เราคบๆกับผู้ชายคนนึงที่อายุมากกว่าเรา1ปี ตอนนี้เราอยู๋ปี2 แฟนเราอยู่ปี 3 ค่ะ ตอนเราเข้าปี1  ไม่ค่อยรู้จักใครเป็นพิเศษเลย
อยากมาเรียนก็เรียนแล้วมาเจอพี่คนนี้ เรากับเค้ารู้จักกันนะคะ แต่ไม่เคยได้คุยกันเลยสักครั้ง จนมาวันนึงพี่เค้าทักมาทางแชทเฟสบุ๊ค
ถามเรื่องเรียนบ้าน เรื่องที่พักบ้าง ถามกินข้าวหรือยัง ทำอะไรอยู๋ พี่เค้าจะทักมาหาเราก่อนเสมอเลย ทุกๆวัน จนจากที่ให้กันแบบพี่น้อง
มันมากเกินกว่านั้นแล้ว คุยกันมาสักระยะนึง ก็เป็นแฟนกันค่ะ

    ช่วงแรกๆเค้าดีกับเรามาก เรียกว่ามากๆเลยก็ได้ ดูแลเรา เราหิวกลางดึกก็พาเราไปหาไรกิน มาหาเราเดินมาส่งเรากลับห้อง
ทักมาถามเราแทบทุกวัน ยอมตื่นเช้ามารับเรา ยอมนอนดึกเพื่อส่งเรานอน ไปไหนมาไหนชอบถ่ายรูปกับเรา
มีคำพูดจาดีๆมาทำให้เรารู้สึกดีทุกครั้ง ชอบถ่ายรูปกับเรา ชอบจับมือเรา พี่เค้าดูน่ารักมากเลยค่ะ บอกรักเราทุกวันก่อนนอน ตอนเช้าตื่นไปส่งเราที่หน้าประตูก่อนไปเรียนหนังสือ (บางทีก็นอนห้องเดียวกันบ้าง บางวัน)
       แต่ข้อเสียของเค้าแรกๆคือ เวลาเจอเพื่อนหรือคนรู้จัก จากที่จับมือเราเค้าก้ดูอายๆปล่อยมือเราทันทีเลยค่ะ
แต่พอหลังๆเค้าก็โอเคขึ้นค่ะ ไม่อายไรแล้ว เค้ายอมเลิกบุหรี่เพราะเรา ที่จริงเราก็ไม่ได้เชิงห้ามหรอกนะ แค่บอกไปว่า
เรารักเธอและรักตัวเธอ เราอยากให้เธออยู่กับเราไปนานๆ
    เค้าไม่ค่อยติดเพื่อนด้วยคะ ช่วงคบกับเราแรกคือแบบ อยากไปไหนมาไหนกับเรา
เค้าไม่ค่อยไปกินเหล้ากับเพื่อน เค้าแคร์ความรู้สึกเรามาก เวลาเรางอลนี้ง้อเราแบบสุดๆ ยอมเรา
ขนาดเราแกล้งงอลเค้าก็ยังง้อเลยค่ะ มีแต่คนอิจฉา ตอนแรกๆบอกเลยที่เป็นแฟนเราก็ยังไม่ได้รักเต็มร้อยหรอกคะ
แต่พอเค้าเริ่มทำดีขึ้น รักเราก็ยิ่งมากขึ้นไปด้วย
      แต่พอเรารักมากขึ้นจนเราคบกันมาปีกว่าๆ ดูเหมือนว่า จากที่เราเปลี่ยนเป็นรักเค้ามากขึ้น แต่เรารู้สึกเหมือนเค้ากลับรักเราน้อยลงมาเรื่อยๆคะ
ปีกว่าๆที่เราสงสัย จากที่เค้าง้อตลอด กลายเป็นเราเองที่ง้อตลอดค่ะ
ไม่ว่าเค้าจะผิดหรือถูก ขนาดเรื่องที่เค้าผิดจริงๆ เราโกรธ เค้ากลับบอกเราว่า ไม่ง้อ ไม่ชอบง้ออยู๋แล้ว   
เค้าดูดบุหรี่เพิ่มมากขึ้นจากเดิม ช่วงแรกๆเราถามเค้าว่าพยายามลดได้ไหม (ช่วงรักกันแรกๆ) เค้าบอกว่า ได้
คือเราไม่ได้บังคับให้เค้าเลิกขาดเลยนะคะ แค่ให้พยายามลดลง
แต่พอมาถามอีกที เค้าบอกว่า เลิกไม่ได้หรอก เราก็คิดในใจ อะโอเคไม่ว่าไร มันคงเป็นเรืองปกติ
