สวัสสดีครับนี้เป็นกระทู้แรกของผมอยากจะเขึยนมั่วๆนิดหน่อยแค่อยากจะมาเล่าสู่กันฟังอ่ะครับ
คือว่าตอนนนี้ผมเรียนอยู่ม.6เรื่องมีอยู่ว่า
ในตอนม.5ขอใช้ชื่อย่อแทนตัวเองว่า อ นะครับ คือมีผู้หญิงอยู่คนนึงใช้ชื่อย่อว่า น คือช่วงม.5เราก็ไม่มีอะไรครับผมก็เล่นกับเธอคนนี้ทุกๆวันเพื่อนก็ชอบแซวว่าเราเป็นแๆนกันหน่ะครับแต่จริงๆแล้วไม่มีอะไรเลย ผมก็ได้ใจสิครับเพื่อนแซวขนาดนี้ก็เอาซะหน่อยล้ะกันก็เริ่มคุยไลน์คุยเฟสช่วงแรกๆเค้าก็ไม่อะไรหรอกครับแต่ผมเริ่มเยอะไงจนเค้ารำคาญหลังจากนั้นเค้าก้อ่านไม่ตอบบ้างไม่อ่านไม่ตอบเลยก็มีบางทีก็ลบแชทไปเลยครับผมก็ยังไม่หยุดตื้อไปเรื่อย(ตอนนี้ยังไม่ได้คิดอะไรนะ)เป็นเวลา1เทอมที่เราไม่ได้คุยไรกันเลยแต่ว่าในห้องเรียนก็เล่นกันปกติครับแต่เค้าไม่อยากเล่นกับผม555555แล้วพอช่วงปิดเทอมใหญ่ม.5ผมก็หยุดทักไปหาเธอถ้าจำไมาผิดน่าจะซักประมาณ2เดือนครับจนมาถึงก่อนวันเกิดเธอ1คืนผมก็เลยแซวไปว่า พน.จะถึงวันเกิดที่รักแย้วว ผมก็ไม่ได้คิดอะไรหรอกครับเพราะว่ารู้ว่าเธอคงไม่ตอบอยู่แล้ว555555 แต่แล้วเวลาผ่านไปไม่ถึง10นาทีเธอตอบกลับมาว่า (หรอออออออ) คือตอนนั้นผมตกใจมากครับไม่คิดเลยว่ามันจะตอบผม55555แต่เราก็คุยกันได้ไม่ถึง10ประโยคเค้าก็ไปแล้ว

ผมก็เลยวางแผนว่าเด่วพน.ในวันเกิดของเธอจะพิมข้อความยาวๆไปเซอร์ไพร์สตอนเที่ยงคืนครับแต่แล้วก้ผิดแผนเพราะว่าผมง่วงมากอยู่ไม่ถึงเที่ยงคืน555555จำไม่ได้ว่าส่งไปตอนไหนแล้วผมก็หลับไปพอตื่นเช้ามาก็เห็นเธอตอบว่า(แต้งกิ้วมากกกก55555) หลังจากนั้นเราก็คุยกันปกติครับบางครั้งเธอก็แกล้งรำคาญบ้างรำคาญจริงๆก็มี555555 พอนานไปการที่ผมได้คุยกับเธอทุกๆวันผมก็รู้สึกชอบขึ้นมาจริงๆไม่เหมือนตอนแรกที่ผมแกล้งชอบเธอเพราะเพื่อนยุ
แต่ในใจผมก็รู้นะครับว่าการที่จะทำให้คนที่เกลียดเรามาก่อนกลับมาชอบเรามันยากแต่ผมก็พยามครับเพราะผมรู้สึกชอบนิสัยเธอคนนี้มากๆติดกวนตีนเล็กๆน้อยๅอ่ะครับบางครั้งก็กวนเยอะ555555 พอเปิดเทอมม.6เราก็ได้เจอกันทุกวันได้เล่นกันไม่เหมือนตอนม.5ที่เธอไม่อยากเข้าไกล้ผมเลย เธอดูกล้าเข้าหามากขึ้นครับพอผมเห็นแบบนี้ก็ดูมีความหวังใช่มั้ยครับผมเลยเริ่มปรึกษาพวกเพื่อนๆเธอ
พวกเพื่อนๆเธอก็น่ารักครับช่วยผมโดยการตั้งกรุ๊ปในไลน์มาเพื่อพูดคุยกันเวลามีเรื่องไรไม่ดีผมก็จะมาปรึกษาตลอดบางทีก็ช่วยได้บางทรก็ไม่ต้องช่วยดีกว่าครับ555555ทุกๆวันผมจะเริ่มทักเธอไปตอนเย็นว่า (ถึงบ้านยัง) เธอก็จะตอบมาไม่กี่รูปแบบหรอกครับ ส =

