เมื่อไม่มีอะไรทำ

คนเราส่วนใหญ่มักจะกลับกับการที่ไม่มีอะไรทำ กลัวกับการอยู่เฉยๆ กลัวกับการที่ไม่ต้องคิดอะไรเลย แต่คนที่ประสบความสำเร็จมักจะมาจากการที่ ไม่ต้องคิดอะไรเลย ไม่ต้องทำอะไรมาก่อน ปล่อยให้มันเป็นไปตามปัจจัย และเฝ้าดูสิ่งที่เป็นไปของมัน ซึ่งมันไม่ใช่วิสัยของคนธรรมดาทั่วไป ทำไม? คนทั่วไปถึงกลัวการที่ไม่ต้องคิดอะไรเลย .... คำตอบของผมก็คือ การยึดติดอดีตและอนาคต เช่น เมื่อไม่มีงานทำ ก็จะกลัวไม่มีเงิน ไม่มีข้าวกิน ไม่มีที่อยู่ แต่ถ้าขจัดความกลัวสิ่งเล่านี้ออกไปได้ ก็เท่ากับว่าเป็นการยอมรับความจริง ณ ขณะนั่นเลยที่เดียว ทำให้ไม่ต้องต้องยึดติดและไม่ต้องกลัวไปเอง จึงสามารถที่จะมองอะไรใหม่ๆ ได้เลยหละ แต่อย่างไรก็ช่าง!! มนุษย์ก็คือมนุษย์ ยากที่จะไม่ยึดติด แต่ที่เขียนกระทู้นี้ขึ้นมาก็เพราะว่าอยากให้กำลังใจเพื่อน มนุษย์ด้วยกัน ไม่อยากให้เป็นทุกข์มากมายกับความคิดของตนเอง ให้ลองหยุดคิดซะบ้างวันละ 1 นาทีก็ได้นะ วิธีทำง่ายๆ ก็คือ ลองมองขึ้นท้องฟ้า และสังเหตุสิ่งที่เห็นว่ามีอะไรบ้าง อาจะเห็นเมฆลอย ก็ลองให้ปัญหาคือเมฆ ที่ลอยมาโดยที่เราไม่อยากให้มันเกิด อีกสักพักเมฆนั่นก็จะลอยจากไป ก็เหมือนปัญหาก็จะถูกแก้ไขด้วยตัวของมันเอง โดยที่เราเป็นแค่คนดู อย่างน้อยก็ทำให้เราหยุดคิดได้ในช่วงเวลานึง ของเป็นกำลังใจให้ทุกคนนะครับ