http://pantip.com/topic/32712377
2
ทิวเขาสีเขียวครึ้มลับกับท้องฟ้าสีครามหม่นให้ความรู้สึกเย็นสงบจนน่ากลัว มองในระยะไกลภูเขาหลงดูคล้ายงูเขียวยักษ์สองตัวที่นอนกระหวัดรัดรอบกันไปมาในทิศเหนือ-ใต้ บนยอดเขาสูงยังปรากฏหมอกสีขาวขุ่นห่มคลุมแม้จะล่วงเข้าช่วงบ่ายแล้วก็ตาม
รถกระบะสีดำสายพันธุ์จากยุโรป พาคนทั้งสามมาถึงภูเขาหลงในช่วงบ่าย แค่รถวิ่งเข้ามาบริเวณตีนเขาที่เป็นที่ตั้งของที่ทำการอุทยานแห่งชาติภูเขาหลง ก็สัมผัสได้ถึงไอเย็นจากป่าเขา แต่พอเปิดประตูรถออกมาเท่านั้น อุณหภูมิเย็นชื้นก็ทำเอาผู้มาเยือนถึงกับขนลุกตั้ง
ชลธิชายกแขนขึ้นมาไขว้กันบนหน้าอก เธอไม่คิดเลยว่าปลายเดือนตุลาคมอากาศในต่างจังหวัดจะหนาวเย็นถึงเพียงนี้ ทั้งที่เพิ่งจะบ่ายสามโมงดวงอาทิตย์ก็ยังไม่ลับฟ้าแต่อย่างใด
“สวัสดีครับ” เสียงดังมาจากด้านหลัง ทำให้ทั้งสามที่เพิ่งจะก้าวลงมาจากรถหันขวับมาทางเดียวกัน
เจ้าของเสียงเป็นชายร่างสูงใหญ่ดูภูมิฐาน สวมกางเกงขายาวลายคล้ายกางเกงทหาร ท่อนบนสวมเสื้อคอโปโลสีขาว บนหน้าอกข้างหนึ่งมีตราสัญลักษณ์ต้นสังกัดชัดเจน มองผ่านตาก็รู้ว่าเป็นเจ้าหน้าที่ของกรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืชที่ประจำการอยู่ที่นี่
“สวัสดีค่ะ” ชลธิชาเอ่ยทักทายเป็นคนแรก แต่ไม่ช้าเสียงทักทายของสองหนุ่มที่มากับเธอก็ดังขึ้นตาม ผู้เป็นเจ้าบ้านจึงไม่รีรอที่จะแนะนำตัวกับแขกผู้มาเยือน
“ผมวรเดช เป็นเจ้าหน้าที่ประสานงานนักท่องเที่ยว คุณคือคุณชลธิชาที่ติดต่อมาเมื่อวานนี้ใช่ไหมครับ”
“ใช่ค่ะ ดิฉันชลธิชาที่ได้ติดต่อมาเมื่อวาน” หญิงสาวตอบรับแล้วหันมาหาสองหนุ่มที่มาด้วยกัน “ส่วนนี่คือคุณเอกธนา กับคุณกวิน สองคนนี้มาตามหาพี่นิตกับฉันค่ะ”
ชลธิชาได้ติดต่อเรื่องการมาพักในค่ำคืนนี้กับทางอุทยาน รวมถึงแจ้งความประสงค์เรื่องการออกตามหาผู้สูญหายมาล่วงหน้า แม้ว่าทางอุทยานจะยุติการค้นหาผู้สูญหายแล้ว แต่เมื่อทราบความประสงค์ของญาติที่จะออกตามหาด้วยตนเองจึงให้ความอนุเคราะห์เรื่องที่พัก และประสานงานให้เจ้าหน้าที่ลาดตระเวนอีกสองนายร่วมเดินทางไปด้วย
ดังนั้นการติดตามค้นหาผู้สูญหายในวันพรุ่งนี้จึงไม่ได้มีแต่ชลธิชา เอกธนาและกวินเท่านั้น แต่จะมีเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนของทางอุทยานแห่งชาติภูเขาหลงอีกสองนาย
