กิจกรรมของมหาวิทยาลัย???

เวิ่นยาวนิดหน่อย คำถามอยู่หลังขีดๆข้างล่างค่ะ

คือหลังจากหมดรับน้องแล้ว พวกพี่ๆเค้าก็เปิดรับสมัครไปร่วมเป็นฝ่ายต่างๆเพื่อรับน้องปีหน้า ชีวิตร่าเริง หนูก็เลยไปสมัครด้วยความคึกคะนองค่ะ (สันทนาการ)

ทีนี้การจะไปเป็นพี่ฝ่ายต่างๆเพื่อรับน้องเนี่ย ต้องมีการฝึกค่ะ ทุกฝ่ายมีการฝึก จะวิ่งตอนเช้า ซ้อมตอนเย็นอะไรก็ว่าไป

ก่อนวันฝึกวันแรกจะเริ่มขึ้น หนูนอนไม่หลับ ก็เลยคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย

เราอยากเข้าเพราะอะไร ...อยากเต้น ช่วงนั้นแอบชอบพี่สันด้วย
นี่เราอยากเป็นจริงๆรึเปล่า ...ออกไปนำเกมก็เท่ดี เห็นพี่ๆทำแล้วประทับใจ
ถ้าอยู่บ้านเราทำอะไรอยู่ ฯลฯ คิดไปเรื่อยค่ะ เป็นคนเพ้อเจ้อ

แล้วอยู่ๆก็เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ ชีวิตที่ฝันไว้ก่อนเข้ามหาวิทยาลัยคือ แต่งนิยาย!

เหมือนลืมไปค่ะว่าตัวเองเป็นคนเฟรนด์ลี่แบบเงียบๆ คิดดูอีกทีกว่าจะหาเพื่อนได้สักคนยากแค่ไหน มีตำหนิที่ใบหน้า เลยไม่มีความมั่นใจ ไม่ชอบสบตาใครนานๆ ตื่นเต้นแล้วจะลนๆ ลืมหมดทุกอย่าง

เพราะงั้นเลยไม่อยากเป็นฝ่ายอะไรแล้ว (แต่ก็สมัครกรรมการกลางของคณะไว้ ทำงานเบื้องหลังน่าจะเวิร์คกว่า) อยากทุ่มเทเวลา (นอกเวลาเรียน) ไปกับการทำตามความฝันค่ะ อยากเป็นนักเขียน นักแปล ทำงานเกี่ยวกับตัวหนังสือ ต้องฝึกถูกมั้ยคะ

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เข้าสู่คำถามค่ะ คือถ้าจะออกจากการเป็นฝ่ายกิจกรรมเนี่ย ควรบอกเหตุผลพี่ๆเค้ายังไงดีคะ ขนาดบอกเพื่อนยังรู้สึกว่าน้ำหนักของเหตุผลมันน้อยไป เหมือนเอาการแต่งนิยายมาเป็นข้ออ้างเพราะไม่อยากฝึกเลยค่ะ (การฝึกก็จะหนักขึ้นเรื่อยๆค่ะ ฝ่ายนี้ต้องกล้า ต้องเด็ดอยู่พอตัว ซึ่งเราออกแนวนิ่งๆ 555) แต่มันเป็นเหมือนการเดินตามฝันน่ะค่ะ จะดูเห็นแก่ตัวมากมั้ยที่เลือกฝันตัวเองมากกว่าการทำเพื่อส่วนรวม (เพื่อน้องๆปีหน้า) แต่รู้สึกเหมือนว่ามันไม่เหมาะกับลักษณะนิสัยอย่างเราน่ะค่ะ

แอบให้กำลังใจตัวเองโดยการคิดว่าเราก็จะเป็นคณะกรรมการอยู่ดี ยังเป็นเด็กกิจกรรมนะเออ... (รอบข้างมีแต่คนไปทำกิจกรรม 55555)