ผมชอบเธอคนนั้นจนถึงตอนนี้ !!

ก่อนอื่นผมต้องอธิบายก่อนว่า ช่วงเด็กน้อยนั้นผมแอบชอบเค้าแบบเค้าไม่รู้ตัวแหละผมว่า
เค้าค่อนข้างจะเรียนเก่งในชั้น ส่วนผมอะเหรอ กระจอกสุดๆ ทำให้พอเลื่อนชั้นไปเรื่อยๆเราเลยต้องแยกห้องกัน
ผมก็เลยไม่ได้เจอเค้าเวลาเรียนตลอดเวลาแล้ว ช่วงนั้นผมอาศัยช่วงพักเที่ยงแหละแอบดูเค้ากินข้าวอะนะ ได้แค่นั้นมันก็สุดยอดอุ่นใจสุดๆละครับ
เอ่อเกือบลืม ช่วงที่ผมเล่านี้เป็นประมาณผมอยู่ประถมศึกษานะครับ แล้ววันจบการศึกษาผมก็คิดจะบอกความในใจเค้าก่อนเราจะจบประถมศึกษา
แต่แล้วก็แบบมีเหตุการณ์หนึ่งเล่นเอาผมไม่กล้าเลยครับ ผมเตรียมของเซอไพรส์เรียบร้อยกำลังจะวิ่งไปให้เค้าเลย .... ระหว่างนั้นเพื่อนในชั้นเรียนเธอก็มา
สารภาพรักเสียก่อนตัดหน้าผมไปนิดเดียวเองอะครับผมนี้ยืนอึ้งเลยทำไรไม่ถูก เลยต้องหันหลังกลับ ในใจผมบอกไว้ว่ารอโตกว่านี้ก่อนคงได้เจอเธออีกสักวันถ้าโชคดี ..โอ้โห้เป็นไงครับยังกะละครน้ำเน่าเลย วันเวลาผ่านไปครับผมต้องย้ายโรงเรียนเรื่อยช่วงมัธยมไปโรงเรียนประจำบ้างไปกลับบ้างจนถึงวัยเรียนมหาลัยนี้แหละครับ บังเอิญมีโอกาศผมก็เลยลองค้นหาเค้าผ่านพวกโซเชี่ยลมีเดียนี้แหละครับและก็ดันไปเจอเข้าซะงั้นผมค้นหาโดยใช้คีย์เป็นชื่อนามสกุลจริงเค้าแหละครับเพราะแบบก็อย่างว่าเราชอบใครก็มักจะจำชื่อไว้ได้อะไรประมาณนั้นปะครับ หลังจากนั้นผมก็แอดเลยครับไม่ต้องคิดไรทั้งนั้นหลังจากที่ผมแอดไปก็รู้สึกเลยว่าระหว่างเรียนไม่ค่อยตั้งใจเรียนเท่าไหร่หยิบโทรศัพท์มาดูเรื่อยเค้าจะกดรับหรือเปล่าน้า หลังจากนั้นประมาณ 3 วันได้ครับเค้าก็มากดรับผมเป็นเพื่อนพอดีโอ้โหผมนี้ความรู้สึกดีใจสุดๆเลยครับแต่ผมคิดว่าเค้าคงจำผมไม่ได้หรอกจะเอาไรไปจำได้หว่าผมไม่เคยทำตัวเด่นไรเล่ยนอกสายตาสุดๆผมก็คิดว่าใช้เวลาในปัจจุบันนี้เป็นการเริ่มที่จะสนิทกับเค้าก่อนดีกว่าแบบประมาณว่าอยากเป็นเพื่อนกับเค้าก่อนอะครับ แต่ผมอะไม่เคยเข้าไปจีบสาวๆมาก่อนเลยนะคือแบบผมไม่ค่อยมีเรื่องไรคุยกับสาวๆอะแบบยังไงดีเป็นคนคุยไม่เก่งกับเพศตรงข้ามแต่ถ้าเป็นเพื่อนผู้ชายด้วยกันนี้สบายๆครับผมเป็นคนอัธยาศัยดีให้เพื่อนเต็มร้อยยย อิอิ ครับมาต่อกันน ก็หลังจากนั้นผมก็พยายามทำความรู้จักกะเค้าใหม่และก็ขอพวก bb หรือ ไลน์ เธอมาคุยเนี้ยแหละครับช่วงนั้นถึงตอนนี้ผมก็ได้แต่ถามเธอซ้ำๆเดิมๆ ทำไรอยู่ กินข้าวยัง ไรแบบนี้อะะผมคิดคำถามอื่นไม่ออกเลยครับทำไงดี และดูเค้าเหมือนไม่ค่อยเปิดใจเท่าไหร่ด้วยแต่ผมไม่อยากยอมแพ้เล่ยย นี้ก็สองสามปีแหล่ววที่ทำเงี้ยอะ รู้สึกไม่คืบหน้าเลยย ถ้าจะพูดเรื่องนัดเจอนี้ไม่ต้องพูดถึงผมว่าเค้าก็คงกลัวแน่เลยคนไม่รู้จักแบบนี้อ่ะ ผมควรทำไงดีนอกจากตัดใจอะครับ

*ปล.ขอโทษที่ทำให้อ่านยากครับ TT สกิวการเว้นวรรคไม่ค่อยจะมี