หนึ่งใจในแผ่นดิน ตอนที่ 41

ตฤณเดินสำรวจรอบบ้านที่สร้างด้วยไม้หลังนี้อย่างละเอียด บ้านไม้หลังนี้มีทางออกแค่ทางเดียวคือด้านหน้า นอกนั้นเป็นหน้าต่างที่มีเพียงแค่ไม่

กี่บาน ระยะ

ห่างจากบ้านหลังนี้กับหลังอื่นไม่ห่างกันมาก สักเท่าไหร่ แต่ถึงอย่างนั้น บ้านที่มีแม่หญิงอาวุโส เด็กชายวัยรุ่นและเด็กหญิงอยู่กันเพียงลำพังแค่นี้ คงไม่

สามารถปกป้องตัวเองได้จากอันตรายเป็นแน่ๆ  

       “ตกลงจะบอกข้าได้หรือยังว่าเอ็งมาทำอะไรที่นี่” ก้องปฐพีถามชายหนุ่มรุ่นน้องแล้วเดินมาใกล้

       ตฤณตกใจรีบหันไปทางเสียงที่ถามเขา ชายหนุ่มใบหน้าคมสันกับไรหนวดที่ขึ้นหนาเดินตรงเข้ามามองเขาด้วยสายตาคาดคะเน

        “ผมบอกไม่ได้” ตฤณปฏิเสธและไม่ยื่นขวดแก้วให้เขา

    “ได้ ยังไม่บอกตอนนี้ก็ได้ แต่ถ้าหากข้ารู้ว่ามันเกี่ยวข้องอะไรกับเจ้าของรถคันนี้ เอ็งเตรียมบอกลาคาสิโนของเอ็งได้เลย”

    “พี่ก้อง” ตฤณย่นคิ้วทันที

    “พ่อของเอ็งไม่ได้ตาบอดหูหนวก เขารู้ว้าเอ็งแอบลักลอบเปิดคาสิโน” เขานำคำของเตชินมาบอกคนเป็นลูกชาย “แต่โชคดีที่แม่เอ็งยังไม่รู้”

    ตฤณถอนหายใจอย่างคับข้อง เขาพยายามที่กางปีกเองโดยไม่ร้องขอให้บิดาช่วยจนสามารถสร้างคาสิโนใต้ดินได้ใหญ่โตเกือบเทียบเท่าของพ่อ แต่

ถ้าไม่ได้รับความช่วยเหลือจากผู้ชายที่ยืนเพ่งมองเขาตรงนี้ คาสิโนใต้ดินก็คงไม่มีทางเกิดขึ้น

    “ผมกับกลางกำลังทำตามแผน” ชายหนุ่มตัดใจบอก ในเมื่อทุกอย่างมาถึงตรงนี้แล้ว

    “แผนอะไรของเอ็ง” ก้องปฐพีหรี่ตามองแล้วรับเอาขวดแก้วใสจากตฤณมาดู

    “คดีที่กลางกำลังช่วยสารวัตรนั้นมันไปดันเกี่ยวข้องกับชีวิตสามแม่ลูกที่อยู่บนบ้านหลังนั้น” แน่นอนว่าเมื่อตฤณพูดจบ ก้องปฐพีก็ทำหน้าประหลาดใจ

ทันที

    “รุ่นพี่เพลงพิณที่โดนยิงตายนั่นเขาทำงานเป็นเด็กส่งยาให้เสี่ยบัญชา แต่หลังจากที่เขาโดนยิงนั้น ทางกรมพบกระดาษห่อหมากฝรั่งหนึ่งแผ่นที่ตอน

นั้นไม่มีใครรู้ว่ามันคืออะไร กลางมันจึงตัดสินใจเสี่ยงตัวเองเข้าไปเป็นคนของเสี่ยบัญชา และมันก็ได้รู้ความลับว่ารุ่นพี่เพลงพิณถูกสั่งให้ฆ่าเอาชีวิตสามแม่

ลูกนั่น แต่เขากลับถูกยิงเพราะถูกจับได้ว่าหักหลัง”

