ช ว น วั ย รุ่ น ม า มุ่ น ก ล อ น

ขอเชิญชวนมวลไทยใครวัยรุ่น
มาหมกมุ่นคุณค่ามหาศาล
ของกวี,กาพย์,ร่าย,หลากหลายกานท์
บนใบลานยุคใหม่เรียก“ไอที”

ฉันอายุยี่สิบสามยังพล่ามบท
ให้เป็นพจน์รจนาพาสุขศรี
ทั้งการอ่านการเรียนเพียรเพลินดี
ขอให้มีมานะ จะสำราญ

อย่าไปคิดว่ามันนั้นตกยุค
ความสนุกแฝงเร้นเช่นคำหวาน
ใช้เกี้ยวพาราสีสตรีคราญ
แม้หนุ่มบ้านหนุ่มเมืองชำเลืองดู

รักการเขียนเรียนไว้ใจสงบ
อย่าไปรบแสงสีที่หดหู่
ใดเคยพลาดพลั้งผิดคิดเป็นครู
กำหนดรู้เช่นจุดพุทธธรรม

เขียนไปเถอะทุกสิ่งเท็จจริงเขียน
เรื่องโรงเรียนเรื่องงานเช้าผ่านค่ำ
เรื่องกีฬาสารพัดจะจัดนำ
หรือเรื่องช้ำเรื่องสุขทุกข์ระบาย

ให้เขารู้มันสมองของวัยรุ่น
อาจช่วยหนุนสังคมให้สมหมาย
ยกระดับปัญญาสาธยาย
ทั้งหญิงชายปฏิบัติอัศจรรย์