พรายบุปผา (2)
2
ทิวเขาสีเขียวครึ้มลับกับท้องฟ้าสีครามหม่นให้ความรู้สึกเย็นสงบจนน่ากลัว มองในระยะไกลภูเขาหลงดูคล้ายงูเขียวยักษ์สองตัวที่นอนกระหวัดรัดรอบกันไปมาในทิศเหนือ-ใต้ บนยอดเขาสูงยังปรากฏหมอกสีขาวขุ่นห่มคลุมแม้จะล่วงเข้าช่วงบ่ายแล้วก็ตาม
รถกระบะสีดำสายพันธุ์จากยุโรป พาคนทั้งสามมาถึงภูเขาหลงในช่วงบ่าย แค่รถวิ่งเข้ามาบริเวณตีนเขาที่เป็นที่ตั้งของที่ทำการอุทยานแห่งชาติภูเขาหลง ก็สัมผัสได้ถึงไอเย็นจากป่าเขา แต่พอเปิดประตูรถออกมาเท่านั้น อุณหภูมิเย็นชื้นก็ทำเอาผู้มาเยือนถึงกับขนลุกตั้ง
ชลธิชายกแขนขึ้นมาไขว้กันบนหน้าอก เธอไม่คิดเลยว่าปลายเดือนตุลาคมอากาศในต่างจังหวัดจะหนาวเย็นถึงเพียงนี้ ทั้งที่เพิ่งจะบ่ายสามโมงดวงอาทิตย์ก็ยังไม่ลับฟ้าแต่อย่างใด
“สวัสดีครับ” เสียงดังมาจากด้านหลัง ทำให้ทั้งสามที่เพิ่งจะก้าวลงมาจากรถหันขวับมาทางเดียวกัน
เจ้าของเสียงเป็นชายร่างสูงใหญ่ดูภูมิฐาน สวมกางเกงขายาวลายคล้ายกางเกงทหาร ท่อนบนสวมเสื้อคอโปโลสีขาว บนหน้าอกข้างหนึ่งมีตราสัญลักษณ์ต้นสังกัดชัดเจน มองผ่านตาก็รู้ว่าเป็นเจ้าหน้าที่ของกรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืชที่ประจำการอยู่ที่นี่
“สวัสดีค่ะ” ชลธิชาเอ่ยทักทายเป็นคนแรก แต่ไม่ช้าเสียงทักทายของสองหนุ่มที่มากับเธอก็ดังขึ้นตาม ผู้เป็นเจ้าบ้านจึงไม่รีรอที่จะแนะนำตัวกับแขกผู้มาเยือน
“ผมวรเดช เป็นเจ้าหน้าที่ประสานงานนักท่องเที่ยว คุณคือคุณชลธิชาที่ติดต่อมาเมื่อวานนี้ใช่ไหมครับ”
“ใช่ค่ะ ดิฉันชลธิชาที่ได้ติดต่อมาเมื่อวาน” หญิงสาวตอบรับแล้วหันมาหาสองหนุ่มที่มาด้วยกัน “ส่วนนี่คือคุณเอกธนา กับคุณกวิน สองคนนี้มาตามหาพี่นิตกับฉันค่ะ”
ชลธิชาได้ติดต่อเรื่องการมาพักในค่ำคืนนี้กับทางอุทยาน รวมถึงแจ้งความประสงค์เรื่องการออกตามหาผู้สูญหายมาล่วงหน้า แม้ว่าทางอุทยานจะยุติการค้นหาผู้สูญหายแล้ว แต่เมื่อทราบความประสงค์ของญาติที่จะออกตามหาด้วยตนเองจึงให้ความอนุเคราะห์เรื่องที่พัก และประสานงานให้เจ้าหน้าที่ลาดตระเวนอีกสองนายร่วมเดินทางไปด้วย
ดังนั้นการติดตามค้นหาผู้สูญหายในวันพรุ่งนี้จึงไม่ได้มีแต่ชลธิชา เอกธนาและกวินเท่านั้น แต่จะมีเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนของทางอุทยานแห่งชาติภูเขาหลงอีกสองนาย