เราก็คบกับแฟนมา 3 ปีกว่าแล้วค่ะ มีปัญหากันตั้งแต่คบกันแรกๆแล้วค่ะ ตอนนั้นก้ยังเป็นสมัยเรียนอยู่ คือเค้าไม่สนใจเราเลย สนใจแต่เพื่อน ไม่กล้าแม้แต่จะเดินกับเรา ไม่เข้าใจว่าเค้าอายเพื่อนหรอหรือยังไง ตอนนั้นเราก้เริ่มท้อนะ แต่เค้ากลับมาบอกว่าชอบเราจริงๆ เลยลองคบต่อดู
ผ่านไป 1 ปี ก้เปนเรื่องอีก เค้าเป็นคนติดเพื่อนไม่พอ ติดเกม ชอบแซวสาว ชอบเล่นการพนัน มากที่สุดคือวันนั้นเรามีตังทั้งตัวแค่ 300 แต่เค้าก้เอาไปเล่นจนหมดตัว วันนั้นเราบอกเลิกเค้าเลย ไม่เอาแล้ว ไม่ไหวแล้วจิงๆ แต่เค้าก้มากอด ร้องไห้ และขอโทด ขอโอกาศแก้ตัว จะกลับตัวเปนคนดี เราก้ลองให้โอกาศดู เพราะก้รักเค้ามากจิงๆ
วันเวลาก้เดินต่อไปเรื่อยๆ อะไรๆมันก้กำลังจะดีขึ้น เค้าทำตัวดีขึ้น ตั้งใจเรียน ไม่เกเร ไม่มองผู้หญิงอื่น ช่วยเราทำงานพิเศษระหว่างเรียนจนไม่ต้องพึ่งเงินพ่อแม่ เราก้รักกันดีจนเรียนจบ ทางบ้านรู้ทุกคนและยอมรับได้ บอกตรงๆนะ เรารักเค้ามากขึ้นมากเพราะเค้ายอมเลิกทุกอย่างให้ เราก้เลยออกมาอยู่ห้องด้วยกัน พยายามสร้างฐานะกัน เค้าก้ได้งานที่เดียวกับเรา เป็นงานที่ดี มีเงินดี และดูมั่นคง ตั้งใจว่าจะทำงานเก็บตังแล้วถ้าไม่มีปัญหาอะไรก้จะเก็บเงินแต่งงานกันไปเลย แล้วเราก้ทำงานไปด้วยกันอย่างไม่มีปันหาอะไร
จนจะเข้าปีที่ 3 ก้มีเรื่องอีก ช่วงนั้นเราไม่ค่อยลงรอยกับพี่ที่ทำงาน และทนไม่ไหวที่เหมือนจะโดนแกล้งอยู่ตลอดเวลา เลยลาออกไปทำกันคนล่ะที่ เลยทำให้ไม่ค่อยมีเวลาได้เจอกัน แล้ววันนึงก้ได้รู้มาจากหัวหน้าคนเก่าที่เคยคุมเราสองคนมาบอกว่ามีเด็กใหม่มาทำงาน ก้โอเค หน้าตาดี หุ่นดี ขาว สูง อืม แต่ก้วางใจแฟนไม่คิดอะไรมาก จนคืนนึงแฟนเราหายไปจากห้องตั้งแต่ 5 ทุ่ม จน 11 โมง ตลอดทั้งคืนเราพยายามโทหาเค้าแต่เค้ารับแค่ครั้งเดียว แล้วก้ได้ยินเสียงผู้หญิงอยู่ในสาย บอกให้แฟนเราวาง แฟนเราก้วางตามเค้าบอก เราพยายามโทรหาอีกก้ไม่มีการตอบรับและปิดเครื่องไป ตอนเช้าเค้ากลับมาที่ห้องทำหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เราเห็นหน้าเค้าเราก้ร้องไห้เลยค่ะ ถามเค้าว่าเค้าไปไหนมา เค้าเข้ามากอดเรา แล้วก้ร้องไห้ เราก้ได้รู้มาว่าเค้าไปมีอะไรกับเด็กใหม่ที่ทำงานมา ตอนนั้นเราเจ็บมาก เจ็บมากจริงๆ แต่ไม่สามารถทำอะไรได้ ไม่กล้าแม้แต่จะเลิกกับเค้า กินอะไรไม่ได้ นอนไม่หลับ ร้องไห้ทั้งวัน ช่วงนั้นจากที่เคยเป็นคนดี ก้กลับเลว ทำอะไรไม่ดีซักอย่าง แค่อยากกินข้าวกับเค้านอกบ้าน เค้ายังไม่อยากกินด้วยเลย
