รู้สึกอิจฉาคนที่สามารถตัดใจหรือ ละความสนใจจากสิ่งที่หวังได้จังเลย
ทำไมเราถึงรู้สึกแย่ รู้สึกว่าเวลามันเดินช้า ต่างจากคนที่เค้าคิดน้อยๆ
รู้สึกว่ามันว่างเปล่า เวลาเดินช้าเสียใจ พอเห็นคนที่เค้าตัดใจได้ง่ายๆ
ละความทุกข์ไปมีความสุขทำง่ายมาก จนอยากจะให้ช่วยสอนว่าทำไง
มีคนเคยบอกให้มองโลกกว้างๆ ไม่เป็นไปตามหวังก็ พอไม่ต้องคิดมากปล่อยไป
เเต่ทำไม ทำไม่ได้กันนะ ทั้งๆที่มีความรู้สึกมีจิตใจเหมือนกันเเท้ๆ
จะเป็นไปได้ไหมถ้า อยากจะทำให้ได้บ้าง รู้สึกอิจฉา :<
รู้สึกอิจฉาคนที่ตัดใจได้ง่ายๆจังเลย
ทำไมเราถึงรู้สึกแย่ รู้สึกว่าเวลามันเดินช้า ต่างจากคนที่เค้าคิดน้อยๆ
รู้สึกว่ามันว่างเปล่า เวลาเดินช้าเสียใจ พอเห็นคนที่เค้าตัดใจได้ง่ายๆ
ละความทุกข์ไปมีความสุขทำง่ายมาก จนอยากจะให้ช่วยสอนว่าทำไง
มีคนเคยบอกให้มองโลกกว้างๆ ไม่เป็นไปตามหวังก็ พอไม่ต้องคิดมากปล่อยไป
เเต่ทำไม ทำไม่ได้กันนะ ทั้งๆที่มีความรู้สึกมีจิตใจเหมือนกันเเท้ๆ
จะเป็นไปได้ไหมถ้า อยากจะทำให้ได้บ้าง รู้สึกอิจฉา :<