เธอทำแบบนี้ ผมควรทนอยู่ต่อไปหรือเดินหนีไปให้ไกลจากเธอ?

ผมเป็นผู้ชายธรรมดาคนนึง เรียนอยู่แถวฝั่งธน จนตอนนี้อายุ20แล้วครับ บางคนอาจคิดว่าเด็กแต่ เรื่องบางเรื่องมันสามารถทำร้ายคนบางๆไปตลอดชีวิตเลยก็ได้นะครับ เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อ2ปีที่แล้ว สมัยBB ผมได้ให้เพื่อนบรอดพินไป แล้วเธอ(แฟนผม) ได้แอดมา ก็คุยกันได้สักอาทิตย์ก็เลยลองคุยๆกันมากกว่าเพื่อน ซึ่งยังไม่เคยเจอกัน ผมโทรหาเธอมาตลอด เอาง่ายๆ เสียตังค่าโทรเดือนล้ะ3000 ขึ้นๆไป ผมคบกับเธอได้สองเดือน ซึ่งตลอดเวลาที่คบกันมาผมสงสัยว่าเขาจะมีคนอื่น ถามเขามาตลอดไรงี้ครับ แต่เขาบอกไม่มีใคร จนวันนึง มีเพื่อนผมคนนึง ในบีๆ เขาได้บอกผมว่า ทำไมชื่อของแฟนผมกับอีกคนมันเหมือนกัน ผมก็เลยให้คนๆนั้นเขาแคปมาเพื่อผมจะบีบให้แฟนผมตอบ ผลสุดท้าย แฟนผมคบกับคนนั้นมาได้สามเดือนก่อนคบกับผม ตอนนั้นผมเสียใจนะแต่ไม่เท่าไหร่เพราะยังไม่เห็นหน้า แต่ผมสุดท้ายเธอเลือกผม หลังจากนั้นผมกับเธอได้เจอกัน ผมลืมบอกไปว่าผมอยู่ในกรุงเทพ เธออยู่สมุทปราการ ซึ่งจะเจอกันทีจะนานมาก จนเข้าเดือนที่7 เธอก็ยังทำท่าทีว่าจะมีคบซ้อนมาตลอด ซึ่งผมจับได้มาตลอด แต่เธอก็ยังเลือกผม แล้วสิ่งที่ทำให้ผมยังอยู่กับเธอเพราะว่าเธอทุ่มเทให้ผมทุกๆอย่าง เธอไม่เหมือนผู้หญิงที่ผ่านมาของผม ซึ่งเธอได้เป็นผู้หญิงคนแรกของผม ผมก็เป็นคนแรกของเธอ เรารักกันดีมาก เธอทำให้ผมมาเยอะมากกว่าที่ผมทำให้เธอเสียอีกจนบางทีผมก็ละอายใจ ผมซึ่งทำงานไปด้วยเรียนม.6ไปด้วย เอ่อผมลืมบอกไปผมกับเธออายุห่างกัน2ปี เธออยู่ม.4ครับ  ผมชอบพาเธอมาไหว้แม่บ่อยๆ เธอทำแหวนคู่ให้ผม ซื้อมาหลายตังอยู่ทุกๆอย่างเธอซื้อให้ผมโดยที่เธอต้องการให้ ตุ้กตาสารพัด ผมเป็นผู้ชายยังซื้อให้เท่าเธอไม่ได้เลย แต่ตลอดเวลาที่ผ่นมาผมซื่อสัตย์แล้วรักแฟนผมคนเดียวมาตลอด แต่ผมมีข้อเสียเวลาเจอกันผมชอบเอาเรื้ืองที่เธอคุยกับคนอื่นมาพูดแล้วทะเลาะกันจนบางทีเธอร้องไห้ออกมาดดยไม่สนใจสิ่งรอบข้างซึ่งผมเคยชวนเธอทะเลาะบนบีทีเอส จนทำให้เธอเปลี่ยนไปในวันนี้ คบกันได้มาปีกว่า วันสุดท้ายที่ผมกับเธอคบกัน คือ15กุมภาพันธ์2557 โดยที่เราเจอกันตกคืนนั้น เธอบอกเลิกผม โดยที่เธอไม่สนใจผมเลยว่าผมจะเป็นยังไง สุดท้ายผมได้แต่เสียใจผมร้องไห้ทุกวัน ผมพยายามขอเธอคืนดีแต่เธอมีคนที่เธอชอบใหม่ไปแแล้ว ผมได้ยินว่าคนนั้นไม่ดี เลยให้เพื่อนของแฟนผมไปม่อดูว่าเป็นยังไง ผมสรุปตามคาด มันหลอกแฟนผม ซึ่งผมส่งให้แฟนผมดู แฟนผมก็ช็อคไป แต่เธอก็ยังไม่กลับมา จนอยู่ดีๆเธอก็ไปคบกับรุ่นน้อง โรงเรียนอื่นซึ่งเธอเมินผม ผมตื้นเธอสารพัดทำทุกๆอย่างให้เธอเห็นค่า แต่เธอก็เมิน จนพอผมหายไปเธอได้พูดกลับมาว่า รอเค้าหน่อยนะแล้วเค้าจะกลับไป ซึ่งเธอบอกให้ผมรอทั้งๆที่ผมถอดใจไปแล้ว ผมเคยลองจะคบคนใหม่แต่ภาพเก่าๆที่ผมทำไม่ดีกับเธอมันย้อนกลับมาทำให้ผมกลายเป็นคนโง่อีกครั้งว่าเราจะรู้ว่าของสำคัน มันจะสำคันตอนที่หายไป ผมก็รอเธอมาตลอด จนตอนนี้ปัจจุบัน เธอเปลี่ยนแฟนไปสามคนแล้วทั้งๆที่เธอทำดีกับผม ซื้อของให้เหมือนทุกๆอย่างแต่คนล่าสุดของเธอ เธอบอกว่าคนนี้จะเป็นคนสุดท้าย เธอบอกว่าขอเคลียรเรื่องเรียนจบม.6ก่อน ผมได้แต่รอๆๆ ผมโทรคุยกับเธอคนนั้นโทรมาเธอรับสายคนนั้นตัดสายผมทิ้ง วันนึงผมถูกรถชน อยากให้เธอติดต่อแม่ให้หน่อยเพราะผมใช้โทรฟรีกับเธอ แต่เธอไม่รับเพราะเธอคุยกับคนนั้นอยู่ มันมีหลายเรื่องที่มากกว่านี้แต่ผมคงพิมไม่หมดผมเลยขอสรุปสั้นๆว่า ผมเสียเธอเพราะผมไม่ใส่ใจจนตอนนี้คนที่เสียใจคือผมแต่ตอนนี้เธอบอกให้ผมรอ โดยที่ผมไม่รู้ว่าเธอไปทำไรกับใครหรือไม่ เธอจะกลับมาไหม หรือผมโง่เป็นควายให้เธอหลอกใช้เสมอมา ทุกๆอย่างที่ผมทำให้เธอซึ่งไม่มีผู้ชายคนไหนทำให้กับเธอเท่ารผมแล้ว ทำที่ว่าจาก0-100 ผมเนี่ยแหละ ที่พลาดเองผมควรให้เธอไปเจอกับทางที่ดีกว่าหรือผมต้องทนอยู่แบบนี้ตลอดไปโดยไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ เธอจะกลับมา