามดูละคร ห้ามตื่นสาย ห้ามซื้อของ ห้ามซื้อขนม ห้ามขัดใจแก
- แม่เราเป็นมะเร็งเพราะความเครียดสะสม แต่เฉียดตายมารอบหนึ่ง แต่แกรอดมาได้อย่างปฎิหาร
- เมื่อมีเวลาว่าง แม่เราบ่นเรื่องพ่อได้ตลอดเวลา โดยไม่รู้ตัวว่าตัวเองพูด

มีอีกเยอะ  แม่เราพูดเสมอว่า มีคนเจอเยอะกว่าเรา เราต้องทนนะ คนอื่นเค้าไม่มีจะกิน ทำไมเรารู้สึกค้านแกโครตๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เราป่วยภูมิคุ้มกันต่ำ ไปหาหมอมาหลายที่รักษาไม่หาย สรุปมันเกิดจากความเครียด ส่งผลแรงต่อร่างกายจริงๆ

1 เราโทษครอบครัวมาตลอด ที่เรากลายเป็นคน ไม่เปิดใจ โลกแคบ มองโลกในแง่ลบ อารมณ์รุนแรง และอ่อนไหวมากๆๆๆๆๆ ทั้งๆที่พ่อสร้างภูมิคุ้มกันให้เราขนาดนี้ เวลาทำงาน เรามักกลัวไม่ถูกใจคนนู๊นคนนี้ ใส่ใจความรู้สึกมาก่อนเหตุผลทุกอย่าง งานเรามักไม่ค่อยได้เรื่อง
เราเรียนได้ดี ได้เกียตินิยมอันดับหนึ่ง แต่เราไม่สามารถนำความรู้มาใช้ประโยชน์ได้ เรามองไม่เห็นทางเดินที่เราอยากไป เราจึงตัดสินใจลองทำงานหลายๆอย่าง เพื่อให้แน่ใจว่าจะเรียนต่อโทอะไรเพื่อต่อยอดในทางที่ใช่
2 เราควรหยุดโทษครอบครัว แต่เราหาแนวคิดที่มันกระแทกความคิดนี้ออกไปไม่ได้เลย
3 เราอยากปรึกษาจิตแพทย์ (ที่บ้านไม่สนับสนุนเรื่องนี้)
4 เราไม่ยอมรับความคิดเห็นของ พ่อและแม่ เรารู้สึกว่าเราต่อต้านเค้าอ่ะ
5 เราไม่อยากมีชีวิตที่ผิดพลาดเหมือนพ่อเรา เราไม่อยากกลายเป็นพ่อเรา
6 เรากำลังจะออกจากงาน และจะหาอะไรทำ ออกจากโลกที่พ่อแม่ควบคุม ทุกคนบอกว่ามันโหดร้ายกว่าเยอะ ที่เราเจออ่ะเบาะๆ เราอยากลองซักตั้งอ่ะ เราคิดว่าเราต้องเปลี่ยนตัวเองได้สิ มันต้องมีทางแน่นอน