รขก=เรื่องของกูผมก็ไม่ได้อะไรหรอกครับเพราะรู้ว่าเธอเล่นๆแต่แล้วพอเราคุยกันนานเรื่องที่กำลังจะดีกลับแย่ลงทุกวันๅโดยการที่เริ่มเปิดประเด็นครับว่า เป็นเพื่อนกันทำไมต้องคุยกันในไลน์ทุกวันๆคุยที่โรงเรียนไม่ได้หรอ?จังหวะนั้นผมเงิบเลยครับแบบไปต่อไม่ถูกผมก็เลยตอบส่งๆไปว่ากูเสียใจจจจ พอมาอีกวันนึงผมถามเธอว่าอยู่ไหนเธอก็อ่านไม่ตอบครับ ผมเลยพิมไปอีกว่ากูลืมไปพอออกนอกโรงเรียนกูก็ไม่มีสิทคุยกับล้ะเท่านั้นแหละครับเธอตอบกลับมาว่า โอ๋ๆๆล้อเล่นมาคุยๆๆผมก็แอบดีใจนิดนึงครับเย็นวันเดียวกันคุยกันยังไงไม่รู้ครับเธอถามผมว่าจริงจังหรอผมก็เลยเล่าเลยครับว่าเนี้ยตอนม.5ก็เล่นๆแต่พอคุยไปคุยมาแล้วรู้าึกดีเลยชอบขึ้นมาจริงๆเธอก้ตอบมาว่าแบบขอโทดดที่มันเป็นไปไม่ได้ผมก็ไม่เสียใจหรอกครับเพราะรู้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วแต่ผมก็บอกเธอว่าจะจบม.6แล้วเดี่ยวก็ไม่ได้เจอกันแล้วอยากเก็บความทรงจำดีๆอยากคุยด้วยเพราะรู้สึกดีเธอก็ไม่อะไรครับพอคุยกันจนไกล้จะปิดเทอมเธอบอกว่าเริ่มคุยเยอะไปเอ้าผมก็งงอะไรว้ะมีงี้ด้วยหรอผมก็ต้องยอมครับทำไงได้เพราะผมชอบเค้าจริงๆผมก็เลยไปสัญญาโง่ๆกับเธอว่าเด่วปิดเทอมนะถ้ากูคุยกับซักประโยคบล๊อคไลน์กูไปเลยผมก็ทำตามสัญญาครับปิดเทอมประมาณ1เดือนผมได้อยู่3วันทนไม่ไหวจริงๆเพื่อนผมก็บอกว่าทำไม่ได้หรอกพอผมทักไปประโยคแรกที่เธอตอบกลับมาคือเธอแคปรูปที่ผมสัญญาอ่ะครับผมก็บอกว่ากูขอโทดดดทนไม่ไหวจริงๆ55555ตอนนั้นเธอยังไม่อ่านครับผมก็เริ่มหวั่นๆล้ะกลัวว่าจะบล๊อคจริงๆผมก็เลยพิมมั่วๆไปเลยครับพิมเยอะๆกะว่าให้มันแจ้งเตือนเธอจะได้เห็นแล้วเธอก็ตอบมาว่า (กูขรรม55555)ผมก็บอกเธอว่าไอ

กูนึกว่าบล๊อคกูจริงๆเธอบอกว่าจะบ้าหรอเพื่อนกันจะบล๊อคทำไมถ้าทำงั้นจริงๆก็แย่ล้ะ ผมก็เลยโล่งใจครับพอมาช่วงอาทิตย์ที่แล้วเธออ่านไม่ตอบครับผมก็เริ่มแบบเอาแล้วไงก็เลยเปลี่ยนจากคุยไลน์ไปคุยเฟสครับเธอก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้างเมื่อวานซืนครับผมเห็นเธออนอยู่แต่ตอนนั้นเธอยังข้างแชทผมอยู่ผมก็เลยด่าเธอครับ(แต่ว่าด่าแบบเล่นๆนะครับ)เธอก็บอกว่าโอ้ยยยยอะไรหนักหนารำคาญโว้ยยยยยย ผมก็บอกว่าเออรำคาญกูเท่าไหนลองคูณ2สิ เธอก้บอกว่าก็บล๊อคเฟสกูไปดิหรือจะให้กูบล๊อคเอง ผมก็ใจเสียเลยครับเลยรีบตอบไปว่า ไม่ต้องกูหายรำคาญล้ะ ผมเลยเปลี่ยนเรื่องคุยครับถามเธอว่าได้เกรดเท่าไหร่เธอก้ตอบมาว่า