    “เสี่ยทรงชัยอะไรนี่ต้องการเอาชีวิตสามแม่ลูกนั่น ?” ก้องปฐพีไม่เข้าใจ

    “ไม่ใช่เสี่ยบัญชาแน่ เพราะเขาแทบไม่ได้มายุ่งเกี่ยวกับมันเลย แต่กลับเป็นลูกน้องของคุณนายดารา พราวรัตติกาลเจ้าของมูนไลท์ผับ ผับที่มีชื่อ

เหมือนกับไฟแช็คที่ที่ธิดาเก็บได้ตรงหลุมศพของผู้หญิงที่ชื่อดวงแข และสารวัตรออกจะมั่นใจว่าคนที่บงการฆ่าเด็กช่างกลคนนั้นเป็นคนเดียวกับคนที่ต้อง

การเอาชีวิตเพลงพิณด้วย”

    “แล้วทำไมลูกน้องคุณนายดาราคนนี้ถึงต้องการฆ่าพวกเขา” ชายหนุ่มถามต่อ และนึกเอะใจที่มีสิ่งเกี่ยวโยงกับดวงแข

    “เรายังไม่รู้ รู้แต่ว่าลูกน้องคุณนายคือลูกสมุนของนายพนาเก่า” ตฤณหยุดพูดเมื่อเห็นหนุ่มรุ่นพี่เงียบไปพักใหญ่ สายตาของเขาจับจ้องที่ตัวหนังสือบน

ขวดใบเล็ก

    ก้องปฐพีนึกถึงเรื่องที่หญิงอาวุโส หากลูกน้องนายพนาต้องการเอาชีวิตของพวกเขาเหล่านี้นั่นหมายความว่าทั้งหมดมีความสัมพันธ์กัน ใช่พวกเขามี

ความสัมพันธ์กันคือ พ่อของพวกเขาเป็นคนที่นายพนามอบหมายให้รับดวงแขไปเป็นภรรยา

    “แล้วพวกเอ็งกำลังจะทำอะไรกับสามแม่ลูกนั่น” ก้องปฐพีนึกเป็นห่วงสามชีวิตที่เขาเพิ่งพบ แต่แล้วเขาก็รู้สึกสังหรณ์ใจบางอย่าง ดวงตาที่แน่วแน่กับ

คำพูดของเธอ

    ‘ความจริงเป็นสิ่งไม่ตายแต่ถ้าฉันตายไปก็คงไม่มีใครรู้’

    “เราต้องปกป้องสามแม่ลูกนั่นให้ได้” ก้องปฐพีเอ่ยกับตฤณ เพราะเขาจะไม่ยอมให้ผู้หญิงคนนี้ตายเด็ดขาด เธอจะต้องมีชีวิตอยู่เพื่อยืนยันคำพูดของ

ตัวเอง และสำหรับไหมแก้วก็เช่นกัน เธอต้องบอกความจริงกับเขา

    “นั่นแหละที่เราจะทำ ถ้ากลางมันยังทำตามแผนเดิม ในไม่ช้ามันจะมาถึงที่นี่ และผมจะต้องปกป้องสามแม่ลูกจาก...ลูกปืนของกลาง”

    “เอ็งหมายความว่า ไอ้กลางมันกลายเป็นผู้สืบทอดคำสั่งต่อจากรุ่นพี่ของเพลงพิณ ?”

    ตฤณพยักหน้า “มันวางแผนให้ตัวเองโดนยิงตายก่อนทำหน้าที่สำเร็จ จากนั้นทางกรมจะสร้างข่าวการตายของมันเพื่อที่จะให้มันหายสาบสูญจากการ

ตามล่า

    “แล้วน้องสาวข้า เกี่ยวอะไรกับแผนนี้หรือเปล่า”

    “เกี่ยวแน่ ธิดาเกี่ยวเต็มๆ” ตฤณลืมเรื่องแผ่นกระดาษที่อยู่กับธิดาไปสนิท ไอ้กระดาษแผ่นนั้นนั่นแหละที่เป็นกุญแจสำคัญ และตอนนี้มันยังอยู่กับธิดา

หรือเปล่า !