ตามอามรมณ์

สายลมฤดูกาลผ่านทายทัก ดั่งข่าวความรักจักมาถึง แดดอุ่นหวามไหวในคำนึง หวานซึ้งเสน่ห์แห่งเหมันต์ บุปผาเบ่งบานเต็มลานใจ เมฆสวยฟ้าใสเรืองไรฝัน อดีตกาลหวานหอมกล่อมคืนวัน ปัจจุบันถักทอฝันรอรัก https://w

https://www.youtube.com/watch?v=qG2QDB65auk Cr.Net & Youtube    เสียงกระซิบ แผ่วแผ่ว แว่วเข้าหู    สบตาดู อยู่ใกล้ ไยไกลหนอ    กระเถิบมา ซบแ

ออกพรรษาแล้วไร้ริ้วผิวแผ่วสายลมหนาวและหวามไหวไม่มีแม้ข่าวคราวเหมันต์มิก้าวเข้ามาเยือน ในความหงอยเหงาใต้ร่มเงาดายเดียวเปล่าเปลี่ยวเพื่อนขับกล่อมเพลงลมหนาวกับดาวเดือนยิ่งดูเหมือนหนาวนิ่งยิ่งเหงางม เหมัน

ยามราตรีหมอกมัวทั่วพนาศ เสียงจักจั่นขับขานสะท้านไหว แสงจันทร์เพ็ญเย็นชื้นระรื่นใจ แต่เงาไม้กลับเคลื่อนเหมือนมีคน ยินเสียงครวญหวีดแว่วจากแนวป่า คล้ายเสียงผ้าขาวพรายร่ำคร่ำบ่น ผีตายโหงโศกเศร้าระทมทน ยั

O เมื่อคลื่นฝน .. พรมพร่างไม่ว่างเว้น ค่อยโรยเส้นล้อมห่มสายลมร่ำ จึง-ผืนฟ้ารอบด้านคลี่ม่านดำ ของคืนค่ำให้สยาย .. ลงคลายตัว O เพียงจะให้หม่นหมอง .. ที่มองว่า เหมือนรูปรอยเหว่ว้า .. ยามฟ้าหลัว บังดวงวัน

0 เยี่ยงไรหนอคิดย้อน .. แล้วร้อนรุ่ม กับเร้ารุมในจิตด้วยคิดถึง เหมือนแววตาวามนั้น .. ร่วมกันตรึง รอยหวานซึ้งลงทรวงแล้วหน่วงไว้ 0 จงรู้เถิด .. คะนึงหาบรรดามี มากกว่าที่รูปพรรณเคยฝันใฝ่ ทุกผูกพันทุกช่วง

ดาวร่วงหล่นพ้นฟ้าในค่ำหนึ่ง ความคิดถึงแผ่วเบาเฝ้าผลาญฝัน เสียงลมเหงาเคล้าใจให้ไหวสั่น เมื่อภาพนั้นย้อนกลับในนิทรา เธอจากไปไกลลับดั่งสายหมอก แต่ใจบอกทุกคืนไม่หายหา ยังฝากรักไว้ใต้แสงจันทรา ให้ดวงฟ้ารู

0 เมื่อแสงเรื่อรองงามแห่งยามรุ่ง ค่อยค่อยฟุ้งฟายอณูเพรียกตรู่สาง คลี่ปลายปีกปักษินล้อมถิ่นทาง โลกเบื้องล่างก็ค่อยฟื้นขึ้นตื่นตัว 0 ดอกดวงมวลน้ำค้าง .. หยาดวางเม็ด พร่างราวเกล็ดแก้วบน .. ความหม่นหลัว ล