รำคาญ

ยย ผมเลยสวนไปว่สแค่ตอบว่าได้เกรด 1 2 3 4แค่เนี้ยมันยากตรงไหนว้ะ เธอก้ตอบมาว่า บายหลังจากนั้นเธอก็บล็อคเฟสผมเลยครัยผมเสียใจมากๆมากถึงมากที่สุดเพราะไม่คิดว่าเค้าจะทำ ลืมเล่านะครับพวกเพื่อนๆเธออ่ะครับผมก็แอบถามอยู่บ่อยๆว่า นเป็นไงบ้างอะไรแบบนี้อ่ะครับซึ้ง นเค้าก็เคยมาเล่าให้เพื่อน้ค้าฟังว่าเนี้ย คุยกับ อ แล้วก็รู้สึกดีนะตลกดีแก้เหงาอะไรประมาณนี้อ่ะครับผมได้ยินแบบนี้แล้วผมรู้สึกดีมากๆเลยครับแต่ก็ไม่คิดว่าเค้าจะทำกับผมแบบนี้
ปล.ผมกับเค้าอยู่ห้องเดียวกันนะครับ
แล้วเปิดเทอมผมจะกล้ามองหน้าเค้าหรอครับ
อยากถามเพื่อนๆว่าถ้าโดนแบบผมควรทำไงดีครับ
คือว่าตอนนนี้ผมเรียนอยู่ม.6เรื่องมีอยู่ว่า
ในตอนม.5ขอใช้ชื่อย่อแทนตัวเองว่า อ นะครับ คือมีผู้หญิงอยู่คนนึงใช้ชื่อย่อว่า น คือช่วงม.5เราก็ไม่มีอะไรครับผมก็เล่นกับเธอคนนี้ทุกๆวันเพื่อนก็ชอบแซวว่าเราเป็นแๆนกันหน่ะครับแต่จริงๆแล้วไม่มีอะไรเลย ผมก็ได้ใจสิครับเพื่อนแซวขนาดนี้ก็เอาซะหน่อยล้ะกันก็เริ่มคุยไลน์คุยเฟสช่วงแรกๆเค้าก็ไม่อะไรหรอกครับแต่ผมเริ่มเยอะไงจนเค้ารำคาญหลังจากนั้นเค้าก้อ่านไม่ตอบบ้างไม่อ่านไม่ตอบเลยก็มีบางทีก็ลบแชทไปเลยครับผมก็ยังไม่หยุดตื้อไปเรื่อย(ตอนนี้ยังไม่ได้คิดอะไรนะ)เป็นเวลา1เทอมที่เราไม่ได้คุยไรกันเลยแต่ว่าในห้องเรียนก็เล่นกันปกติครับแต่เค้าไม่อยากเล่นกับผม555555แล้วพอช่วงปิดเทอมใหญ่ม.5ผมก็หยุดทักไปหาเธอถ้าจำไมาผิดน่าจะซักประมาณ2เดือนครับจนมาถึงก่อนวันเกิดเธอ1คืนผมก็เลยแซวไปว่า พน.จะถึงวันเกิดที่รักแย้วว ผมก็ไม่ได้คิดอะไรหรอกครับเพราะว่ารู้ว่าเธอคงไม่ตอบอยู่แล้ว555555 แต่แล้วเวลาผ่านไปไม่ถึง10นาทีเธอตอบกลับมาว่า (หรอออออออ) คือตอนนั้นผมตกใจมากครับไม่คิดเลยว่ามันจะตอบผม55555แต่เราก็คุยกันได้ไม่ถึง10ประโยคเค้าก็ไปแล้ว
แต่ในใจผมก็รู้นะครับว่าการที่จะทำให้คนที่เกลียดเรามาก่อนกลับมาชอบเรามันยากแต่ผมก็พยามครับเพราะผมรู้สึกชอบนิสัยเธอคนนี้มากๆติดกวนตีนเล็กๆน้อยๅอ่ะครับบางครั้งก็กวนเยอะ555555 พอเปิดเทอมม.6เราก็ได้เจอกันทุกวันได้เล่นกันไม่เหมือนตอนม.5ที่เธอไม่อยากเข้าไกล้ผมเลย เธอดูกล้าเข้าหามากขึ้นครับพอผมเห็นแบบนี้ก็ดูมีความหวังใช่มั้ยครับผมเลยเริ่มปรึกษาพวกเพื่อนๆเธอ
พวกเพื่อนๆเธอก็น่ารักครับช่วยผมโดยการตั้งกรุ๊ปในไลน์มาเพื่อพูดคุยกันเวลามีเรื่องไรไม่ดีผมก็จะมาปรึกษาตลอดบางทีก็ช่วยได้บางทรก็ไม่ต้องช่วยดีกว่าครับ555555ทุกๆวันผมจะเริ่มทักเธอไปตอนเย็นว่า (ถึงบ้านยัง) เธอก็จะตอบมาไม่กี่รูปแบบหรอกครับ ส =
ปล.ผมกับเค้าอยู่ห้องเดียวกันนะครับ
แล้วเปิดเทอมผมจะกล้ามองหน้าเค้าหรอครับ