แต่แปลกนะ พอกลับมาห้องอยู่กันสองคนเค้ากลับทำตัวดีกับเรา พยายามเข้ามากอด มาหอม แล้วก้บอกรักเรา เขาบอกว่าเค้าผิดไปแล้ว เด็กคนนั้นแค่อารมชั่ววูบ เราสับสนมากจริงๆ เราขอร้องให้เค้าเลิกกับผู้หญิงคนนั้น เค้าบอกว่าโอเค ได้ๆ ผ่านไปประมานอาทิตย์นึง เค้าก้เลิกกับผู้หญิงคนนั้ง แล้วมาทำดีกับเรา ถึงเราจะเกลียดผู้หญิงคนนั้นมากแค่ไหน ถึงผู้หญิงคนนั้นจะแอบทำร้ายเราแค่ไหน เราก้พยายามทำดีกับเขาและให้เขามาเปนเพื่อนเราคนนึง
ผ่านช่วงที่วิกฤตที่สุดของชีวิตไปแล้ว อะไรๆมันกำลังดีขึ้น แฟนเราก้ดูเหมือนรักเรามากขึ้น ถึงขนาดให้แม่มาขอ แล้วเราก้แต่งงานกัน อยู่ด้วยกันไปเรื่อยๆ เค้าทำงานเปนทหาร เราก้ทำงานของเราไม่ค่อยเจอกัน อาจจะเป็นเพราะระยะทางด้วย เวลาด้วย ทำให้ตอนนี้เราเปลี่ยนไป ยอมรับว่ารักเค้ามากและเหมือนเดิม แต่แผลที่เคยได้รับตอนนั้นมันเพิ่งจะอักเสบและไม่มีวี่แววว่าจะหาย ไม่รู้จะทำยังไงให้หายดี ไม่รู้เลยจริงๆ
ตอนนี้ที่สับสนอยู่ คือไม่รู้จะทำยังไงกับใจตัวเอง รักก้รัก เกลียดก้เกียด สับสนไปหมด ถ้าจะเค้าจะไป ให้เค้าไปแบบไม้ยื้อเลยจริงๆ แต่ที่ไม่เข้าใจมากๆ คือเราควรจะอยู่ต่อจนมีลูกกับเค้าได้หรอ สร้างฐานะกับเค้าได้หรอ จะไว้ใจอีกได้หรอ
เราจะไว้ใจเค้าอีกไหม ถ้าเค้าเคยหักหลังเรา
ผ่านไป 1 ปี ก้เปนเรื่องอีก เค้าเป็นคนติดเพื่อนไม่พอ ติดเกม ชอบแซวสาว ชอบเล่นการพนัน มากที่สุดคือวันนั้นเรามีตังทั้งตัวแค่ 300 แต่เค้าก้เอาไปเล่นจนหมดตัว วันนั้นเราบอกเลิกเค้าเลย ไม่เอาแล้ว ไม่ไหวแล้วจิงๆ แต่เค้าก้มากอด ร้องไห้ และขอโทด ขอโอกาศแก้ตัว จะกลับตัวเปนคนดี เราก้ลองให้โอกาศดู เพราะก้รักเค้ามากจิงๆ
วันเวลาก้เดินต่อไปเรื่อยๆ อะไรๆมันก้กำลังจะดีขึ้น เค้าทำตัวดีขึ้น ตั้งใจเรียน ไม่เกเร ไม่มองผู้หญิงอื่น ช่วยเราทำงานพิเศษระหว่างเรียนจนไม่ต้องพึ่งเงินพ่อแม่ เราก้รักกันดีจนเรียนจบ ทางบ้านรู้ทุกคนและยอมรับได้ บอกตรงๆนะ เรารักเค้ามากขึ้นมากเพราะเค้ายอมเลิกทุกอย่างให้ เราก้เลยออกมาอยู่ห้องด้วยกัน พยายามสร้างฐานะกัน เค้าก้ได้งานที่เดียวกับเรา เป็นงานที่ดี มีเงินดี และดูมั่นคง ตั้งใจว่าจะทำงานเก็บตังแล้วถ้าไม่มีปัญหาอะไรก้จะเก็บเงินแต่งงานกันไปเลย แล้วเราก้ทำงานไปด้วยกันอย่างไม่มีปันหาอะไร
