พฤติกรรมแบบนี้น่าเบื่อมั้ย?

เรื่องมันก็ประมาณว่า...

    พ่อกับแม่เราทำงานทั้งคู่ พวกท่านเลยไม่ค่อยมีเวลาให้กัน แต่ในหนึ่งสัปดาห์จะมีหนึ่งวันที่เราจะอยู่พร้อมหน้ากัน แรกๆ เราก็มีความสุขอยู่หรอก เพราะอย่างน้อยเราก็ยังมีวันครอบครัวหนึ่งวันในหนึ่งสัปดาห์ แต่พอเริ่มโตขึ้น เราก็เริ่มสังเกตพฤติกรรมของพ่อกับแม่มากขึ้น อย่างเวลาไปทานข้าวตามร้านหรือในห้าง พ่อเราไม่เคยเป็นคนจ่ายเลย มีแต่ให้แม่ออกไปก่อนทุกครั้ง บางครั้งก็ชอบมาสัญญาว่าจะพานู่นไปนี่ เรากับแม่ก็ดีใจ สุดท้ายก็ผิดคำพูดทุกที หรือไม่ก็เวลาที่เราชวนพ่อคุยเล่นกันตามภาษาพ่อลูก ตอนแรกก็สนุกอยู่หรอก แต่สักพักก็โมโหใส่เราซะงั้น ทั้งที่ยังไม่ได้ทำอะไร บางอาทิตย์ก็ไม่กลับบ้านอย่างเคย ต่างกับแม่เราที่ต้องทำงานหนัก หาเงินส่งเราเรียน คอยดูแลเราดีทุกอย่าง คอยสนับสนุนเราทั้งเรื่องเรียน และเรื่องอื่นๆ ถึงแม้จะมีบางเรื่องที่ท่านไม่เข้าใจเราบ้าง แต่เราก็รักแม่ที่สุด วันนึงเราก็ไปถามแม่เล่นๆ ว่า "ทำไมแม่ถึงแต่งงานกับพ่อล่ะ" แม่เราก็ตอบมาว่า "นั่นสินะ" จนเรามีความคิดที่ดูเหมือนเด็กมีปัญหาว่า ถึงไม่มีพ่อ เราก็จะเลี้ยงแม่เอง
    ยิ่งพอนานเข้า เราก็รู้สึกเหมือนทนอยู่เฉยๆ ไม่ได้ บางครั้งเราพูดประชดใส่พ่อ แล้วก็ทะเลาะกันจนแม่ปวดหัว จากนั้นเราก็เลือกวิธีเงียบใส่ ถามคำตอบคำ ก็มาหาว่าทำอย่างงั้นอย่างงี้ใส่ ไอ้นั่นก็ไม่ดีไอ้ก็ไม่ดี แถมชอบเอาเราไปเปรียบเทียบกับคนอื่นอีก บอกลูกบ้านนั้นดีเนอะ ทำไมลูกเราเรียนไม่เก่งแบบนี้บ้าง คืออารมณ์เราแบบประมาณว่า เกรดจะ 4.00 อยู่แล้ว จะให้ทำให้เต็มทุกวิชาเลยเหรอ ถึงจะเรียกว่าเก่งของพ่อ แต่ก็ต้องอดทน เพราะไม่อยากให้แม่เครียด

    ปล. จริงๆ เราก็ไม่อยากจะทะเลาะกับพ่อหรอก แต่ว่าพอเห็นพ่อทำนิสัยแบบนั้นทีไร มันก็ทนไม่ได้ทุกที ความรู้สึกเหมือนพ่อชอบเอาเปรียบแม่เลย เราก็ไม่รู้จะทำยังไงดีแล้ว