เวลาไปไหนมาไหน จะเดินจับมือกัน แต่เดี๋ยวนี้เค้าพยายามดันมือเราออกคะ
แล้วพูดว่า เดินดีๆได้ปะ จะจับมือทำไม เหมือนเดิมจูงหมา เรานี่อึ้งไปเลยค่ะ แล้วที่แต่ก่อนนี่จับเราแทบจะไม่อยากปล่อยเลย
เวลาไปไหนมาไหนถ่ายรูปกันได้ปกติ เค้าก็ยอมถามด้วย บางทีเป็นคนขอเราถ่ายด้วยซ้ำ ลงเฟสลงไอจีได้ พอมาเดี๋ยวนี้ ถ่ายทำไม ไม่ชอบถ่ายรูป อยากถ่ายก็ถ่ายไปคนเดียวสิ แต่ถ้ามีรูปเค้าติดด้วยไม่ต้องลงอะไรทั้งนั้นนะ ไม่ชอบ จุกค่ะ
เดี๋ยวกลายเป็นเราทำอะไรเค้าหงุดหงิดใส่เราหมด เค้าอยากจะไปหาเพื่อนทุกวัน
ไม่อยากอยู่ห้องกับเรา แต่ก่อนอยากกลับห้อง พูดแต่ว่า รออยู่ห้องนะ เดี๋ยวนี้หรอ ไม่อยากอยู่ห้อง อยากไปหาเพื่อน
บางทีนะ กลับจากมอมาห้องแล้วก้เปลี่ยนชุดลงไปหาเพื่อนเลยคะ
แทบจะไม่คุยกันสักคำ แล้ววันๆจากที่นอนคุยกันทุกคืน เดี๋ยวนี้นอนปุ้บหยิบโน๊ตบุ๊คมาดูหนังฟังเพลงเสียบหูฟัง
ไม่มีบอกรักเราก่อนนอน มีแต่คำพูดแรงๆกระแทกใจเราต่างๆนานๆ
เวลาทักไลน์หาเวลาอยู่ห่างกันตอบช้าตลอด เค้าบอกว่าไม่ค่อยได้อยู่ใกล้โทสับไม่ค่อยได้จับ แต่เวลาอยู่กับเรา เค้าจับโทสับอยู่แทบตลอดเวลา
เราเช็คโทสับเค้าไม่ค่อยได้หรอกคะ เค้าจะหงุดหงิดและด่าเราตลอด จนบางทีเราก็สงสัยนะว่า มันมีอะไรไหม
แต่ตอนเนี้ยเรารู้สึกเหนื่อยกับสิ่งที่เราได้รับมา จากคนที่แสนดีของเราทำไมตอนนี้ร้ายเหลือเกิน
เค้าสามารถปล่อยให้เรารอเค้าได้เป็นหลายๆชั่วโมงโดยที่ไม่แคร์เราเลยว่าเราจะหิวข้าวไหม
ถ้าวันไหนเราหิวแล้วไปกินข้าวก่อน กลับมาพอเค้าชวนเรากินข้าวแล้วเราบอกกินแล้วเค้าจะนอยเรา
เราก้ต้องยอมกินอีกรอบ แต่ถ้าเค้าหิวเค้ากินก่อนเลยคะ ไม่รอไม่แคร์ไม่ถาม ไม่ง้อ เราจะโกรธก็โกรธ
อีกอย่างเวลาเค้าไม่สบายนะ เรายอมตื่นกลางดึกหายาให้เค้ากิน ดูแลเค้าซื้อข้าวมาให้กิน
แต่เวลาเราไม่สบาย ถ้าเราต้องการความช่วยเหลือนี่ต้องขอหลายๆรอบ กว่าจะเดินไปหยิบยามาให้ บางทีต้องหากินเองเลย
บางทีปล่อยให้เรานอนไข้อยู่ห้องแล้วเค้าไปหาเพื่อนก็มี TT

ตอนเนี้ยเราไม่รู้จะทำยังไง เราเสียดายเวลาที่ผ่านที่เราทำอะไรเพื่อเค้า ควรจะอยู่ต่อหรือมันมีวิธีอะไรที่ทำให้รู้สึกดีบ้างไหม
เราโคตรรู้สึกแย่เลย เรายอมทำทุกอย่างเพื่อให้เค้ามีความสุข บางทีไม่เคยห่วงตัวเองด้วยซ้ำ อยากให้เค้าจดจำเราไว้

ปล. เราเคยเข้าไปเช็คเฟสเค้า เราเห็นว่าเค้าชอบแอบเข้าไปดูเฟสผู้หญิงคนนึงปล่อยๆ นี่มันใช่สาเหตุที่ทำให้เค้าเปลี่ยนไหม