จนจะเข้าปีที่ 3 ก้มีเรื่องอีก ช่วงนั้นเราไม่ค่อยลงรอยกับพี่ที่ทำงาน และทนไม่ไหวที่เหมือนจะโดนแกล้งอยู่ตลอดเวลา เลยลาออกไปทำกันคนล่ะที่ เลยทำให้ไม่ค่อยมีเวลาได้เจอกัน แล้ววันนึงก้ได้รู้มาจากหัวหน้าคนเก่าที่เคยคุมเราสองคนมาบอกว่ามีเด็กใหม่มาทำงาน ก้โอเค หน้าตาดี หุ่นดี ขาว สูง อืม แต่ก้วางใจแฟนไม่คิดอะไรมาก จนคืนนึงแฟนเราหายไปจากห้องตั้งแต่ 5 ทุ่ม จน 11 โมง ตลอดทั้งคืนเราพยายามโทหาเค้าแต่เค้ารับแค่ครั้งเดียว แล้วก้ได้ยินเสียงผู้หญิงอยู่ในสาย บอกให้แฟนเราวาง แฟนเราก้วางตามเค้าบอก เราพยายามโทรหาอีกก้ไม่มีการตอบรับและปิดเครื่องไป ตอนเช้าเค้ากลับมาที่ห้องทำหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เราเห็นหน้าเค้าเราก้ร้องไห้เลยค่ะ ถามเค้าว่าเค้าไปไหนมา เค้าเข้ามากอดเรา แล้วก้ร้องไห้ เราก้ได้รู้มาว่าเค้าไปมีอะไรกับเด็กใหม่ที่ทำงานมา ตอนนั้นเราเจ็บมาก เจ็บมากจริงๆ แต่ไม่สามารถทำอะไรได้ ไม่กล้าแม้แต่จะเลิกกับเค้า กินอะไรไม่ได้ นอนไม่หลับ ร้องไห้ทั้งวัน ช่วงนั้นจากที่เคยเป็นคนดี ก้กลับเลว ทำอะไรไม่ดีซักอย่าง แค่อยากกินข้าวกับเค้านอกบ้าน เค้ายังไม่อยากกินด้วยเลย
แต่แปลกนะ พอกลับมาห้องอยู่กันสองคนเค้ากลับทำตัวดีกับเรา พยายามเข้ามากอด มาหอม แล้วก้บอกรักเรา เขาบอกว่าเค้าผิดไปแล้ว เด็กคนนั้นแค่อารมชั่ววูบ เราสับสนมากจริงๆ เราขอร้องให้เค้าเลิกกับผู้หญิงคนนั้น เค้าบอกว่าโอเค ได้ๆ ผ่านไปประมานอาทิตย์นึง เค้าก้เลิกกับผู้หญิงคนนั้ง แล้วมาทำดีกับเรา ถึงเราจะเกลียดผู้หญิงคนนั้นมากแค่ไหน ถึงผู้หญิงคนนั้นจะแอบทำร้ายเราแค่ไหน เราก้พยายามทำดีกับเขาและให้เขามาเปนเพื่อนเราคนนึง
ผ่านช่วงที่วิกฤตที่สุดของชีวิตไปแล้ว อะไรๆมันกำลังดีขึ้น แฟนเราก้ดูเหมือนรักเรามากขึ้น ถึงขนาดให้แม่มาขอ แล้วเราก้แต่งงานกัน อยู่ด้วยกันไปเรื่อยๆ เค้าทำงานเปนทหาร เราก้ทำงานของเราไม่ค่อยเจอกัน อาจจะเป็นเพราะระยะทางด้วย เวลาด้วย ทำให้ตอนนี้เราเปลี่ยนไป ยอมรับว่ารักเค้ามากและเหมือนเดิม แต่แผลที่เคยได้รับตอนนั้นมันเพิ่งจะอักเสบและไม่มีวี่แววว่าจะหาย ไม่รู้จะทำยังไงให้หายดี ไม่รู้เลยจริงๆ
ตอนนี้ที่สับสนอยู่ คือไม่รู้จะทำยังไงกับใจตัวเอง รักก้รัก เกลียดก้เกียด สับสนไปหมด ถ้าจะเค้าจะไป ให้เค้าไปแบบไม้ยื้อเลยจริงๆ แต่ที่ไม่เข้าใจมากๆ คือเราควรจะอยู่ต่อจนมีลูกกับเค้าได้หรอ สร้างฐานะกับเค้าได้หรอ จะไว้ใจอีกได้หรอ