ถ้าเป็นคุณ คุณจะยังรักผมมั้ย?

ผมมีแฟนอยู่คนนึงครับ เธอไม่ได้น่ารักมากมายอะไร แต่เธอน่ารักสำหรับผมมาก
นิสัยของเธอนั่นแหละ ที่ผมรักเธอจริงๆ
และเธอเป็นคนแรกของผมด้วยซ้ำ ที่ผมรักจากนิสัยเลย
เธอนิสัย เฟรนลี่มาก เฮฮา อารมณ์ดี แต่ไม่โรแมนติกเอาซะเลย
นิสัยผู้ชายด้วยซ้ำ 555
ตรงข้ามกับผมไปซะทุกอย่าง

ตอนแรกที่เราคบกันเหมือนทุกอย่างจะดีมาก
คนนี้แหละ ที่ผมอยากฝากชีวิต อยากแต่งงาน อยากอยู่ด้วยไปนานๆ
พอเวลาผ่านมาได้สักระยะ ตัวผมเองก็ไม่รู้ทำไม เหมือนกัน
ผมเป็นผู้ชายที่งี่เง่ามาก เบื่อนิสัยตัวเองที่สุดเลย!!
แต่ไม่เคยเปลี่ยนได้สักที
เคยคุยเรื่องนี้กับเธอหลายครั้ง
พยายามที่จะลดลง แต่บางที มันก็ออกมาเอง ด้วยความที่มันเป็นนิสัยไปแล้ว
ชอบอยู่ดีดี ก็นอยด์
ชอบคิดไปเองเสมอ ว่าเธอจะเบื่อคนแบบผมหรือเปล่า
อยู่ดีดีก็คิดอะไรแบบนี้ซะงั้น
(นิสัยผู้หญิงเกินนนนนน)
แต่ผมก็ยอมรับในส่วนที่ผมไมดีตรงนี้นะ
และก็คิดเสมอว่า เธอจะทนคนแบบผมได้นานแค่ไหนกัน
แค่คิดว่าวันนึง เธอรับไม่ไหวขึ้นมา ผมก็แย่ละ  555 เห้อ!!
แต่ เธอก็บอกทุกครั้งว่าเธอเข้าใจ และ ไม่เป็นไร
ถ้าเธอเข้าใจจริงๆ ผมอยากบอกว่า ขอบคุณมากจริงๆ

แค่อยากบอกว่า ทุกสิ่งที่ผมเป็น หรืออะไรก็แล้วที่ทำให้เธอไม่สบายใจ ผมขอโทษ!
หรือต่อให้เธอเองมีอะไรที่ไม่ดี ผมก็ให้อภัยได้เสมอ

คือทั้งหมดที่พูดมาอ่ะ อยากบอกว่า ถึงผมจะนิสัยแบบนี้ แต่ที่เป็น
ก็เพราะผมรักเขานะ ยังอยากอยู่กับเขาไปนานๆเหมือนเดิม  

ปล.มีไม่กี่คนหรอก ที่เข้ามาในชีวิต แล้วเราจะอยากอยู่กับเขาไปนานๆน่ะ